Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Μια πραγματική ιστορία αποτυχίας αδυνατίσματος (Μέρος 2ο)




  Σε 4 Αυγούστους και 4 Χριστούγεννα ο πρωταγωνιστής μας πήρε 18 κιλά και 16,2κιλά αντίστοιχα, πως σας φαίνεται;

Γυναίκα 30ετών με αρχικό βάρος 108,5 κιλά και ημερομηνία έναρξης δίαιτας 8/2/2012. Τι συμβαίνει 4 χρόνια και 4 μήνες μετά; Αδυνάτισε; Πόσο; Τι συνέβη το διάστημα αυτό; Πόσο ρόλο έπαιξε ο μήνας Αύγουστος στην δίαιτα και το βάρος της; Πόσο ζυγίζει σήμερα; Πως κύλισε η θεραπεία της; Που πρέπει να εστιάσουμε; Αποτελεί εξαίρεση, κανόνα ή κάτι άλλο το παραπάνω παράδειγμα;
  Αύγουστος -  Η 30χρονη κάνει μια ανάπαυλα τον Αύγουστο του 2012 για ένα μήνα και επιστρέφει 2 κιλά περισσότερο. Τον επόμενο Αύγουστο κάνει ανάπα
υλα για 45ημέρες και επιστρέφει 5,7κιλά περισσότερο. Τον Αύγουστο του 2014 σταματά για 2μήνες και επιστρέφει με 6,3κιλά περισσότερο. Τον Αύγουστο του 2015 σταματά για 50ημέρες και επιστρέφει 4κιλά περισσότερο. Σύνολο 18κιλά. Σε 168ημέρες η 30χρονη πήρε 18κιλά, δηλαδή Μ.Ο. 110γραμμάρια την ημέρα.
  Τα Χριστούγεννα του 2012 κάνει ανάπαυλα για 33ημέρες και επέστρεψε με 1,1κιλά περισσότερο, το 2013 επιστρέφει Χριστούγεννα μετά από 56 ημέρες με 5,6κιλά, το 2014 μετά από 49ημέρες με 6,6κιλά και το 2015 μετά από 28ημέρες με 2,9κιλά. Σε 155 ημέρες πήρε 16,2 κιλά με 100γρ την ημέρα.
  Τα ενδιαφέροντα σημεία κατά τη γνώμη μας είναι τα εξής και τα αναλύουμε :
Τα μεγάλα διαλείμματα κόστισαν πολύ ακριβά στην θεραπεία
Αύγουστος
1)α)Τον Αύγουστο του 2012 πήρε 2 κιλά
β)Τον Αύγουστο του 2013 πήρε 5,7κιλά
γ)Τον Αύγουστο του 2014 πήρε 6,3κιλά
δ)Τον Αύγουστο  του 2015 πήρε 4κιλά
Σύνολο 4 ετών : Πήρε 18 κιλά τον Αύγουστο τεσσάρων ετών

Χριστούγεννα
α)Σε 10 1/2 μήνες το 2012 έχασε 14,2 κιλά και πήρε 1,1 στην ανάπαυλα
β)Σε 10μήνες το 2013 έχασε 8,7κιλά και πήρε στις γιορτές 5,6 κιλά
γ)Σε 10 1/2 μήνες το 2014 έχασε 2,3 κιλά και πήρε 6,6 στις διακοπές Χριστουγέννων
δ)Σε 11 μήνες το 2015 έχασε 8,1 κιλά και πήρε 2,9 κιλά στις διακοπές
Σύνολο 4 ετών : έχασε 33,3κιλά και πήρε 16,2 κιλά στις γιορτές των Χριστουγέννων 4 ετών

Σύνολο σε γιορτές Χριστουγέννων και Αύγουστο πήρε 34,2κιλά 
Δηλαδή σε 155+168 = 323 ημέρες πήρε 34,2 κιλά που σημαίνει 105 γραμμάρια την ημέρα

Χρόνο με το χρόνο οι συνεδρίες έφθιναν εκτός από κάποιες εκρήξεις ελπίδας
2)α)Το 2012 με την αναγωγή του Ιανουαρίου έγιναν 35 συνεδρίες
β)Το 2013 έγιναν 32συνεδρίες
γ)Το 2014 έγιναν 23συνεδρίες
δ)Το 2015 έγιναν 27 συνεδρίες
ε)Το 2016 έγιναν μέχρι τον Ιούνιο 10 συνεδρίες ενώ τα προηγούμενα χρόνια το αντίστοιχο διάστημα είχαν γίνει 2012 - 17συνεδρίες, 2013 - 16συνεδρίες, 2014 - 9 συνεδρίες, 2015 - 14 συνεδρίες.

