Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Τρόπος Να Σκεφτείς: Γνωρίστε την Κυρία Δίαιτα


Γράφει ο Θανάσης Μακρής, Διατροφολόγος


  Γεια σας. Θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα τα στάδια στα οποία χωρίζεται η θεραπεία μείωσης του βάρους.  Η ΗδσφσδγφφσγφγφδγφφφwdassdfsfdefrwerZdfsdAfgfsvbfgfΗ μετάβαση από το ένα στάδιο στο άλλο δεν είναι πάντα ορατή και σίγουρα δεν διαχωρίζεται με την ‘ποσότητα βάρους που έχασε’ κάποιος, συνήθως τα στάδια διαχωρίζονται μεταξύ τους με συναισθηματικά κριτήρια που διαμορφώνουν και την πορεία του βάρους. Για λόγους γνώσης και ενημέρωσης επιλέξαμε να περιγράψουμε τα στάδια της θεραπείας ατόμου βάρους 25 κιλών.

Στάδιο 1ο – Θα λέγαμε ότι το πρώτο στάδιο είναι και εκείνο που ο ενδιαφερόμενος ‘ιχνηλατεί’ την θεραπεία, αξιολογεί και τοποθετεί τον εαυτό του σε σχέση με την θεραπεία, συνήθως αυτό περιγράφεται ως ‘πόσο γρήγορα θα χάνω’, ‘πόσα κιλά την εβδομάδα’, ‘αργά ή γρήγορα’, ‘θα πεινάω’. Αξιολογεί τις δυνατότητες του σε σχέση με την θεραπεία που του προτείνεται, περιμένει συνήθως μία ή δύο εβδομάδες να δει τι αποτελέσματα θα έχει και αν τα αποτελέσματα τον ικανοποιούν προχωρά στο επόμενο στάδιο. Συνήθως τα αποτελέσματα είναι συνάφεια της ποσότητας των κιλών, που σημαίνει ότι όσο περισσότερο χάνει κάποιος τόσο πιο σίγουρος είναι ότι θέλει να συνεχίσει. Αρκετοί δεν παίρνουν τα αποτελέσματα που θέλουν ή που περιμένουν ότι θα έπρεπε να έχουν και συνήθως δεν συνεχίζουν την θεραπεία, ψάχνοντας άλλου είδους τρόπους να μειώσουν το βάρος τους, συνήθως ανορθόδοξους, εξαρτάται πως έχει δομήσει κάποιος στο μυαλό του το τι είναι παχυσαρκία, τι τον έφερε ως εδώ και πως αυτό θεραπεύεται.

  Στάδιο 2ο – Το δεύτερο στάδιο της δίαιτας είναι ένα πιο σίγουρο βήμα στο ‘τι θέλω να πετύχω’, έχει ιχνηλατήσει ο πρωταγωνιστής τη θεραπεία, είναι περίπου σίγουρος ότι συμφωνεί και προχωρά πάντα με την αμφιβολία ότι η θεραπεία μπορεί και να αποτύχει, μια συνάφεια δηλαδή αποτελέσματος και συνέχειας της θεραπείας. Οποιοδήποτε κακό αποτέλεσμα είναι ικανό να απογοητεύσει τον πρωταγωνιστή και να αφήσει την προσπάθεια. Είναι ένα στάδιο προσαρμογής συνήθως διαρκεί από 2-6 εβδομάδες και είναι όπως και το πρώτο στάδιο ποσοτικά στάδια. Συνήθως τα στάδια 1 και 2 έχουν κατά 90% βασικό τους πρωταγωνιστή τον αριθμό που θα δείξει η ζυγαριά. Είναι και τα στάδια εκείνα που το 30-40% των πρωταγωνιστών αφήνουν την προσπάθεια.

