Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Είπαν...: Τα γεύματα του Μαχάτμα Γκάντι

...Το σπίτι μας δεν είχε πολυτέλειες.
   Στη τραπεζαρία δεν υπήρχε..
μεγάλο τραπέζι στη μέση σαν κι αυτά που είδα αργότερα στο Λονδίνο.
Τρώγαμε καθισμένοι διπλοπόδι σε ψάθες, κρατώντας τα προύντζινα σκουτέλια μας στα γόνατά μας.
   Για να φάμε το ρύζι, δε μεταχειριζόμαστε πιρούνια. Κάποτε μάλιστα η μητέρα μάς το έδινε πάνω σε φρεσκοκομμένα φύλλα μπανανιάς και αυτό πολύ μας άρεσε.
   Κανείς δεν είχε το δικαίωμα ν'αγγίξει το φαγητό αν πρώτα δεν έπλενε τα χέρια του. Έπρεπε να τα πλύνουμε και μετά το φαγητό. Λεκάνη με νερό και σαπούνι, πάνω στο σκαμνάκι, βρισκόταν εκεί, επιτούτου...

...Αλήθεια, το σπίτι μας δεν είχε καμία πολυτέλεια. Πώς όμως, μοσχοβολούσε, θα 'λεγες, σαν το μπαούλο της γιαγιάς μας που μυρίζει κομμένο χορτάρι, λεβάντα και φουντούκια! Λες κι αποβαστάει ακόμα η ευωδιά του...

Βιβλίο: ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ, ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΖΩΗ
Συγγραφέας: Ελένη Ν. Καζαντζάκη
Εκδόσεις: Καζαντζάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!