Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Τι είναι η Ρεσβερατρόλη;

   Η Ρεσβερατρόλη ανήκει στην οικογένεια των φυτοαλεξινών, με βασική δομή τα στιλβένια. Τη γνωρίζουμε λόγω της προστατευτική της δράση απέναντι στις οξειδωτικές βλάβες και τους μύκητες. Η αντιοξειδωτική της δράση την κατατάσσει στην μεγάλη οικογένεια των πολυφαινολών. Τη βρίσκουμε σε πολλές φυτικές τροφές αλλά κυρίως στα μούρα, στη φλούδα του σταφυλιού, στα φύλλα ελάτης και ευκαλύπτου. Η συγκέντρωση της στο κόκκινο κρασί μπορεί να φτάσει 1,5-3mgr/lt. Η θεραπευτική της δράση έγκειται στο γεγονός ότι προστατεύει το φυτό από μύκητες, οξειδώσεις, έντομα και χαμηλές θερμοκρασίες. Γι' αυτό οι συγκεντρώσεις της εξαρτώνται από το κλίμα της περιοχής και από τους φυσικούς εχθρούς απ' τους οποίους προστατεύει το φυτό. Χαμηλές θερμοκρασίες, υψηλότερες συγκεντρώσεις. Η Ρεσβερατρόλη φαίνεται ότι ήταν γνωστή για την θεραπευτική της δράση σε λαούς της Ασίας (Κίνα) εδώ και πολλούς αιώνες. Η Ρεσβερατρόλη παρουσιάζει αντιοξειδωτική, αντικαρκινική και καρδιοπροστατευτική δράση. Σε μελέτη που έγινε το 1992 βρέθηκε ότι οι Γάλλοι είχαν μια υψηλή διατροφή σε λιπαρά αλλά χαμηλή νοσηρότητα σε καρδιοαγγειακές παθήσεις, συγκρινόμενοι με πληθυσμούς που είχαν περίπου ίδια κατανάλωση λιπαρών (Η.Π.Α.). Η έρευνα συνέδεσε την χαμηλή νοσηρότητα με την κατανάλωση κόκκινου κρασιού (ρεσβερατρόλης), με αποτέλεσμα η κατανάλωση έναντι του λευκού κρασιού να εκτιναχθεί. Στη πορεία αποδείχθηκε ότι το θέμα είναι πολυπαραγοντικό και δεν αφορά μόνο μία ουσία. Οι Γάλλοι συνεχίζουν να έχουν πολύ χαμηλά ποσοστά καρδιοαγγειακών παθήσεων συγκρινόμενοι με κατοίκους ανεπτυγμένων χωρών. Ο ρυθμός θανάτων από καρδιοαγγειακές παθήσεις είναι 75:100000 στη Γαλλία όταν στις ΗΠΑ είναι 160:100000.
   Η Ελλάδα είναι 13η σε κατανάλωση κρασιού με 28λίτρα ανά κάτοικο το έτος, στις πρώτες θέσεις είναι το Βατικανό(54λίτρα), η Ανδόρα(46λίτρα), Κροατία(44λίτρα), Σλοβενία(44), Γαλλία(42,5λίτρα).

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Φόρεσες τη δίαιτα σου;

   Στο σημερινό μας άρθρο θα πάρουμε δύο ενδεικτικές εβδομάδες από την αρχή της δίαιτας και μία απ' το τέλος της. Αυτό θα γίνει για να καταλάβουμε τι έχει αλλάξει μέσα σε αυτή τη πορεία που κάνει το αδυνάτισμα δυσκολότερο και την πορεία της θεραπείας δύσβατη. Η πορεία της αλλαγής μέσα απ' την περιγραφή δύο ενδεικτικών εβδομάδων είναι ικανή να δώσει την κατάλληλη εικόνα του πριν και του μετά. Η απάντηση στην ερώτηση 'πρώτα ο άνθρωπος σταμάτησε να θέλει να αδυνατίζει και κόλλησε η ζυγαριά ή το αντίστροφο;', μένει να απαντηθεί.
4η Εβδομάδα Δίαιτας
   Είμαστε στην 4η εβδομάδα θεραπείας και το βάρος έχει μειωθεί κατά 3κιλά. Η θεραπεία ζει τα καλύτερα της, ο πρωταγωνιστής είναι γεμάτος ελπίδες, πιστεύει ότι θα φτάσει στο τέλος πολύ εύκολα και χωρίς να κουραστεί. Το σώμα του έχει αρχίσει να αλλάζει και θέλει να συνεχίσει, ενθουσιασμένος σκέφτεται αλλαγές, νέα ρούχα, γυμναστική, αλλαγές με ανθρώπους, νέες σχέσεις, έρωτες κτλ. Η θεραπεία αποτελεί στοιχείο της καθημερινότητας του πρωταγωνιστή και ψάχνει συνέχεια να βελτιωθεί για να πετύχει περισσότερα αποτελέσματα. Αν περιγράφαμε με μία πρόταση την ψυχοσύνθεση του θα λέγαμε ότι δεν χωράει στο αποτέλεσμα που ψάχνει να το αυξήσει, αλλά και πάλι όποιο και αν ήταν δεν θα έφτανε. Ανυπομονεί να έρθει η συνεδρία για να ζυγιστεί και να επιβεβαιωθεί. Η αυτοποεποίθηση έχει ανέβει τόσο πολύ που ο θεραπευόμενος αισθάνεται ότι η αλλαγή που τόσο πολύ θέλει να πετύχει είναι σχεδόν ολοκληρωμένη. Απ' τις 7 ημέρες μεταξύ των συνεδριών προσέχει τις 6 ημέρες και έχει την θεραπεία στο μυαλό του ως μια διαδικασία που κυριαρχεί μέσα στην καθημερινότητα. Ο θεραπευόμενος ψάχνει την θεραπεία και όχι η θεραπεία αυτόν.
24η εβδομάδα Δίαιτας
Έξι μήνες από τη μέρα που ξεκίνησε η θεραπεία και έχουν χαθεί περίπου 12κιλά και θα περίμενε κανείς ότι ο ενθουσιασμός θα έχει χτυπήσει ταβάνι, αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο θεραπευόμενος βαριέται, η ζυγαριά έχει κολλήσει, δεν οραματίζεται πια το τέλος ο πρωταγωνιστής. Οι ιδέες περί αλλαγής έχουν σταματήσει, η γυμναστική πέρα από 6 εβδομάδες στην αρχή έχει σταματήσει, τα μικρότερα και κομψότερα ρούχα έχουν σταματήσει να ενθουσιάζουν και η θεραπεία έχει βαλτώσει. Ο θεραπευόμενος δεν πιστεύει πια ότι θα φτάσει στο τέλος, η δίαιτα του δεν αποτελεί στοιχείο της καθημερινότητας του, δεν τον ενδιαφέρει πια πόσο προσέχει και αν προσέχει. Η προσοχή του περιορίζεται στην ημέρα πριν τη συνεδρία και οι 6 ημέρες προσοχής στην αρχή έχουν γίνει σήμερα μία. Δεν ψάχνει πια τη δίαιτα, αλλά η δίαιτα ψάχνει αυτόν. Η προσοχή έχει μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο, που ψάχνει πως δεν θα είναι στις συνεδρίες του και πως θα αποφύγει την ζυγαριά που τον βομβαρδίζει με αλήθεια και ρεαλισμό. Οι δικαιολογίες πέφτουν βροχή και οι ακυρώσεις αν ανακαλύψει ότι τα όρια του ειδικού είναι ανοιχτά, θα είναι ο κανόνας και όιχ η εξαίρεση. Η πίεση της ζυγαριάς και της θεραπείας, λόγω του ότι δεν υπάρχει σαφής κατεύθυνση, έχει γίνει αφόρητη και μη διαχειρίσιμη. Ένα πράγμα απασχολεί την καθημερινότητα του, πως θα αποφύγει να δει τη κακή μέτρηση στη ζυγαριά. Αυτό που τον κρατά στη θεραπεία είναι κυρίως ο λόγος του ότι δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει το αποτέλεσμα που έχει πετύχει μέχρι σήμερα.
Μεταξύ της 4ης και της 24ης Εβδομάδας
    Το αποτέλεσμα έχει δημιουργήσει μέσα του συναισθηματικά κεκτημένα που ψάχνουν την ταυτότητα τους. Ανάλογα την προσωπικότητα του θεραπευόμενου θα πορευτούν και ανάλογα. Ένας άνθρωπος που για 20 χρόνια ήταν παχύσαρκος το να είναι για 1 χρόνο 30κιλά λιγότερο είναι ένας κόσμος που δεν το ξέρει, άρα του είναι πολύ εύκολο να πάει πάλι πίσω σε εκείνο το κόσμο. Γι' αυτόν είναι διάλλειμα πασπαλισμένο με μπόλικα όνειρα το χαμηλότερο βάρος. Αν επιστρέψουμε και πάλι στην αρχή της δίαιτας αναρωτιόμαστε πως άλλαξε όλη αυτή η πορεία. Εδώ θα σταθούμε στην προσωπικότητα του πρωταγωνιστή και θα πούμε την άποψη μας. Δεν είχε και δεν έχει κανένα λόγο ο πρωταγωνιστής ενώ όλα πηγαίνουν καλά να στρίψει το τιμόνι προς παλιές συμπεριφορές και όμως το κάνει. Αυτό συμβαίνει γιατί ενώ ξεκινάει με στόχο να αδυνατίσει και ενώ χάνει κιλά, δεν ξέρει τι να κάνεις το αποτέλεσμα, δεν ξέρει που να το πάει και πως να το κατευθύνει και αυτό γίνεται γιατί δεν συγχρονίζεται με το εσωτερικό συναίσθημα του. Το 'αλλάζω το βάρος μου' δεν συγχρονίζεται με το 'αλλάζω τον εαυτό μου'. Έτσι όταν ο πρωταγωνιστής βγαίνει έξω απ' το νερό ψάχνοντας αέρα να αναπνεύσει αυτός ο αέρας δεν υπάρχει. Αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με την προσωπικότητα του θεραπευόμενου και πως βλέπει στο αύριο τον εαυτό του. Το αδυνάτισμα φαντάζει κάποιες φορές σαν έναν άνθρωπο που παρακαλάει να πιάσει το λαχείο και όταν το πιάνει δεν ξέρει τι να κάνει τα λεφτά και αγοράζει πάλι λαχεία για να ξαναπιάσει το λαχείο.

