Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Τι θεραπεύει ο διατροφολόγος;

    Γράφει ο Θανάσης Μακρής


Γεια σας. Επιστροφή στην μετά διακοπών εποχή έτοιμοι να μοιραστούμε την επιστημονική μας γνώση και γνώμη με τους αναγνώστες μας. Τι θέμα φέρνουν οι βαλίτσες των διακοπών μαζί τους; Θα προσπαθήσουμε να δούμε πως αποτυπώνεται η θεραπεία της παχυσαρκίας στις μέρες μας.


  'Έχω άγχος και τρώω', 'όταν τσακώνομαι με τη μάνα μου μετά θέλω γλυκό', 'τα κιλά τα πήρα όταν δεν ήμουνα καλά'. Τι κοινό έχουν οι παραπάνω τρεις φράσεις που εμείς οι διατροφολόγοι ακούμε συχνά; Συναισθηματική αστάθεια, με συνέπεια διατροφική αστάθεια, με συνέπεια πρόβλημα βάρους. Οι παραπάνω φράσεις μας περιγράφουν αρνητικά συναισθήματα που επηρεάζουν άμεσα το βάρος. Οι ασθενείς μας λοιπόν ξέρουν καλά ότι το ένα επηρεάζει άμεσα και το άλλο. Φυσικά έχουν δίκιο γιατί οι διαταραχές βάρους,  έχουν πίσω τους συναισθηματικές διαταραχές. Πως θα σας ακουγόταν αν ο ειδικός σας έλεγε ότι περνάτε ένα καταθλιπτικό επεισόδιο που θα έχει ως συνέπεια να καταφέρετε να μειώσετε το βάρος σας την εβδομάδα αυτή, μόνο κατά 150 γραμμάρια; Ε δεν ακούγεται και ιδιαίτερα ευχάριστο έτσι δεν είναι; Τι σας εξηγήσαμε παραπάνω; Ότι τα συναισθήματα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αριθμοποιηθούν. Και όμως στη πράξη αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι το εξής αδιανόητο, αριθμοποιήση του συναισθήματος. Γραμμάρια, κιλά, πόντους.

  Τι θεραπεύει ο διατροφολόγος; Γενικό ερώτημα αλλά η ροή της απάντησης θα σας δείξει ότι πολλά πράγματα χάνονται στην 'μετάφραση'. Περνάτε ένα μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο, θα κάνετε ψυχοθεραπεία και θα πάρετε αγωγή, έχετε διαταραχή πανικού, το ίδιο, φοβίες, το ίδιο. Είναι δυνατόν ποτέ ειδικός να πει στον ασθενή του ότι στην επόμενη επίσκεψη η κατάθλιψη σου θα είναι κατά 25% λιγότερη ή ότι οι κρίσεις πανικού που θα έχεις ένα μήνα μετά την θεραπεία θα είναι 25,35% λιγότερες; Και όμως στην πράξη τι γίνεται; Αριθμοποιούμε, κιλοποιούμε, γραμμαριοποιούμε τη θεραπεία. Γίνεται; Βεβαίως και δεν γίνεται, αλλά τελικά ζούμε αυτό που δεν γίνεται. Το 'δεν είμαι καλά αυτή την εβδομάδα και έφαγα' εμείς το κάναμε 'αν μειώσεις τόσο τις θερμίδες σου στο τέλος της εβδομάδας θα είσαι 0,5-1κιλό λιγότερο', μα πως γίνεται να αριθμοποιήσεις ένα συναίσθημα και πως γίνεται να αριθμοποιήσεις και την θεραπεία του; Δεν είναι βέβαια ποτέ δυνατόν να οδηγηθούμε με αυτού του τύπου τις 'παλιές συνταγές' πουθενά.

