Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Tρόπος Να Σκεφτείς: Η ανατομία μιας σκέψης "παχύσαρκης" (μέρος Β’)


Γράφει ο Θανάσης Μακρής, Διατροφολόγος


Γεια σας. Στο προηγούμενο μας άρθρο
σκιαγραφήσαμε σκέψεις, συναισθήματα, απόψεις και την πορεία ενός ανθρώπου σε σχέση με το βάρος του. Η πορεία είναι πραγματική και σκοπός της είναι να κάνει σε βάθος μια ενημερωτική τομή.  Αλλά για να δούμε τη συνέχεια.

   Το βάρος μου είναι ακόμη κάτι που δεν έχω χωνέψει πάνω μου, σχεδόν με απασχολεί πάντα, αλλά μάλλον δεν βρίσκω τη δύναμη να αλλάξω τη ροή. Τελικά δεν αλλάζουν οι συνήθειες. Εκεί είναι η μεγάλη μάχη. Έχουν περάσει 2 χρόνια από τότε που άφησα κάθε προσπάθεια να αδυνατίσω. Δεν είμαι σε καλύτερη μοίρα. Είμαι σταθερά 115 κιλά. Ξυπνάω το πρωί αποφασισμένος να κάνω κάτι και το βράδυ το έχω ξεχάσει. Αισθάνομαι ότι κοροϊδεύω τον εαυτό μου, ξέρω τι πρέπει να κάνω αλλά δεν το κάνω. Έχω διαβάσει όλα τα περιοδικά και έχω ακούσει όλους τους διαιτολόγους, τίποτα καινούριο, επανάληψη, η λύση που εφάρμοσα απέτυχε, πεινούσα και δεν είχα υπομονή. Άκου ένα χρόνο δίαιτα μα υπάρχει άνθρωπος που να πεινάει τόσο μεγάλο διάστημα; Και απ΄ την άλλη λέω Θανάση σύνελθε με τον ίδιο τρόπο που πήρες βάρος θα χάσεις κιόλας, ο μηχανισμός είναι ίδιος, σαν το μοτεράκι πατάς το ένα κουμπί γεμίζει το βαρέλι, πατάς το διπλανό αδειάζει, το μοτερ είναι ίδιο, δεν αλλάζει εκτός και αν θέλουμε να φέρουμε στα μέτρα μας μια θεραπεία η οποία δεν πρέπει να ραφτεί στα μέτρα μας γιατί θα είναι αποτυχημένη (μηδενική προσπάθεια, δίαιτα για μια μέρα, επιτρέπονται αυτά που θέλω εγώ και τρώω όσο θέλω). Θεωρώ τον εαυτό μου λογικό άνθρωπο και δεν τον θεωρώ βλάκα για να τα πιστέψω αυτά. Βλέπω όμως και πολλούς να εκμεταλλεύονται αδιέξοδο σαν το δικό μου και να μου δημιουργούν λύσεις οι οποίες δεν υπάρχουν όχι για τις λύσεις αλλά για να ανακουφίσουν την ένταση που αισθάνομαι μεταξύ πείνας, λογικής, διάρκειας, γρήγορο αδυνάτισμα, πολλά κιλά, ενοχές, καλοκαίρι. Αφού το βλέπω, όλοι κάνουν δίαιτα και κανένα δεν βλέπω να αδυνατίζει, όλοι μιλάνε για δίαιτα και απώλεια βάρους και τίποτα, όλα αυτά που κυκλοφορούν δεν άλλαξε κανένα. Μάλλον το μυαλό μας φταίει. Κάτι θα βρεθεί όμως δεν μπορεί, τόσα και τόσα έχει ανακαλύψει η επιστήμη το χάπι που σε κάνει fit δεν θα βρεθεί; Αλλά ως τότε…κάτι πρέπει να κάνω.
