Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

Θέλετε σίγουρα να αδυνατίσετε;


   Γεια σας. Δίαιτα, μια διαδρομή που δεν είναι σίγουρα στρωμένη με ροδοπέταλα. Γιατί δεν είναι όμως; Που έγκειται η δυσκολία του να αδυνατίσει κάποιος; Είναι γενετικά προκαθορισμένος να είναι παχουλός; Γεννήθηκε με αυξημένη όρεξη; Γεννήθηκε με αυξημένα επίπεδα γκρελίνης; Γεννήθηκε με μειωμένα επίπεδα λεπτίνης; Έχει 'άρρωστη' σεροτονίνη ή την ντοπαμίνη του; Μήπως κάποια πολυπεπτίδια του δείχνουν τον λάθος δρόμο; Υπάρχει άλλη διαδρομή που θα πρέπει να ακολουθηθεί; Όσα περισσότερα ερωτήματα εγείρονται άλλες τόσες και οι απαντήσεις. Ρόλος μας να εμπλουτίσουμε τις απαντήσεις με ακόμη περισσότερες.


  Έχουμε και σε προηγούμενα άρθρα μας αναφέρει ότι αν οι σπουδές σου ανοίγουν το δρόμο, η δουλειά σου δείχνει προς τα που να πας και σε πάει και σε μέρη άγνωστα, περίεργα που δεν ξέρεις τι θα συναντήσεις.  Πολλές φορές η ίδια η επιστήμη θυμίζει άλογο αχαλίνωτο, νευρικό, που καβαλώντας το δεν ξέρεις που θα καταλήξεις. Η εμπειρία και η τριβή με το αντικείμενο του 'αδυνατίζω-αδυνάτισμα-θεραπεία-συνεδρία-παχύσαρκος', μας έδωσε να καταλάβουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια πάθηση που μόνο απλή δεν ήταν. Συνεχώς καινούριοι άνθρωποι που έψαχναν λύση στο πρόβλημα τους, πολλές φορές απελπισμένοι από την επιμονή της νόσου, άλλες φορές κουρασμένοι από την αποτυχία των πολλών προσπαθειών. Σε πρώτο χρόνο η αντίδραση του ειδικού είναι να δει τι θα κάνει για να βοηθήσει τον ασθενή του. Σε δεύτερο χρόνο αναζητούνται οι αιτίες  δημιουργίας και διαιώνισης του προβλήματος. Έχουμε την αίσθηση ότι αυτά τα δύο αν δεν πάνε μαζί μάλλον καμία πρόοδος δεν θα σημειωθεί στο κομμάτι του 'θεραπεία-αδυνάτισμα'. Στο πρώτο χρόνο έχουμε αναφερθεί σχεδόν σε όλα τα προηγούμενα μας άρθρα. Μας έμειναν οι αιτίες λοιπόν που δημιουργούν αλλά και διαιωνίζουν το πρόβλημα. Το σημερινό μας άρθρο θα κάνει ένα θεραπευτικό 'ζουμάρισμα' στο κομμάτι που αφορά τη διαιώνιση του προβλήματος.

   'Αυτός που έρχεται σε εμένα θέλει πράγματι να αδυνατίσει;' αναρωτιέται ο ειδικός. Η σωστή απάντηση έχει ως εξής : θέλει πάρα πολύ να αδυνατίσει αλλά θέλει να το καταφέρει χωρίς να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του. 'Γίνεται να αδυνατίσει με αυτό το τρόπο;', η απάντηση είναι αρνητική, 'όχι δεν θα αδυνατίσει με αυτό το τρόπο'. Αναρωτάται και πάλι ο ειδικός 'σε μένα τι έρχεται να κάνει;'
Απαντήσαμε παραπάνω 'έρχεται να αδυνατίσει χωρίς να αλλάξει τίποτα από το παρελθόν του, γι' αυτό δεν αδυνατίζει'. Η δίαιτα είναι μια ουτοπική διεύθυνση λοιπόν;  Τι είναι η δίαιτα λοιπόν σαν θεραπεία και που σκοντάφτει;