Τι είναι η Ινουλίνη;

    Η Ινουλίνη είναι ένας ολιγοσακχαρίτης μερικώς αφομοιώσιμος απ' τον άνθρωπο και τον συναντάμε στα φυτά. Ανήκει στην κατηγορία των πρεβιοτικών μαζί με την ολιγοφρουκτόζη που με την κατανάλωση τους δεν διεγείρουν την έκκριση της ινσουλίνης, ασκώντας αντιδιαβητική δράση. Η Ινουλίνη ασκεί ευεργετική δράση στο έντερο λειτουργώντας ως μια κατηγορία φυτικών ινών που δεν πέπτεται στο λεπτό έντερο. Η Ινουλίνη αυξάνει την ζύμωση των υδατανθράκων και πολλές φορές δημιουργεί δυσάρεστη παραγωγή αερίων, με αποτέλεσμα φούσκωμα, πρήξιμο, σε άτομα ευαίσθητα σε κατανάλωση ινών.  Η Ινουλίνη λόγω της υψηλής ικανότητας συγκράτησης ύδατος που έχει καταπολεμά την δυσκοιλιότητα, προκαλεί κορεσμό και θεωρείται απαραίτητη στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου. Μία απ' τις δράσεις που ασκεί η Ινουλίνη είναι η ρύθμιση της χοληστερόλης και η βελτίωση της εντερικής χλωρίδας του εντέρου. Η διατροφή ενός ενήλικα πρέπει να περιέχει 5-10γραμμάρια ινών την ημέρα. Ινουλίνη υπάρχει στα πράσα, στα κρεμμύδια, σκόρδα, αγγινάρες, μπανάνες, ραδίκια, σπαράγγια και σε άλευρα ολικής άλεσης.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Τι είναι η γλιαδίνη;

   Η γλιαδίνη είναι η πρωτείνη που τη συναντούμε κυρίως στο σιτάρι, αλλά υπάρχει σε κριθάρι, σίκαλη, βρώμη και ευθύνεται για το σύνολο των προβλημάτων δυσανεξίας στη γλουτένη. Πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν γλιαδίνη παρουσιάζουν φλεγμονώδεις αντιδράσεις λόγω της δράσης του ενζύμου τρανσγλουταμινάσης στη γλιαδίνη, με αποτέλεσμα βλάβες στο έντερο και κυρίως στις εντερικές λάχνες που είναι υπεύθυνες για την απορρόφηση θρεπτικών συστιατικών. Με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται ελλείψεις θρεπτικών συστατικών, κυρίως μέταλλα και υδατοδιαλυτές βιταμίνες. Η γλιαδίνη είναι το σημαντικότερο αλλεργιογόνο στο σιτάρι μετά την αλβουμίνη και σφαιρίνη. Η Ωμέγα 5 γλιαδίνη ευθύνεται για την αναφυλαξία στους ενήλικες. Η γλιαδίνη είναι η κύρια αιτία της νόσου κοιλιοκάκης.  

Θα κάνω μόνος μου δίαιτα

Joan Miro 'Woman Bird'
'Ξέρω τι πρέπει να φάω'. Όλοι έχουν πει την πραπάνω φράση και όλοι οι διαιτολόγοι την έχουν ακούσει. Γιατί τελικά αφού ξέρουν τι πρέπει να κάνουν έρχονται σε 'μας; Γιατί αφού υπάρχουν 10δισεκατομύρια δίαιτες στο Διαδίκτυο η Παχυσαρκία καλπάζει; Γιατί αφού όλοι ξέρουν τον θερμιδομετρητή απ' έξω δεν αδυνατίζουν; Γιατί αυτοί που έχουν κάνει μια καλή δίαιτα και έχουν χάσει κιλά δεν δίνουν την μαγική συνταγή στους υπόλοιπους να τελειώνουμε με το θέμα 'βάρος'. Η απάντηση είναι ότι ψαρεύουμε σε λάθος νερά ή για να το πω καλύτερα 'ε και τι έγινε που ξέρετε τι πρέπει να φάτε'. Πως έχει καταλήξει κάποιος να νομίζει και αυτό να είναι μια σχεδόν καθολική άποψη ότι αν ξέρει τι πρέπει να φάει αύριο το πρωί όλη του η ζωή θα πάει να κάνει αυτά που ξέρει, δεν έχω καταλάβει. Αυτά που ξέρει είναι μια γνώση που ουδεμία σχέση έχει με την ζωή του, γιατί αν είχε δεν θα περίμενε εμάς να χάσει βάρος, δεν θα είχε πάρει καθόλου. Το ότι ξέρει τι πρέπει να φάει δεν έχει καμιά σχέση με το αδυνάτισμα και ο ειδικός δεν είναι εκεί για να του εξηγήσει το ότι αν φάει μελιτζάνες αντί για σουβλάκια θα χάσει κιλά. Ο ρόλος του δεν είναι αυτός αλλά να προσπαθήσει να συνθέσει μια θεραπεία η οποία να λαμβάνει επιμέρους τμήματα της ζωής του και της καθημερινότητας του. Η θεραπεία είναι μια πολύ ανοιχτή διαδικασία, που είναι τόσο ζωντανή που ακούς την ανάσα της. Πολλές φορές ακούμε για επιτυχημένες δίαιτες εδώ και εκεί στο κόσμο που κυκλοφορούν μάλιστα και σε βιβλία και τρέχουν απελπισμένοι άνθρωποι να μάθουν τι τους συμβαίνει και τι κάνουν λάθος. Το πιο μεγάλο τους λάθος (είναι η 1000η φορά που το λέμε) είναι ότι δεν ξέρουν από τι πάσχουν. Δεν υπάρχουν μαγικές δίαιτες παιδιά, η ασθένεια σας αλλάζει τόσο γρήγορα πρόσωπα που δεν προλαβαίνεις σε 1 εβδομάδα να καταλάβεις τι πρέπει να κάνεις, πόσο μάλλον μια διατροφή που έρχεται ως επιτυχημένη από την άλλη άκρη του πλανήτη. Ο ειδικός ξέρει ότι όχι μόνο επιτυχημένες συνταγές που να μπορείς ελεύθερα να την δώσεις και σε άλλον δεν υπάρχει, αλλά και ο ίδιος που πέρυσι έκανε θεραπεία και έχασε βάρος μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα και μετά από 3χρόνια και να μην χάσει γραμμάριο. Οι συζητήσεις περί μαγικών διαιτολογίων που αδυνατίζουν χωρίς να πάμε στον ειδικό είναι παραμύθια.
Αδυνάτισμα χωρίς διαιτολόγο
   Στο μεγάλο θέμα μας, μπορεί να χάσει κιλά κάποιος χωρίς διαιτολόγο; Όχι. Η θεραπεία της Παχυσαρκίας είναι μια πολύ δύσκολη θεραπεία, με πολλά στάδια και πολλές διακυμάνσεις και προσαρμογές που πρέπει να γίνουν.  Η δίαιτα ως θεραπεία έχει μια ιδιαιτερότητα που χρίζει 'ειδικής φροντίδας' και αυτός είναι ο χρόνος. Ο χρόνος δεν θα πάρει ποτέ μπρος όσο μέσα στον θεραπευόμενο δεν κουνηθούν κάποια γρανάζια και όσο το πλαίσιο δεν μπαίνει ο χρόνος δεν αποκτά οντότητα. Είναι σαν τα σύννεφα που δεν θα γίνουν ποτέ βροχή, αν δεν πυκνώσουν, έτσι και ο χρόνος πρέπει να πυκνώσει για να γίνει κιλά. Ο χρόνος θα πυκνώσει όταν αρχίσει να οριοθετείται και αυτό απαιτεί την παρουσία του ειδικού. Ο ειδικός ακούει την ανάσα της ασθένειας αλλά και την ανάσα του θεραπεύομενου και πρέπει σε πολύ λίγο χρόνο να βρει λύσεις. Αδυνάτισμα χωρίς ειδικό είναι αδυνάτισμα από Δευτέρα, ο χρόνος μεταφέρεται, ακυρώνεται, ξεχνιέται, βαριέται, μπορεί το αδυνάτισμα να μεταφερθεί από το αύριο στο ποτέ και απ' το ποτέ στο σύμπαν. Γι' αυτό το 'ξέρω μια καλή δίαιτα' είναι αδιάφορο στο αδυνάτισμα. Ο χρόνος είναι το κλειδί και τα γρανάζια που ελέγχει, αυτά πρέπει να ξεκολλήσουν.  

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Τι είναι η Γκρελίνη;

   Η Γκρελίνη(λενομορελίνη) είναι ένα πεπτίδιο που αποτελείται από 28αμινοξέα και παράγεται κυρίως στο στομάχι(60%) και στο λεπτό έντερο(25%). Ανακαλύφθηκε από Ιάπωνες επιστήμονες το 1999 μέσω του υποδοχέα της, σε στομάχι αρουραίων. Το όνομα της το πήρε από την λέξη ghre που σημαίνει 'αύξηση' και το relin που σημαίνει έκκριση. Η Γκρελίνη διεγείρει την έκκριση της αυξητικής ορμόνης και δίνει σήμα στο εγκέφαλο μας για ρύθμιση της όρεξης. Έχει σημαντική δράση πάνω στην ασθένεια της Παχυσαρκίας καθώς έχει βρεθεί ότι δρα στην πρόσληψη τροφής και στο μεταβολισμό της γλυκόζης. Ένα άδειο στομάχι διεγείρει την έκκριση γκρελίνης και μεταφοράς εντολών στον εγκέφαλο αισθημάτων πείνας. Ένα γεμάτο στομάχι κρατά σε χαμηλά επίπεδα την Γκρελίνη. Τα πειράματα που έγιναν σε ποντίκια έδειξαν ότι χορήγηση Γκρελίνης, αύξησαν σημαντικά το βάρος ποντικιών. 
Γκρελίνη και Δίαιτα 
   Έχει βρεθεί ότι μειωμένη πρόσληψη τροφής εκτός από μείωση του βασικού μεταβολισμού, αυξάνει τα επίπεδα της Γκρελίνης, γιατί αυξάνει το αίσθημα της πείνας. Η δίαιτα είναι μια τέτοια περίπτωση αύξησης των επιπέδων Γκρελίνης και μιας διαρκούς πείνας. Έρευνες στο παρελθόν έδειξαν ότι άνθρωποι που έκαναν δίαιτα για 6 μήνες είχαν υψηλά επίπεδα Γκρελίνης κατά 24% σε μείωση βάρους περίπου 20%. Μέσω της Γκρελίνης μάθαμε και το μηχανισμό ανταμοιβής της τροφής στον εγκέφαλο. Επειδή δηλαδή ο εγκέφαλος συνδυάζει το φαγητό με την ευχαρίστηση το αίσθημα της πείνας υποχωρεί. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί μας κάνει να καταλαβαίνουμε ότι η πείνα και ο κορεσμός δεν είναι υπόθεση ποσότητας τροφής στο στομάχι, αλλά στην ποσότητα 'σήματος ευχαρίστησης' απ' τον εγκέφαλο. Κοινώς χορταίνουμε με τον εγκέφαλο όχι με το στομάχι. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο όμως είναι ότι σε πειράματα βρέθηκε ότι ο εγκέφαλος μας δεν χορταίνει απλά και μόνο με την ποσότητα τροφής, αλλά και με τις τροφές εκείνες που μας αρέσουν. Η έρευνα έδειξε ότι τα άτομα όταν κατανάλωναν τροφές που τους άρεσαν, η Γκρελίνη μειωνόταν ενώ όταν έτρωγαν τροφές που δεν τους άρεσαν η Γκρελίνη αυξανόταν. Αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι το σύστημα κορεσμού, ευχαρίστησης είναι κάτι που δεν αφορά μόνο το σώμα αλλά και πράγματα έξω απ' αυτό. Με συνθήκες στη ζωή μας που σχετίζονται με την ευτυχία και της ευχαρίστηση. 
Γκρελίνη και Λεπτίνη
Η παραγωγή της Γκρελίνης είναι σε διπλάσια επίπεδα λίγο πριν το φαγητό και πέφτουν στο μισό 1ώρα μετά το φαγητό, αλλά επηρεάζεται και από ορμονικούς και διατροφικούς παράγοντες. Η Λεπτίνη καταστέλλει την παραγωγή Γκρελίνης, αλλά αυτό το σύστημα φαίνεται ότι σε ανθρώπους παχύσαρκους δεν δουλεύει σωστά. Υπό φυσιολογικές συνθήκες όταν τα επίπεδα λίπους ανεβαίνουν η Γκρελίνη πέφτει, αλλά αυτό θα σήμαινε ότι κανείς δεν θα έπαιρνε κιλά, αυτό φυσικά δεν συμβαίνει. Τα αίτια της Παχυσαρκίας είναι πολύ βαθύτερα και χρίζουν μεγάλης μελέτης. 


Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Η δίαιτα στον αυτόματο πιλότο

Joan Miro 'creole dancer'
   Έχουμε γράψει σε πολλά άρθρα μας ότι με το που ανακοινώνουμε ημερομηνίες συνεδρίες και μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα του ανθρώπου που έρχεται σε εμάς για να αδυνατίσει, ξεκινάει ένα γαιτανάκι πίεσης στο θεραπευόμενο που είναι τόσο αφόρητη και δύσκολα διαχειρίσιμη που θα τον ωθήσει αργά ή γρήγορα εκτός θεραπείας και θα δημιουργήσει μέσα του ένα μηχανισμό αποφυγής δίαιτας που θα του δημιουργεί πρόβλημα σε κάθε επόμενη δίαιτα-θεραπεία. Όπως εφαρμόζονται σήμερα οι δίαιτες ανά τον κόσμο αφήνουν πίσω τους πιο πολλά προβλήματα απ' αυτά που λύνουν, με κύρια υπεύθυνη την ζυγαριά. Το αποτύπωμα της ζυγαριάς στη θεραπεία είναι τεράστιο, αν όμως αφαιρούσαμε την ζυγαριά αυτόματα η πυκνότητα του χρόνου θα αραίωνε σε βαθμό τέτοιο που ότι ήταν με τη ζυγαριά να γίνει σε 2 μήνες, χωρίς ζυγαριά θα θέλαμε πολλαπλάσιο χρόνο. Πριν έρθει το αποτέλεσμα, θα το έχουν προλάβει τόσες κακοτοπιές που στο δρόμο για την πηγή θα έχουμε ξεμείνει από ανάγκη για δίψα. Ο ειδικός βρίσκεται σε τεράστιο δίλλημα όταν χρειάζεται να αποφασίσει με ή χωρίς ζυγαριά και καταλήγει με ζυγαριά, όχι γιατί αυτό θέλει αλλά γιατί υπάρχει μια τεράστια κουλτούρα πάνω στις δίαιτες που επιβάλλουν ένα ρυθμό 'πολλά κιλά σε λίγο χρόνο'. Τα θύματα που αφήνει πίσω της η μορφή αυτής της δίαιτας είναι αμέτρητα και έτσι θα συνεχιστεί η πορεία μέχρι κάτι να αλλάξει. Απ' την επόμενη αποτυχημένη δίαιτα μέχρι το κάτι που θα αλλάξει θα βρείτε και εμάς στο δρόμο σας.
Φυσικός μηχανισμός εξισορρόπησης.
    Στον άνθρωπο υπάρχει ένας φυσικός μηχανισμός εξισορρόπησης ο οποίος ενεργοποιείται και εντός δίαιτας. Τις πρώτες εβδομάδες και ενώ θεραπεία έχει ξεκινήσει το διαιτολόγιο εφαρμόζεται κατά 90%, αλλά πολύ γρήγορα το σκηνικό αλλάζει. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να εφαρμόζει για πολύ καιρό ένα πρόγραμμα ξένο ως προς την προηγούμενη καθημερινότητα του. Έστω και αν οι αλλαγές στο πρόγραμμα δεν είναι μεγάλες, η παραμικρή παρέκκλιση απ' την προτέρα διατροφή δημιουργεί την ανάγκη για επιστροφή στα παλιά. Με μια αργή διαδικασία επιστρέφει σε 1 μίγμα θεραπείας που αποτελείται από πολλά 'κομμάτια'. Έστω ότι για 4εβδομάδες εφαρμόζει το διαιτολόγιο κατά 80% και έχει χάσει 4κιλά, από εδώ και μετά το σκηνικό αλλάζει και η προσοχή πέφτει γρήγορα. Ο θεραπευόμενος χαράσσει ένα δικό του παράλληλο πρόγραμμα διατροφής που αποτελείται από το εξής 'μίγμα': ένα 30% απ' το πως μεγάλωσε, ένα 30% του διαιτολογίου και ένα 40% από απ' αυτά που έτρωγε πριν τη δίαιτα. Αυτό είναι η δίαιτα που εφαρμόζει μετά από 3μήνες δίαιτας, ένα δικό του πρόγραμμα που πολύ λίγο μοιάζει με το διαιτολόγιο που κρατάει στα χέρια του. Το διαιτολόγιο αποτελεί ένα περίπου 30% του προγράμματος του και μετά από 3μήνες θεραπείας δεν το κοιτάει καθόλου, η τάση είναι αυτό το 30% να εκμηδενιστεί και να επιστρέψει 100% στο παλιό του πρόγραμμα. Σε θεραπείες με μεγάλη διάρκεια, έχει χαραχθεί ένας παράλληλος δρόμος που δεν μοιάζει καθόλου σε δίαιτα, γιατί ο μηχανισμός έχει κάνει άριστη δουλειά και φυσικά η ζυγαριά έχει σταματήσει να πέφτει καιρό τώρα.
Συμπέρασμα
    Αν κάποιος κοιτάξει τη θεραπεία από ψηλά θα διαπιστώσει ένα πράγμα, μια πορεία από το χθες ξανά στο χθες με μια μικρή διακοπή ενός διμήνου. Η τάση για επιστροφή στην παλιά διατροφή έχει πολύ μεγάλη δύναμη. Το αδυνάτισμα βδομάδα τη βδομάδα φθίνει γρήγορα και σχεδόν στο τέλος ο θεραπευόμενος ξεχνά για ποιο λόγο πάει σε διαιτολόγο. Το συναίσθημα 'θέλω να αλλάξω και να χάσω κιλά' έχει μετατραπεί σε 'καλά είναι που είμαι και σταθερός'. Ο προπομπός του 'παίρνω κιλά' είναι το στάδιο του 'αισθάνομαι καλά που δεν παίρνω'. Η φυσική πορεία μιας δίαιτας είναι τέτοια, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ένα διάλειμμα απ' την καθημερινότητα και ξανά πάλι στα παλιά. Θέλει πολύ μεγάλη δύναμη και πολύ δουλειά που πρέπει να γίνει στο κομμάτι της ενημέρωσης και της προετοιμασίας για θεραπεία και αυτό το σκαλί δυστυχώς ακόμη δεν το έχουμε φτιάξει. 

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Δίαιτα δεν κάνεις για να χάσεις κιλά