    Τι ζητούν οι πελάτες από τους διατροφολόγους τους; Ζητούν αριθμοποιημένα αποτελέσματα σε ένα κυρίως συναισθηματικό πρόβλημα. 'Έπρεπε να χάσω 1 κιλό αυτή την εβδομάδα', 'γιατί δεν έχασα', 'αντί να χάσω πήρα κιόλας', 'έπρεπε να είμαι 5 πόντους λιγότερο στη μέση'. Οι ασθενείς αισθάνονται πολλές φορές ότι κάτι έκαναν λάθος, ότι μπορεί να έφαγαν περισσότερο, ότι έφαγαν πολλά γλυκά, ότι άλλαξαν τις ώρες τους, αλλά κοιτούν το κλαδί και όχι το δέντρο. Αισθάνονται τύψεις που τον Ιούνιο δεν είναι έτοιμοι για την παραλία, αισθάνονται τύψεις που το φόρεμα δεν τους 'κάθεται' όπως θέλουν, αλλά μια διατροφική θεραπεία με στόχο τη μείωση του βάρους δεν μπορεί να έχει τόσο σαφή χρονικά αποτελέσματα όσο είθιστε να ακούμε. Όποιος υπόσχεται τέτοια πράγματα, λούζεται τα 'απόνερα των υποθέσεων του' αλλά παραπλανά και τους ανθρώπους που τον ακούν και τον πιστεύουν. Ποτέ δεν μπορεί ο ειδικός να ξέρει ότι ο ασθενής του θα έχει χάσει μισό, ένα ή δύο κιλά σε μία εβδομάδα και ποτέ δεν μπορεί να ξέρει αν ο ασθενής θα ακολουθήσει τις οδηγίες του ειδικού και σε τι βαθμό. Δεν μπορεί να προβλέψει επίσης αν μέσα σε μία εβδομάδα, θα στενοχωρηθεί, θα αγχωθεί, θα είναι χαρούμενος, θα τσακωθεί, θα φάει εντός, εκτός σπιτιού, θα βγει βόλτα με φίλους, θα έχει τα γενέθλια του, θα είναι καλεσμένος σε εκδηλώσεις κ.τ.λ.

   Με βασικά συστατικά τον ρεαλισμό, την εμπιστοσύνη, την αλήθεια και την διάθεση για θεραπεία μπορούν να γίνουν ουσιαστικά πράγματα. Τα λάθη που μπορούν να γίνουν και να εγκλωβίσουν ειδικό και ασθενή έχουν να κάνουν με το ότι χρησιμοποιούμε διαφορετικές μονάδες για διαφορετικά μετρήσιμα αντικείμενα. Προσπαθείτε δηλαδή να μετρηθεί η κατάθλιψη, οι φοβίες, οι ενοχές, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, η έλλειψη ενδιαφέροντος και στόχων με κιλά, πόντους και θερμίδες και όλα αυτά με 'μπαμπούλα' το χρόνο.  Ξέρει ο κόσμος από τι ασθένεια πάσχει; Ξέρει ο ειδικός τι ασθένεια θεραπεύει;

   Τι κρύβουν πίσω τους τα φασολάκια, οι μελιτζάνες, το μοσχάρι, οι τηγανητές πατάτες, τα σουβλάκια και τα παγωτά; Η ζυγαριά ή ο λιπομετρητής που έχουμε όλοι οι διατροφολόγοι στα γραφεία μας, γιατί δεν μετράνε σε συναισθηματικές μονάδες την θεραπεία αλλά την μετρούν σε κιλά ή σε γραμμάρια; Από πότε γραμμαριοποιήθηκαν τα συναισθήματα; Θα πρέπει άραγε να υπάρχουν ζυγαριές, λιπομετρητές, μεζούρες και διαιτολόγια; Και αφού υπήρξαν ποια η συμβολή τους στη θεραπεία της παχυσαρκίας; Οι ψυχοδιατροφικές παθήσεις αλλά και οι ψυχοδιατροφικές θεραπείες τώρα μορφοποιούνται, με συνέπεια να μην μπορεί το καινούριο να 'χωνευτεί' εύκολα από τον ασθενή, με συνέπεια να  αναζητά παλιές αποτυχημένες μορφές θεραπείας (διαιτολόγιο). Χρειάζεται χρόνος για την εισαγωγή καινούριων θεραπειών στη καταπολέμηση της παχυσαρκίας αλλά σίγουρα μετά από καιρό θα μιλάμε για συστηματική αποευαισθητοποίηση της θερμιδοφοβίας και συμπεριφορική αντιμετώπιση της καταθλιπτικής υπεμετροφαγίας.

 
 
     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!