Αυτό που διαφοροποιεί τα πράγματα είναι οι επισκέψεις στον ειδικό, όσο αυτές δεν γίνονται υπάρχει αρνητικό αποτέλεσμα (παίρνει βάρος)
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το έτος 2014 μιας και έγιναν οι λιγότερες συνεδρίες και υπήρξαν τα λιγότερα αποτελέσματα. Δηλαδή έγιναν 23 συνεδρίες και χάθηκαν 2,3 κιλά σε ολόκληρο το έτος. Παραγωγικότερο έτος θεωρείται το 2012 μιας και το βάρος μειώθηκε κατά 14,2κιλά ενώ τα Χριστούγεννα του 2012 προς 2013 πήρε μόνο 1 κιλό. Στα υπόλοιπα έτη η απόδοση ήταν σαφώς μειωμένη σχεδόν στο μισό σε σχέση με το 2012. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι με τον καιρό η επιθυμία για αδυνάτισμα φθίνει σε μεγάλο βαθμό.

Ο χρόνος δεν βοηθάει να εδραιωθούν κάποιες υγιείς αλλαγές στη ζωή της 30χρονης 
Ενώ θα πίστευε κάποιος ότι μετά από τόσο καιρό κάποια πράγματα θα έχουν γίνει συνήθειες διαπιστώνεται η επιστροφή σε παλιές συμπεριφορές με τρομερή ταχύτητα και δύναμη. Πάντα με εξαίρεση την πρώτη χρονιά. Στο 'πρέπει να γίνει συνήθεια' απαντάμε με το ερώτημα 'μπορεί να γίνει συνήθεια;' Το 'πρέπει να γίνει τρόπος ζωής' είναι λοιπόν κάτι που πρέπει να μελετηθεί κι άλλο. Ο παράγοντας χρόνος δεν βοηθάει από μόνος του.

Όταν διαλέγει ο ασθενής το πλαίσιο της συνεργασίας διαλέγει με το κριτήριο 'πως θα πονέσω λιγότερο'
Η παραπάνω ανάλυση δείχνει και το εξής άλλο ενδιαφέρον, όταν διαλέγει ο ασθενής το πότε θα επισκέπτεται τον ειδικό του διαλέγει με κριτήρια φυγόπονα και όχι 'τι θα κάνω για να αδυνατίσω.' Επίσης να πούμε ότι σε αυτή τη συνεργασία δεν έχουμε θέσει κανένα κανόνα και κανένα πλαίσιο επισκεψιμότητας. Δηλαδή απλά περιμέναμε πότε επιθυμεί η 30χρονη να πάρει τηλέφωνο να μας επισκεφθεί. Η ίδια έχει διαλέξει πόσες διακοπές θα κάνει από τη θεραπεία, το πότε, το πόσο. Όλη η θεραπεία είναι ραμμένη πάνω της και στη βούληση της.

Η 30χρονη έχει κάνει κονσέρβα την θεραπεία της σύμφωνα με τις κοινωνικές συνήθειες 
Δεν έχει καταλάβει ότι η ασθένεια της δεν κάνει διακοπές τα Χριστούγεννα και μπάνια τον Αύγουστο και ανάλογα με τις συμβουλές του ειδικού της να κινηθεί. Αντίθετα πράττει πλήρως συναισθηματικά και ουσιαστικά επιλέγει στην πρώτη αφορμή μεγάλα διαστήματα αποχής, αγνοώντας φυσικά τι χρειάζεται, σύμφωνα με την ασθένεια της να κάνει.

Μέσα της έχει πιστέψει ολοκληρωτικά ότι δεν θα χάσει βάρος
Η παραπάνω περίπτωση -που αποτελεί τον κανόνα- έχει βαθιά μέσα της αποδεχθεί ότι βάρος δεν θα χάσει και αυτό που κάνει ουσιαστικά είναι διαχείριση χρόνου σύμφωνα με φυγόπονες τακτικές. Το συναίσθημα μέσα της έχει μεταλλαχθεί (http://bit.ly/1pq3jC5) και απλά διαχειρίζεται το χρόνο με τέτοιο τρόπο που να μην της ασκεί πίεση αλλά και να αισθάνεται ότι κάνει και κάτι για τον εαυτό της.

