Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Τρόπος Να Σκεφτείς: Περί Αδυνατίσματος Λόγος – Η Χρυσή Δεκαετία της ‘Δίαιτας’

  Γράφει ο Θανάσης Μακρής

 Γεια σας. Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε το πρώτο μέρος, μιας σειράς άρθρων που αφορούν το αδυνάτισμα. Μας ενδιαφέρει πολύ από άποψη έρευνας, σας ενδιαφέρει πολύ από άποψη ενημέρωσης.
  Σαν λέξη δημιουργεί αποστροφή και ίσως κάποιες φορές φόβο. Γιατί όμως στον ήχο της λέξης ‘δίαιτα’ ο κόσμος αντιδρά με επιφύλαξη; Η απάντηση βρίσκεται 30 χρόνια πίσω. Η δίαιτα πληρώνει το κακό της παρελθόν. Όταν στην δεκαετία του ’90 η παχυσαρκία...
στην Ελλάδα άρχισε να ‘ενηλικιώνεται’ ο κόσμος έψαχνε τρόπους να λύσει το πρόβλημα. Οι προτεινόμενες, τότε, λύσεις ‘συστεγάζονταν’ σε χώρους καλλωπισμού και αισθητικής. Οι άνθρωποι που πρότειναν τις λύσεις τότε -  μιας και η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν είχε εναρμονιστεί με την αγορά καθότι η ειδικότητα του επιστήμονα διαιτολόγου-διατροφολόγου βρισκόταν σε εμβρυακά στάδια – ‘έρχονταν’ με άλλες επαγγελματικές ιδιότητες να λύσουν ένα πρόβλημα για τους ίδιους άγνωστο. Οι προτεινόμενες λοιπόν λύσεις είχαν το χαρακτήρα ‘πονάει χέρι, κόβει χέρι’, δίαιτες από το ‘σωρό’ στη δική μας γλώσσα με χαρακτήρα επίθεσης στο σώμα και όχι ουσιαστικής θεραπείας, πολύ χαμηλή ημερήσια ενεργειακή πρόσληψη και πραγματικά αυτοί που εφάρμοζαν τα τότε υποτιθέμενα ‘προγράμματα διαίτης’, πέθαιναν στην πείνα.

   Προσέξτε το αντιφατικό της ιστορικής αναδρομής, η παχυσαρκία αυξανόταν γρήγορα, οι λύσεις ήταν εξαιρετικά περιορισμένες ή και ανύπαρκτες και η όποια θεραπεία συστηνόταν ήταν η θεραπεία της ‘πείνας’. Η διασπορά της θεραπείας με τη μέθοδο ‘πείνασε και μη ερεύνα’ ήταν τεράστια και τα αποτυπώματα της δεν χρειάζεται να πω ότι μέχρι και τις ημέρες μας έχουν ένα έντονα αρνητικό αντίκτυπο στη δουλειά που προσπαθούμε να κάνουμε όλοι εμείς οι νεότεροι διατροφολόγοι. Θα πρέπει να αναθεωρηθεί η έννοια της λέξης δίαιτα.
  
Η δίαιτα δεν είναι στέρηση και αυτός που αποφασίζει να μειώσει το βάρος του θα πρέπει να γνωρίζει ότι κανείς δεν γεννήθηκε με turbo-όρεξη, το πόσο τρώμε και το τι τρώμε εμείς το ρυθμίζουμε, άρα αν ρυθμίζουμε την όρεξη προς τα πάνω τρώμε περισσότερο, αν τη ρυθμίσουμε να τρώμε αυτό που πρέπει το βάρος παραμένει σταθερό. Στην επόμενη απόφαση που θα πάρετε να μειώσετε το βάρος σας μην φοβηθείτε ούτε ότι θα στερηθείτε, ούτε ότι θα πεινάτε συνεχώς, απλά αποφασίστε το και μην ξεχνάτε, στην ερώτηση ‘πεινάς’, απαντάτε με ένα ‘χορτάτο’ χαμόγελο.
  
  


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Κάντε το δικό σας σχόλιο! Θα χαρούμε πολύ!