Joan Miro
   Στο σημερινό μας άρθρο θα ψάξουμε την επόμενη ημέρα της δίαιτας. Υπάρχει επόμενη ημέρα; Θέλουμε πραγματικά να χάσουμε κιλά ή θέλουμε κάτι άλλο; Πως περνούν τα στάδια της δίαιτας από πάνω μας; Τι μας υποδέχεται στο τέλος ενός σταδίου; Τι επιδιώκουμε τελικά μέσα από το αδυνάτισμα; Οι πτυχές που θα αναπτύξουμε σήμερα θα είναι πολλές και σημαντικές καθώς θα λυθούν πολλές απορίες πάνω στο χρόνο, στη θέληση για λιγότερα κιλά και ποιες οι κυρίαρχες δυνάμεις σε μια θεραπεία.
Μετά τις ενοχές τι;
   Έχουμε αναφέρει σε πολλά άρθρα μας ότι ο κύριος λόγος που κάνουμε δίαιτα είναι για να πετάξουμε από πάνω μας τις ενοχές που μας δημιούργησαν προηγούμενες δυσάρεστες καταστάσεις. Τέτοιες καταστάσεις είναι οι γιορτές, διακοπές, διαστήματα με ανεξέλεγκτο φαγητό ή καταστάσεις που μας δημιουργούν ενοχές λόγω ανεπάρκειας όπως το μαγιό, νυφικό, κοινωνικές εκδηλώσεις που θέλουμε να αισθανόμαστε όμορφοι και σημαντικοί κ.α. Για να ανακουφιστούμε λοιπόν κάνουμε δίαιτα. Η δίαιτα για τις ενοχές είναι ότι το νερό για τη φωτιά, το καταλληλότερο φάρμακο. Ξεκινάμε δίαιτα για τις ενοχές και όχι για να χάσουμε κιλά και φυσικά η δίαιτα θα κρατήσει όσο οι ενοχές. Η 1η εβδομάδα που έχουμε πολλές ενοχές βλέπουμε τη ζυγαριά να πέφτει εντυπωσιακά, τη 2η έχουμε λιγότερες βλέπουμε μικρότερη μείωση και για να μην σας πρήζουμε όλο αυτό κρατάει περίπου 6-8 εβδομάδες. Κάθε εβδομάδα που περνάει έχουμε λιγότερες ενοχές χάνουμε λιγότερο βάρος. Μια καθαρά ενοχοκινούμενη διαδικασία. Μπορεί να πλασάρεται σε πολλές περιπτώσεις ως κύριος λόγος, η ομορφιά, η αισθητική, το σεξ, το μαγιό, το καλοκαίρι, οι διακοπές, το φόρεμα, ή και εγώ δεν ξέρω τι άλλο, αλλά οι λόγοι αυτοί είναι τρίτοι, τέταρτοι και κάτω. Ο κύριος λόγος είναι οι ενοχές που απορρέουν απ' τα προαναφερθέντα. Ξεκινάμε δίαιτα γιατί αυτό αποτελεί το πιο κατάλληλο φάρμακο για τις ενοχές μας. Αυτά που εμείς οι διαιτολόγοι ακούμε για την υγεία, για την κοιλιά, για το φόρεμα, τη χοληστερίνη, τα ρούχα και άλλους λόγους είναι ανύπαρκτοι λόγοι. Δεν είναι οι πραγματικοί.
Υπάρχει επόμενη μέρα;
    Όσο τα κιλά πέφτουν οι ενοχές εκτονώνονται και φεύγουν. Όλο αυτό κρατάει 6-8 εβδομάδες, μέχρι την 8η εβδομάδα έχει εξαφανιστεί και το τελευταίο ίχνος ενοχής. Αναζητείται η επόμενη μέρα η οποία δεν υπάρχει και η δίαιτα βουλιάζει. Όλα γίνονται για τις ενοχές και αυτός είναι ένας λόγος που όταν αυτές εκτονώνονται η δίαιτα πάει περίπατο. Δεν υπάρχει διάδοχη κατάσταση και κάπου εκεί όλα σταματούν. Μπορεί μέχρι το σημείο εκείνο να έχει χαθεί σημαντικός αριθμός κιλών αλλά σαν γεγονός δεν γεννά επιθυμία για συνέχεια. Ακόμη και τα κιλά που έχουν χαθεί δεν θα αποτελέσουν αφορμή και κίνητρο για συνέχεια. Σαν να χάνεται το κίνητρο που μας οδηγούσε. Η θεραπεία οδηγείται σε τέλμα και ο χρόνος απλώνεται μπροστά σαν να μην υπάρχει. Η δυναμική που υπάρχει απλά δεν μπορεί να πάρει άλλη μορφή και τελειώνει. Η θεραπεία δεν ωριμάζει, δεν μπορεί να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο γιατί δεν ξέρει τι ρόλο να πάρει. Ο θεραπευόμενος δεν ξέρει που να πάει και τι να κάνει από εκεί και μετά, εσωτερικά δεν υπάρχει μια άλλη δύναμη να τον πάρει απ' το χέρι. Θα μπορούσε όταν έβλεπε ότι χάνει κιλά οι ενοχές να άφηναν την θεραπεία στην αγκαλιά μιας άλλης δύναμης για αλλαγή και αυτοβελτίωση, αλλά όλα θα σταματήσουν εκεί στις 8 εβδομάδες. Περιμένουν...περιμένουν. Οι ενοχές εκτονώθηκαν και καθώς η διάδοχη κατάσταση ψάχνει να πάρει μορφή, κανείς ρόλος δεν είναι διαθέσιμος. Αυτό ειδικοί και μη ειδικοί το ονομάζουν δίαιτα και προσπάθεια για αδυνάτισμα.
Συμπέρασμα
   Αυτό δεν είναι δίαιτα ούτε αδυνάτισμα, είναι μια ανάγκη για εκτόνωση ενοχών και μόλις ο στόχος επιτευχθεί το παιχνίδι τελειώνει. Δεν υπάρχει καμία άλλη ανάγκη που να ωθεί τα πράγματα πέρα από κει. Θα πίστευε κανείς ότι ισχυροί λόγοι όπως η ανάγκη για αλλαγή, ένα καλύτερο σώμα, μια καλύτερη ζωή, ένας βελτιωμένος εαυτός, καλύτερη υγεία κ.α. αποτελούν αφορμές για βελτίωση του βάρους. Τελικά η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελούν σε βαθμό τέτοιο που να βάζουν κάτω το χρόνο και να τον κάνουν παραγωγική δύναμη. Η δίαιτα όμως θέλει μαζί της το χρόνο και δεν μπορεί να στηρίζεται απλά σε μια επιθυμία για αλλαγή που δεν μπορεί να πάρει μορφή. Οι ενοχές είναι ένα συναίσθημα οξύ και ισχυρό και ζητάει εδώ και τώρα δράση. Έτσι ο χρόνος παίρνει γρήγορα μορφή, ο πρωταγωνιστής αδυνατίζει και δημιουργούνται ελπίδες που φυσικά δεν έχουν συνέχεια.  Σχεδόν όλες οι δίαιτες έτσι είναι στην πραγματικότητα. Δίαιτες που δεν ξέρουμε γιατί της κάνουμε. Δίαιτες που δεν αποσκοπούν στο να χάσουμε κιλά. Αφιερώνουμε χρόνο απ' τη ζωή μας στο να μην πονάμε και όχι για να αδυνατίσουμε. Θα μπορούσαμε με περίσσιο θράσος να πούμε και δυο πραγματάκια παραπάνω, όπως ότι οι περισσότερες θεραπείες διακρίνονται και από μια μεγάλη τεμπελιά από μέρους του θεραπευόμενου. Τις περισσότερες φορές τον φέρνουν οι ενοχές στη θεραπεία, αυτές τον οδηγούν για να εκτονωθεί ο πόνος και όταν χρειάζεται να πάρει τη σκυτάλη, απλά διαπιστώνει ότι η ζυγαριά κόλλησε και ψάχνει να βρει γιατί κόλλησε. Παρών απών και μια ατέλειωτη αναμονή σαν από σκηνή ταινίας 'Το άλογο του Τορίνο'. Σαν να βλέπω ταινία μπροστά μου με το εξής σενάριο: μια μαγική δίαιτα πέφτει απ' τον ουρανό στο κεφάλι μας(Οδύσσεια του Διαστήματος) η οποία γράφει μέσα 'μην κάνεις τίποτα, άραξε στη Παχυσαρκία σου, μην αλλάξεις τίποτα, μόνο τα ρούχα σου και το απόγευμα θα φορέσεις ένα κουστουμάκι, αδυνάτισμα το λένε το οποίο θα σου αρέσει. Ο πρωταγωνιστής απ' την άλλη πλευρά απαντά 'μα δεν πρόλαβα να θελήσω να χάσω κιλά'. Η δίαιτα όμως είναι άτεγκτη και σκληρή σου φοράει ένα αδυνάτισμα όπως όπως και σου αφήνει το κακοραμμένο κουστούμι αμανάτι. Μάθημα ημέρας 'θα θες ότι αδυνάτισμα σου φοριέται'.






Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Τι είναι η Λεπτίνη;

  Ήταν Νοέμβριος του 1994 όταν από τον επιστήμονα γενετιστή Τζέφρι Φρίντμαν μάθαμε την Λεπτίνη, την ορμόνη που είναι υπεύθυνη για τις καύσεις λίπους στο σώμα μας. Τα πειράματα σε ποντίκια που έγιναν βρήκαν ότι δεν ήταν ο εγκέφαλος εκείνος που έδινε την εντολή αποθήκευσης λίπους στο σώμα μας, αλλά το αντίθετο. Η Λεπτίνη παράγεται από τον λιπώδη ιστό του σώματος μας. Η Λεπτίνη δίνει εντολή στον εγκέφαλο για τη διαχείριση του λίπους στο σώμα μας. Η Λεπτίνη βρέθηκε όμως ότι έχει και άλλες δράσεις όπως ρύθμιση της όρεξης και δράση πάνω στην σεξουαλική μας συμπεριφορά. Η Λεπτίνη δίνει τις εντολές για αποθήκευση λίπους ή για χρησιμοποίηση του για παραγωγή ενέργειας. Οι φυσιολογικές της τιμές για άτομο με φυσιολογικό βάρος κυμαίνονται μεταξύ 4-9ngr/ml
Αντίσταση στη Λεπτίνη
   Τα επίπεδα της Λεπτίνης όταν τρώμε πολύ και παίρνουμε βάρος αυξάνονται με αποτέλεσμα οι καύσεις μας να αυξάνονται, το αίσθημα πείνας να μειώνεται. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει όταν δεν τρώμε, τα επίπεδα λεπτίνης μειώνονται, ο μεταβολισμός μειώνει ρυθμό με σκοπό να μην σπαταληθεί περίσια ενέργειας, μέχρι η ισορροπία ενέργειας να αποκατασταθεί. Θα μπορούσε κάποιος εδώ να πει ότι, τι ωραία τι καλά, ανακαλύψαμε την Λεπτίνη το '94 ας χορηγήσουμε Λεπτίνη να λύσουμε το πρόβλημα της Παχυσαρκίας. Βρέθηκε μετά από έρευνες ότι η περίσια Λεπτίνης στο σώμα μας δεν επαναφέρει το βάρος σε φυσιολογικά επίπεδα. Ο οργανισμός μας εμφανίζει ένα είδος Λεπτινοαντίστασης στην ορμόνη. Βρέθηκε λοιπόν ότι ενδοφλέβια χορήγηση Λεπτίνης δεν επαναφέρει το βάρος σε φυσιολογικά επίπεδα.
Συμβουλές 
   Ένας καλός ύπνος κρατά σε καλά επίπεδα τα επίπεδα της Λεπτίνης, έχει βρεθεί ότι μειωμένος ύπνος ή κακός ύπνος ρίχνει τα επίπεδα της Λεπτίνης. Η Λεπτίνη σχετίζεται και με το στρες μιας και αυξημένο στρες φαίνεται να διατηρεί τα επίπεδα της Λεπτίνης σε χαμηλά επίπεδα. Διατροφή πλούσια σε απλούς υδατάνθρακες όπως φρουκτόζη φαίνεται να επιτείνει την Λεπτινοαντίσταση. Ακραίες μεταβολές στο βάρος, επιθετικές δίαιτες και συνεχείς αυξομειώσεις εκπαιδεύουν την Λεπτινοαντίσταση. 

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Όταν 1κιλό φεύγει άλλο ένα κιλό έρχεται