Στην δίαιτα ο χρόνος είναι συναισθηματικός
Το μάθημα που μας δίνει εδώ το παράδειγμα είναι ότι ο χρόνος στην δίαιτα της κυλάει πλήρως συναισθηματικά. Θα περίμενε κανείς ότι σε έξι μήνες δίαιτας άρα 2,5*6=15 κιλά, αλλά αυτό που συμβαίνει τελικά είναι η απόλυτη κυριαρχία του 'δώσε ότι χρειάζεται για να μην πιέζομαι και δεν με απασχολούν τα κιλά'. Τις ημέρες που δεν 'πύκνωνε ο χρόνος' δηλαδή είχε διακόψει τις συνεδρίες, 323 ημέρες μη παρακολούθησης πήρε 34,2κιλά και 1274ημέρες παρακολούθησης έχασε 33,3κιλά σχεδόν απόλυτη ισορροπία δηλαδή. Τις 1274 ημέρες θεραπείας έχανε 26γρ την ημέρα και τις 323ημέρες μη θεραπείας έπαιρνε 105γρ την ημέρα. Το συμπέρασμα στην περίπτωση της 30χρονης είναι ότι στην περίοδο της μη θεραπείας ο χρόνος πύκνωνε μέσα της επί 4, ενώ όταν έπρεπε να προσέξει ο χρόνος αραίωνε διά 4. Μία ημέρα δίαιτας στην 30χρονη είχε το εξής διπλό πρόσωπο α)όταν ήταν να προσέξει άφηνε το χρόνο να λειτουργεί χαλαρά και β)όταν ήταν να κάνει ότι επιθυμεί εκτός θεραπείας ο χρόνος αποκτούσε πυκνότερη οντότητα. Συμπέρασμα : η 30χρονη είχε έναν εαυτό μέσα της που όταν έκανε δίαιτα ήθελε να το κάνει χαλαρά αλλά όταν ήταν σε πλαίσιο επέστρεφε με μεγάλη ταχύτητα στην παλιά της συμπεριφορά. Ισχύει και το εξής 'μια ημέρα δίαιτας, θέλουν 4 μέρες να την σβήσουν'.
Ερωτήματα που γεννούνται
α)Θα μπορούσαμε να θέσουμε το ερώτημα ότι μία ημέρα δίαιτας γεννά 4 ημέρες μη προσοχής;
β)Αν το πλαίσιο ήταν πιο επιθετικό χωρίς αυτές τις μεγάλες διακοπές τι θα συνέβαινε, θα μπορούσε μία ημέρα δίαιτας να φέρει 8, 10, 12 μέρες επιστροφής, άρα πιο γρήγορη διαδικασία προσθήκης κιλών, 'τα χασα και τα ξαναπήρα'.
γ)Η ίδια η δίαιτα γεννά μια ασθένεια, άρα μήπως κάτι καινούριο πρέπει να βρεθεί στην περίπτωση της 30χρονης;
δ)Αν το συμπέρασμα αυτό γενικευτεί με τι συμπεράσματα βρισκόμαστε αντιμέτωποι;
ε)Τι ασθένεια είναι η παχυσαρκία και πως λύνεται;
στ)Αν φαντάζουν τρομερά λίγες οι υπάρχουσες λύσεις (διαιτολόγια κτλ.) τότε ποιες νέες πρέπει να προταθούν;

Τελικά σήμερα τι βάρος έχει; 
Το σημερινό της βάρος είναι (1/6/2016) 101,7κιλά. Η φθίνουσα πορεία ακολουθήθηκε και μέσα στο 2016 με πολύ γρηγορότερο ρυθμό από τα προηγούμενα χρόνια. Συνολικά η 30χρονη ξεκίνησε 108,5 κιλά και σήμερα είναι 101,7κιλά. Είναι κερδισμένη κατά 6,8κιλά μετά από 4 χρόνια και 4 μήνες θεραπείας. Αλλά στη δική της περίπτωση μεγάλη σημασία δεν έχει αυτό τόσο (το ότι και σήμερα που μιλάμε είναι σε λίγο καλύτερο βάρος απ' ότι το 2012) αλλά το πόσος πολύτιμος χρόνος χάθηκε για να επιστρέψουμε στο σημείο μηδέν.