   Είμαι αποφασισμένος αυτή τη φορά όταν ξεκινήσω δίαιτα θα την τελειώσω με οποιοδήποτε κόστος. Αλλά το αναβάλω συνεχώς, άρα θα θέσω μια συγκεκριμένη ημερομηνία σαν αρχή και θα πειθαρχήσω πιστά. Μια θεία μου ενθουσιασμένη με πληροφόρησε ότι επισκεπτόταν ένα διαιτολόγο που την βοήθησε αρκετά, έχει χάσει 15 κιλά λέει και μάλλον θα πάω και εγώ εκεί. Πρώτη επίσκεψη και έχω αγωνία, θα τα βρούμε άραγε.. είμαι και λίγο δύσκολος χαρακτήρας εγώ. Τέλος πρώτης επίσκεψης και άκουσα όλα αυτά που δεν ήθελα στο παρελθόν να ακούσω,’υπομονή, επιμονή, το έργο δεν είναι εύκολο, μεθοδικότητα, θα αργήσουμε να μειώσουμε το βάρος κάτω από τα 90κιλά (είμαι σχεδόν 120), ίσως μας πάρει και πάνω από χρόνο’, μου μίλησε με αριθμούς ο άνθρωπος και μάλλον ξεκίνησε από τα δύσκολα λόγια που συνήθως δεν λέγονται ή και εμείς δεν θέλουμε να ακούμε. Όταν τον ρώτησα πείτε μου ένα λόγο για να ακολουθήσω την θεραπεία που προτείνετε μου είπε το εξής ‘πόσα χρόνια πιστεύεις ότι έχεις πρόβλημα και πόσες θεραπείες έχεις ακολουθήσει αλλά και τι λύση πέτυχες’ του εξήγησα ότι έκανα απλά μια τρύπα στο νερό ακολουθώντας πληθώρα μεθόδων και μου απαντά ‘απλά διαιωνίζεις το πρόβλημα και δεν θα αλλάξει κάτι όσο η προσέγγιση σου παραμένει ίδια, τα 7 χρόνια παχύσαρκος θα γίνουν χωρίς να το καταλάβεις 17, γιατί δεν έχεις καταλάβει ποιός είναι ο εχθρός σου με ποιόν έχεις να κάνεις’. Απογοητεύτηκα, δεν το κρύβω αλλά εκτίμησα το γεγονός ότι μου μίλησε με ειλικρίνεια και κέρδισε την εμπιστοσύνη μου. Στις επόμενες επισκέψεις μου στον διαιτολόγο μιλήσαμε ακριβώς γι’ αυτό που μου είχε προαναγγείλει, ποιος είναι ο εχθρός μου. Βέβαια εγώ στο μυαλό μου είχα τη ζυγαριά αλλά κατά τη διάρκεια της συνεδρίας άκουγα πολύ σημαντικά πράγματα άγνωστα και καινούρια για 'μένα. Ο διαιτολόγος έθετε σε δεύτερη μοίρα το θέμα των αριθμών, της ζυγαριάς και του βάρους και στο τέλος κάθε επίσκεψης μου επισήμαινε το εξής ‘η μέτρηση του βάρους είναι αποτέλεσμα δεν είναι πράξη, πριν το αποτέλεσμα πρέπει να πράξεις, συνεπώς σημασία στο πράττειν και μετά στη ζυγαριά’. Είχε δίκιο, αλλά εκεί καρφωμένη η ζυγαριά στο μυαλό μου, αν θα έχω χάσει. Σε μία από τις επόμενες συνεδρίες μου εξήγησε ότι μέρος της θεραπείας θα περιλαμβάνει και μία συνεδρία χωρίς μέτρηση βάρους. Όταν το άκουσα τρόμαξα αλλά συμφώνησα και διάλεξα την επόμενη συνεδρία. Μου εξήγησε ότι θέλει η θεραπεία να έχει ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά και όχι αριθμοκεντρικά. Οι συνεδρίες κυλούσαν χωρίς να ακυρώσω κανένα ραντεβού το έβρισκα όλο αυτό εξαιρετικά ενδιαφέρον και το βάρος έβαινε μειούμενο. Είχα χάσει 10κιλά σε 4 μήνες και τον ρώτησα σε μια μας συνεδρία αν το θεωρούσε λίγο και μου απάντησε ‘συμβόλαιο με τα κιλά δεν έχει κανένας, ο οργανισμός μας δίνει αυτό που τη δεδομένη στιγμή μπορεί να δώσει ανάλογα με την προσοχή που δείχνουμε στις οδηγίες’.
