Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Δίαιτα και Χρόνος



Γεια σας. Στη σημερινή μας αρθρογραφία θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε αν τελικά οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά και αν αξίζει να τους δίνουμε σημασία.
Σήμερα θα εξετάσουμε την λεπτομέρεια 'χρόνος'.  Πώς η σκέψη σε συνάφεια με το χρόνο προκαθορίζει το αποτέλεσμα.


  
Η Κ.είναι 30 χρονών, από τα 17 της, το βάρος της ξεπερνά τα 100 κιλά, για την ακρίβεια ζυγίζει 110 κιλά, οι προσπάθειες της να αδυνατίσει έπεφταν στο κενό. Πέντε πάνω, πέντε κάτω. Στην δεύτερη συνεδρία που είχαμε μαζί της, της ζητάμε να μας κάνει μια ανάλυση του βάρους της, την τελευταία πενταετία. Απαντήσεις : 108, 112, 115, 105, 110 κιλά. Της ζητάμε επίσης να μας περιγράψει γιατί δεν μπορεί να καταφέρει να φτάσει στα επίπεδα βάρους που η ίδια επιθυμεί για τον εαυτό της. Απαντήσεις : 'θέλει πολύ χρόνο', 'θέλει δουλειά', 'δεν υπάρχει θεραπεία', 'απελπίστηκα', 'δεν αδυνάτιζα', 'έχει χαλάσει ο μεταβολισμός μου', κ.α. Στη σημερινή μας ανάλυση θα 'φωτίσουμε' το κεφάλαιο 'χρόνος'. Λάβαμε την απάντηση από την Κ. ότι 'θέλει πολύ χρόνο'. Θελήσαμε να δούμε πίσω απ' αυτή την απάντηση τι ακριβώς εννοεί η Κ. Η ίδια μας ομολογεί ότι βλέπει τον όγκο της προσπάθειας ως τεράστιο και ασήκωτο. Μας λέει, ότι θέλει πολύ χρόνο για να φτάσει εκεί που θέλει και όλο αυτό δρα μέσα της αποθαρρυντικά. Τι είναι αυτό που αποθαρρύνει όμως ουσιαστικά την Κ. από την προσπάθεια; Η ίδια μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι αυτό που την αποθαρρύνει είναι η σκέψη. Δηλαδή αυτή καθεαυτή η προσπάθεια δεν είναι που την απελπίζει, αλλά το ότι σκέφτεται ότι ο χρόνος είναι πολύς. Σκέψεις αποτυχίας και όχι πράξεις αποτυχίας. Στην επόμενη μας ερώτηση της ζητήσαμε να μας πει πόσα χρόνια ζυγίζει πάνω από 100 κιλά και πόσα χρόνια θυμάται τον εαυτό της να επιθυμεί να μειώσει το βάρος της. Η απάντηση ίδια, περίπου 13 χρόνια. Της ζητήσαμε να μας βοηθήσει εξηγώντας μας τι είναι πιο βαρύ για το μυαλό της σαν σκέψη '1 χρόνος δίαιτας και αλλαγής' ή '13 χρόνια σκέψης ότι ο ένας χρόνος δίαιτας είναι πολύς'; Η απάντηση που λάβαμε ήταν προφανής.
  
Η Κ. μετά από 20 μήνες πραγματικής προσπάθειας ζυγίζει 69 κιλά, έχουν αλλάξει τα πάντα στη ζωή της και ο παράγοντας 'χρόνος' αποκτά άλλη σημασία πια. Μας εξηγεί ότι από τη στιγμή που μπαίνεις στη προσπάθεια ο χρόνος αρχίζει να κυλάει γρήγορα, τόσο γρήγορα που κάποια στιγμή ξυπνάς και λες, "τι βλακείες έκανα τόσο καιρό και δεν το έκανα". Οι βλακείες, μας λέει η Κ., κοστίζουν 13 χαμένα χρόνια. Η ίδια, στέκεται πολύ στο παράγοντα που την αποθάρρυνε όλο αυτό διάστημα, λέγοντας ότι το πόσο θες για να δεις τα αποτελέσματα μέσα από μια δίαιτα είναι και αυτό που σε κάνει να μην θες να ξεκινήσεις. Αλλά αν δεν ξεκινήσεις δεν μπορείς να ξέρεις αν ο χρόνος τελικά είναι πολύς. Η Κ. μας είπε και κάτι πρωτότυπο που θέλουμε με το σημερινό μας άρθρο να του δώσουμε τη σημασία που του αξίζει, μας είπε "πρέπει να γνωριστούμε με το χρόνο γιατί δεν ξέρουμε ότι μπορούμε να τα βρούμε μαζί του".  Και στην ερώτηση 'αν ο χρόνος τελικά είναι πολύς όταν ξεκινάς μια προσπάθεια' η ίδια μας απαντά 'ο χρόνος έτσι ή αλλιώς περνάει, εξαρτάται πως εσύ θες να τον χρησιμοποιήσεις, υπέρ ή κατά σου'.

  Οι διαπιστώσεις κοινές για πολλά από τα περιστατικά που οι ειδικοί παρακολουθούν, πολλοί άνθρωποι αποθαρρύνονται να ξεκινήσουν προσπάθεια γιατί απλά και μόνο αυτό τους κουράζει σαν σκέψη. Τόσο αποθαρρυντικό που δεν κάνουν καμία προσπάθεια να αλλάξουν τα πράγματα που τους ενοχλούν. Ακόμη πιο πολύπλοκη καθίσταται η αντιμετώπιση του προβλήματος, όταν τελικά η προσπάθεια ξεκινά, αλλά ο πρωταγωνιστής χρησιμοποιεί 'μεσοβέζικους' τρόπους αντιμετώπισης της. Μεσοβέζικος μπορεί να είναι ένας τρόπος ο οποίος χρησιμοποιεί λίγο αυτό και λίγο εκείνο, λίγο αυτά που μας λέει ο ειδικός, λίγα απ' αυτά που μας είπε ο γείτονας, λίγα ο παρουσιαστής 'τήλε-γνώστης' των πάντων που στο βωμό της τηλεθέασης σκοτώνει κάθε γνώση, λίγα οι φήμες για νέες μεθόδους που αντιμετωπίζουν το λίπος στη πηγή του και πολλές άλλες μεθόδους που μας παραπληροφορούν τόσο, που η γνώση του ειδικού, θεωρείται ξεπερασμένη και ανεπαρκής. Ο μεσοβέζικος τρόπος αντιμετώπισης ενός τόσο σοβαρού προβλήματος, απλοποιεί το πρόβλημα τόσο, που ο πρωταγωνιστής αισθάνεται ότι δεν θα κοπιάσει καθόλου για να επιτύχει αυτά που θέλει και ότι το πρόβλημα του θα λυθεί τόσο εύκολα σαν να κάνει βόλτα στο πάρκο της γειτονιάς του.
  
Ο ειδικός έρχεται αντιμέτωπος λοιπόν με δύο πολύ σοβαρά προβλήματα, το πρώτο αφορά την απουσία κινητοποίησης, μπροστά στο φόβο, του όγκου της προσπάθειας του προβλήματος και το δεύτερο αφορά την με λάθος τρόπο κινητοποίηση, που μόνο σκοπό έχει να ανακουφίσει τον πρωταγωνιστή στη σκέψη ότι το πρόβλημα του είναι απλό και λύνεται εύκολα χρησιμοποιώντας μεσοβέζικους τρόπους. Τα δύο παρακάτω προβλήματα κρίνονται άκρως σοβαρά γιατί οδηγούν τον πρωταγωνιστή κατευθείαν στην αποτυχία.
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!