Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Όταν η ζυγαριά ανέβει δεν κατεβαίνει

Μια δίαιτα με διαδικασίες που δεν είναι ορατές προκαλεί πολλές φορές μια 'ανοσοποίηση' της Παχυσαρκίας. Οι άνθρωποι πολλές φορές όταν έχουν χάσει κιλά λένε 'έχασα 5, 10, 20κιλά σε μια δίαιτα' , αλλά δεν υπολογίζουν ποτέ (δεν ξέρουν γι' αυτό δεν το κάνουν)τι αφήνει πίσω της μια δίαιτα. Αυτά που αφήνει πίσω της είναι είναι μια 'κληρονομιά' που και στις επόμενες δίαιτες (που με απόλυτη σιγουριά θα υπάρξουν) θα καθορίσει την εξέλιξη μιας θεραπείας. Γι' αυτή θα μιλήσουμε σήμερα και θα χρειαστεί να προσέξετε πολύ το άρθρο μας γιατί είναι ένα ακόμη τεχνικό θέμα της θεραπείας με καθοριστική σημασία.
Εκπαιδεύομαι να παίρνω κιλά 
Παράλληλα με την μείωση του βάρους σε μια δίαιτα ο οργανισμός εκπαιδεύεται να αυξάνει την επιθυμία του να παίρνει κιλά. Κάθε εβδομάδα δίαιτας που περνάει η επιθυμία αυτή αυξάνεται, αν δηλαδή την μετρούσαμε την 3η εβδομάδα δίατας και την 12η εβδομάδα δίαιτας θα βλέπαμε τη διαφορά. Η επιθυμία αυτή μάλιστα δείχνει να μεγαλώνει αγνοώντας την πορεία που έχει το βάρος. Δηλαδή μπορεί να χάνει κιλά ο πρωταγωνιστής και παράλληλα αυτή η επιθυμία να μεγαλώνει. Είναι ανεξάρτητη των αποτελεσμάτων. Για να γίνουμε ακόμη πιο σαφείς να εξηγήσουμε ότι αυτό που εννοούμε είναι ότι στις 14ημέρες δίαιτας μπορεί να έχουμε 1 ημέρα που ο πρωταγωνιστής δεν έχει προσέξει και ας πούμε ότι εκείνη την ημέρα παίρνει 200γραμμάρια, αν μετρήσουμε την ίδια τάση 5 εβδομάδες αργότερα η τάση αυτή έχει μεγαλώσει. Το πόσο έχει μεγαλώσει είναι προς διερεύνηση, γιατί μπορεί αυτή η επιθυμία προς τα πάνω να διαχυθεί και σε άλλες ημέρες. Αν όμως πούμε ότι έχουμε 1 ημέρα απρόσεκτη την 4η εβδομάδα και 1 απρόσεκτη ημέρα την 14η εβδομάδα η άνοδος θα είναι μεγαλύτερη την 14η. Αυτό σε μια δίαιτα δεν μπορεί να φανεί γιατί βάρος μπορεί να χάνεται, γιατί 1 ημέρα δεν αρκεί σε 1 εβδομάδα ή 2 εβδομάδες να έχει μεγάλο αντίκτυπο, αλλά σε λίγο καιρό τα αποτελέσματα θα αποτυπωθούν στη ζυγαριά.
Σημείο Μηδέν
Μόλις τώρα είδα στην τηλεόραση στην Ετ 1 στην εκπομπή του κ. Κεφαλογιάννη, άνθρωπο που εξομολογείται ότι αδυνάτισε με τη μέθοδο 'No Diet' και παρατηρώ γενικά πολλούς ανθρώπους να μην θέλουν πια να μπουν σε διαδικασίες δίαιτας και οι φωνές αυτές να αυξάνονται, συνειδητοποιώ για άλλη μια φορά ότι κάτι σωστό επωάζεται εκεί έξω και δεν προέρχεται από μας, τους ειδικούς. Η παρουσία του συναδέλφου κ. Ρέππα ήταν κατά τα άλλα αξιοπρεπέστατη και πάντα μεταφέροντας τον παλμό ενός ανθρώπου που έρχεται κάθε μέρα αντιμέτωπος με την Παχυσαρκία, έδωσε πολύ σωστές απαντήσεις. Απ' τη στιγμή που θα μπει σε ρυθμούς δίαιτας, ένας άνθρωπος, η επιθυμία που προαναφέραμε μεγαλώνει και είναι δύσκολο να μην μεγαλώνει όταν η καθημερινότητα επιβάλλει μειώσεις στο φαγητό και νέες αλλαγές. Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο Μηδέν, εκεί που οι προσεκτικές εβδομάδες τελειώνουν και το αίσθημα έχει αυξήσει τόσο την επιθυμία του να φάει περισσότερο ή να γίνει περισσότερο απρόσεκτος, που στην αρχή το βάρος παραμένει σταθερό και μετά αρχίζει και ανεβαίνει. Αυτό το σημείο Μηδέν διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και είναι το σημείο εκείνο που το βάρος θα σταματήσει σε αυτή τη θεραπεία να μειώνεται. Το αδυνάτισμα έχει τελειώσει.  Η επιθυμία έχει μεγαλώσει σε βαθμό τέτοιο που μολύνει και άλλες ημέρες και οι προσεκτικές ημέρες μειώνονται και μειώνονται. Εδώ θα αποτυπωθεί ξεκάθαρα ότι η επιθυμία να πάρει κιλά ο πρωταγωνιστής έχει μεγαλώσει σε βαθμό τέτοιο που το αδυνάτισμα σταματά και η αύξηση ξεκινάει. Όταν φτάσουμε στο σημείο αυτό δεν υπάρχει γυρισμός, δεν μπορεί ο πρωταγωνιστής να ξαναγυρίσει πίσω, γιατί είναι ένας ολόκληρος κόσμος το να μπορέσει να εκκινήσει πάλι. Αυτό για να το καταλάβει μπορεί να περάσουν μήνες, αλλά το τέλος δεν θα αλλάξει, όσες εκλάμψεις και να υπάρξουν. 
Το μέλλον
Το συναίσθημα αυτό γεννήθηκε και μεγάλωσε σε συνθήκες δίαιτας. Αθόρυβα και χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί ότι, όταν χάνει κιλά, παράλληλα εκπαιδεύεται και ένα άλλο συναίσθημα. Εκείνο που λέει 'φάει πιο πολύ, φάει με τους φίλους σου όπως παλιά, φάε γλυκό, φάε παιδάκια, φάε πολύ, παρήγγειλε απ' έξω'. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι ακόμη και όταν χάνονται κιλά, αυτό το συναίσθημα, μεγαλώνει, αυξάνεται και θα επηρεάσει όλη τη ζωή του. Μέσα στη δίαιτα έχει πολλαπλασιαστεί και όταν η δίαιτα είναι πιεστική αυξάνεται πολύ πιο γρήγορα, μόνο που δεν πέφτει και πολλαπλασιαστικά. Οι πιεστικές δίαιτες έχουν αυξήσει το συναίσθημα αυτό σε τεράστιο βαθμό και αυτοί που τις έχουν κάνει θα πληρώσουν πολύ ακριβά αυτές τις χαζές επιλογές. Το 'μικρόβιο' αυτό ήρθε για να μείνει και θα το δούμε και στις επόμενες δίαιτες αυτό μιας και θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την εξελιξη της κάθε επόμενης δίαιτας. Το συναίσθημα αυτό δεν πέφτει, μεταφέρεται ελαφρώς με μειωμένη δυναμική στην επόμενη θεραπεία ή αυτούσιο, μπορούμε απλά να δουλέψουμε πάνω του και σεβόμενοι την παρουσία του. Όταν αυτό το συναίσθημα εκπαιδευτεί μέσα στη δίαιτα και μεγαλώσει και γίνει 3,4,7, και 10φορές πιο μεγάλο απ' ότι στην αρχή μιας δίαιτας δύσκολα θα μικρύνει. Ο Χρόνος μπορεί να το μικρύνει κάπως, αλλά από το 7 μπορεί να πάει στο 4, αλλά ποτέ ξανά δεν θα μηδενιστεί. Γι' αυτό λέμε ότι κάθε επόμενη δίαιτα έχει λιγότερες πιθανότητες να πετύχει. Είναι το 'αρνητικό προσόν' των ανθρώπων που έχουν κάνει πολλές δίαιτες, είναι ένα μικρόβιο που έχει εισχωρήσει και δεν θα φύγει. Η αποτυχία της θεραπείας δεν θα χρειαστεί να διανύσει από το 0 ως το 10 και τα 10 σκαλιά, αλλά μόνο τα 4. 


 

 

