Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Είπαν..: Κοινωνιολογική Προσέγγιση της αυτάρκειας


Η σχέση των πόλεων προς την αγροτική οικονομία δεν ήταν διόλου μονοσήμαντη. Υπήρχαν και υπάρχουν «αγροπόλεις», δηλαδή τοποθεσίες οι οποίες, ως τόποι αγοραίας συναλλαγής και ως έδρα τυπικών αστεακών επιτηδευμάτων, αποκλίνουν από το μέσο όρο των χωριών, αλλά στις οποίες ένα ευρύ στρώμα εγκατεστημένων δημοτών καλύπτει τις ανάγκες του σε είδη διατροφής μέσω αυτοκαλλιέργειας και παράγει επίσης [αγροτικά προιόντα] προς πώληση. Σαφώς, το κανονικό είναι ότι οι κάτοικοι της πόλης, [και μάλιστα τόσο περισσότερο]  όσο μεγαλύτερη είναι η πόλη, δεν συνηθίζουν να διαθέτουν έναν αγρό που να έχει κάποια σχέση προς την ανάγκη διατροφής τους και να εξυπηρετεί την παραγωγή ειδών διατροφής, επιπλέον δε δεν συνηθίζουν να διατηρούν ένα ιδιαίτερο δικαίωμα εκμετάλλευσης λιβαδιών και δασών, όπως το διατηρεί ένα «χωριό»....

  ...Όσο προχωρούμε προς το νότο και προς την αρχαιότητα, τόσο περισσότερο βλέπουμε ότι μεγάλοι αγροί αποτελούν εξάρτημα της αστεακής περιφέρειας. Ενώ σήμερα θεωρούμε, δικαίως, τον τυπικό «κάτοικο της πόλης» [Stadter] ως τον άνθρωπο που δεν καλύπτει την ανάγκη διατροφής μέσω δικού του καλλιεργημένου εδάφους, για τη μεγάλη μάζα των τυπικών ‘πόλεων’, (poleis), της αρχαιότητας ισχύει αρχικά ακριβώς το αντίθετο. Θα δούμε ότι ο πλήρους δικαιώματος αρχαίος πολίτης του άστεως, σε αντίθεση προς το μεσαιωνικό, χαρακτηριζόταν αρχικά ακριβώς από αυτό: ότι μπορούσε να ονομάζει δικό του έναν ‘κλήρο’ [kleros] ή fundus (στον Ισραήλ: chelek), [δηλαδή] ένα τεμάχιο αγροτικής γης το οποίο τον έθρεφε· ο αρχαίος πολίτης είναι «αγροπολίτης».

Συγγραφέας : Max Weber
Τίτλος Βιβλίου : Η Πόλη
Μετάφραση : Θανάσης Γκιούρας
Εκδόσεις : Κένταυρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!