Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Ο απέναντι...του αδυνατίσματος

Γράφει ο Θανάσης Μακρής

Γεια σας. Πως σκέφτεται ένας άνθρωπος που θέλει να αδυνατίσει; Τι θέλει, τι τον απασχολεί, τι σκέφτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας; Πως αποτυπώνεται στα μάτια του η θεραπεία; Τι θέλει και τι συνήθως πετυχαίνει; Πως βλέπει το διατροφολόγο του; Πως περνάει τα στάδια μιας δίαιτας-θεραπείας; Τι τον κάνει να χάνει το θάρρος του; Τι κυριαρχεί στο μυαλό του;

  Η αφορμή για να ξεκινήσει άνθρωπος με πρόβλημα υψηλού βάρους θεραπεία μείωσης του είναι τρεις α)Ένα πρόβλημα υγείας που επιτάσσει μείωση βάρους(εξωτερική πίεση) β)Βλέπει κάποιον που αδυνάτισε και πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει και ο ίδιος (εσωτερική και εξωτερική πίεση) γ)Χρονικά σημεία που 'ρίχνουν τον διακόπτη' και κινητοποιούν τον πρωταγωνιστή (γάμος, βαπτίσια, γιορτές, εκδηλώσεις, παραλία, ρούχα κ.α.). Οι παραπάνω λόγοι είναι λόγοι-αφορμές που οδηγούν τον πρωταγωνιστή στον ειδικό, υπάρχουν και άλλοι λόγοι αλλά δεν ενεργοποιούν το αίσθημα 'ξεκινάω δίαιτα'.
  Τι θέλει ο πρωταγωνιστής; Καταρχάς θέλει να ακούσει πόσο και πότε; Θέλει να χάσει όσο το δυνατόν περισσότερα κιλά στο λιγότερο δυνατό διάστημα. Δεν θέλει να ακούει με τίποτα ότι αυτό θα διαρκέσει πολύ γιατί είναι πιθανό να βαρεθεί, να χάσει το ενδιαφέρον του ή να απογοητευτεί. Δεν θέλει να πεινάει αλλά αν είναι να πεινάει και να αδυνατίζει θα το κάνει. Δεν τον νοιάζει σχεδόν ποτέ η αρχή ή η μέση αλλά αποκλειστικά το τέλος και γι' αυτό συνήθως ρωτά 'πότε θα είμαι 80κιλά', 'πότε θα είμαι έτοιμη για την παραλία'. Η προετοιμασία, το πότε ξεκινά δίαιτα σχεδιάζονται σύμφωνα με τον στόχο πάντα και όχι με το μέγεθος της ασθένειας. Δηλαδή κυριαρχούν φιλοσοφίες του τύπου, '20Αυγούστου παντρεύομαι' και όχι 'πόσο δύσκολο να θεραπευτεί αυτό που έχω'.  Η θεραπεία ξεκινά και την πρώτη εβδομάδα ο ενθουσιασμός κυριαρχεί, ήδη μετά το πρώτο ζύγισμα όλοι θεωρούν ότι έχουν σχεδόν φτάσει στο τέλος, όλα τελικά είναι εύκολα και οραματίζονται ίσως τα καινούρια τους ρούχα, το καινούριο τους μαγιό, τον γιατρό τους που θα εντυπωσιαστεί με τις καινούριες καλές τους εξετάσεις. Η δεύτερη εβδομάδα κυλά σχεδόν σαν την πρώτη, συμβουλεύεται συχνά το διαιτολόγιο ο πρωταγωνιστής και οι σκέψεις επιτυχίας διαδέχονται η μία την άλλη. Έχει έρθει μια δεύτερη καλή μέτρηση στην ζυγαριά και ερωτήσεις που αφορούν και πάλι το χρόνο κυριαρχούν. Ο πρωταγωνιστής αισθάνεται δυνατός, κάνει συνήθως διαδικαστικού χαρακτήρα ερωτήσεις στον ειδικό του απλά για να περάσει ο χρόνος και να δείξει ότι συμμετέχει ή ότι τον νοιάζει. Αυτό που έχει ξακάθαρα στο μυαλό του είναι ο χρόνος και πως θα αποβάλλει την πίεση που έχει από τους τρεις λόγους που αναφέραμε παραπάνω. Γι' αυτό καμιά φορά 'φιλολογικές' συζητήσεις μας που αφορούν τα αντιοξειδωτικά, τις βιταμίνες, τις πρωτείνες, τον διαβήτη, τους αφορούν όσο ακουμπάνε τους παραπάνω λόγους άμεσα. Συνήθως δεν τους αφορούν άμεσα και 'έρχονται και φεύγουν', άλλωστε με μια απλή ερώτηση ο ειδικός μπορεί να διαπιστώσει ότι αυτά που συζητήθηκαν την προηγούμενη φορά δεν τα θυμάται.