Joan Mirό
   Η σημερινή μας ανάλυση θα συντονιστεί σε συνθήκες δίαιτας και θα περιγράψει δύσκολες μάχες που δίνει ο οργανισμός μας μέσα σε μια θεραπεία αδυνατίσματος. Το άρθρο μας θα επικεντρωθεί στο αποτύπωμα μιας δίαιτας στο βάρος και πιο συγκεκριμένα πως μια θεραπεία είναι συγχρόνως και μια αντι-θεραπεία. Τι συμβαίνει όταν χάνουμε 1κιλό; Ποιες άμυνες διεγείρονται και τι ρόλο παίζουν στο αδυνάτισμα, αλλά και σε επόμενες προσπάθειες για μείωση του βάρους; Πως μια θεραπεία μπορεί να αφήσει αποτυπώματα για πολλά χρόνια μετά;
1 κιλό φεύγει και 1 κιλό έρχεται
  Όταν μια δίαιτα ξεκινά η καθημερινότητα του θεραπευόμενου μπαίνει σε άλλο ρυθμό. Αν θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάτι αλλάζει περισσότερο απ' όλα, αυτό είναι η πίεση που αισθάνεται ο θεραπευόμενος μέσα σε συγκεκριμένο χρόνο να καταφέρει να πετύχει ένα αποτέλεσμα. Η πίεση όσο περνάνε οι εβδομάδες γίνεται αφόρητη.  Μετά τις πρώτες 6 εβδομάδες που ο προσανατολισμός του  θεραπευόμενου είναι να διαγράψει τις ενοχές του, μετά κάνει την εμφάνιση του ένα βασικό μικρόβιο που αποτελεί την αιχμή ενός μεγάλου μηχανισμού που αντιστέκεται στη δίαιτα και θέτει ως στόχο του να πάρει κάθε βάρος που χάνεται πάλι πίσω. Κάθε κιλό που χάνεται ένας ισχυρός μηχανισμός στήνεται για να πάρει το κιλό αυτό πίσω. Όσο πιο γρήγορα και βίαια χαθεί το κιλό αυτό τόσο πιο βίαια θα δράσει και ο μηχανισμός αυτός. Με μια αργή διαδικασία το μικρόβιο μεγαλώνει, πράγμα που κάνει τη διαδικασία μη ορατή, τουλάχιστον στην αρχή της. Κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί και να φανταστεί τι θα συμβεί σε λίγο καιρό και ότι έχουμε χτίσει στην αρχή της θεραπείας τέτοιους καρπούς θα δρέψουμε μετά.
Μικρόβιο
    Μέσα στη θεραπεία και απ' τη στιγμή που θα τεθούν τα χρονικά όρια κάθε φορά που ασκείται μια εσωτερική πίεση η ζυγαριά να κατέβει, μέσα στον θεραπευόμενο μεγαλώνει ένα μικρόβιο που στην αρχή δεν έχει δύναμη, αλλά στόχος του είναι να επιστρέψει ο οργανισμός σε μια κανονικότητα, δηλαδή να μην κάνει δίαιτα και να τρώει όπως πριν. Η δίαιτα για τον οργανισμό (αν και ευεργετική) αναγνωρίζεται ως μια μη φυσιολογική συνθήκη που πρέπει να τελειώνει γρήγορα. Όσο διαρκεί η έκτακτη αυτή συνθήκη τόσο περισσότερο μεγαλώνει το μικρόβιο. Ο χρόνος κυλά με το μέρος του μικροβίου, που όσο περισσότερο η δίαιτα προχωρά τόσο πιο ισχυρό γίνεται το μικρόβιο. Στην αρχή της θεραπείας το μικρόβιο είναι πολύ μικρό και δεν μπορεί να γίνει ορατή η παρουσία του. Αρχίζει να απασχολεί τη θεραπεία όταν ειδικός και θεραπευόμενος διαπιστώσουν ότι 'η ζυγαριά κόλλησε'. Εκεί έρχεσαι και πέφτεις με φόρα πάνω στον τοίχο. Η ζυγαριά κόλλησε και δεν θα ξεκολλήσει εντός θεραπείας ποτέ ξανά. Το μικρόβιο μεγάλωσε πολύ και μόλις το είδαμε. Πριν δεν μπορούσαμε να το δούμε γιατί η θεραπεία ασκούσε μια πίεση στο θεραπευόμενο που κάλυπτε το μικρόβιο το οποίο μεγάλωνε. Εμείς απλά ξεκινήσαμε να το βλέπουμε όταν μεγάλωσε πολύ. Η θεραπεία όπως ασκείται στις μέρες μας ασκείται μονοθεματικά, πως θα χάσουμε κιλά και τέλος. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο απο κει και πέρα. Οι γενιές των παχύσαρκων που έκαναν δίαιτες πάχυναν και άλλο, μεγάλωσαν κάνοντας δίαιτας πάχυνσης όχι αδυνατίσματος. Ο λογαριασμός έφτασε. Κάθε δίαιτα που δεν αποκτά γνώση της προσωπικότητας της θα είναι δίαιτα πάχυνσης.
Μετά τη δίαιτα
   Που θα δούμε εντονότερα το φαινόμενο του αδηφάγου μικροβίου; Όταν τελείωσει η δίαιτα. Με το που τελειώσει αναλαμβάνει η αντιδίαιτα. Τα περισσότερα κιλά μετά από μια δίαιτα μπαίνουν αμέσως μόλις αυτή τελειώσει. Μπαίνουν ραγδαία μιας και το μικρόβιο είναι τόσο μεγάλο πια που ελέγχει τα πάντα και προσπαθεί να πάρει πίσω ότι κιλό χάθηκε. Ποιος θα κάτσει να σκεφτεί εκεί το μηχανισμό που είναι μέσα του έτοιμος να καταπιεί όλη την προσπάθεια μέσα σε μερικές μέρες; Εμείς τον θρέψαμε και τον μεγαλώσαμε και τον φτάσαμε σε σημείο ωριμότητας. Κάθε δίαιτα είναι μια αντιδίαιτα και κάθε κιλό που νομίζουμε ότι χάνεται, δεν χάνεται απλά μεταφέρεται στο πρώτο κενό που δεν θα υπάρχει η πίεση της ζυγαριάς. Τι θα μείνει στο τέλος; Θα μείνουν τα κιλά που είχαμε πάντα, διογκωμένα κατά 10-20% και ένας μηχανισμός αντιδίαιτας με μνήμη που τον εκπαιδεύσαμε εμείς και θα είναι πάντα έτοιμος κάτω υπό τις ίδιες συνθήκες να δράσει. Ο μηχανισμός αυτός δεν θα φύγει ποτέ από τη μνήμη μας. Ο ειδικός που αναλαμβάνει ανθρώπους που έχουν κάνει πάνω από μία δίαιτα έχει ένα τρομερά δύσκολο έργο και με πολύ λίγες πιθανότητες η επόμενη θεραπεία να πετύχει. Το τέρας είναι δημιούργημα μας.


Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Το πρόβλημα δεν είναι ότι πήρες κιλά, αλλά ότι τα διατηρείς

Wassily Kandinsky 'White Line 1920' 
   Στο σημερινό μας άρθρο θα χωρίσουμε το βάρος σε 2 περιόδους. Ο διαχωρισμός γίνεται για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε ποια η φύση της Παχυσαρκίας και τι χρειάζεται να γνωρίζουμε για να καταλάβουμε πως μπήκαν τα κιλά, σε ποια φάση βρισκόμαστε, στοιχεία γύρω από τον εαυτό μας και την ασθένεια μας και τι χρειάζεται να γνωρίζουμε για να θέσουμε τις βάσεις θεραπείας. Το σημερινό μας άρθρο θα επικεντρωθεί σε μια πολύ σημαντική γνώση που πρέπει να έχουν όσοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα βάρους.
Οι 2 περίοδοι της Παχυσαρκίας - Περίοδος Α
   Αν δούμε το παρελθόν ενός ανθρώπου που αντιμετωπίζει προβλήματα Παχυσαρκίας θα δούμε ότι η πορεία της ανόδου του βάρους του δεν ήταν 'παίρνω λίγο λίγο βάρος', ήταν ακριβώς αντίστροφα, δηλαδή πήρε μεγάλη ποσότητα κιλών σε μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό αποτελεί το 80% του παραπανίσιου βάρους του. Παράδειγμα : αν σήμερα ζυγίζει 110κιλά και πριν 5 χρόνια ήταν 75κιλά, η άνοδος είχε ως εξής : για κάποιο έκτακτο λόγο ο πρωταγωνιστής εκτέθηκε σε συνθήκες έντονου στρες, μέσα σε 2 το πολύ 3 μήνες πήρε από 20-30κιλά. Αυτό αποτελεί το 80% του βάρους του σήμερα, βάρος που το πήρε πριν χρόνια και σε σύντομο χρόνο. Αν νομίζουμε ότι ένας παχύσαρκος άνθρωπος παίρνει 5+5+5+5+5+5 κιλά και κάποια στιγμή 8χρόνια μετά είναι 40κιλά περισσότερο είναι λάθος. Τα πολλά κιλά μπήκαν σε πολύ μικρό διάστημα, μετά την περίοδο αυτή ο οργανισμός επήλθε σε μια κατάσταση ισορροπίας και πάλι και απλά ο πρωταγωνιστής έπαιρνε 1-2κιλά το χρόνο. Μπορεί όλο το βάρος που πήρε εκείνους τους 2-3 μήνες να είναι και όλο το παραπανίσιο βάρος που έχει σήμερα. Άρα η πρώτη περίοδος Παχυσαρκίας είναι η περίοδος που το βάρος ανεβαίνει και είναι μια σύντομη περίοδος που πήραμε πολλά κιλά σε σύντομο χρόνο. Ο οργανισμός μας πολύ σύντομα θα ισορροπήσει το βάρος και σύντομα θα σταθεροποιηθεί η ζυγαριά. Πολύ λίγο βάρος θα έρθει να προστεθεί μετά, τα επόμενα χρόνια. Μπορεί ένας άνθρωπος να είναι 50ετών και να κουβαλάει κιλά από τα 25 του και από τότε να πήρε 30κιλά που δεν έχασε ποτέ, αλλά τα 30κιλά δεν τα πήρε σιγά σιγά το χρόνο, αλλά μέσα σε 3 μήνες στα 25του, από εκεί και μετά έβαζε και έβγαζε 3-4κιλά.
Περίοδος Β
   Η δεύτερη περίοδος Παχυσαρκίας έχει να κάνει με την περίοδο μετά την σύντομη εκείνη περίοδο που πήρε βάρος. Αποτελεί το μεγαλύτερο κομμάτι της ασθένειας και αποτελεί όλο τον υπόλοιπο χρόνο μετά τους 3κρίσιμους μήνες που πήρε τα κιλά. Η δεύτερη περίοδος είναι όλος εκείνος ο χρόνος που απλά ο πρωταγωνιστής σταθεροποίησε την παχυσαρκία του. Το βάρος έχει σταματήσει να ανεβαίνει, αλλά κυρίως δεν κατεβαίνει, ενώ έχει επέλθει και πάλι ισορροπία στην ζωή του πρωταγωνιστή. Η περίοδος που παγιώνεται το βάρος και αποκτά ρίζες είναι η περίοδος που τα κιλά ήρθαν για να μείνουν. Η περίοδος που η καθημερινότητα του ασθενή συντονίζεται για να μείνουν τα παραπανίσια κιλά. Η δεύτερη περίοδος είναι η περίοδος εκείνη που τα κιλά δεν πέφτουν. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής η ζυγαριά δύσκολα ανεβαίνει, αλλά δεν κατεβαίνει κιόλας. Είναι η περίοδος που ο πρωταγωνιστής συμβιβάζεται με την ασθένεια του και λέει 'αν έχω να διαλέξω να στερηθώ για να χάσω κιλά ή να μην αλλάξω τίποτα και ας μείνω χοντρός' θα διαλέξει το δεύτερο. Η ζυγαριά δεν ανεβαίνει αλλά το ότι δεν κατεβαίνει σημαίνει ότι ο πρωταγωνιστής προχωρά σε έναν αργό συμβιβασμό. Ο συμβιβασμός δεν είναι ορατός γιατί δεν μπορεί να αποτυπωθεί κάπου, είναι αόρατος. Θα υπέθετε όμως κάποιος ότι 'αφού ο πρωταγωνιστής πέρασε την περίοδο που έπαιρνε κιλά και η περίοδος αυτή πέρασε τώρα θα κάνε κάτι να τα χάσει'. Λάθος μεγάλο, η Παχυσαρκία τώρα ξεκινά με έναν υπόγειο, αργό πόλεμο. Ο συμβιβασμός είναι μια αργή διαδικασία, αόρατη και χωρίς παρενέργειες, είσαι ότι ήσουν και πριν, αλλά αυτό από μόνο του θέλει μια μεγάλη μετακίνηση από τη θέση 'πήρα κιλά και αυτό δεν είναι φυσιολογικό', στη θέση 'έβαλες κιλά ξεκίνα τώρα να τα αποδέχεσαι και να τα διατηρείς'. Το συντριπτικά μεγάλο μέρος της ασθένειας είναι τέτοιο και δύσκολα αλλάζει. Είναι λάθος να νομίζουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η περίοδος που μπήκαν τα κιλά και αυτή είναι μόνο 3μήνες, ενώ το ότι έχουμε αποδεχθεί ότι δεν θέλουμε να το αλλάξουμε αυτό, κρατά 40χρόνια. Σίγουρα η περίοδος αποδοχής των κιλών έχει πολλές φάσεις και στάδια, αλλά οι βασικές περίοδοι της ασθένειας της Παχυσαρκίας είναι αυτές και η κατανόηση τους είναι βασική γνώση στην επίλυση της.  