15συμβουλές για να παραμείνεις Παχύσαρκος


1)Η Παχυσαρκία δεν είναι ασθένεια, δεν είναι σαν τον καρκίνο ή το διαβήτη, άρα έχεις άπειρο χρόνο να δεις τι θα κάνεις, μόνο που από τότε που ανακάλυψες ότι έχεις άπειρο χρόνο είσαι 20κιλά βαρύτερος και 20χρόνια μεγαλύτερος
2)Αν κάνεις δίαιτα θα τα πάρεις τα κιλά, οπότε γιατί να την κάνεις, σαν να λέμε μην κόψεις τα νύχια σου γιατί θα μεγαλώσουν πάλι
3)Έχω υποθυρεοειδισμό και δεν μπορώ να χάσω βάρος, αλλά μπορώ μια χαρά να πάρω όσο θέλω
4)Όλη την εβδομάδα σκέφτεσαι ποια δικαιολογία να βρεις για να μην πας στο ραντεβού με το διαιτολόγο σου, μιας και το Σάββατο έχεις γενέθλια, τελικά, τι ευτυχία, μισή ώρα πριν το ραντεβού ανέβασες πυρετό
5)Μόλις ξεκίνησα δίαιτα και την 1η εβδομάδα έχασα 2 κιλά, αν κάθε εβδομάδα χάνω 2κιλά σε 2μήνες θα έχω φτάσει εκεί που θέλω. Τελικά τι λένε όλοι ότι οι δίαιτες είναι δύσκολες, για καλαμπούρι είναι.
6)Οι 1400θερμίδες εμένα δεν με βοηθάνε, θέλω 1200 με περισσότερη πρωτείνη γιατί ξυπνάς το πρωί και δεν πεινάς και όταν ξυπνάς και δεν πεινάς έχεις χάσει κιλά.
7)Οι πιο πιασάρικες μέθοδοι αδυνατίσματος ανακυκλώνονται και δεν έχεις πάρει χαμπάρι, μηλόξιδο έπινε η γιαγιά μου για να χάσει κιλά, μηλόξιδο συστήνεται και σήμερα, μόνο που έχουν περάσει και 40χρόνια, τι διάολο αυτός ο πλασιέ ζει ακόμη;
8)Έκανα μια δίαιτα πέρυσι το καλοκαίρι τα 4 δεκάρια '10'τρομερά προτώτυπη και δεν την έχω δει πουθενά να συστήνεται, έτρωγα τις πρώτες 10ημέρες μόνο φρούτα, τις επόμενες 10ημέρες μόνο κρέας και τις άλλες 10 μόνο σαλάτες, έχασα 10κιλά σε 1 μήνα. Δεν μου είπαν όμως ότι υπήρχε και άλλο ένα δεκάρι κρυμμμένο, γιατί σε 10μέρες πήρα και τα 10κιλά. Φούλ του '10' με κιλά.
9)Υπάρχουν 2 τρόποι να πεις ότι κάνεις δίαιτα α)να προσέξεις 14ανακατεμένες μέρες το χρόνο και να μην χάσεις γραμμάριο, ο ελληνικός και β)να προσέξεις 14ημέρες σε 2 εβδομάδες και να χάσεις 2κιλά, ο ορθολογικός.
10)Βρήκα 1 διαιτολόγο που δέχτηκε να τον παίρνω εγώ τηλέφωνο όποτε έχω προσέξει να πάω να ζυγίζομαι, έτσι σε 5 χρόνια έχω πάει 2 φορές, την πρώτη φορά ζύγιζα 100κιλά και τη δευτερη 120κιλά, πρέπει να αλλάξω μέθοδο μάλλον κάτι δεν κάνω καλά.
11)Έμαθα καλά όλα αυτά τα χρόνια ότι η δίαιτα κοστίζει 100ευρώ : 15 μέρες το Σεπτέμβρη, άλλες 15 το Γενάρη, που σε έξοδα βγαίνει ως εξής: 4 γιαούρτια για τις Δευτέρες, 4 τόνοι για τις Τρίτες, 12φρούτα για τις Τετάρτες της αποτοξίνωσης, 4 ρυζογκοφρέτες για τις Πέμπτες, απεριόριστο την Παρασκευή, απεριόριστο το Σάββατο και 8 ντάκους για το μεσημεριανό και βραδινό της Κυριακής...αααα ξέχασα και 48 μερίδες κοτόπουλο στήθος για τα μεσημεριανά, ζωή από παραμύθι.
12)Περιμένω (και γι΄ αυτό δεν έχω ξεκινήσει δίαιτα) τη νέα γενιά των υγιεινών προιόντων για να χάσω κιλά, στέβια που σκοτώνει το λίπος στο μπιφτέκι, κερκετίνη στο ψωμί που επιταχύνει την λιποδιάλυση, αλυσίνη στο γάλα που κυνηγάει τη λακτόζη σαν τον κυνηγό αγριογούρουνων, ρεσβερατρόλη στη φέτα την ντόπια την λιπαρή για να περιορίζει το λίπος μόνο στο στήθος(το κάνει σέξυ) και καψαικίνη στην γουρουνοπούλα για να χορεύει στο ταψί το λίπος.
13)Τα κιλά μου θυμίζουν τον τρόπο που πληρώνω την Εφορία, έχω 20κιλά πάνω από το φυσιολογικό, αλλά εγώ συνέχεια χάνω αυτά που παίρνω στις διακοπές και τα Χριστούγεννα, έτσι κυνηγάω την ουρά μου, στην Εφορία τα ίδια πληρώνω τους νέους φόρους και αφήνω τα παλιά απλήρωτα.
14)Ασε τα παραμύθια να ξεκινήσεις δίαιτα από Δευτέρα γιατί είναι τυχερή και θα καταφέρεις επιτέλους να χάσεις τα κιλά. Δες την αλλιώς φέτος ξεκίνα Κυριακή μεσάνυχτα μήπως κάτι αλλάξει στη ρημάδα τη τύχη.
15)Στο πείραμα του CERN βρήκαν ότι αν το λιποτρόνιο μπει σε τροχιά γύρω από το κιλοκτόνιο ενισχύεται ο μεταβολισμός σου 30% και εγώ απέφευγα το τυρί φέτα τόσ
α χρόνια γιατί νόμιζα ότι είχες περιττές θερμίδες.



Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Αδυνάτισμα χωρίς διαιτολόγο

    Σε συνέχεια του άρθρου μας 'οι 3 διαστάσεις της δίαιτας', θέλουμε να προχωρήσουμε σε μερικές διαπιστώσεις και μερικές διευκρινήσεις που είναι πολύ χρήσιμες για τους ανθρώπους που κάθονται σπίτι τους και σκέφτονται τρόπους πως να χάσουν κιλά μόνοι τους χωρίς διαιτολόγο. Είναι μια λιγότερο κοστοβόρα μέθοδος αλλά έχει αποτελέσματα; Σήμερα θα αναλύσουμε ένα βασικό της μειονέκτημα που καθιστά το αδυνάτισμα χωρίς διαιτολόγο, κατά την άποψη μας, αδύνατο.
Οι 3 διαστάσεις της δίαιτας
Πως λειτουργεί η θεραπεία μείωσης βάρους; Ας πούμε ότι ορίζουμε εβδομαδιαίες συνεδρίες και αφού κάναμε την πρώτη μας συνεδρία π.χ. την 1η Σεπτέμβρη ορίζουμε την επόμενη συνεδρία 8 Σεπτέμβρη. Με το που οριστεί η ημερομηνία συνεδρίας ασυνείδητα ο θερεπευόμενος ορίζει 3 περιόδους στο μυαλό του. α)Την απρόσεκτη περίοδο που είναι αμέσως μετά τη μέτρηση β)την ενδιάμεση περίοδο που είναι το μεσοδιάστημα μεταξύ της απρόσεκτης περιόδου και της προσεκτικής και γ)την προσεκτική περίοδο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μετά την μέτρηση ο θεραπευόμενος λέει 'αργεί το επόμενο ζύγισμα ας ξεφύγω λίγο', είναι η απρόσεκτη περίοδος, η ενδιάμεση περίοδος συνδέει τις άλλες δύο και η προσεκτική που σκέφτεται ως εξής 'πλησιάζει η μέτρηση πρέπει να προσέξω'.
Η δίαιτα ξεκινάει
Όταν επιλέγουμε να πάμε σε διαιτολόγο, απ' την πρώτη μέρα δίαιτας διαμορφώνονται αυτές οι διαστάσεις. Είναι ένας αυτόματος μηχανισμός που διεγείρεται με το που μάθουμε ποια είναι τα χρονικά όρια μέσα στα οποία πρέπει ο θεραπευόμενος να κινηθεί. Αυτός ο χώρος αν δεν ορισθούν ημερομηνίες και αριθμός συνεδριών δεν οριοθετείται έτσι, για την ακρίβεια δεν οριοθετείται. Έτσι επιλογές όπως 'κατέβασα μια δίαιτα απ' το διαδίκτυο', 'πάω γυμναστήριο να χάσω κιλά', 'ξερω μια καλή δίαιτα' κτλ είναι επιλογές που δεν θα προσφέρουν αδυνάτισμα. Ούτε το διαιτολόγιο είναι αυτό που προσφέρει μέσα σε αυτό το πλαίσιο θεραπεία, αλλά ο αυτόματος μηχανισμός που αναφέραμε. Διαιτολόγια υπάρχουν εκατομμύρια που μπορεί να βρει κάποιος, αλλά αν ήταν τόσο απλό όλοι θα είχαν φυσιολογικό βάρος. Η προσέγγιση αυτή είναι απλοική, αρχάρια, στερείται εξειδίκευσης και τριβής με το αντικείμενο. Για να μπορέσει να ξεκινήσει μια θεραπεία πρέπει ο ημερολογιακός χώρος μπροστά μας να πάρει σάρκα και οστά, πράγμα που αν αόριστα πούμε μόνοι μας 'ξεκινάω δίαιτα' απλά δεν ορίζετε τίποτα και επειδή ο άνθρωπος έχει την τάση να μην συμπαθεί τις δομές, για δύο μέρες θα τρώει το βράδι γιαούρτι, το μεσημέρι σαλάτα και θα πάει 2εβδομάδες γυμναστήριο.
Χωρίς διαιτολόγο δεν υπάρχει θεραπεία
Όλο το αδυνάτισμα πατάει πάνω στο πόσος προσεκτικός χώρος υπάρχει μέσα στις εβδομαδιαίες συνεδρίες του θεραπευόμενου. Η τάση είναι, αυτός ο χώρος στην πορεία μιας θεραπείας να συρρικνώνεται και να μεγαλώνει ο απρόσεκτος χώρος. Οι απρόσεκτες μέρες μετά από πολλές εβδομάδες δίαιτας είναι τελικά περισσότερες απ' τις προσεκτικές. Αν όμως μεγαλώσει ο απρόσεκτος χώρος θα μεγαλώσει και ο ενδιάμεσος χώρος, άρα πιο πολλές μέρες που η ζυγαριά δεν κατεβαίνει. Στην αρχή από τις 7 ημέρες που έχουμε να αδυνατίσουμε, οι 6 μέρες είναι προσεκτικές, αυτές οι 6 ημέρες είναι που προσφέρουν το αδυνάτισμα. Αν δεν ορισθεί ημερομηνία συνεδρίας αυτές οι 6 ημέρες θα είναι μία και μετά καμία, γιατί απλά δεν θα διαμορφωθεί αυτός ο χώρος μπροστά από μια δίαιτα. Έτσι όταν λέμε 'θα κάνω μόνος μου δίαιτα', απλά ο οργανισμός μας, δεν θα ορίσει ποτέ το χώρο μέσα στον οποίο θα κάνει θεραπεία. Ένας λόγος που ακυρώνονται πολλές συνεδρίες των διαιτολόγων είναι και αυτός, προσπαθεί ο θεραπευόμενος να μεγαλώσει τον προσεκτικό χώρο σε μια θεραπεία, επειδή μάλλον δεν πρόσεξε και σου λέει 'ας μου δώσω μια δεύτερη ευκαιρία, έλα να τα πούμε την επόμενη εβδομάδα', πράγμα που στο τέλος γίνεται ο κανόνας. Η τάση του πρωταγωνιστή είναι να πετάξει από πάνω του αυτό που τον θεραπεύει (τις συνεδρίες) και ο ειδικός να τον φέρνει μέσα σε αυτό το πλαίσιο, γιατί αυτό τον θεραπεύει. Στο τέλος θα κερδίσει η τάση του πρωταγωνιστή να μην υπάρχουν πλαίσια, αλλά αυτό δεν το ξέρουμε εξ αρχής.
Προσοχή - Μέση - Μη Προσοχή
 Αυτός ο ενστικτωδικός ανθρώπινος μηχανισμός προσαρμογής που έχει τις ρίζες του στην ομοιόσταση μας βοηθάει να προσαρμοστούμε μεταξύ επερχόμενων αλλαγών και στις δίαιτες είναι μια βασική γνώση. Αν δεν ξέρεις πως λειτουργεί αυτό το τριαδιάστατο τοπίο μέσα σε μια δίαιτα δεν μπορείς να σχεδιάσεις τη θεραπεία. Η θεραπεία μείωσης βάρους δεν έχει 3 διαστάσεις όταν ξεκινάει αλλά και πριν, δηλαδή όταν έρχονται από διακοπές Αυγούστου οι άνθρωποι θέλουν να δώσουν λίγο προσαρμογή στον εαυτό τους για να ξεκινήσουν θεραπεία από Οκτώβρη, μόνο που ο Σεπτέμβρης μπορεί να εξελιχθεί σε μήνα που μπορεί να πάρεις όσο βάρος δεν πήρες στις διακοπές, μόνο και μόνο επειδή θα ξεκινήσεις δίαιτα Οκτώβρη. Το ίδιο συμβαίνει και το Φλεβάρη, απρόσεκτος χώρος οι γιορτές Χριστουγέννων, ο ενδιάμεσος χώρος ο Γενάρης και μετά δίαιτα. Μόνο που και εδώ ο Γενάρης μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικός. Ο ειδικός που θα σχεδιάσει μια θεραπεία θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψιν του όχι τόσο το ζύγισμα που θα υπάρξει στην έναρξη της δίαιτας, αλλά πόσο ζύγιζε ο θεραπευόμενος αμέσως μετά τις διακοπές ή τις γιορτές πριν μπει στον ενδιάμεσο χώρο. Θα διαπιστώσει ότι η αναμονή για να ξεκινήσει δίαιτα μπορεί να κοστίσει σε κιλά περισσότερο απ' ότι οι διακοπές ή οι γιορτές.  Μπορεί δηλαδή στις διακοπές να πήρε 2 κιλά και να πήρε μετά άλλα 3κιλά. Ο αριθμός 3 θα αποδειχθεί μαγικός για τον σχεδιασμό της θεραπείας της Παχυσαρκίας του μέλλοντος.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Ποια γυναίκα θέλουμε;