  Χρόνος και πίεση που προκύπτει και από τον λόγο αλλά και από τον χρόνο, τα κυρίαρχα συναισθήματα στη θεραπεία. Η τρίτη εβδομάδα δίαιτας έχει περάσει και ο πρωταγωνιστής αντιλαμβάνεται ότι δεν έχει τον ίδιο ενθουσιασμό που είχε στην αρχή. Το να αδυνατίσει πριν ένα μήνα το είχε ως πρώτο που έπρεπε να λύσει, τώρα κ καθημερινότητα επιστρέφει, οι σκέψεις των καινούριων ρούχων που θα φορούσε αντικαθιστούν τις σκέψεις από θέματα καθημερινότητας. Η επόμενη εβδομάδα είναι περίπου σαν την προηγούμενη. Είναι στην έκτη εβδομάδα δίαιτας και ήδη αισθάνεται πολύ καλύτερα σε σχέση με την αρχή. Το 'αισθάνεται καλύτερα' όμως είναι σαν αφόρτιστη μπαταρία. Οι ερωτήσεις ρουτίνας που έκανε στον διατροφολόγο του σταματούν, συνήθως επειδή δεν ξέρει πως να εξωτερικεύσει την έλλειψη ενδιαφέροντος, ζητά από τον διατροφολόγο του να κάνει αλλαγές στο διατροφικό μενού γιατί υποστηρίζει ότι 'βαρέθηκε να τρώει τα ίδια', αυτό που του συμβαίνει όμως είναι 'ο χρόνος τελικά είναι πολύς και εγώ απροετοίμαστος'. Ο χρόνος που περνά μεταξύ της έκτης εβδομάδας και της επόμενης επίσκεψης είναι πραγ
ματικά ο πιο παραγωγικός σε σκέψεις, όπως, 'αφού δεν θα τα καταφέρω ας τα παρατήσω', 'τι ήθελα και ξεκίνησα', 'δεν μπορώ να κάνω άλλο δίαιτα', 'βαρέθηκα, γιατί να μην τρώω ότι θέλω', 'μήπως να ακυρώσω το επόμενο ραντεβού και βλέπουμε, μπορεί να μου έρθει όρεξη να συνεχίσω'. Τελικά πράττει το τελευταίο λέγοντας μια 'μικρή' δικαιολογία στον ειδικό του. Η αρχή του τέλους ξεκίνησε και ο ειδικός το ξέρει καλά. Εφαρμόζει τις οδηγίες του ειδικού κατά 30%, μείωση στο βάρος μπορεί να επιτευχθεί μόνο από τύχη και η προτεραιότητα της μείωσης του βάρους δεν τον απασχολεί πια. Ο ειδικός που σέβεται την ασθένεια, την θεραπεία αλλά και τον ασθενή-πελάτη του 'ωθεί' τον πρωταγωνιστή σε μια 'βελούδινη' έξοδο, καθώς ξέρει ότι από εδώ και στο εξής αυτό που θα χαρακτηρίζει τον ασθενή είναι αναβλητικότητα-ακυρώσεις-έλλειψη ενδιαφέροντος-απουσία αποτελέσματος, ακολουθεί την πιο έντιμη στάση απέναντι στον ασθενή του. Οποιαδήποτε άλλη στάση δίνει χρόνο σε ένα 'προαναγγελθέν τέλος' και αυτό κοστίζει μόνο στον πρωταγωνιστή. Πιθανότητα επαναφοράς του 'τρένου στις ράγες' υπάρχει, με πιθανότητες επιτυχίας κάτω του 5%, παρόλα αυτά ο ειδικός εξαντλεί όλες εκείνες τις πιθανότητες θεραπείας που έχει ο πελάτης-ασθενής του.
   Οι επόμενες εβδομάδες που ακολουθούν ουσιαστικά μορφοποιούν στο μυαλό του πρωταγωνιστή την έξοδο. Από τις τέσσερις επόμενες συνεδρίες (8η, 9η, 10η, 11η) πραγματοποιείται μόνο η μία καθώς ο πρωταγωνιστής ακυρώνει τις υπόλοιπες, συνήθως είναι η 9η. Η 9η συνεδρία βρίσκει τον ασθενή αποφασισμένο ότι θα είναι η τελευταία του, δεν το ομολογεί όμως στον ειδικό του, συνήθως δεν ρωτά τίποτα, δεν εφαρμόζει σχεδόν καμία από τις οδηγίες του εδικού, αν προσέχει το κάνει μόνο γιατί ντρέπεται και όχι γιατί επιθυμεί να αδυνατίσει, λέει στον ειδικό του ότι όλα πηγαίνουν καλά και ότι την επόμενη εβδομάδα θα είναι πιο προσεκτικός. Οι επόμενες τέσσερις εβδομάδες που ακολουθούν βρίσκουν τον πρωταγωνιστή βαρύτερο καθώς λαμβάνει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού σε σχέση με πριν, εξωτερικεύει την πίεση που του δημιουργήθηκε από τις παραπάνω εβδομάδες με αντικείμενο του το φαγητό και δεν θέλει ούτε να ακούει τη λέξη δίαιτα. Αισθάνεται μια μικρή ήττα που δεν τα κατάφερε αλλά 'προέχει να πάρουμε απόσταση' από τις 12εβδομάδες δίαιτας. Σίγουρα σκέφτεται ότι θα αργήσει πολύ να το ξανακάνει. Και οι λόγοι που τον οδήγησαν στον ειδικό; Ήταν αρκετοί για να ξεκινήσει την προσπάθεια αλλά μόνο για να ξεκινήσει. Έξι μήνες μετά την τελευταία δίατα αρχίζουν και ξανάρχονται σκέψεις αδυνατίσματος και περνάνε σχεδόν 2 χρόνια μέχρι αυτές να μορφοποιηθούν και να ξανακάνουν τον πρωταγωνιστή να σηκώσει το τηλέφωνο. Τι θα πρέπει να αλλάξει αυτή τη φορά; Μόνο ο καταρτισμένος ειδικός μπορεί να τον αποτρέψει από μια επανάληψη της παραπάνω αποτυχημένης προσπάθειας. Πως; Καθοριστικότερο ρόλο αυτή τη φορά θα παίξουν οι δύο πρώτες συνεδρίες ρόλο αλλά και οι δύο τελευταίες. Γιατί; Μα γιατί δεν βρίσκουν σοφότερο τον πρωταγωνιστή μόνο τα 'μαθήματα' αλλά και τον ειδικό.
  
