Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Είπαν...: Διατροφή και συναίσθημα

...Ποιός ο ρόλος των συναισθηματικών διαταραχών στην παθογένεση των διατροφικών διαταραχών;

Υπάρχουν ορισμένα στοιχεία, τα οποία δείχνουν ότι οι πάσχουσες από ψυχογενή ανορεξία τείνουν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο χειρισμό και τη λεκτική έκφραση των συναισθημάτων. Υποστηρίζεται ακόμη, ότι τα εν λόγω άτομα εμφανίζουν τάσεις αλεξιθυμίας -μιάς σχετικής αδυναμίας τοποθέτησης των κατάλληλων λέξεων για την έκφραση των συναισθημάτων. Σε ορισμένα άτομα αυτή η τάση είναι πιθανόν να υπάρχει σε ακραία μορφή, εμφανίζοντας την επονομαζόμενη εμβιωτική διαταραχή. Αντιθέτως, τα έντονα συναισθήματα είναι ομολογουμένως, περισσότερο ενδεικτικά της ύπαρξης διατροφικών διαταραχών. Ωστόσο, οι πάσχουσες από οποιοδήποτε είδος διατροφικής διαταραχής τείνουν να αντιμετωπίζουν τα συναισθήματά τους μέσω της αποφυγής.
Έχει διατυπωθεί η άποψη, ότι ο περιορισμός της λήψης τροφής τείνει να περιορίζει το ρόλο των συναισθηματικών παραγόντων στη γένεση των βουλιμικών συμπτωμάτων και ότι υπάρχουν αξιοσημείωτα στοιχεία τα οποία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα συναισθήματα είναι πιθανό να πυροδοτούν συμπεριφορές υπερφαγίας. Επιπλέον, διάφορες απόψεις έχουν διατυπωθεί σχετικα με τους ψυχολογικούς μηχανισμούς, οι οποίοι είναι πιθανό να προωθούν ή να διαιωνίζουν την υπερφαγική συμπεριφορά. Έχει υποστηριχθεί, ότι οι υπερφαγικές συμπεριφορές ενδέχεται να αποσπούν τη προσοχή από τα επώδυνα ή τα δύσκολα συναισθήματα και/ή, ότι οι υπερφαγικές συμπεριφορές είναι πιθανόν να εμφανίζονται, όταν η προσοχή εστιάζεται στενά, στα άμεσα ενδεικτικά στοιχεία, αποφεύγοντας τις παρεμποδιστικές λειτουργίες ανώτερης τάξης....

...Φαίνεται περισσότερο εύλογη η υπόθεση, ότι οι συνεχείς διαταραχές της διατροφικής συμπεριφοράς προωθούνται από το συναίσθημα, κυρίως όταν η βάση έχει ήδη τεθεί από τη διακοπή του "φυσιολογικού" τρόπου διατροφής. Αυτή η διακοπή μπορεί να συνίσταται σε περιορισμό της λήψης τροφής ή και σε κάποιο κατά βάση συναισθηματική ποιότητας γεγονότος. Άτυπα, θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε ότι τα άτομα πράγματι διαφέρουν ως προς το βαθμό στον οποίο καταφεύγουν στο φαγητό, προκειμένου "να νιώσουν θαλπωρή". Αυτές οι ατομικές διαφορές μπορεί να είναι απολύτως σχετικές με τον κίνδυνο ανάπτυξης διατροφικών διαταραχών, αν και προς στιγμήν, η προαναφερόμενη ιδέα έχει ελάχιστα μελετηθεί...


Απόσπασμα από το βιβλίο Διατροφικές διαταραχές και η αντιμετώπισή τους
Συγγραφέας: Bob Palmer
Μεταφραστής: Σοφία Τριανταφυλλίδου
Εκδόσεις: Παρισιανού Α.Ε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!