Στην πρώτη συνεδρία μας με έναν καινούριο άνθρωπο που θέλει να χάσει κιλά προσπαθούμε να ανακαλύψουμε το 'τέρας'. Ένα μικρό δημιούργημα που φέρνουν μέσα στο χρόνο τα πολλά παραπανίσια κιλά. Το πόσα κιλά έχεις παίζει ρόλο στο τι 'εαυτός' θα είναι αυτός και ποιο θα είναι το κράμα της ιδιοσυγκρασίας του. Κάθε κιλό που μπαίνει σε ωθεί σε νέες συμπεριφορές, πρόσωπα και δρόμους σιγά σιγά με αργά βήματα. Νοθεύει την προσωπικότητα σου και εισάγει νέους τρόπους διαμόρφωσης της καθημερινότητας. Η καθημερινότητα αρχίζει και αλλάζει, αλλά με τόσο αργό τρόπο που δεν το καταλαβαίνεις, τελικά σε σχέση με τότε είσαι κάπως διαφορετικός και αρκετά αλλαγμένος. Πόση διαφορά έχεις με το τότε; Εξαρτάται απ' το πόσα κιλά έχεις.
Εσύ δηλαδή εγώ - Γυναίκα
Πήρες τα πρώτα 3 κιλά και λες 'τι με νοιάζει θα τα χάσω', παίρνεις άλλα 3 και λες πάλι θα τα χάσω και τελικά δεν τα χάνεις. Τα πρώτα 10κιλά είναι γεγονός αλλά ακόμη διατηρείς μια ψεύτικη ελπίδα ότι όποτε θες τα χάνεις. Είσαι κοντά  με τον όμορφο εαυτό σου και έτσι δεν χρειάζεται να αλλάξεις πολλά απ' την καθημερινότητα σου. Το μυστικό είναι στον αριθμό '10' που σου επιτρέπει να μην αλλάξεις τίποτα και να μπορείς να κοιτάς την ομορφιά, το σεξ και την θηλυκότητα σου από μικρή απόσταση. Από εδώ και πάνω τα πράγματα αλλάζουν και οι βάσεις για έναν άλλο εαυτό ξεκινάνε να μπαίνουν. Κάθε κιλό που θα αυξηθεί το βάρος ποσοστιαία απομακρύνεσαι από την ομορφιά, τη σεξουαλικότητα και τη θηλυκότητα. Δεν το καταλαβαίνεις όμως ολισθαίνεις, αργά αργά. Ο νέος εαυτός ήρθε για να μείνει και να σε μεταμορφώσει. Θα μειώσει την γυναίκα και θα αυξήσει τον άλλο ρόλο που ακόμη δεν έχει πάρει μορφή. Η σεξουαλικότητα, ομορφιά, θηλυκότητα πέφτει βαθμιαία, αλλά και πάλι κυρίαρχο ρόλο παίζουν τα κιλά. Πολλά κιλά μεγαλύτερη απομάκρυνση.
Πάνω από 25κιλά
Ας πούμε ότι μια γυναίκα πρέπει να έχει 60κιλά φυσιολογικά βάρος και ζυγίζει 90κιλά, ποιος εαυτός διαμορφώνεται; Με 30κιλά πάνω από το φυσιολογικό το 'τέρας' μεγαλώνει και αρχίζει να καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της θηλυκότητας, της σεξουλικότητας και της ομορφιάς. Τα ρούχα αλλάζουν, τα μαλλιά αλλάζουν, το σεξ αλλάζει, η κοινωνικότητα αλλάζει, οι φίλοι αλλάζουν, πολλοί τομείς αλλάζουν με βερλούδινο τρόπο και σχεδόν οι διαφορές σε σχέση με παλιά δεν είναι ορατές. Κανείς  προ στιγμήν δεν θα πει 'τα κιλά φταίνε', αλλά τα κιλά έχουν φτιάξει έναν εαυτό που πρέπει να αποσυρθεί σιγά σιγά και να δημιουργηθεί κάτι άλλο ως απάντηση στους τομείς που χάνουν τη δυναμική τους. Υπάρχουν χρονικά σημεία στη ζωή της γυναίκας που είναι πολύ κρίσιμα γιατί το βάρος εισβάλλει, μολύνει και καταστρέφει ζωές. Η εγκυμοσύνη είναι ένα τέτοιο σημείο, η εμμηνόπαυση ένα ακόμη. Χρονικά σημεία που η Παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε έναν μόνιμο αναχωρητισμό. Σε βάρος πάνω από 25κιλά το 'τέρας' αγριεύει και πρέπει να αντιδράσει, πρέπει να φτιάξει έναν εαυτό που θα απουσιάζει η θηλυκότητα, η σεξουαλικότητα και η γυναικεία φύση. Πρέπει να φτιάξει έναν άλλο εαυτό ανεκτό, μια προσωπικότητα που δεν θα χρειαστεί να είναι συνεχώς όμορφη με βαμμένο νύχι. Αυτή η προσωπικότητα μπορεί να φτάσει σε σημείο να κατηγορήσει την ομορφιά, την σεξουαλικότητα και την θηλυκότητα, εφευρίσκοντας έναν υπερηθικό εαυτό που έχει ως αποστολή άλλες 'δήθεν' υψηλότερες αποστολές. Η υπερμητέρα, η υπερεργαζόμενη, η υπερπνευματική, η υπερθρησκευόμενη, η υπερνοικοκυρά, είναι ρόλοι που απορρέουν απ' τα πολλά κιλά και είναι η αντίδραση του οργανισμού πάνω στο ότι δεν μπορούν να είναι θηλυκές και σέξυ. Τα κιλά σε μεταμορφώνουν και δεν το έχεις καταλάβει.
Ο νέος εαυτός
Ο ειδικός έχει ένα πολύ δύσκολο έργο γιατί ξέρει ότι μιλάει όχι με τον φυσικό ρόλο μιας γυναίκας, αλλά με τον 'άλλο εαυτό'. Είναι πολύ δύσκολο να μπορέσει να καταλάβει τι εαυτός είναι αυτός και η παρουσία ψυχολόγου είναι απαραίτητη. Ο νέος εαυτός θα θέσει τρομερά εμπόδια μέσα από ρόλους που η κοινωνία θεωρεί 'υγιείς, ηθικούς και σωστούς', αλλά δεν είναι τίποτε άλλο από ψέματα σε μορφή λάσπης που πετάμε στα μούτρα μας. Μια παχύσαρκη μητέρα 120κιλά έχει ανάγει σε ύψιστο ρόλο τον μητρικό, έχει κολλήσει πάνω απ' τα παιδιά και έχει φτιάξει την υπερμητέρα, ρόλος που την απομακρύνει από τον εαυτό της και από την ψυχική της υγεία. Αυτός ο νέος εαυτός θα κάτσει απέναντι μας και θα πει 'κοίτα ήρθα να χάσω βάρος επειδή έχω 1000προβλήματα και με κυνηγάνε όλοι, αλλά και γραμμάριο να μην χάσω δεν με νοιάζει, το κάνω για τους άλλους'. Ο ειδικός έχει πολύ δύσκολο έργο γιατί πρέπει να μπει στον κόσμο του και να καταλάβει τι εαυτός έχει δημιουργηθεί και μέχρι που έχει απλώσει τα δίχτυα του; Αυτός ο εαυτός δεν θα αδυνατίσει, γιατί η απόσταση της γυναίκας από τη γυναίκα είναι τεράστια και μεταξύ τους το λίπος. Όσο περισσότερα κιλά τόσο πιο άγριο το 'τέρας'. Ο νέος εαυτός που έχει δημιουργηθεί είναι τόσο βολεμένος στο νέο ρόλο που κανείς δεν θέλει ουσιαστική αλλαγή. Βολεύει τους πάντες να είναι η γυν
αίκα παχύσαρκη και αφιερωμένη στη φροντίδα όλων. Μπορεί το οικείο περιβάλλον να θέλει να χάσει βάρος η γυναίκα για να μην την τρέχουν με διαβήτη, υπέρταση και καρδιοπάθειες, αλλά αν η μητέρα-σέξυ-γυναίκα φορέσει αποκαλυτικότερο μαγιό, ξοδεύει περισσότερα χρήματα σε ρούχα και ομορφιά, θα αρέσει στο περιβάλλον. Θέλει ο γιος η μητέρα του να μπορεί να φορέσει ένα σέξι μαγιό στη παραλία να δείξει την σεξουαλική της πλευρά, ή είναι κάτι που θέλει μόνο για την σύντροφο του; Τελικά όλοι βολεύονται, η μητέρα να είναι υπερμητέρα και να 'αράξει', ο σύζυγος να έχει την υπερνοικοκυρά που τον περιμένει να του κάνει όλα τα χατίρια και η κοινωνία (που μισεί τις αλλαγές) την υπερηθική γυναίκα που εργάζεται, κοιμάται, ξυπνάει, πλένει πιάτα και δεν δημιουργεί καμία αγωνία, αν θα διαρραγεί η δήθεν 'ηθική' βάση της τέλειας κοινωνίας μας. Εχθρός της γυναίκας ο ίδιος της ο εαυτός.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Πρώτη η Ελλάδα σε παιδική παχυσαρκία