  







 

1 σχόλιο:

  1. Όπως ακριβώς τα περιγράφεται το'χω περάσει και σε πολύ πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Γιατί την πρώτη φορά που πήγα σε διαιτολόγο είχα και την υποστήριξη και την ενθάρρυνση να συνεχίσω. Έπειτα όταν έβλεπα πως ήθελα ρούχα μικρότερα αυτό με ωθούσε να συνεχίσω να κάνω την διαιτά μου και να πηγαίνω στη διαιτολόγο. Όταν πια μπήκα σε φάση πλατώ, η διαιτολόγος προσπαθούσε να με πείσει να μπω σε διατήρηση βάρους. Ήταν η τελευταία φορά που δεν την άκουσα και που δεν ξαναπήγα. Από κει και πέρα οι επόμενες επισκέψεις σε διαιτολόγους ήταν αποτυχημένες. Έλειπε η ενθάρρυνση, το κίνητρο, η αποδοτικότητα. Ένιωθα κουρασμένη γιατί και οι διαιτολόγοι που έβλεπα δεν με βοηθούσαν, αφού τα λόγια τους κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά ήταν. Σαν να με τιμωρούσαν ένα πράγμα. Η πρώτη διαιτολόγος είχε αλλάξει πόλη ώστε να μπορώ να την επισκέπτομαι και να το ξαναπαλέψω μαζί της μιας και είχε την υπομονή να με ακούσει και να με βοηθήσει.

    Γενικά έχω διαπιστώσει πως το μεγαλύτερο ποσοστό της νεώτερης γενιάς διαιτολόγων αδυνατούν να ψυχολογήσουν τον παχύσαρκο. Δεν έχουν την υπομονή να ασχοληθούν μαζί του, γιατί απλά προτιμούν η σχέση να είναι πελατειακή κι όχι θεραπευτική. Σκοπός είναι όταν βγαίνει απ'το γραφείο του διαιτολόγου ο παχύσαρκος να φεύγει με καλή διάθεση κι όχι πως έχει να κάνει καταναγκαστικό έργο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!