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Σε πόσα κιλά θα χάσω 6μήνες;

  Τις περισσότερες φορές με ρωτάνε 'πόσα κιλά θα χάσω σε 3μήνες', είναι ίσως η πιο συχνή ερώτηση που γίνεται στους διαιτολόγους και πραγματικά τις περισσότερες φορές δεν ξέρω τι απάντηση να δώσω. Εξαρτάται από πλήθος παραγόντων και πολλές φορές μπορεί να μην χαθεί και γραμμάριο. Οι άνθρωποι που μας ρωτάνε θέλουν να έχουν μια καθαρή άποψη για το μέλλον τους. Αν μπορούσε να πληρώνανε και κάποια χρήματα παραπάνω για να αποφύγουν τη δίαιτα θα ήταν πράγμα υπέροχο. Όλες τις φορές μας ρωτούν πόσα κιλά θα χάσω, αλλά θα έπρεπε να μας ρωτούν και πόσο χρόνο θα χάσουν αν δεν το κάνουν σωστά. Οι δίαιτες είναι μια πικρή ιστορία για τους περισσότερους, κάθε φορά έχαναν 5 και έπαιρναν 7. Έχουμε αναλύσει τους λόγους που συμβαίνει αυτό σε πολλά άρθρα μας. Ο χρόνος που χάνεται στις δίαιτες είναι πολύς και το βλέπω και προσωπικά ως ειδικός τα χρόνια που εργάζομαι, όλοι ξεκινούν με ελπίδες και το τέλος είναι σχεδόν καρμπόν ίδιο για όλους περισσότερα κιλά απ' ότι πριν. Οι ίδιοι άνθρωποι με παίρνουν τηλέφωνο και με ρωτούν αν γίνεται να κάνουν μια προσπάθεια ακόμη και τους ρωτώ 'αν το κάνετε κάτι πρέπει να έχει αλλάξει, αλλιώς θα βγείτε με πιο πολλά κιλά'. Πάντα παίρνω την ίδια απάντηση 'ατή τη φορά θα είναι αλλιώς θα δείτε' και είναι χειρότερη απ' την προηγούμενη. Χάνεται απίστευτος χρόνος για να κάνουμε τα ίδια και τα ίδια πράγματα σαν να μην έχει περάσει γραμμάριο γνώσης απ' τον εγκέφαλο μας, που ζει αρχή, μέση και τέλος με την ίδια επανάληψη που στο τέλος μας ζητάει έστω να αλλάξουμε τη γεύση των ποπ κορν. Η απάντηση είναι στη γωνία και περιμένει 'Δεν θα αλλάξει τίποτα παιδιά, κύκλο θα κάνετε και ξανά απ' την αρχή'.
Χάνεται Χρόνος
   Κατά μέσο όρο αν ένας άνθρωπος κάνει σε μια δεκαετία 3 προσπάθειες αδυνατίσματος και στο σύνολο χάσει 45-50κιλά(και στις 3), θα έχει αφιερώσει περίπου 4χρόνια στο σύνολο στο να ψάχνει να βρει το δρόμο του με το βάρος του. Πολλά δεν είναι; Που θα βρίσκεται στο τέλος της δεκαετίας; 10-20% περισσότερο βάρος από τότε στην αρχή πριν 10χρόνια. Έχουμε και λέμε, 4χρόνια αέρας, 3000ευρώ αέρας, έτοιμοι να δώσουμε άλλα 4χρόνια και άλλα 3000ευρώ σε νέες θεραπείες μήπως κάνουμε τον αέρα κιλά. Φυσικά από χρόνο σε χρόνο και χαμένη στιγμή σε χαμένη στιγμή ούτε λόγος να γίνεται για εκπαίδευση πάνω σε θέματα βάρους και κατανόησης του βάθους της ασθένειας. Επενδύεται ελάχιστος χρόνος σε βασικά θέματα κατανόησης της ασθένειας και πολύς χρόνος στην ανακύκλωση του ίδιου και του ίδιου μοντέλου. Όταν ένας άνθρωπος ξεκινάει μια προσπάθεια έχει ελπίδες ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρει, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς πρέπει να πούμε στον άνθρωπο μια αλήθεια. Οι ελπίδες που έχει σε κάθε επόμενη προσπάθεια είναι μειωμένες τουλάχιστον 35%. Αυτό που θα ξεκινήσει να κάνει έχει 30% πιθανότητες να πετύχει και 70% να αποτύχει και σε περιπτώσεις που είναι τέταρτη και πέμπτη φορά 90% να αποτύχει και 10% να πετύχει. Είναι τα ποσοστά που μετρούν οι εταιρείες Παχυσαρκίας κάθε χρόνο, άνθρωποι που παχαίνουν, δεν αδυνατίζουν και καλωσορίζονται και άλλοι φρέσκοι 'πελάτες' στο χώρο. Σαν όσοι μπαίνουν στο δωμάτιο της Παχυσαρκίας να μην μπορούν να βγουν, η πόρτα σφραγίζεται.
Αποφάσεις
   Για να κερδίσει ένας άνθρωπος περισσότερες πιθανότητες πρέπει να τις χτίσει μέσα από γνώση. Αν δεν κάνει τίποτα, δεν προετοιμαστεί και δεν ενημερωθεί, απλά θα πάει να κάνει μια πολύ σύντομη διαδρομή που κατά 90% θα αποτύχει. Ο χρόνος θα περάσει απίστευτα γρήγορα και θα είναι πάλι στην ίδια θέση, ότι γίνεται σε όλο το κόσμο μέχρι στιγμής. Όποιος περνά στην άλλη πλευρά δεν γυρίζει πίσω, δυστυχώς. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα αυτόνομο κομμάτι θεραπείας που δεν θα έχει σχέση με το αδυνάτισμα, το οποίο θα ασχολείται με το εσωτερικό κομμάτι της θεραπείας και θα ασχολείται με 2 βασικά κομμάτια α)καθρέφτισμα του εαυτού μας μέσα στη θεραπεία, με λεπτομερή ανάλυση των σημαντικών σημείων, γιατί αποτύχαμε κτλ. β)γνωριμία με την ασθένεια μας, από τι πάσχουμε και πως λειτουργεί. Πρέπει να θωρακίσουμε τον εαυτό μας με γνώση πριν μπούμε στο κομμάτι του αδυνατίσματος. Έτσι θα είμαστε γνώστες ενός κομματιού του εαυτού μας που δεν γνωρίζουμε και θα είμαστε γνώστες των δυσκολιών που έχει μια θεραπεία. Έτσι όταν θα μπαίνουμε σε αυτή θα ξέρουμε τι μας περιμένει και δεν θα πάμε το μοιραίο από βδομάδα σε βδομάδα μήπως και έρθει εκείνο το περιβόητο κιλό που περιμένουμε. Είναι εντελώς χαζό να αφιερώνουμε δεκαετίες σε δίαιτες και αδυνάτισμα και να μην ξέρουμε γιατί ρε παιδιά αντί να αδυνατίζουμε παχαίνουμε ενώ ξέρουμε πόσες θερμίδες έχει ο μουσακάς.

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Ζεις για να παχαίνεις

   Στο σημερινό μας άρθρο θα κάνουμε ένα υποθετικό σενάριο και θα το αναλύσουμε. Στο επίκεντρο θα βάλουμε τις ημέρες εκείνες που συγκεντρώνουν τις περισσότερες πιθανότητες να ξεφύγουμε με το φαγητό. Οι άνθρωποι διαμαρτύρονται ότι όλες τις ημέρες τα πάνε καλά, αλλά αρκούν μία ή δύο ημέρες να τα πάνε χάλια και να χαλάσουν το πρόγραμμα.. Το Σάββατο και η Κυριακή είναι ημέρες οι οποίες έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να κάνουμε υπερφαγικά επεισόδια. Το σενάριο που θα αναλύσουμε παρακάτω είναι, αν δεν υπήρχαν ή αν καταργούντουσαν ή αν το πρόγραμμα μας ήταν εντελώς διαφορετικό, οι πιθανότητες να παχύνουμε ή να χαλάσουμε το πρόγραμμα μας θα ήταν μικρότερες; Η ανάλυση της εκδοχής αυτής γνωρίζουμε ότι δεν θα γίνει ποτέ, αλλά είναι ενδιαφέρον να δούμε πως λειτουργούμε κάτω υπό αυτές τις συνθήκες και τα βασικά σημεία της ασθένειας έτσι όπως παρασιτεί μέσα στην καθημερινότητα μας.
Μια εβδομάδα χωρίς Σάββατο
Στο Σάββατο πάμε και τοποθετούμε συναισθήματα ψυχαγωγίας, χαράς και ξεγνοιασιάς, αλλά κυρίως τοποθετούμε συναισθήματα αποσυμπίεσης της εβδομάδας. Το Σαββατοκύριακο εκτονώνουμε  την πίεση της εβδομάδας και είναι ημέρες τις οποίες πετάμε από πάνω μας κάθε πίεση που μας ασκεί το ωράριο της εργασίας και της ζωής μας. Ημέρες ελευθερίας. Τι θα γινόταν όμως αν δεν υπήρχε το Σάββατο ή αν απλά η εβδομάδα είχε 6 ημέρες, το πρόγραμμα δίαιτας θα πήγαινε καλύτερα; Η απάντηση είναι όχι δεν θα ήταν τα πράγματα καλύτερα, γιατί είμαστε προγραμματισμένοι να ψάχνουμε ημέρες για να φυτεύουμε της εκτόνωση της εβδομάδας μας. Αν απαλειφόταν με κάποιο μαγικό τρόπο το Σάββατο, θα παίρναμε την αποσυμπίεση από την ημέρα εκείνη και θα την φυτεύαμε κάπου αλλού και με πολύ πιο φουσκωμένο τρόπο. Ο άνθρωπος είναι σχεδιασμένος να ανοίγει μια τρύπα στο χρόνο και να φυτεύει εκεί χαρά, ψυχαγωγία και αποσυμπίεση. Αν του παίρναμε την ημέρα που μέσα της τοποθετεί τόσα πολλά θα άνοιγε μια νέα τρύπα για να τα τοποθετήσει. Οι άνθρωποι που εφαρμόζουν ένα πρόγραμμα διατροφής, δεν είναι το Σάββατο που τους χαλάει τη δίαιτα, αλλά το ότι το Σάββατο είναι μια ανθρώπινη εφεύρεση αποσυμπίεσης της εβδομάδας. Το τι θα έρθει απ' τις καθημερινές στο Σάββατο ως ποσότητα ενέργειας θα εξαρτηθεί απ' το πόσο μεγάλο ή μεγάλα θα είναι τα υπερφαγικά επεισόδια. Θα ήταν χρήσιμο να κάναμε μα έρευνα η οποία να ανέλυε το πρόγραμμα των ανθρώπων που ακολουθούσαν κάποτε αυτό που λέμε Μεσογειακή Διατροφή και να αναλύαμε το παράγοντα πρόγραμμα, εργασία, καθημερινές, Σαββατοκύριακο για να μπορέσουμε να δούμε πόση πίεση έφερνε ο άνθρωπος τότε και σήμερα απ' τις καθημερινές το Σαββατοκύριακο, τα συμπεράσματα θα ήταν σίγουρα εντυπωσιακά.
Το Βασικό Πρόβλημα
    Το μεγαλύτερο πρόβλημα στον άνθρωπο του σήμερα είναι ότι η θεραπεία για να μειώσει το βάρος του πάει και κάθεται πάνω σε έναν μηχανισμό που ενώ εκπαιδεύει τον άνθρωπο να παχαίνει, αυτός ψάχνει να βρει τρόπο πως θα αδυνατίσει.  Είμαστε προγραμματισμένοι να συσσωρεύουμε λίπος ή αν το θέλετε διαφορετικά κάνουμε μεγάλο αγώνα να παχύνουμε.Όποιοι μηχανισμοί και αν έρθουν να κάτσουν πάνω στο ήδη υπάρχον πρόγραμμα του πρωταγωνιστή, απλά όταν θα φύγουν θα αφήσουν και πάλι τον άνθρωπο να κάνει αυτό που ήξερε και πριν να κάνει, να ζει για να παχαίνει. Αυτό είναι ένα σύγχρονο πρόβλημα για τον άνθρωπο των δυτικών κοινωνιών, αλλά θα είναι και πολύ μεγάλο πρόβλημα και για τον άνθρωπο που ανεβάζει τα εισοδήματα του σε κράτη που μέχρι πρότινος ήταν φτωχά. Βρισκόμαστε μπροστά σε τεράστιες αλλαγές και σε θηριώδη προβλήματα. Το πρόβλημα που κάποιοι πιστεύουν ότι είναι μια αποκλίνουσα συμπεριφορά που τρώει πολύ μεγάλες ποσότητες φαγητού και παχαίνει είναι λάθος, στον σύγχρονο άνθρωπο η φυσιολογική συμπεριφορά είναι που παχαίνει και ο γρίφος είναι πολύ δύσκολο να λυθεί. Ο πυρήνας του προβλήματος είναι κατά βάση Μαθηματικός, πάμε να χωρέσουμε το Σαββατοκύριακο τα 500πράγματα που μαζέψαμε τις καθημερινές, ενώ αυτό χωράει μόνο 50. 