  Στάδιο 3ο – Ο πρωταγωνιστής είναι πλέον αποφασισμένος ότι κάνει τα σωστά για τον εαυτό του και ότι ακολουθεί τον σωστό τρόπο, έχει λάβει ενθαρρυντικά μηνύματα από την ζυγαριά και αισθάνεται σίγουρος ότι θα φτάσει στον στόχο του ‘ότι και να γίνει’. Το στάδιο αυτό είναι περισσότερο προσωποκεντρικό καθώς ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να διαχειριστεί τις καινούριες αλλαγές που παρατηρεί στο σώμα του, τις αλλαγές προς το καλύτερο, οι οποίες τον οδηγούν στο να κάνει όνειρα πολλές φορές στερούμενα ρεαλισμού. Στο στάδιο αυτό πολλές φορές παρατηρείται το λάθος ο πρωταγωνιστής να απλοποιεί και να υποτιμά το πρόβλημα του θεωρώντας ότι σχεδόν το έλυσε. Συνήθως παρατηρείται μεταξύ 8ης – 14ης εβδομάδας και η υποτίμηση του προβλήματος οδηγεί τον πρωταγωνιστή να αφήνει την θεραπεία παρασυρόμενος από ναρκισσισμό, σχεδιάζει με δικό του τρόπο τη θεραπεία του από εκεί και μετά υποκαθιστώντας τον ειδικό με τον εαυτό του. Οι παραπάνω παρατηρήσεις βέβαια δεν αποτελούν τον κανόνα αλλά την εξαίρεση, το 80% των πρωταγωνιστών προχωρούν στο επόμενο στάδιο και με την βοήθεια του ειδικού σχεδιάζουν με ρεαλισμό τα επόμενα βήματα. Αποτελεί κρίσιμο στάδιο πάντως γιατί χτίζονται πολλές φορές συναισθήματα και προσδοκίες ‘φούσκα’ που μπορεί να απογοητεύσουν σε μεγάλο βαθμό τον πρωταγωνιστή.  

  Στάδιο 4ο – Στη διάρκεια του 4ου σταδίου ο πρωταγωνιστής αποκτά περισσότερη γνώση του προβλήματος του αλλά και της πορείας της θεραπείας του. Έχει πια εξοικειωθεί με την θετική αλλαγή του σώματος του και έχει αποκτήσει περισσότερα ρεαλιστικά στοιχεία ο προσανατολισμός του. Ξέρει τι θα αντιμετωπίσει στα επόμενα στάδια και έχει θωρακιστεί γι’ αυτό. Έχει συνδέσει πια καλά στο μυαλό του όλα τα στάδια μεταξύ τους, έχει γνώση του τι πέρασε, τι θα περάσει και τι συναισθηματικό κόστος θα απαιτηθεί γι’ αυτό. Συνήθως το στάδιο αυτό το συναντά ο πρωταγωνιστής μεταξύ 15ης και 24ης εβδομάδας (3-6 μήνα). Είναι θα λέγαμε στάδιο ωρίμανσης και παγιοποίησης ‘τι θέλω’ και ‘έτσι θα το πετύχω’. Η εξοικείωση με τη ζυγαριά πια και με τη πορεία της θεραπείας έχει θωρακίσει τον πρωταγωνιστή και πιθανά άσχημα αποτελέσματα δεν επηρεάζουν την προσπάθεια. Διάχυτο συναίσθημα ότι το τέλος είναι κοντά. Αρνητικό ίσως σημείο στο στάδιο αυτό είναι τα πρώτα σημάδια κόπωσης που παρουσιάζονται δημιουργώντας μικρά ‘σύννεφα’ στην προσπάθεια του πρωταγωνιστή.

   Στάδιο 5ο – Στο στάδιο αυτό είναι κυρίαρχο το αίσθημα ‘τα κατάφερα’, είναι πια εμφανές στον πρωταγωνιστή ένα αίσθημα εξιλέωσης και ανταπόδοσης της πρότερης προσπάθειας. Το βάρος του πρωταγωνιστή ‘φλερτάρει’ πια με τα φυσιολογικά επίπεδα και οι αλλαγές που παρατηρούνται(συμπεριφορικές, κοινωνικές, σωματομετρικές, βιολογικές) από και προς αυτόν ‘εμβολιάζουν’ τον πρωταγωνιστή με θετική ενέργεια και με αίσθημα ‘πόσο καλύτερα είναι τώρα’. Θέλει να ξεχάσει τον παλιό κακό εαυτό και επιδιώκει οι γύρω του να τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά (νικητής σε μάχη). Είναι περίοδος μεγάλων αλλαγών με κυρίαρχο το αίσθημα ‘ήμουν ο Χ. σε ένα άλλο σώμα, τώρα είμαι αυτός που έπρεπε να ήμουν’. Η κόπωση είναι αρκετά περισσότερη σε σχέση με το στάδιο 4 αλλά δεν είναι ικανή να επηρεάσει τον πρωταγωνιστή σε επίπεδο να αφήσει εδώ την προσπάθεια του. Η μετάβαση από τον παλιό κακό εαυτό στον καινούριο ελκυστικότερο, είναι πιθανό να δημιουργήσει ναρκισσιστικά συναισθήματα ανάλογα του σταδίου 3. Ο πρωταγωνιστής φλερτάρει με το αίσθημα ‘τα κατάφερα μόνος μου’ και αρχίζει να σκέπτεται ότι δεν χρειάζεται πια τον ειδικό. Πολλοί πρωταγωνιστές επιλέγουν να σταματούν να επισκέπτονται τον ειδικό τους ‘ράβοντας’ μόνοι τους μια ‘θεραπεία στα μέτρα τους’. Κρίσιμο σημείο που μπορεί να φέρει τη θεραπεία σε πρότερα στάδια μέχρι και το στάδιο 1. Τη συναντά ο πρωταγωνιστής μεταξύ 6ου και 10ου μήνα.