   Μέρος της θεραπείας αποτελούσε και αυτό που ο ίδιος ονόμαζε συστηματικότητα στη θεραπεία, δηλαδή συστηματική παρακολούθηση των συνεδριών, αυτό το θεωρούσε πολύ σημαντικό και άρρηκτο κανόνα στη θεραπεία. Μάλιστα έλεγε ότι η συστηματικότητα ρίχνει κολόνες στη θεραπεία και η μη παρουσία στις συνεδρίες τις γκρεμίζει, αυτό τα κατάλαβα βέβαια αργότερα, πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να καταλάβω πόσο σημαντικό ήταν αυτό. Στο παρελθόν όποτε ήθελα να υπεκφύγω του κακού αποτελέσματος ακύρωνα το ραντεβού λέγοντας ότι είμαι άρρωστος, ότι έχω αλλού να πάω και διάφορα φθηνά. Αυτό άλλαξε και μάλιστα δεν θα ξεχάσω σε μια μας συνεδρία που είπε ‘διαλέξτε εσείς τη θεραπεία σας, πως θα σας φαινόταν αν σας έλεγα δεν θα πάρετε το 100% του αποτελέσματος αλλά το 10%, τότε ελάτε μετά από 2 μήνες στο ραντεβού σας, διαλέξτε εσείς τι θέλετε και να το εφαρμόσουμε’. Μετά από 6 μήνες θεραπείας το βάρος μου έχει μειωθεί κατά 18 κιλά, αισθάνομαι καλά, τον εμπιστεύομαι 100% πια και δεν ψάχνω δικαιολογίες να με καλύψω δήθεν, σταμάτησα να σκέφτομαι δίνοντας παρατάσεις στο πρόβλημα, δεν ακολουθώ φυγόπονες στάσεις, εμπιστεύομαι το ρεαλισμό σαν στάση που μου ανέπτυξε ο ειδικός μου από την αρχή, είχε απόλυτο δίκιο σε όλα, δεν δημιουργούμε όπως ο ίδιος λέει ‘αποτελέσματα φούσκες’ και ανεβαίνουμε τα σκαλιά της θεραπείας ένα ένα και συστηματικά. Οι έξι μήνες πέρασαν γρήγορα όπως και τα 7 χρόνια αλλά το βάρος μου αυτή τη φορά είναι μειωμένο.
   Ξανασκέφτομαι ξανά και ξανά τι έκανα λάθος τότε, και δεν έχανα βάρος και συνειδητοποιώ ότι το κύριο λάθος μου ήταν ότι δεν ήθελα να ακούσω την αλήθεια, ήθελα να ακούω ότι το πρόβλημα μου λύνεται εύκολα και γρήγορα. Έχουν περάσει 18 μήνες το βάρος μου έχει μειωθεί κατά 32 κιλά. Είμαι πολύ διαφορετικός κυρίως εγκεφαλικά, έχω πολύ καλή γνώση του προβλήματος μου, δεν πιστεύω σε μαγικά ραβδάκια πια και έχω στο μυαλό μου τα πρώτα λόγια που είχε πει ο ειδικός μου ’υπομονή, επιμονή, το έργο δεν είναι εύκολο, μεθοδικότητα, θα αργήσουμε να μειώσουμε το βάρος κάτω από τα 90κιλά, ίσως μας πάρει και πάνω από χρόνο’, ομολογώ ότι πήρε ένα ρίσκο λέγοντας την αλήθεια όπως πραγματικά ήταν, γιατί μάλλον δεν θέλουμε να την ακούμε. Σε εμένα έδρασε εντελώς διαφορετικά.
  Μιλάμε σιγά σιγά και για τη συντήρηση και μου λέει ‘μετά την επίθεση ακολουθεί η άμυνα, κρατάμε αυτό που πετύχαμε και μειώνουμε τη δόση του φαρμάκου’, λιγότερες συνεδρίες αλλά απαραίτητες μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να ‘περπατήσει μόνος του’. Μου πρότεινε 1 επίσκεψη το μήνα και μου τόνισε τη σημασία της τήρησης αυτής της οδηγίας και μάλιστα μου είπε ‘ποτέ μην υποεκτιμάς το πρόβλημα και ποτέ μην υπερεκτιμάς τις ικανότητες σου, ας μας πάει ο ίδιος σου ο εαυτός παρακάτω’. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!