Για άλλη μια χρονιά η Ελλάδα βρέθηκε στην πρώτη θέση παγκοσμίως στην παιδική παχυσαρκία. Ενώ τα ποσοστά στις ΗΠΑ αρχίζουν για πρώτη φορά να υποχωρούν, η τελευταία έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δείχνει ότι το 44% των αγοριών και το 38% των κοριτσιών σχολικής ηλικίας στην Ελλάδα είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα.
«Πρέπει να ξεφύγουμε από την αντίληψη ότι η παιδική παχυσαρκία συνδέεται αποκλειστικά με την αυξημένη πρόσληψη τροφής και τη χαμηλή φυσική άσκηση» λέει στην «Κ» η Λήδα Χατζή, ιατρός Γενικής και Οικογενειακής Ιατρικής και καθηγήτρια Επιδημιολογίας - Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. «Αυτοί οι δύο παράγοντες δεν επαρκούν για να εξηγήσουμε την επιδημία παιδικής παχυσαρκίας που εμφανίζεται στη χώρα μας».
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες εντοπίζουν την πηγή του προβλήματος στα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού, στην προσχολική, τη βρεφική, ακόμα και την εμβρυική ηλικία. H κ. Χατζή, η οποία μελετά αυτή την ασθένεια εδώ και μια δεκαετία, ξεκίνησε πριν από οκτώ χρόνια μια πρωτοπόρα, για τα ελληνικά δεδομένα, έρευνα. Μαζί με τους συνεργάτες της στην Κλινική Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης, από το 2007, διενεργούν την πρώτη μελέτη γενιάς στην Ελλάδα. Σε αυτήν την έρευνα που ονομάζεται «Μελέτη ΡΕΑ», οι επιστήμονες παρακολουθούν την υγεία και τους παράγοντες κινδύνου 1.500 «ζευγών» μητέρας-παιδιού από τον νομό Ηρακλείου, με στόχο να διερευνήσουν τις αιτίες της επιδημίας της παιδικής παχυσαρκίας.
Αυτό το καινούργιο για την Ελλάδα μοντέλο επιδημιολογικών μελετών έχει ενταχθεί εδώ και χρόνια στο εθνικό σύστημα υγείας σκανδιναβικών χωρών, όπως της Δανίας και της Νορβηγίας. Σε κάθε μια από αυτές τις χώρες παρακολουθούνται πάνω από 150.000 ζεύγη μητέρας-παιδιού και τέτοιες μελέτες αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο για την ανάδειξη του τρόπου με τον οποίο εξελίσσεται η υγεία μιας ολόκληρης γενιάς και για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων για τη βελτίωσή της. Οπως και σε αυτές τις μελέτες, έτσι και στη μελέτη ΡΕΑ, οι ερευνητές παρακολουθούν τα παιδιά από τη στιγμή της σύλληψής τους μέχρι και την ενηλικίωση.
«Σήμερα τα παιδιά είναι οκτώ ετών και ένα στα τρία είναι ήδη υπέρβαρο ή παχύσαρκο» λέει η κ. Χατζή.
Από την εγκυμοσύνη
Η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος της ζωής του παιδιού που μέχρι πρόσφατα δεν είχε συνδεθεί έντονα με την εμφάνιση παχυσαρκίας. Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης όμως εντόπισαν και μέτρησαν μια σειρά παραγόντων που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της παιδικής παχυσαρκίας. Για παράδειγμα, εάν η μητέρα είναι ήδη παχύσαρκη ή υπέρβαρη πριν ξεκινήσει την εγκυμοσύνη, τότε διπλασιάζεται ο κίνδυνος να είναι και το παιδί παχύσαρκο. «Δεν είναι μόνο ότι κληρονομούνται κάποια γενετικά χαρακτηριστικά από τη μητέρα στο παιδί, αλλά η παχυσαρκία της μητέρας στην αρχή της κύησης δημιουργεί από μόνη της ένα δυσμενές περιβάλλον για το έμβρυο» αναφέρει η κ. Χατζή.
Επίσης, ανεξάρτητα από την προϋπάρχουσα παχυσαρκία της μητέρας, για κάθε επιπλέον 200 γραμμάρια ανά εβδομάδα που παίρνει η έγκυος στο πρώτο τρίμηνο της κύησης (πέρα από τη μικρή φυσιολογική αύξηση βάρους), ο κίνδυνος ένα παιδί να γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο στην ηλικία των δύο ετών αυξάνεται κατά 25%. «Οχι μόνο δεν ισχύει πως μια έγκυος τρώει για δύο, αλλά αντιθέτως κάτι τέτοιο φαίνεται να είναι επιβαρυντικό για το παιδί» σημειώνει η κ. Χατζή.
Ενας παράγοντας που μέχρι πρόσφατα δεν έτυχε της απαραίτητης προσοχής είναι η πρώιμη έκθεση των παιδιών, ακόμα και από τη μήτρα, σε περιβαλλοντικούς ρύπους. Στη μελέτη ΡΕΑ οι ερευνητές διερεύνησαν την επίπτωση που έχει στην υγεία του παιδιού η έκθεση σε ρύπους που δρουν ως ενδοκρινείς διαταρακτές, δηλαδή που διαταράσσουν την ορμονική ισορροπία. Τέτοιο παράδειγμα αποτελούν τα οργανοχλωριωμένα φυτοφάρμακα, όπως το DDT, η χρήση των οποίων έχει απαγορευτεί από το 1970. «Οι ρύποι αυτοί δεν διασπώνται εύκολα και συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα, με αποτέλεσμα να τους ανιχνεύουμε ακόμα και σήμερα στο αίμα των εγκύων και στον ομφάλιο λώρο των παιδιών τους» υπογραμμίζει η κ. Χατζή. Αυτό που παρατήρησαν οι ερευνητές είναι ότι για κάθε 10 επιπλέον μονάδες της ουσίας DDE (ο μεταβολιτής του DDT) που ανιχνεύεται στις μητέρες, αυξάνεται κατά 3,5 περίπου φορές ο κίνδυνος για κοιλιακή παχυσαρκία στην ηλικία των τεσσάρων ετών.
Συνηθισμένοι... κίνδυνοι
Ομως και άλλοι, πιο συνηθισμένοι παράγοντες κινδύνου, επηρεάζουν εξίσου την εξέλιξη της υγείας των παιδιών. Το ενεργητικό κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η έκθεση του βρέφους στο παθητικό κάπνισμα και ο θηλασμός για λιγότερο από τρεις μήνες αυξάνουν κατά 2,5 φορές τον κίνδυνο να είναι ένα παιδί παχύσαρκο στην ηλικία των τεσσάρων ετών. «Στην Ελλάδα είναι τρομακτικό ότι το 30% των γυναικών καπνίζει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ σε άλλες χώρες της Ευρώπης το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνά το 5%-10%» επισημαίνει η κ. Χατζή.
Τέλος, σε παιδιά προσχολικής ηλικίας οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η καθυστερημένη ένταξή τους σε παιδικό σταθμό ―μετά την ηλικία των τριών ετών― και η παρακολούθηση τηλεόρασης για περισσότερες από δύο ώρες την ημέρα διπλασιάζουν τον κίνδυνο ένα παιδί να γίνει παχύσαρκο. «Ως γονείς αποτελούμε πρότυπο για τα παιδιά. Γι’ αυτό πρέπει να κλείνουμε την τηλεόραση και να παίζουμε με τα παιδιά μας ή να πηγαίνουμε μαζί τους ένα περίπατο» λέει η κ. Χατζή, τονίζοντας τη σημασία του να εισάγεται στο παιδί η έννοια της μη οργανωμένης φυσικής άσκησης. «Ο χρόνος που περνούν ο πατέρας ή η μητέρα με το παιδί φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στο να μη γίνει παχύσαρκο και να αναπτύξει καλή διατροφική συμπεριφορά».
Η Κλινική Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για την παιδική παχυσαρκία και τον ρόλο των περιβαλλοντικών ρύπων μέσα από τις ιστοσελίδες: www.child-obesity.gr και www.child-environment.gr.
Μήνυμα αισιοδοξίας από το ΕΚΠΑ
Ανάμεσα στην πληθώρα μελετών που δείχνουν τα ποσοστά της παιδικής παχυσαρκίας να αυξάνονται ή να παραμένουν σταθερά τα τελευταία έτη, τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ φέρνουν έναν πρώτο δείγμα αισιοδοξίας.
Αρχικός στόχος της εν λόγω έρευνας δεν ήταν να μελετήσει την παιδική παχυσαρκία αλλά να παρακολουθήσει τον ρυθμό αύξησης βάρους και ύψους 1.300 παιδιών κατά τη διάρκεια τριών σχολικών ετών, ξεκινώντας από το 2009. «Με έκπληξη παρατηρήσαμε ότι υπήρξε μια γρήγορη μείωση του βάρους των παιδιών, κάτι που ουσιαστικά δεν έχει αναφερθεί ποτέ ξανά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια» λέει ο παιδοενδοκρινολόγος Αν. Παπαδημητρίου, επικεφαλής της συγκεκριμένης έρευνας και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Οπως αναφέρουν οι ερευνητές στην πρόσφατη δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό Acta Paediatrica, μέσα σε 2,5 χρόνια το ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων αγοριών μειώθηκε από το 43% στο 37,3% και των κοριτσιών από το 33,4% στο 26,9%. Τα αποτελέσματα αφορούν σε παιδιά που πηγαίνουν σε σχολεία της δυτικής Αττικής και είναι από 6 έως 16 ετών.
«Η κρίση μπορεί να αποτελεί εξήγηση γι’ αυτή τη βελτίωση του βάρους, όμως χρειάζονται περισσότερες μελέτες που ίσως να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τα αποτελέσματά μας» λέει ο κ. Παπαδημητρίου. Αναζητώντας τα αίτια αυτής της πρωτοφανούς μείωσης του βάρους των παιδιών, οι ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών σχεδιάζουν ήδη επόμενες έρευνες στις οποίες θα παρακολουθήσουν τη συχνότητα εμφάνισης κάποιων εκ των παραγόντων που εξετάζει και η μελέτη ΡΕΑ.
Οπως και η οικονομική κρίση, έτσι και η παχυσαρκία είναι ένα πολυπαραγοντικό νόσημα, γι’ αυτό και «δεν μπορούμε να πούμε ακόμα με σιγουριά εάν η κρίση αυξάνει ή μειώνει την παιδική παχυσαρκία» σημειώνει η κ. Λήδα Χατζή καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Διατροφής. Σήμερα όμως στην Ελλάδα, ένα στα δύο παιδιά 7 έως 12 ετών εξακολουθούν να είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα. Η κ. Χατζή προειδοποιεί ότι «εάν δεν δράσουμε άμεσα απέναντι σε αυτή την επιδημία θα έρθουμε σύντομα αντιμέτωποι με γενιές άρρωστων ανθρώπων, ηλικίας 20, 25 και 30 ετών».
Πηγή : Καθημερινή 
Ασπασία Δασκαλοπούλου

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Τρώμε λιγότερο ζυγίζουμε περισσότερο

    Εντυπωσιακά ήταν τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας που έδειξε, ότι σήμερα ο μέσος άνθρωπος, είναι αρκετά πιο παχύς σε σύγκριση με το 1980.
Οι ερευνητές κατέληξαν, πως οι ενήλικες που ζούσαν στη δεκαετία του ’80, έτρωγαν περισσότερο και ασκούνταν λιγότερο, ενώ σήμερα κάποιος που αθλείται συστηματικά και καταναλώνει λιγότερες θερμίδες, είναι πιο παχύς από τον κλασικό τύπο των ΄80ς. Για τις ανάγκες της έρευνας, μελετήθηκε η κατανάλωση θερμίδων 36.400 αμερικανών από το 1971 μέχρι και το 2008, όπως και τα δεδομένα σωματικής άσκησης από το 1988 έως το 2006.
Diet Zone
    Οι ερευνητές κατέγραψαν τις διατροφικές συνήθειες, τη διάρκεια εκγύμνασης, την ηλικία και το δείκτη μάζας σώματος των συμμετεχόντων και διαπίστωσαν, ότι σήμερα ακόμη κι αν κάποιος γυμνάζεται και προσέχει τη διατροφή του, θα είναι παχύτερος από ότι θα ήταν αν ζούσε στη δεκαετία του ’80.
Δηλαδή κάποιος που καταναλώνει τον ίδιο αριθμό θερμίδων, τις ίδιες ποσότητες λιπαρών και πρωτεΐνης και γυμνάζεται όσο κάποιος το 1980, έχει περίπου 3 φορές μεγαλύτερο δείκτη μάζας σώματος.
Συμπερασματικά, η αύξηση του βάρους δεν εξαρτάται μόνο από τις θερμίδες που καταναλώνονται και εκείνες που καίγονται.Υπάρχουν παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία και το σωματικό βάρος, που δεν υπήρχαν παλαιότερα.
    Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι οι ρύποι, όπως τα φυτοφάρμακα και τα αντιβιοτικά που βρίσκονται στα τρόφιμα, μεταβάλλουν τις ορμόνες που ελέγχουν το βάρος.
Σημαντικό ρόλο παίζουν και τα χημικά γλυκαντικά που περιέχουν σχεδόν όλα τα τρόφιμα.
Η κατανάλωση  συνταγογραφούμενων φαρμάκων, επηρεάζει τα κιλά και είναι σίγουρο ότι η πολυφαρμακία έχει αρνητικά αποτελέσματα και στη σιλουέτα.Άλλωστε κάποια φάρμακα έχουν αυξηθεί δραματικά σε σχέση με τη δεκαετία του ΄80, όπως τα αντικαταθλιπτικά.
   Στις σύγχρονες διατροφικές συνήθειες, περιλαμβάνεται και η υπερβολική κατανάλωση κρεατικών. Το κρέας και άλλα ζωικά παράγωγα, πολλές φορές περιέχουν ορμόνες και αντιβιοτικά, που αλλάζουν τη σύνθεση βακτηρίων στον οργανισμό και είναι γνωστό ότι ορισμένοι τύποι βακτηρίων των εντέρων, μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους. Έτσι εξηγείται γιατί σήμερα αν και οι πολίτες γυμνάζονται περισσότερο και γνωρίζουν περισσότερα για τη διατροφή, οι υπέρβαροι έχουν αυξηθεί.
Πηγή : Value for Life