  Στάδιο 6ο – Αμφιλεγόμενο για πολλούς το στάδιο της συντήρησης αλλά απαραίτητο στάδιο για σταθεροποίηση του αποτελέσματος. Ο πρωταγωνιστής όσο δεν βλέπει πια κάποια μάχη να διεξάγεται(ζυγαριά) βιώνει εντονότερα ένα αίσθημα κόπωσης και ματαιότητας του παραπάνω σταδίου. Αυτό οδηγεί πολλές φορές τον πρωταγωνιστή να σταματά την προσπάθεια στις πρώτες εβδομάδες του σταδίου αυτού αισθανόμενος ότι δεν αποτελεί μέρος της θεραπείας και ότι αυτή τέλειωσε. Πολλοί πρωταγωνιστές ίσως και οι περισσότεροι που φτάνουν ως το στάδιο αυτό συνεχίζουν, με λιγότερες δυνάμεις βέβαια αλλά με οδηγό την λογική που τους προτρέπει να πάνε ως το τέλος. Κάποιοι που συνεχίζουν στο στάδιο αυτό, κυριεύονται από κόπωση, η οποία τους οδηγεί σε αποσταθεροποίηση της θεραπείας και μερική αύξηση κιλών, για πολλούς η αποσταθεροποίηση είναι μόνιμη επειδή δεν έγινε σωστή διαχείριση της κόπωσης στα πρότερα στάδια. Η συντήρηση έχει πια τον νόημα της ‘άμυνας’ στη ‘μάχη’ για την σταθεροποίηση του βάρους, οι επισκέψεις στον ειδικό αραιώνουν (συνήθως προτείνονται δύο το μήνα) και ενισχύεται σταδιακά ο ρόλος του πρωταγωνιστή περισσότερο απ’ ότι στα προηγούμενα στάδια με απώτερο σκοπό να κυριαρχήσει πλήρως στη θεραπεία. Η σταδιακή μετάβαση του κυρίαρχου ρόλου στον πρωταγωνιστή, πολλές φορές δεν γίνεται σωστά και αποσταθεροποιείται η κατάσταση γιατί γίνεται απότομα η μετάβαση και το ‘βάρος’ που σηκώνει ο πρωταγωνιστής είναι δυσανάλογο με αυτό που μπορεί. Απαιτείται ‘χειρουργική τήρηση’ των κανόνων της θεραπείας. Ο πρωταγωνιστής συναντά την παραπάνω περίοδο μεταξύ 10ου και 18ου μήνα.
 

  Στάδιο 7ο – Ο πρωταγωνιστής συνήθως έχει σταθεροποιήσει το βάρος του. Έχει ‘ράψει’ μέρη της συντήρησης σωστά στην καθημερινότητα του. Οι τελευταίοι φόβοι εξαλείφονται πλήρως, ο πρωταγωνιστής κυριαρχεί πλήρως στη θεραπεία του, της οποίας είναι πια ο απόλυτος ‘τιμονιέρης’. Έχει μάθει άριστα και έχει γνωρίσει πολύ καλά σε όλο το φάσμα το πρόβλημα του. Είναι αρκετά έμπειρος στη διαχείριση κρίσεων αποσταθεροποίησης. Οι επισκέψεις έχουν αραιώσει αρκετά (μία το μήνα ή κάθε δύο μήνες). Προβλήματα απότομης διακοπής του παραπάνω σταδίου παρουσιάζονται και εδώ, οι φόβοι μη μετάβασης από το στάδιο 6 στο στάδιο 7 είναι παρόντες αλλά όχι συχνοί. Πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν μια μόνιμη ‘επαφή’ με τον ειδικό τους σε αραιότερο βέβαια επίπεδο (είναι και αυτό που συστήνεται αλλά αυτό το διαλέγει ο πρωταγωνιστής), ίσως και 1 συνάντηση το τρίμηνο. Οι τελευταίοι είναι και αυτοί, που είναι πιθανότερο να μην χάσουν εύκολα ξανά τον έλεγχο με το βάρος τους. Αρκετά πιθανό το ενδεχόμενο στο στάδιο αυτό τυχόν όπισθεν γυρισμάτων αλλά εύκολα ελέγξιμα, αρκετά πιθανή και η περίπτωση μερικής προσθήκης βάρους (2 ή 3 κιλά) τα οποία βέβαια δεν παίρνουν αυξητικό χαρακτήρα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!