Γιατί το κάνει τότε αφού δεν έχει αποτέλεσμα; 
Το κάνει γιατί οι ενοχές της δεν την αφήνουν να είναι εκτός πλαισίου ελέγχου γιατί αισθάνεται ότι θα ξεφύγει πολύ, αυτό που θέλει είναι η αίσθηση ότι ελέγχεται αλλά με τους δικούς της όρους. Ένα 'κοκτέιλ' μεταξύ ελέγχομαι - ελέγχοντας, χωρίς να δίνω αναφορά πουθενά και χωρίς βαθιά μέσα μου πραγματικά να προσδοκώ μείωση βάρους αλλά μείωση ενοχών. Και αφού το κάνει, γιατί επιλέγει έναν διαιτολόγο και αυτό το τρόπο και δεν επιλέγει τη γυμναστική, φαρμακευτικούς τρόπους, βελονισμό ή άλλες ενναλακτικές επιλογές; Επιλέγει αυτό το τρόπο γιατί α)καταρχήν ελέγχει τον ειδικό β)ελέγχει την θεραπεία γ)ελέγχει το χρόνο δ)ελέγχει την πίεση που θα της ασκείται ε)ελέγχει την αρχή, το τέλος και τους κανόνες. Αφού όμως αυτό το πλαίσιο που επιλέγει είναι το λάθος γιατί δεν το αλλάζει να πάει σε άλλον ειδικό που ενδεχομένως να της προσφέρει αυτό που προσδοκά; Δεν το κάνει γιατί εκεί που θα πάει μπορεί να μην ελέγχει την κατάσταση, να της θέσει άλλους όρους σκληρούς και αυστηρότερο πλαίσιο χωρίς διακοπές και αναβολές ο επόμενος ειδικός της. Πράγμα που δεν θα της αρέσει καθόλου. Ανάμεσα στις επιλογές α)Ελέγχω την κατάσταση και δεν αδυνατίζω, διαλέγω να ελέγχω την κατάσταση και β)ανάμεσα στο Αδυνατίζω αλλά μου θέτει ο ειδικός τους όρους και το πλαίσιο ή επιλέγω κάποιον που να τον ελέγχω αλλά δεν αδυνατίζω, διαλέγω πάλι να ελέγχω τον ειδικό.
Γενικά Συμπεράσματα
α)Σε εμάς έρχεται για να κάνει τις ενοχές της ζωής της (για το βάρος) ελαφρύτερες και υποφερτές, ουσιαστικά 'ξεφορτώνει' ενοχές στην ίδια την θεραπεία.
β) Αν ο ειδικός επιτρέψει στον ασθενή να διαλέξει το πλαίσιο συνεργασίας τότε το αποτέλεσμα πάει περίπατο. Το πλαίσιο θα χαρακτηρίζεται από αναβολές, καθυστερήσεις, αλλαγές, κενά και θα χαρακτηρίζεται από όλες εκείνες τις ενέργειες που αποφορτίζουν την πίεση που ασκεί στον ασθενή η ίδια η θεραπεία.
γ) Ο κύριος λόγος που είναι εκεί ο ασθενής δεν είναι για να μειώσει το βάρος του, συνεπώς η θεραπεία πρέπει να επανεφευρεθεί από το μηδέν
δ)Ο ασθενής διαλέγει όχι τον κατάλληλο ειδικό αλλά τον ειδικό που μπορεί να χειρίζεται
ε)Ο χρόνος αρχίζει να κυλά σε μια δίαιτα από τη στιγμή που ο ασθενής αισθάνεται μιας μορφής πίεση, όσο δεν την αισθάνεται δεν κυλά, φλερτάρει με την στασιμότητα και το τίποτα. Ο χρόνος σε μια δίαιτα είναι άμεσα εξαρτημένος από το πλαίσιο που θα μπει. Ο χρόνος στη δίαιτα είναι συναισθηματικός χρόνος και δεν αφορά λεπτά και ώρες, μήνες ή έτη και δεν ισχύει καθόλου το 'κάνω έξι μήνες δίαιτας άρα θα έχω χάσει 15κιλά'. Αν κάνει έξι μήνες δίαιτας και έχει επισκεφθεί τον ειδικό της 5 φορές δεν υπάρχει καμία πιθανότητα ούτε δύο κιλά να έχει χάσει.
στ)Η βασική αρχή της θεραπείας της παχυσαρκίας είναι η επισκεψιμότητα, αν αυτή εκλείψει τότε χάθηκαν όλα. Αυτό πρέπει να είναι ο βασικός και αδιαπραγμάτευτος κανόνας της θεραπείας.
ζ) Η τάση ενός ανθρώπου αν δεν τεθούν από νωρίς τα πλαίσια της θεραπείας είναι να πάρει τον έλεγχο της θεραπείας αυτός και να πάει την θεραπεία εκεί που επιθυμεί ο ίδιος και αυτή η συμπεριφορά είναι επαναλαμβανόμενη και είναι ο κανόνας στις θεραπείες ανθρώπων με πρόβλημα παχυσαρκίας.














   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!