  Οι θεραπευόμενοι αλλά και η ακτινογραφία της πάθησης είναι οι μόνοι-η αρμόδιοι για να μας εφοδιάσουν με τις απαραίτητες απαντήσεις. Η θεραπεία ξεκινά, σαν μια βελόνα που διεισδύει στο δέρμα μας προσπαθώντας να φτάσει στη φλέβα για να αφήσει το φάρμακο της θεραπείας. Η θεραπεία λοιπόν μπορεί να παρουσιαστεί σαν μια διαδρομή που κατά τη διάρκεια της πάει όλο και πιο βαθιά, αφήνει πίσω της το πρώτο στρώμα του δέρματος και κατεβαίνει. Το αρνητικό είναι ότι αν δεν φτάσει στη φλέβα ή στα 'θεμελιώδη ερωτήματα' που πρέπει να απαντηθούν δεν θα καταφέρει τίποτα. Η θεραπεία πίσω της θα πρέπει να αφήνει 'σκασμένες φούσκες', οι οποίες έχουν φορτιστεί με ενέργεια που πρέπει να σκάσει, για να αποφορτιστεί το συγκεκριμένο στάδιο και να μπορέσει ο πρωταγωνιστής να πάει παρακάτω. Ένα τέτοιο στάδιο είναι και το 'πεινάω', το 'βαρέθηκα', το 'κουράστηκα' και καθώς η θεραπεία προχωρά τόσο πιο ακανθώδη, άρρηκτα με την πάθηση, γίνονται τα ερωτήματα. Τόσο πιο πολύ αρχίζουν να 'τηγανίζουν' τον θεραπευόμενο και να τον ωθούν ή στο επόμενο στάδιο ή στην έξοδο από την θεραπεία. Κάθε συνεδρία πρέπει να πάει την βελόνα 'ένα βήμα' πιο μέσα στο δέρμα του ασθενή. Οι περιπτώσεις των ασθενών εκείνων που μένουν για μεγάλο διάστημα στο ίδιο βάρος ή δεν υπάρχει καμία εξέλιξη στη θεραπεία τους, είναι περιπτώσεις που παρέμεναν στις 'χαμηλές δόσεις' της θεραπείας και αρνιόντουσαν να πάνε παρακάτω. Η εξέλιξη τέτοιων περιπτώσεων είναι και ο κανόνας και επειδή η θεραπεία απεχθάνεται το κενό είναι οι ασθενείς εκείνοι που σταματούν επί τη ευκαιρία των αυγουστιάτικων διακοπών, των πασχαλινών διακοπών ή των εδεσμάτων του Λουκούλλειου Σαβ/κου.

  Τι εννοούμε θεμελιώδη ερωτήματα σε μια θεραπεία;  'Πεινάω όταν κάνω δίαιτα', μία από τις πολλές φούσκες που πρέπει να σπάσουν, οι φούσκες είναι σαν τις πυραμίδες αλλά ανάποδα, συνήθως ξεκινούν με αντιπάθεια σε κάποια τρόφιμα, έπειτα η ίδια η μορφή μιας δίαιτας (έχει πολλές σαλάτες) δεν είναι αρεστή, έπειτα και όσο προχωρά η θεραπεία το πρόβλημα συνιστάται στην συχνότητα των επισκέψεων (οι ασθενείς επιθυμούν λιγότερες επισκέψεις δηλαδή λιγότερη 'δόση φαρμάκου'). Όσο ο ειδικός φτάνει στον πυρήνα μιας θεραπείας τίθενται ερωτήματα που ακουμπάνε δομικά στοιχεία της προσωπικότητας του ασθενή όπως 'υπομονή', 'αντοχή στον πόνο', 'θετική αυτο-εικόνα', 'διαρκή ανατροφοδότηση με θετική ενέργεια-θετικισμός'. Πίσω από την αντίσταση του ασθενή στην θεραπεία δεν είναι τίποτε άλλο από 'δεν αντέχω να σπάσω τις φούσκες του εαυτού μου γιατί απαιτείται συναισθηματικό κόστος, δεν μπορώ να συνεχίσω, δεν θέλω να αλλάξω την καθημερινότητα μου, δεν μπορώ να αδυνατίσω'. Η πυραμίδα είναι δομημένη σε κάθε ασθενή με τέτοιο τρόπο που είναι σχεδόν σίγουρο ποια θα είναι η αντίδραση του ασθενή στην ανάλογη δόση φαρμάκου. Όσο φτάνουμε σε σημεία π.χ. που η υπομονή του ασθενή δοκιμάζεται, τότε ο ασθενής αναζητά μέσα στην θεραπεία 'σωσίβιο', ιεραρχεί 'τι μπορώ να κάνω' και 'πως μπορώ να το κάνω πιο ανώδυνα', με κυρίαρχο το δεύτερο. Σε αυτό το στάδιο 'σωσίβιο' αποτελούν οι ακυρώσεις των συνεδριών, που προσφέρουν στον ασθενή ανακούφιση από την εμβάθυνση στην θεραπεία, αν δεν υπήρχε αυτό το σωσίβιο είμαστε σίγουροι ότι πολλοί ασθενείς θα άφηναν την θεραπεία πολύ νωρίς.

   Η θεραπεία της παχυσαρκίας απαιτεί εξειδικευμένη θεραπεία, 'χειρουργική' επιλογή των βημάτων που θα ακολουθηθούν και διαρκή εκπαίδευση του πρωταγωνιστή. Η θωράκιση του, απέναντι στην διαρκή καθοδική προς τον πυρήνα της πάθησης, δρόμο, αποτελεί πρώτιστη προτεραιότητα. Αν η θεραπεία της παχυσαρκίας ζωγραφιζόταν, θα ξεκίναγε η απόδοση της με χρώμα μαύρο και θα κατέληγε να προσπαθεί να αποδώσει με τα φωτεινότερα χρώματα το ουράνιο τόξο.









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!