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Υψηλή Πίεση και Τυραμίνη

  H πρόσληψη απ' τον εγκέφαλο 2 αρωματικών αμινοξέων, της τρυπτοφάνης και της τυροσίνης είναι σημαντική για τη σύνθεση των νευροδιαβιβαστών και κάποιων ορμονών.
α)Η τρυπτοφάνη χρησιμοποιείται για τη σύνθεση της ορμόνης μελατονίνης και του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη
β)Η τυροσίνη χρησιμοποιείται για τη σύνθεση της ντοπαμίνης, της νορεπινεφρίνης και επινεφρίνης που ονομάζονται κατεχολαμίνες
   Οι νευροδιαβιβαστές αποθηκεύονται στην νευρική απόληξη μέχρι την εμφάνιση κάποιου διεγέρτη που θα τους απελευθερώσει. Μετά τη δράση τους στις κυτταρικές μεμβράνες οι νευροδιαβιβαστές απενεργοποιούνται. Ο πιο γρήγορος τρόπος απενεργοποίησης είναι η πρόσληψη του νευροδιαβιβαστή από γειτονικά κύτταρα όπου η μιτοχονδριακή μονοαμινοξειδάση απομακρύνει την αμινομάδα. Οι κατεχολαμίνες και η σεροτονίνη μπορούν να απενεργοποιηθούν απ' την μονοαμινοξειδάση.
 Τρόφιμα πλούσια σε Τυραμίνη
Υπάρχουν τρόφιμα πλούσια σε τυραμίνη όπως τυριά (cheddar, camermbert, stilton, boursalt), η μαγιά, η ζύμη ζυθοποιίας. Τα παστά ή καπνιστά ψάρια όπως βακαλάος, ρέγγα, όπως επίσης και λουκάνικο, σαλάμι, κορνμπιφ, μορταδέλα, έχουν υψηλά ποσά τυραμίνης. Μέτριες ποσότητες τυραμίνης θα συναντήσουμε σε προιόντα κρέατος, που χρησιμοποιούνται για να κάνουν το κρέας τρυφερό, το κόκκινο κρασί, και τυριά όπως το μπλέ τυρί, το brick, το Brie, η γραβιέρα, η μοτσαρέλλα, η παρμεζάνα, το ρομάνο και το ροκφόρ. Τα κουκιά, η φάβα, η σοκολάτα, ο καφές και το συκώτι και κάποια φρούτα έχουν υψηλά ποσά τυραμίνης. Η κατανάλωση τροφίμων πλούσια σε τυραμίνη δημιουργεί πρόβλημα σε ανθρώπους που λαμβάνουν αγωγή με αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά, και κάποιος καρκίνους). Οι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης εμποδίζουν το ένζυμο αυτό να καταβολίσει τις αμίνες της διατροφής, όσο και τις κατεχολαμίνες. Οι ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς μονοαμινοξειδάσης δεν πρέπει να λαμβάνουν τροφές που είναι πλούσιες σαε τυραμίνη. Η υψηλή κατανάλωση τυραμίνης και σε συνδυασμό με την επινεφρίνη που παράγεται μπορεί να οδηγήσει σε υπεροβολική αγγειοσύσπαση και κρίσης υπέρτασης.
 

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Δεν γεννήθηκες χοντρός

Πως ένας άνθρωπος που είναι 70κιλά καταλήγει να είναι 120; Ποιος ο μηχανισμός που επιτρέπει στο σώμα να πάρει τόσα πολλά κιλά; Γιατί δεν σταματάει σε μικρότερο βάρος; Πως λειτουργεί ο εγκέφαλος μας όταν παίρνουμε 1 κιλό; Πως διαμορφώνονται οι επιλογές μας όταν βρισκόμαστε μπροστά στο να χάσουμε βάρος ή στο να συνεχίσουμε να παίρνουμε;
Παίρνω βάρος 
   Ένας άντρας 100κιλών και 40ετών, πριν 10χρόνια ήταν 80κιλά, σε 10χρόνια πήρε 20κιλά. Έκανε 4 προσπάθειες να χάσει κιλά, έχανε βάρος και το ξαναέπαιρνε, έτσι 10χρόνια μετά ήταν 20κιλά περισσότερο. Πως δουλεύει αυτός ο μηχανισμός που ωθεί το βάρος μας προς τα πάνω; Ο άντρας κάποια στιγμή και όταν ήταν νεότερος γύρισε από διακοπές και είχε πάρει 4κιλά, τα οποία όταν τα είδε τρόμαξε και ήθελε να τα χάσει. Αυτό όμως τον έφερε μπροστά στις εξής επιλογές: α)να προσέξει το φαγητό του και να τρώει λιγότερο β)να συνεχίσει να τρώει χωρίς να στερείτε. Τελικά ο πρωταγωνιστής θα κάνει την πρώτη επιλογή μέσα απ' τη δεύτερη. Δηλαδή θα ξεκινήσει για μερικές εβδομάδες να προσέχει, αλλά τελικά θα δει ότι είναι καλύτερο να μην του βάζει κανείς όρια σε αυτό που τρώει και η προσοχή θα πάει περίπατο. Ο εσωτερικός του μηχανισμός θα δουλέψει ως εξής: 'απ' το να στερηθείς υπάρχει ένας πιο εύκολος δρόμος, να αποδεχθείς ότι τα κιλά αυτά είναι φυσιολιογικό να τα έχεις και καλό είναι να μάθεις να ζεις με αυτά'. Περάνει ένα εύλογο διάστημα που έχεις πάρει άλλα 4κιλά και πάλι μπροστά οι δύο επιλογές , τώρα πια όμως είναι ευκολότερο να διαλέξεις και θα διαλέξεις πάλι το ίδιο. Θα πεις 'δεν είναι πολλά 8κιλά μπορώ να τα χάσω αργότερα ας μην στερηθώ τώρα'. Μετά από μερικά χρόνια έχεις πάρει άλλα 5κιλά και σχεδόν αυτοματοποιημένα τα έχεις δεχθεί και λες 'έλα μωρέ δεν είμαι και πολύ διαφορετικός απ' τα 80 κοντά είμαι'. Μετά παίρνεις και άλλα 5 και λες πάλι το ίδιο αλλά με μια μικρή διαφορά, αρχίζεις και τροποποιείς και τη ζωή σου για να μπορέσεις να απενεχοποιήσεις τα κιλά σου και όσο ανεβαίνεις τόσο πιο πολύ ψάχνεις να δικαιολογήσεις τα κιλά σου. Ο δρόμος πίσω σου να χάσεις βάρος αρχίζει σκοτεινιάζει και κλείνει.
Ο αδηφάγος μηχανισμός
   Έχουμε πει και σε παλιότερα άρθρα μας ότι ο άνθρωπος είναι ωφελιμιστικό ον, πρώτα θα δει πως να μην ρίξει αυτά που τρώει, μέσα από γυμναστική και άλλες μεθόδους και μετά θα πει 'πρέπει να μειώσω τις ποσότητες'.  Όταν φτάνει στο δίλλημα να κόψει φαγητό ή να αποδεχθεί τα κιλά του και να πει 'έλα μωρέ δεν έγινε και τίποτα', θα διαλέξει να αποδεχθεί τα κιλά του. Από αποδοχή σε αποδοχή, ξυπνάει κάποιος ένα πρωί 40κιλά περισσότερο απ' ότι ήταν πριν 20χρόνια. Είναι πολύ δύσκολο κάποιος εκεί που έχει πάρει τα πρώτα κιλά να πει θα τα χάσω και θα φτάσω πάλι 80. Είναι πιο εύκολο να τα αποδεχθείς και να συνεχίσεις. Η αποδοχή όμως δεν είναι αναίμακτη, κάθε φορά πουλάς και λίγο περισσότερο εαυτό. Αρχίζεις και κάνεις εκπτώσεις στα ρούχα σου, στην αισθητική σου, αναθεωρείς την ομορφιά και την καλαισθησία σου και μετά κοιτάς με τα κυάλια από μακριά και λες, 'μα τι χαζό είναι κάθε μέρα να ασχολείσαι με μαλλιά, ρούχα και νύχια, τι χαζογκόμενες'. Είναι ο κόσμος που βλέπεις να απομακρύνεται και στο τέλος είναι τόσο μακριά που λες 'αυτός ο κόσμος δε υπάρχει'. Μετά έρχεται μια εκδήλωση που πρέπει να πας και θες να πηδήξεις σε αυτό το κόσμο και κοιτάς πως μπορείς να χάσεις 5κιλά τη βδομάδα, πράγμα ανέφικτο. Κάθε φορά που έπαιρνες κιλά, απλά για να μην μπεις στη διαδικασία της στέρησης και των ορίων, διάλεγες τον δρόμο να βρεις τρόπους, λόγους και δικαιολογίες να αποδεχθείς αυτό που δεν σου αρέσει. Κλεινόσουν πίσω από δικαιολογίες και επιχειρήματα που απλά σου επέβαλε ένας άλλος κακός εαυτός. Όταν βλέπουμε ένα άνθρωπο στο δρόμο 120κιλά και λέμε 'μα πως έγινε έτσι δεν μπορούσε να σταματήσει στα 100'. Η σωστή απάντηση είναι, ότι ο άνθρωπος αυτός δεν είναι 120κιλά, αλλά τα 5+5+5+5...κιλά που έπαιρνε και τα αποδεχόταν. Συνεπώς δεν είναι 120κιλά, αλλά μικροί συμβιβασμοί που φτιάχνουν ένα υψηλό βάρος. Τι είναι πιο εύκολο για κάποιον που βρίσκεται σε 1 μιλφέιγ μπροστά και έχει κάνει στο παρελθόν άλλους 3-4 συμβιβασμούς, να αντισταθεί ή να...
Συμπέρασμα
    Ένας άνθρωπος που πηγαίνει στο διατολόγο για να χάσει κιλά, μέσα του έχει ένα ισχυρό μικρόβιο που του λέει 'κοίτα ξέρεις πως να αποδεχθείς τα κιλά σου, ξέρεις τον τρόπο που γίνεται, ξέρεις πως ζουν εκεί μέσα, άρα σου είναι πολύ εύκολο όταν ζοριστείς να πεις, τι είχα και τι έχασα, διέλυσε τα όλα'. Ο ειδικός που κάθεται απέναντι του ξέρει ότι είναι σχεδόν αδύνατο να χάσει κιλά ένας άνθρωπος άριστα εκπαιδευμένος στους συμβιβασμούς, ξέρει ότι έχει μάθει να ζει σε ένα άλλο κόσμο και όταν του λες θα χάσεις κιλά και θα σ αρέσει και τέτοια, τα ακούει βερεσέ. Έχει έρθει να κάτσει απέναντι σου γιατί έχει πολλές ενοχές που θα πάει στον γάμο της αδερφής της και δεν μπορεί να φορέσει το φόρεμα που θέλει. Μετά το γάμο, ξανά πίσω στον κόσμο της. Αυτός ο άνθρωπος για να χάσει κιλά πρέπει να αλλάξει κόσμο και πρέπει να το κάνει πάλι όπως το ξεκίνησε, 'χάσε 3κιλά και προσάρμοσε τη καθημερινότητα σου σε αυτό, δέξου το νέο βάρος και προχώρα και μετά άλλα 3 και άλλα 3'. Όταν λέμε κάποιος έχασε 30κιλά, είναι καλύτερο να λέμε εχασε 2+2+2+2+2 κιλά για να είμαστε ακριβείς. Για να μπορέσεις να αφήσεις σιγά σιγά πίσω το παλιό κόσμο πρέπει να γνωρίσεις το καινούριο και αυτό θέλει το χρόνο του. Όταν γνωρίσεις το νέο κόσμο θα μισήσεις το παλιό. Ο ίδιος άνθρωπος είσαι που μπορεί εύκολα σε μία ζωή να είσαι και τα δύο, αλλά όταν είσαι στη μία πλαυρά δεν μπορείς να φανταστείς πόσο εύκολα μπορεί να είσαι και στην άλλη. Μία αποδοχή δρόμος...