Ημερομηνία λήξεως στη δίαιτα


   Στο σημερινό μας άρθρο θα αναλύσουμε ποια είναι η μέση διάρκεια προσοχής που δείχνουν οι άνθρωποι απέναντι σε μια θεραπεία μείωσης βάρους. Διάρκεια που παίζει μεγάλο ρόλο γιατί δείχνει πως αντιλαμβάνεται ο πρωταγωνιστής την θεραπεία και πως αντιδρά απέναντι της. Να διαχωρίσουμε την διάρκεια της δίαιτας από την διάρκεια του αδυνατίσματος, γιατί δίαιτα μπορεί να λέει κάποιος ότι κάνει 8μήνες, αλλά τελικά αυτή να είναι πολύ λιγότερη. Η διάρκεια της είναι απόλυτα συνυφασμένη με την ίδια τη θεραπεία του πρωταγωνιστή.
Διάρκεια θεραπείας
Στις μέρες μας τη διάρκεια της θεραπείας την καθορίζουν παράγοντες που δεν αφορούν την ίδια τη θεραπεία. Δηλαδή μπορεί να την καθορίζει η κοινωνία που λέει '2κιλά/εβδομάδα', 'σε 6μήνες 20κιλά', '10κιλά το μήνα' κτλ, επίσης μπορεί να τον καθορίζουν προηγούμενες δίαιτες που μπορεί να είχε χάσει πιο γρήγορα, οι ενοχές που τον πιέζουν να χάσει γρήγορα βάρος. Αυτοί οι παράγοντες είναι οι πιο βασικοί που διαμορφώνουν στο μυαλό του θεραπευόμενου την υποκειμενική διάρκεια μιας δίαιτας, αλλά η πραγματικότητα έχει μεγάλη διαφορά με αυτή. Η διάρκεια μιας θεραπείας πρέπει να είναι κομμένη και ραμμένη πάνω σε κάθε άνθρωπο. Το '1 κιλό την εβδομάδα' ή '6 το μήνα', είναι μια πολύ εξισωτική άποψη για τους ανθρώπους. Οι διαφορές πάνω στο πως 'χωνεύουν' μια δίαιτα και πως μια θεραπεία απλώνεται στο χρόνο έχει ισχυρές διαφορές από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο χρόνος που μπορούν να αφομοιώσουν μια δίαιτα μπορεί από άνθρωπο σε άνθρωπο να έχει σημαντικές διαφορές, αυτό που αλλάζει λίγο από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι πως απωθεί 1 διαιτολόγιο, αυτό έχει μικρές διαφορές. Ο διαιτολόγος εκτός από την προσωπικότητα του θεραπευόμενου πρέπει να έχει στο μυαλό του και πολλές άλλες παραμέτρους, όπως για παράδειγμα τι αποτέλεσμα θα πρέπει να έχει πετύχει ο θεραπευόμενος όταν παρουσιαστούν οι πρώτες κρίσεις απώθησης της θεραπείας; Ποιο αποτέλεσμα θα τον έκανε να περάσει αλώβητος απ' τις κρίσεις; Ένας συνδυασμός αποτελέσματος και διάρκειας. Όταν η φθορά αρχίζει να κιλοποιείται, πόση ανάσχεση θα έχει αυτό στο αδυνάτισμα και πόσο επιμολυντικό ρόλο θα παίξει η ανάσχεση στο να μην θεραπευτεί ο πρωταγωνιστής;
Μέση διάρκεια θεραπείας
Η μέση διάρκεια μιας θεραπείας, ο πραγματικός χρόνος δηλαδή που μέσα σε αυτό το χρόνο υπάρχει αποτέλεσμα από τον θεραπευόμενο είναι 4-6 εβδομάδες και σε μικρότερο ποσοστό 6-8 εβδομάδες. Ο υπόλοιπος χρόνος είναι κάτι άλλο και όχι χρόνος θεραπείας. Μπορεί μια θεραπεία να έχει κρατήσει 12μήνες, 6μήνες, 16μήνες αλλά η πραγματική θεραπεία ήταν 6 εβδομάδες. Σε παλιότερο μας άρθρο είχαμε γράψει ότι το αδυνάτισμα αποτελεί από τον συνολικό χρόνο θεραπείας μόνο το 20-25%, προσθέτοντας ότι  συνεχίζεται το αδυνάτισμα του και σε άλλες εβδομάδες, αλλά αυτό είναι 'νοθευμένο' με αρνητικά αποτελέσματα και πισωγυρίσματα. . Σε αυτές τις 6 εβδομάδες το αποτέλεσμα έρχεται από μια πραγματική επιθυμία για αλλαγή, υπάρχει μια συνέχεια στη θεραπεία, ο πρωταγωνιστής την ψάχνει την θεραπεία και υπάρχει μια δίψα ή οποία από εκεί και μετά χάνεται. Το συναίσθημα μετά διακόπτεται, πέφτει ραγδαία και παλεύει να εξελιχθεί σε κάτι άλλο που τελικά δεν μπορεί και γυρίζει πίσω.
Οι 6 εβδομάδες
Οι 6 εβδομάδες αυτές είναι οι καλύτερες της θεραπείας από πολλές απόψεις. Αποτέλεσμα, θέληση, δίψα, συνέχεια, αλλαγή. Μετά από τις 6 εβδομάδες το συναίσθημα αυτό φθείρεται ραγδαία, ενώ θα έπρεπε να εξελιχθεί σε κάτι άλλο. Είναι κομβικό σημείο αυτό μιας και η θεραπεία θα συνεχιστεί με άλλα χαρακτηριστικά που δεν είναι θεραπεία αλλά κάτι άλλο. Με τις 6 αυτές εβδομάδες ο πρωταγωνιστής δένεται συναισθηματικά και είναι στο κεφάλι του για πολλά χρόνια. Θυμάται εκείνο το διάστημα κάποτε που είχε χάσει κιλά και πόσο καλά πήγαινε. Αυτές τις 6 εβδομάδες θα τις μεταφέρει συναισθηματικά και στις επόμενες θεραπείες του και θα περιμένει να έχει το ίδιο αποτέλεσμα με τότε, αλλά δεν θα είναι το ίδιο γιατί θα έχουν περάσει μερικά χρονάκια. Συναισθηματικά ότι ακολουθήσει των 6 εβδομάδων θα πατήσει πάνω στο αποτέλεσμα αυτό, σαν παιδικός έρωτας, αλλά τίποτα δεν θα μοιάζει σαν τότε. Όσο πιο καλά πάνε οι 6 εβδομάδες τόσο περισσότερο θα προσπαθήσει να το αναστήσει αυτό μέσα στη θεραπεία ο θεραπευόμενος, μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι αυτό δεν γίνεται. Τελικά το πότε θα παρθεί η απόφαση εξόδου διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, αν οι 6 εβδομάδες έχουν κρατήσει 2 ή 3, η πορεία μειώνεται πολύ. Οι αρχικές 6 εβδομάδες είναι ένα συναίσθημα συμπυκνωμένο που απλώνεται σε όλη την θεραπεία, αλλά όχι και το αποτέλεσμα.
 

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Ότι κιλό έχασες θα το πάρεις

Ένα επιμέρους κομμάτι που δεν έχει εξηγηθεί αρκετά στη θεραπεία μείωσης βάρους είναι και  το κομμάτι της αντίδρασης του οργανισμού στη θεραπεία που του δίνουμε. Όταν αδυνατίζουμε αυτό είναι μια μεταβατική συνθήκη που απλά έχουμε μεταφέρει τα κιλά σε ένα αποθηκευτικό χώρο που δεν φαίνονται, αλλά είναι εκεί και περιμένουν ν΄ανοίξουμε την πόρτα. Απ' τις πρώτες εβδομάδες που τα κιλά που φεύγουν είναι περισσότερα, ο πρωταγωνιστής έχει πιστέψει ότι θα χάσει όλα τα κιλά και θα φτάσει εκεί που πρέπει. Μετά προσγειώνεται. Στο σημερινό μας άρθρο θα συνεχίσουμε μια παλιά κουβέντα που είχαμε ανοίξει λέγοντας ότι 'τα κιλά δεν φεύγουν, απλά μεταφέρονται από την Δευτέρα στην Παρασκευή'.
1 / 1,2
Όταν 1κιλό χάνεται δεν είναι μια μόνιμη συνθήκη, είναι μια πολύ παροδική συνθήκη. Η σωστή συνθήκη που θα πρέπει να δουλέψει πολύ ο θεραπευόμενος για να την ανατρέψει είναι, 1: 1,2. Κάθε κιλό που χάνεται, πατάει ένα ελατήριο που φέρει περισσότερη δύναμη απ' αυτή που πατήθηκε. Αυτή η δύναμη γυρίζει πίσω πάντα, χωρίς εξαίρεση, είτε γυμνάζεται είτε όχι. Ο χρόνος που επιστρέφει διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, σε αυτό παίζουν ρόλο παράγοντες όπως, πόσο γρήγορα χάθηκαν, πόσες δίαιτες έχει κάνει στο παρελθόν, αλλά ο σημαντικότερος παράγοντας είναι πόσες αλλαγές στη καθημερινότητα μπορούν να χωρέσουν για να οδηγήσουν σε πραγματική μείωση. Ο ειδικός προτείνει αλλαγές οι οποίες έχουν μέση διάρκεια 6 εβδομάδες, μετά απλά επιστρέφουν στις παλιές συνθήκες πριν την αλλαγή, σαν να μην έγινε τίποτα. Η συνθήκη 1:1,2 είναι σαν Νόμος Δίαιτας που πρέπει να είναι γνωστός πριν κάποιος ξεκινήσει θεραπεία. Απ' το σπίτι του, απ' τη δουλειά του, απ' τις διακοπές του, ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει ότι όταν ξεκινήσει και όποτε κάνει θεραπεία θα βρει μπροστά αυτή τη συνθήκη. Αν δεν κάνει σωστά τη θεραπεία, θα βγει πολύ χαμένος. Ο χρόνος που θα έχει χάσει τα κιλά είναι μεταβατικός, θα ξανάρθουν γρήγορα, η εικόνα του θα ξαναλλάξει και αυτό είναι μια παλιά ιστορία που δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Η εικόνα που γοητεύει και γεμίζει ελπίδες τον πρωταγωνιστή είναι μια εικόνα - που με το ρολόι στο χέρι με ακρίβεια ημέρας - θα ξανάρθουν, αλλά δεν έχει εκπαιδευτεί ανάλογα να το γνωρίζει και χαίρεται με το επίπλαστο, αλλά αν ήξερε ότι αυτό είναι ένα στάδιο απ' τα πολλά που πρέπει να διανυθούν θα ήταν προετοιμασμένος με διαφορετικό τρόπο. Τώρα είναι προετοιμασμένος να έρθει για να φύγει και να ξεμπερδέψει γρήγορα και δυστυχώς ότι πασάλλειμα ζητήσει αυτό και θα λάβει.
Συμβουλές του ειδικού
 Όταν ένας άνθρωπος που θέλει να χάσει κιλά κάθεται απέναντι μας, πρέπει να του εξηγήσουμε ότι για κάθε κιλό που χάνεται στον οργανισμό του αναπτύσσεται μια δυναμική που ζητά να ανακτήσει το κιλό που έχασε και επειδή αυτή η δύναμη έχει και μια φόρα πίσω της, αυτό θα φέρει και λίγα γραμμάρια περισσότερο. Τι πρέπει να γίνει για να χαθεί ένα κιλό και να μην ξαναμπεί; Πρέπει ο ειδικός να δώσει μια φόρμουλα τέτοια που να μην φέρνει μεγάλες αλλαγές, αλλά και να χρειαστεί χρόνο να χωνευτεί απ' την καθημερινότητα του πρωταγωνιστή. Δυστυχώς ο ειδικός τις περισσότερες φορές προτείνει αλλαγές που δεν χωράνε στην καθημερινότητα του θεραπευόμενου π.χ. αν τρώει σαλάτες 2 φορές την εβδομάδα και εμείς του ζητάμε να τρώει κάθε μέρα, είναι κάτι που σιγά σιγά θα αποβληθεί από την καθημερινότητα. Ο αρχικός ενθουσιασμός όμως θα γεννήσει ελπίδες στον θεραπευόμενο ότι έχει αλλάξει. Τα πρώτα κιλά έχουν φύγει και το μυαλό πετάει στα σύννεφα και τον νοιάζει μόνο πως θα είναι μέσα στα καινούρια του ρούχα. Επίσης όλοι μα όλοι θέλουν να χάσουν κιλά γρήγορα, ας το πούμε και όποιος θέλει ας κρατήσει τη συμβουλή μας ή ας την πετάξει, για να χάσεις κιλά και να φύγεις από την Παχυσαρκία θες χρόνια, χρόνια, χρόνια. Δεν μπορείς να ζητάς όταν για δεκαετίες έχεις 30κιλά πάνω από το φυσιολογικό να χάνεις 1κιλό την εβδομάδα. Αν η  εβδομάδα σου έχει χτιστεί πάνω στο να παίρνεις 1 κιλό το τρίμηνο και αυτή η ταχύτητα τώρα που είσαι σε δίαιτα πρέπει να αλλάξει είναι απίστευτα δύσκολο. Ένα κιλό χαμένο για να μείνει χαμένο για πάνω από 3μήνες πρέπει να σχεδιαστεί στην καθημερινότητα ένα τέτοιο άνοιγμα που μια τέτοια αλλαγή να χωρέσει. Αυτό απαιτεί χρόνο που ο θεραπευόμενος λέει δεν έχει, αλλά ότι παραμένει για δεκαετίες παχύσαρκος δεν τον πειράζει. Δεν θα χάσει έτσι βάρος.
 Βασικό πρόβλημα
Το πρόβλημα είναι ότι όταν αποφασίζει να κάνει θεραπεία θέλει να διατηρεί τις ελπίδες του ψηλά και να έχει ένα επίπεδο ελπίδας που να μην ματαιώνεται ούτε να πέφτει πιο χαμηλά. Αυτό δείχνει ανθρώπους ανεκπαίδευτους στη συναισθηματική διαχείριση. Έτσι παρατηρούμε ανθρώπους να μην αντέχουν τη ζυγαριά να μην πέφτει, να μην πέφτει πολύ, να μένει σταθερή, λες και η θεραπεία είναι μπριζόλα που ζητάς πόσο ψήσιμο θέλεις να έχει. Δηλαδή το βασικό πρόβλημα του πρωταγωνιστή δεν είναι να θεραπευτεί και παραμένει για δεκαετίες Παχύσαρκος και άρρωστος, αλλά να μην χάνει πιο λίγο απ' τις ελπίδες που έχει επενδύσει. Και αν έχει επενδύσει σε λάθος γνώση; Και αν δεν ξέρει τι είναι δίαιτα; Και αν δεν ξέρει γιατί παραμένει 20 και 30χρόνια Παχύσαρκος;



Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Κιλά μετά τη γέννα

Ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο για το βάρος της γυναίκας είναι και η μητρότητα. Είναι μια επικίνδυνη περίοδος που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους που πολύ δύσκολα τα επόμενα χρόνια το βάρος θα επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα. Στο σημερινό μας άρθρο θα αναφερθούμε στην περίοδο που ακολουθεί τη γέννηση του παιδιού και την πορεία που ακολουθεί το βάρος στην περίπτωση εκείνη που ο οργανισμός έχει 'προγραμματιστεί' να παχύνει.
3 μήνες μετά τη γέννηση
   Το πρώτο διάστημα έχει τρομερές απαιτήσεις και είναι μια περίοδος που η μητέρα κουράζεται πάρα πολύ και δεν έχει χρόνο να κάνει τίποτα και δεν την απασχολεί και τόσο το βάρος της. Όχι ότι δεν τη νοιάζει, απλά σαν θέμα κατεβαίνει πιο κάτω, γιατί την απασχολεί να μπορεί να ανταπεξέλθει στον ρόλο της μητέρας. Το βάρος της το πρώτο τρίμηνο μετά την γέννηση του παιδιού της μπορεί α)να κατέβει γιατί δεν τρέφεται σωστά λόγω των αυξημένων απαιτήσεων του παιδιού β)το βάρος να ανέβει γιατί το φαγητό χρησιμοποιείτε ως ψυχαγωγία (ευχαρίστηση) μιας και επειδή δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο (έξοδους), τρώει για να αντλεί ευχαρίστηση. Συ΄νθως συμβαίνει το δεύτερο, αλλά και πάλι η πιο δύσκολη μεταγεννητική περίοδο για τα κιλά της δεν είναι το πρώτο τρίμηνο. Στη δεύτερη περίπτωση, ανεξαρτήτου αν θηλάζει ή όχι το βάρος της θα αυξηθεί και δεν θα παίξει ιδιαίτερα ρόλο το αν ο θηλασμός έχει ιδιαίτερες ενεργειακές απαιτήσεις γιατί αυτό θα λειτυοργεί για την μητέρα απελευθερωτικά να τρώει περισσότερο. Το πρώτο τρίμηνο υπάρχουν πιθανότητες να προσληφθούν και πάλι τα κιλά που χάθηκαν μετά τη γέννα, μόνο που αυτά τα κιλά είναι κιλά λίπους. Αυτά μπορεί να είναι από 2-6κιλά.
6 μήνες μετά τη γέννηση
    Η μεταβατική περίοδος συνεχίζεται, αλλά η νέα μητέρα έχει ένα καλύτερο πρόγραμμα και το μωρό έχει βρει το ρυθμό του στην καθημερινότητα. Το βάρος της νέας μητέρας εδώ θα περάσει μια μεγάλη κρίση, καθώς ναι μεν μπορεί να έχει βρει το ρυθμό της αλλά μετεωρίζεται μεταξύ του νέου της ρόλου και του απωλεσθέντος παλιού. Η σεξουαλικότητα, η θυληκότητα, η διεκδικησιμότητα είναι πράγματα που αισθάνεται ότι τα έχει χάσει ή ότι ο νέος της ρόλος δεν θα της επιτρέψει ποτέ να είναι αυτό που ήταν και το βάρος γίνεται ένα μέσο εκδίκησης. Αυξάνει τις ποσότητες πολύ και το βάρος κάνει μια έκρηξη προς τα πάνω. Η περίοδος αυτή ίσως για τη ζωή της αποτελέσει το πιο κρίσιμο σημείο για το βάρος της. Μπορεί να μπει βάρος που θα την 'παρκάρει' ως γυναίκα με μεγάλες συνέπειες στο ψυχισμό της για μετά (πάνω από 20κιλά). Το δεύτερο σενάριο λέει ότι μπορεί να πάρει μέχρι 20κιλά, που θα της επιτρέψουν να ξανακάτσει στο τραπέζι της 'γυναίκας'  και να ξανακάνει την θέση της στο χάρτη διακριτή. Το τρίτο σενάριο λέει ότι μπορεί να πάρει μέχρι 10κιλά, που την διατηρούν πολύ κοντά στην σεξουαλικότητα και την θηλυκότητα της, κιλά που της επιτρέπουν να αισθάνεται ότι ότι έχει χαθεί μπορεί να κερδιθεί γρήγορα. Το πόσο βάρος θα πάρει θα καθορίσει εξελίξεις σε σχέση με τον ψυχισμό της για αργότερα. Αν τα κιλά που θα πάρει είναι μέχρι 20 το κεφάλαιο σεξ, δεν έχει κλείσει, αν πάρει περισσότερα θα εφευρέσει ένα νέο ρόλο για να μπει μέσα και να καλυφθεί. Ίσως γίνει 'περισσότερο' μητέρα, ίσως πρέπει να μισήσει το σεξουλικό-θηλυκό της κομμάτι, κάτι καινούριο θα γεννηθεί πάντως μετά που πάντα όταν θα προσπαθεί να χάσει κιλά θα το επικαλείται. Δηλαδή η θέση της απέναντι στο διαιτολόγο θα έχει τα εξής χαρακτηριστικά 'κοιτά να δεις θέλω να αδυνατίσω, αλλά και να αδυνατίσω δεν με νοιάζει και τόσο μιας και έχω και άλλα πιο σοβαρά πράγματα να κάνω'. Αυτή η κατηγορία έχει καλύψει πολύ καλά τα νώτα της και το βάρος της δεν την ενδιαφέρει, ως του σημείου που βάλλεται η υγεία της και παιδιά, σύζυγοι, συγγενείς την πιέζουν αφόρητα να χάσει βάρος. Ο ρόλος της υπερ-μητέρας έχει μόλις γεννηθεί.
Το επόμενο διάστημα μετά τους 6μήνες
    Όσο ο καιρός περνάει και η νέα μητέρα ηρεμεί θα προσπαθήσει και πάλι να ξαναβρεί τον εαυτό της. Εδώ θα γίνει αυτή η ανασκόπηση που προαναφέραμε, θα δει πόσα κιλά έχει πάρει πρώτα και έπειτα θα ανοίξει τη γκάμα των επιλογών της. Θα θελήσει να ξαναφορέσει το ρόλο της γυναίκας, αλλά τα κιλά απλά θα κάνουν μια σιωπηλή διαπραγμάτευση 'πόσο γυναίκα θες να είσαι'. Όσο απομακρύνεται από το κομβικό σημείο της γέννας και έχουν μπει κιλά, το θέμα δεν θα σταματήσει να έρχεται ξανά και ξανά, μέχρι οι ρόλοι να πάρουν την τελική τους μορφή. Μετά τους 6μήνες μπορεί να προστεθούν και άλλα κιλά, γιατί μετά ηρεμεί και άλλο και ίσως πάνω στην ανάκτηση λίγου χρόνου ψυχαγωγίας κάνει λάθος χειρισμούς, αλλά και πάλι το κρίσιμο σημείο έχει περάσει.  Είναι σημαντικό να μην έχει πάρει πολύ βάρος, αλλά αυτό είναι θέμα που θα πρέπει να της έχει κάνει ο γυναικολόγος της πολύ πιο πριν. Είναι σημαντικό να στρέφονται οι νέες μητέρες στα σεμινάρια θηλασμού, αλλά είναι πολύ σημαντικό επίσης να ξέρουν το κάθε κιλό που θα πάρουν τι κόστος έχει, που γι' αυτό δεν έχω δει κάπου ανάλογα σεμινάρια. Ούτε οι ανάλογες ερωτήσεις από τις μητέρες που το πέρασαν ή είναι κοντά στα στάδια αυτά δεν γίνονται, για ένα θέμα τόσο μεγάλο με τεράστιες επιπτώσεις στην υγεία της γυναίκας.    
Συμπέρασμα
Η νέα μητέρα δεν πρέπει να πάρει πολλά κιλά κατά τη διάρκεια και της εγκυμοσύνης αλλά κυρίως μετά. Το διάστημα μετά τη γέννα (προσωπική άποψη), είναι πιο κρίσιμο απ' ότι της εγκυμοσύνης, γιατί ζει μια μετάβαση μεταξύ του νέου της ρόλου και του παλιού. Πρέπει να γίνει πολύ καλή δουλειά από τους ειδικούς στο κομμάτι της ενημέρωσης, πριν ακόμη κυοφορήσει μια γυναίκα. Μετά τη γέννα και προσπαθώντας να ανακτήσει αυτό που ήταν πριν γεννήσει, θα βρεθεί μπροστά σε μια σκληρή διελκυστίνδα, από τη μία πλευρά θα είναι η σεξουαλικότητα και απ' την άλλη ο ρόλος της μητέρας. Η ισορροπία πρέπει να διατηρηθεί, αν χαθεί η ψυχική της υγεία, η οικογενειακή ηρεμία, ο νέος της ρόλος και οι σχέσεις της με τους γύρω της, η σεξουαλική της υγεία, η σχέση με τον σύζυγο της θα τεθούν υπό αμφισβήτηση. Οι επιπτώσεις θα είναι μεγάλες όχι τόσο εκείνη τη στιγμή αλλά μετά. Θα πρέπει να επανέρθει γρήγορα στα κιλά της, γιατί έτσι θα φορέσει και πάλι τα καλά της 'ρούχα'. Τα κιλά που μπορεί να μπουν αυτή την περίοδο στη ζωή της μπορεί να της κοστίσουν πολλά, πιο πολλά απ' όσο και η ίδια γνωρίζει. Αν απωλέσει τον βασικό της ρόλο, τότε εύκολα θα περάσει στην άλλη πλευρά και θα ανήκει στην κατηγορία των γυναικών εκείνων που πήραν κιλά στην εγκυμοσύνη που δεν έχασαν ποτέ και δεν το έκαναν ποτέ γιατί πρόλαβαν και πήραν άλλους ρόλους συμβιβαστικούς, που σε τίποτα δεν θυμίζουν το άτομο πριν την εγκυμοσύνη.
 