Μαύρη ζάχαρη το πρωί, μπίρες το βράδι

   Οι εταιρείες που εμπορεύονται τρόφιμα διαπιστώνουν στην καταναλωτική συνείδηση των Ελλήνων αλλαγές. Έχουν μειώσει τη ζάχαρη, καταναλώνουν στέβια, δεν τρώνε παραδοσιακά ψωμί σταρένιο, πίνουν ποτά χωρίς αλκοόλ, τρώνε δημητριακά χωρίς ζάχαρη, γλυκά χωρίς ζάχαρη, αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη, κρέας χωρίς λιπαρά, τρώνε μπισκότα από ελαιόλαδο, κέικ με φυτικό βούτυρο και καφέ με 1μαύρη. Οι γευστικές επιλογές των Ελλήνων μετακινούνται προς πιο υγιεινές επιλογές. Αυτό δεν βλέπουμε να έχει θετικές επιδράσεις στο βάρος, αλλά ίσως το δούμε τα επόμενα χρόνια. Μέχρι στιγμής η τεχνητή νοημοσύνη και οι στατιστικές μας δείχνουν ότι η Παχυσαρκία τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη και στον κόσμο θα ζήσει σπουδαία χρόνια. Στο σημερινό μας άρθρο θα μιλήσουμε για το κεφάλαιο 'ΠΟΛΥ' στη ζωή των ανθρώπων και ειδικά των ανθρώπων με προβλήματα βάρους. Είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και χρειάζεται ειδική μεταχείριση και έρευνα.
ΠΟΛΥ
    Το πρόβλημα ενός ανθρώπου που έχει προβλήματα βάρους είναι κυρίως το 'πολύ', αυτό είναι το κύριο και βασικό του πρόβλημα που δεν μπορεί να το καταπιεί, να το μειώσει ή να το εξαφανίσει. Οι επιλογές που κάνει μεταξύ των τροφών, όταν είναι σε δίαιτα, όταν το κλίμα της εποχής επιβάλει πιο υγιεινές επιλογές, όταν διαπιστώνει ότι έχει υψηλή χοληστερίνη, όταν έχει υψηλό ουρικό οξύ, όταν έχουν προηγηθεί γιορτές και έχει φάει πολύ και πρέπει να ρίξει τις ενοχές του, θέλει να έχουν το πολύ, αλλά χωρίς την ασθένεια. Θέλει δηλαδή να μην αλλάξει το παλιό, αλλά να μην έχει επιπτώσεις το καινούριο. Άρα η αιτία που δημιουργεί το πρόβλημα απλά πρέπει να πάρει έναν υπνάκο. Ο άνθρωπος έχουμε πει και σε παλιό μας άρθρο ότι έχει ένα 80% πυρήνα διατροφικής συμπεριφοράς που δεν θα το αλλάξει, ψαρεύει στα θολά νερά του 20%. Με 20%, δεν αλλάζει το 80%.  Θέλει να αλλάξει όλα εκείνα που δεν αποτελούν τη ζωή και την στενή καθημερινότητα του, που είναι συνυφασμένα με ευχάριστα συναισθήματα και άρρηκτες συνήθειες. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για υγιεινές επιλογές, ούτε για στροφή προς πιο υγιεινές επιλογές, μιλάμε για συμπεριφορά που λέει 'πιες αναψυκτικό με στέβια για να φας το βράδι κοψίδια με φίλους', 'κάνε περισσότερη γυμναστική τη Δευτέρα για να πιεις 10ποτά το Σάββατο'. Το 'πολύ' είναι μια πάθηση που δεν μπορεί να θεραπευτεί εύκολα και θέλει να ξέρουμε καλά εμείς οι θεραπευτές τι μπορεί να προκαλέσουμε πειράζοντας τον παράγοντα 'πολύ' σε μια θεραπεία.    
Ακουμπώντας το ΠΟΛΥ
   Όταν ένας διατροφολόγος πάει να ακουμπήσει το ΠΟΛΥ δημιουργεί ένα ΥΠΕΡΠΟΛΥ. Ο τρόπος που θα πάει να το ακουμπήσει πρέπει τεχνικά να είναι άριστα σχεδιασμένος για να μην προκαλέσει βουλιμία και μια τεχνική κατάσταση που την λέμε 'διεύρυνση των ορίων', που είναι η ανάγκη για αποτίναξη των ορίων που η θεραπεία προκαλεί. Με το άκουσμα των ημερομηνιών της συνεδρίας το αίσθημα αυτό ξεκινάει και μεγαλώνει. Σε όλη τη θεραπεία ο πρωταγωνιστής ψάχνει να βρει πότε η δίαιτα θα τελειώσει να φάει αυτά που θέλει. Τα όρια που η θεραπεία θέτει δεν φτάνουν στο θεραπευόμενο που ψάχνει να βρει τρόπο να τα διευρύνει. Η ανάγκη για οξυγόνο γίνεται μεγάλη και η θεραπεία θα τελειώσει άδοξα. Αυτή η ευαίσθητη κλωστή του 'ΠΟΛΥ', προς στιγμήν φαίνεται ότι μπορεί να διαχειριστεί εύκολα, η αλήθεια όμως είναι εντελώς διαφορετική, ένα φουσκωμένο ΥΠΕΡΠΟΛΥ μεταφέρεται στην επόμενη δίαιτα με καταστρεπτικές συνέπειες. Αν πιεστεί ιδιαίτερα ένας άνθρωπος μπορεί να χρειαστούν και 20 χρόνια για να μπορέσει να εκκινήσει μια νέα θεραπεία με λίγες περισσότερες πιθανότητες να πετύχει. Γι' αυτό όταν ακούμε για αυστηρούς ειδικούς με σφιχτά διαιτολόγια και άλλες τέτοιες αρλούμπες να μετράμε και καμιά φορά επιπτώσεις τέτοιων μεθόδων στη μακροχρόνια δυνατότητα αδυνατίσματος. Με μικρές λεπτομέρειες και με αφανείς (προς στιγμήν) κινδύνους μπορεί να 'κάψουμε' τις πιθανότητες αδυνατίσματος για πολλά χρόνια μετά. Σε λίγα χρόνια θα μιλάμε για το αποτύπωμα θεραπείας στο ψυχισμό, όπως μιλάμε για το αποτύπωμα άνθρακα στη φύση.
ΠΟΛΥ φαγητό
   Όταν οι ποσότητες φαγητού ανέβουν, πέφτουν πολύ δύσκολα. Είναι σαν το εισόδημα, σήμερα ζεις με 3000ε/μήνα και σου λένε αύριο πρέπει να ζήσεις με 800ε, είναι σωστός εφιάλτης. Όλες οι επιλογές με μαύρη ζάχαρη, κόκκινο αλάτι, πράσινη ζάχαρη και μπλε πιπέρι έχουν να κάνουν με φλερτ του ανθρώπου με τις ενοχές που λένε 'άλλαξε όλα εκείνα που δεν πειράζουν τις αγαπημένες σου συνήθειες και αντικατέστησε όλα εκείνα που ούτως ή αλλιώς δεν σε ενδιαφέρουν, αλλά εκείνα τα παλιά δεν πρέπει να αλλάξουν, οπότε χάραξε έναν άλλο παράλληλο δρόμο δίπλα στο παλιό τον ανθυγιεινό και όποτε βλέπεις τρύπα θα μπαίνεις να ζεις τη παλιά ζωή που τόσο αγαπάς και θα λες τι καλά που είναι εδώ, τρώω μαύρη ζάχαρη για να μην έχω ενοχές που δεν φοράω το φόρεμα που θέλω, αλλά το βράδι θα πιω 15μπίρες με τους φίλους για να δω την ομαδάρα μου'. Όταν η ζυγαριά δεν θα πέφτει και χρειάζεται το 'μαγικό μαχαίρι' να μπει λίγο πιο βαθιά, η κουβέντα ξεκινάει ως εξής 'μην μου βάζεις καθόλου μακαρόνια γιατί επειδή τα μακαρόνια μ' αρέσουν πολύ δεν μπορώ να φάω λίγο, θέλω να φάω πολύ'. Κοινώς τι σημαίνει αυτό; Άσε το 80% μου ελεύθερο μην το πειράξεις και πάμε πάλι στο 20% να μετράμε τους κόκκους ζάχαρης και τα χιλιοστόγραμμα γάλα στο καπουτσίνο να χάσουμε κιλά. Ούτε βήμα θεραπείας δεν γίνεται έτσι, αλλά όχι ξέχασα η ιστορία ξεκινάει με ένα καλό τέλος  οπότε πρέπει να πω 'ΧΑΣΤΕ 500ΚΙΛΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ'.