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Η δίαιτα του δραπέτη

Το φαγητό λειτουργεί έμμεσα και άμεσα ως πηγή άντλησης ευχαρίστησης. Άμεσα ως τροφή την οποία τρώμε και γευστικά μας τονώνει και έμμεσα μέσα από τις εικόνες που προκαλεί και δημιουργεί αισθήματα ευχαρίστησης. Οι εικόνες που δημιουργεί ένα ευχάριστο γεύμα που θα φάμε έχουν πολύ ισχυρή επίδραση στην πορεία μίας ημέρας. Ένα καλό φαγητό στο τέλος της ημέρας μπορεί να κάνει όλη την ημέρα ευχάριστη. Αυτό ξεκινάει να γίνεται πρόβλημα όμως από τη στιγμή που οι ποσότητες ξεφεύγουν και όταν στο τέλος της ημέρας ως ευχαρίστηση υπάρχει μόνο αυτό.
Ανυπόφορη καθημερινότητα 
Έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές ότι η Παχυσαρκία είναι ασθένεια καθημερινότητας και υπάρχει μέσα σε μία μας ημέρα παντού. Ένας τρόπος με τον οποίο έχει τρυπώσει μέσα στη καθημερινότητα είναι ο ψυχαγωγικός, χαλαρωτικός. Μετά από μια βαριά εργασιακή ημέρα τι υπάρχει στο τέλος της για να αντλήσουμε ευχαρίστηση; Ένα καλό φαγητό. Το ότι ξέρουμε ότι στο τέλος της ημέρας μας περιμένει ένα καλό φαγητό, χρησιμοποιείται πολλές φορές για να κάνει την ημέρα υποφερτή. Ένα σχετικά καλό τέλος στην ημέρα, μας γεμίζει με μια ευχάριστη αναμονή που κάνει την εργασιακή ημέρα να περάσει πιο γρήγορα. Τι θα ήταν τα παραμύθια αν δεν είχαν ευχάριστο τέλος. Έτσι λειτουργεί και το φαγητό για να έχουμε ένα κίνητρο να τελειώσει η μέρα μας ευχάριστα. Όσο πιο βαριά εγασιακή ημέρα τόσο πιο μεγάλη ανάγκη για ένα καλό φαγητό το βράδι και φυσικά το βαρύ σημαίνει πολύ το βράδι. Έτσι εκπαιδευόμαστε σε ένα τρόπο καθημερινότητας που το φαγητό γίνεται σχεδόν αυτοσκοπός και συναισθηματικοποιεί όλη την ημέρα. Αν ένας άνθρωπος δούλευε 10ώρες και στο τέλος της ημέρας τον περίμενε σαλάτα δεν ξέρω πως θα αισθανόταν.
Όταν η κατάσταση ξεφεύγει
 Όταν οι απαιτήσεις στη δουλειά είναι μεγάλες, όταν οι ώρες εργασίες είναι πολλές, όταν το πλαίσιο που υπάρχει μπροστά μας είναι σφιχτό και όταν το Σαββατοκύριακο αργεί οι ποσότητες ανεβαίνουν. Επειδή δεν έχουμε τη δυνατότητα να μετρήσουμε το πόσο τρώει κάποιος καθημερινά φαντάζομαι ότι ένα πρόγραμμα τροφής θα ήταν κάπως έτσι : Δευτέρα μετρημένο μεσημεριανό και γιαούρτι βραδινό γιατί ξεφύγαμε το ΣΚ, Τρίτη μετρημένο μεσημεριανό και λίγο αυξημένο βραδινό γιατί οι ενοχές εκτονώθηκαν, Τετάρτη φυσιολογικό μεσημεριανό και αυξημένο βραδινό γιατί το ΣΚ αργεί και Πέμπτη περίπου όπως η Τετάρτη και η Παρασκευή ημέρα εκτόνωσης, με φυσιολογικό μεσημεριανό και διπλό βραδινό. Το Σάββατο θα έχει ίσως πιο μικρό μεσημεριανό και 1,5 μερίδα βραδινό και η Κυριακή που συμβολίζει το τέλος έχει αυξημένο μεσημεριανό και γιαούρτι βραδινό, γιατί οι ενοχές από την Παρασκευή και Σάββατο είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη ημέρες με περισσότερο φαγητό επειδή αργεί το ΣΚ και Παρασκευή και Σάββατο φαγητό επειδή έρχεται η Δευτέρα. Αυτό αποτελεί και μια μικρογραφία του Γενάρη και του Σεπτέμβρη μήνες που κλασικά όλοι ξεκινάνε δίαιτα γιατί στις γιορτές και στις διακοπές ξέφυγαν. Μου θυμίζει πρόγραμμα δραπέτη και με τρομερές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Κυνηγάμε την ουρά μας και αυτό θυμίζει πιοιο πολύ άνθρωπο που αμύνεται μπρος σε αυτό που δεν μπορεί να ελέγξει παρά άνθρωπο που περνάει ευχάριστα τη ζωή του. Αυτός ο άνθρωπος έχει φτιάξει ένα πρόγραμμα με φαγητό παντού για να μπορέσει να σηκωθεί το πρωί και να πει 'θα ζήσω σήμερα για να φάω'. Κάποιες χώρες όπως η Σουδία και η Δανία εξετάζει το οχτάωρο να μειωθεί κατά μισή ώρα και δεν το βρίσκω καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι χώρες με πολύ υψηλούς δείκτες υγείας δρουν τόσο σκεπτόμενα, συσντονισμένα με έρευνα και πολύ πολύ πολύ προληπτικά. 
Μια προγραμματισμένη Παχυσαρκία
Με μια πιο προσεκτική ματιά θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο άνθρωπος που δεν χωράει στη καθημερινότητα του πιέζεται αφόρητα και τρώει. Γίνεται μεγάλη μεταφορά συναισθημάτων από τις καθημερινές στο ΣΚ, με αποτέλεσμα να μην χωρούν οι μέρες του ΣΚ να βάλουμε αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Η απογοήτευση ότι το ΣΚ τελειώνει τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβες να κάνεις τίποτα και η εφιαλτική Δευτέρα δημιουργεί άμυνες μέσα από το φαγητό. Το φαγητό ας πούμε ότι αποτελεί τον προθάλαμο χαράς του ΣΚ. Το πρόγραμμα εργασίας των ανθρώπων στέκεται πολλές φορές σαν εφιάλτης πάνω απ' τα κεφάλια των διαιτολόγων, γιατί πως να πειθαρχήσει κάποιος σ' ένα πρόγραμμα, όταν αντλεί χαρά στο ότι δεν έχει πρόγραμμα; Ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν οι αναπτυσσόμενες και αναπτυγμένες χώρες και ειδικά στρώματα που μπαίνουν σε τέτοιες σφιχτές καθημερινότητες. Αυτοί οι άνθρωποι θα παχύνουν και συνήθως πολύ και η αιτία θα είναι ότι δεν μπορούν να συμβιβαστούν και βάζουν ότι μπορεί να μπει μέσα σε μία τους ημέρα για να αμυνθούν. Η καθημερινότητα τους είναι διαμορφωμένη πάνω στο 'πολύ' και στο 'αναμονή για το πολύ με πολύ'. Έτσι όπου υπάρχουν γιορτές, άδειες, διακοπές, αργίες και κενά τέτοιου τύπου γίνεται μια έκρηξη επίπλαστης χαράς, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια εκτόνωση συσσωρευμένης πίεσης, έπειτα από τις ενοχές από την εκτόνωση ξεκινούν δίαιτες, αποτοξινώσεις, γιαουρτοφαγίες, σαλατοφαγίες, δίαιτες Do i Can, δίαιτες ΑΜ 1200, υπερδίαιτες της ΝΑΣΑ και της ΜΑΣΑ. Είμαστε δραπέτες για γέλια.

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Συμβουλές από κάποιον που δεν αδυνάτισε

1)Έχεις 3 ευκαιρίες στη ζωή σου να ξεμπερδέψεις με τα κιλά, οι άλλες δύο συμπυκνώνουν αυτά που δεν έκανες την πρώτη, αλλά σε αυτές τις δύο δεν θα έχεις ποτέ την ορμή που είχες την πρώτη φορά. Οι 3 ευκαιρίες για αδυνάτισμα είναι μία απλωμένη σε 3 δόσεις.
2)Την πρώτη εβδομάδα που θα χάσεις 3κιλά, μην ξεγελαστείς ότι ξεμπέρδεψες, ότι κατάφερες σε μία εβδομάδα θα παρακαλάς να το χάσεις σε 3μήνες.
3)Όταν χάσεις τα κιλά και νιώθεις Θεός πιες 1 ποτήρι κρασί γιατί μόλις έφτασες στη μέση, έχεις δουλειά ακόμη
4)Για να αδυνατίσεις δεν χρειάζεσαι τη μαμά σου να σε τρέχει με τη κατσαρόλα και τα αδυνατιστικά μενού από πίσω, μπορείς να χάσεις κιλά με απλά πράγματα, αλλά η αλήθεια είναι ότι θες να το καθυστερείς
5)Όσο πιο πολλά αδυνατιστικά έχει το ψυγείο σου τόσο πιο πολλά κιλά έχεις, στρίψε το τιμόνι
6)Στην πρώτη δίαιτα έχεις ορμή, στη δεύτερη ωριμότητα και στη τρίτη γνώση, στη τέταρτη φρόντισε να τα έχεις όλα μαζί.
7)Άφησες τον Μάη με την υπόσχεση ότι τον Σεπτέμβρη θα κάνεις την Μαρία να σε ερωτευτεί με το νέο κορμί σου. Δείξε ωριμότητα, με το μόνο που είσαι ερωτευμένος είναι με τις υποσχέσεις σου
8)Τα κιλά λίπους που κουβαλάς, όταν θα φύγουν για να μην ξανάρθουν φρόντισε να γίνουν πολλά κιλά αυτοποπεποίθησης
9)Το βράδι που κάνεις την προσευχή σου πριν ευχηθείς να παχύνουν όλοι για να αισθάνεσαι άνετα, κάνε κάτι πιο απλό, πάρε πάλι το διαιτολόγο σου τηλέφωνο και πες του, ότι τελικά του είπες ψέματα δεν ήσουν άρρωστος και θα πας κανονικά στη συνεδρία.
10)Το τυχαίο ραντεβού που έχει στον τηλεαδυνατιστικό χώρο του εγκεφάλου σου το τηλεαδυνατιστικό προιόν που βλέπεις στο δέκτη σου με το φυλλάδιο του delivery στο τραπεζάκι μπροστά σου ανταγωνίζονται ποιο θα διεκδικήσει τα 5 λεπτά της προσοχής σου. Τελικά θα αποφασίσεις σωστά, σήμερα το delivery και αύριο το τηλεαδυνάτισμα, έτσι κανένα συναίσθημα δεν μένει νηστικό. 
11)Η λίστα προτεραιοτήτων που πήρες μαζί σου τον Αύγουστο να ετοιμάσεις για τη νέα σεζόν, μετράει από το '2' και κάτω το '1' είναι συμπληρωμένο εδώ και χρόνια
12)Θα σου δώσω 4 λέξεις και θα μου πεις τι σου θυμίζουν, τόνο, γιαούρτι, κοτόπουλο, γαλοπούλα. Αν θες να αδυνατίσεις απέφυγε τα.
13)Κάνε τον προυπολογισμό σου και υπολόγισε, αν δίνεις το 20% του εισοδήματος σου για να αδυνατίσεις, δεν είσαι αρκετά χοντρός, αν δίνεις το 60% του εισοδήματος σου τότε είσαι εκεί που πρέπει. Εσύ υπογράφεις και οι ενοχές σου διαλέγουν το ποσό.
14)Πες μου πόσους φίλους είχες πριν 10χρόνια και πόσους έχεις σήμερα και θα καταλάβω πόσα κιλά έχεις χάσει.
15)Δίαιτα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή

Δεν 'χαλάω' τη δίαιτα

    Έχουμε πει και σε παλιά μας άρθρα ότι το διαιτολόγιο μετά από τον τρίτο μήνα είναι σαν να μην υπάρχει. Η σχέση του με τον θεραπευόμενο είναι σχέση απώθησης. Κανείς δεν το κοιτάει, αλλά πιστεύει ότι το εφαρμόζει. Η καθημερινότητα του ακολουθεί μια ροή που πιστεύει ότι είναι συμβατή με το διαιτολόγιο, αλλά δεν είναι. Μπορεί να έχει κάνει αλλαγές της τάξης του 40 και 50% και να νομίζει ακόμη ότι είναι προσεκτικός και εφαρμόζει το διαιτολόγιο. Είναι πραγματικά φαινόμενο πως οι άνθρωποι με τόσο συνέπεια και σχεδόν με καμία απόκλιση μεταξύ τους, πετάνε το διαιτολόγιο στην άκρη και δεν το κοιτάνε ποτέ. Παρ' όλα αυτά λένε 'ξέρω τι πρέπει να κάνω' και όταν ξεκινάμε τις ερωτήσεις για να δούμε τι έκανε, δεν βλέπουμε πουθενά να εφαρμόζεται διαιτολόγιο. Άρα ο πρωταγωνιστής και ξέρει τι κάνει και δεν εφαρμόζει αυτό που πρέπει. Και τι κάνει, τι εφαρμόζει;
Ένας άγνωστος χάρτης
Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μας σημειώσαμε πως απ' ένα σημείο της θεραπείας και μετά δεν ξέρουμε τι εφαρμόζει ο πρωταγωνιστής. Σε ποιους κώδικες πατάει, τι τρώει, πόσο προσέχει και πάνω σε ποιο μπούσουλα κινείται. Είναι ένα απ' τα παράξενα της δίαιτας και μας κάνει και εμάς εντύπωση. Γιατί δεν εφαρμόζει το διαιτολόγιο αφού θέλει να χάσει κιλά; Ξέρουμε μόνο ότι τον τραβά προς τα κει μια δύναμη με τρομερή φόρα, που δεν έχει σχέση με αυτά που του έχουμε πει. Μια δύναμη που είναι σχεδόν αδύνατο να αντισταθεί. Πότε συμβαίνει αυτό; Αυτό ξεκινάει σιγά σιγά τον δεύτερο μήνα και τον τέταρτο μήνα ο θεραπευόμενος έχει σταματήσει να κοιτάει το διαιτολόγιο. Ανασύρει από το μυαλό του ένα πρόγραμμα το οποίο είναι μίγμα των συμβουλών μας (σε μικρό ποσοστό), του παρελθόντος του και του πως μεγάλωσε, αλλά όχι σε βαθμό τέτοιο που να αφήνεται εντελώς. Κρατά μια μέση προσοχή η οποία δεν είναι αυτή που γράφει το διαιτολόγιο, αλλά δεν τον ωθεί σε άνοδο βάρους. Μέσα σε αυτή τη 'θάλασσα' μπορεί να μείνει για πάρα πολύ καιρό και η ζυγαριά να μένει πεισματικά σταθερή για πολύ καιρό και αυτός να μην μπορεί να ξεκολλήσει από κει. Το γεγονός ότι δεν εφαρμόζει το διαιτολόγιο (που νομίζει ότι το εφαρμόζει) και εφαρμόζει κάτι δικό του είναι αυτό που τον οδηγεί σε αυτή τη φάση της στασιμότητας. Στο μυαλό του μέσα έχει μια επίπλαστη αίσθηση προσοχής που πιστεύει πραγματικά και όχι ψεύτικα ότι προσέχει.
Μετάλλαξη της προσοχής
    Πως εξελίσσεται όμως η προσοχή μέσα στους μήνες. Στην αρχή η προσοχή αυτή αντλείται απ' το διαιτολόγιο και τις συμβουλές του ειδικού, έπειτα η προσοχή αυτή νοθεύεται από την εκτροπή που αναφέραμε. Έπειτα η προσοχή του διαιτολογίου αντικαθίσταται από την προσοχή όπως την ορίζει η θεραπευόμενος. Αυτό συνήθως ερμηνεύεται ως 'αλλαγή συνηθειών', αλλά ισχύει σε πολύ μικρότερο βαθμό απ' τις διαστάσεις που δίνονται σε αυτό τον όρο. Η προσοχή του πρωταγωνιστή μολύνει την προσοχή του ειδικού σε βαθμό σιγά σιγά καθολικό. Μπαίνει το 'διαιτολόγιο' του πρωταγωνιστή και βγαίνει το διαιτολόγιο του ειδικού. Αυτή η διαδικασία γίνεται ήσυχα με σταδιακή μόλυνση των ημερών. Η διαδικασία αυτή είναι μη αναστρέψιμη. Η προσοχή αυτή που εισάγεται από τον θεραπευόμενο δεν είναι μόνο οι παλιές συνήθειες, αλλά έχει λίγο και από το διαιτολόγιο που έχει πάρει στα χέρια του. Αυτά που έχει κρατήσει ο θεραπευόμενος φαίνεται ότι είναι αυτά που είναι συμβατά με παλιές συνήθειες. Δηλαδή αν παλιά έτρωγε καρμπονάρα, μπορεί αυτό να είναι μακαρόνια με κιμά, αλλά να γίνουν φασολάκια όχι. Υπάρχει ένα όριο στο πόσο καινούριο αντέχει ο θεραπευόμενος και αυτό μας δίνει και ένα καλό μάθημα, στο ότι το βασικό θέμα δεν είναι τι διαιτολόγιο θα δώσουμε εμείς, αλλά τι διαιτολόγιο μπορεί να 'χωνέψει' ο θεραπευόμενος, που αυτό επεκτείνεται και τι βάρος μπορεί να χάσει και πόσο χρόνο θέλει. Η θεραπεία δεν εξατομικεύεται μόνο στις τροφές, πρέπει να είναι συμβατή και με χρόνους αλλά και κιλά.
Συμπέρασμα
     Ο ειδικός πρέπει να είναι ένας καλός 'ακροατής' της ανάσας της ασθένειας του θεραπευόμενου. Δεν μπορεί να δώσει αυθαίρετα ένα διαιτολόγιο που απλά γράφει αλλαγές τροφών, αλλά να προτείνει μια συνολική θεραπεία σεβόμενη αυτό τον 'ατομικό χάρτη' που έχει ως αποτύπωμα στον εγκέφαλο του ο πρωταγωνιστής. Ότι και αν δοθεί από τον ειδικό, ο δρόμος που ο θεραπευόμενος θα πάρει είναι προδιαγεγραμμένος. Ο ειδικός αφού μελετήσει καλά τον θεραπευόμενο πρέπει να προτείνει αλλαγές που να χωράνε σε αυτό το χάρτη, Να μπορούν να εφαρμοστούν, να μείνουν και να γίνουν μέρος της ζωής του. Οι οδηγίες που θα δώσουμε αν δεν μελετηθούν σωστά μπορεί να φέρουν νωρίτερα αποκοπή από το διαιτολόγιο και τη θεραπεία. Οι επιθετικές αλλαγές στη καθημερινότητα του θεραπευόμενου αν και μπορεί να χρησιμοποιηθούν από τον ειδικό ως διαφημίσιμες, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να ριζοσπαστικοποιήσουν και να 'κάψουν' τη θεραπεία του πρωταγωνιστή.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Τρώω λιγότερο για να τρώω περισσότερο

Στο σημερινό μας άρθρο θα αναφερθούμε στην προσοχή που δείχνουμε σε μια θεραπεία αδυνατίσματος. Θα αναφερθούμε σε μια εσωτερική ηρεμία που προσπαθεί να διατηρήσει ο οργανισμός όταν τον υποβάλλουμε σε αλλαγές. Είναι μια αυτόματη διαδικασία που γίνεται όταν προχωράμε σε κάποιες κινήσεις ή ενέργειες μέσα σε 1πλαίσιο.
Εσωτερικό Όριο 
   Ας πούμε ότι παίρνουμε ένα διαιτολόγιο στα χέρια μας και προχωράμε σε κάποιες αλλαγές στο πρόγραμμα μας. Μία απ' αυτές τις αλλαγές μας ζητάει από τις 5 φορές που τρώμε απ' έξω(delivery
) να γίνουν δύο. Έστω ότι αυτή η αλλαγή γίνεται και κόβουμε τις 3 φορές το φαγητό απ' έξω, πως θα αντιδράσει σε αυτή την κίνηση ο οργανισμός μας; Πως θα δεχτεί την κίνηση ο οργανισμός μας και ποια θα είναι η επόμενη κίνηση του; Η προσοχή είναι μια γραμμικά ανοδική εξίσωση; Δηλαδή μπορούμε πάντα να προσέχουμε, μπορούμε πάντα να κάνουμε την μία σωστή κίνηση μετά την άλλη; Τι γράφει πάνω της το DNA της Παχυσαρκίας; Όταν προχωράμε σε μια προσεκτική κίνηση κατά το διαιτολόγιο, αυτόματα ο οργανισμός μας αισθάνεται την ανάγκη να την εξισώσει με μία λιγότερο προσεκτική. Όσο περισσότερο προσεκτικά αισθάνεται ο πρωταγωνιστής τόσο περισσότερο του δίνεται η ευκαιρία να κάνει λιγότερο προσεκτικές κινήσεις. Η πράξη που έπεται μιας προσεκτικής ενέργειας στη δίαιτα είναι μία λιγότερο προσεκτική. Οι προσεκτικές κινήσεις δεν έχουν μία γραμμική πορεία προς τα πάνω, αλλά μία εξισωτική πορεία προς μία ισορροπία. Άρα βάσει αυτής της διαπίστωσης δεν μπορούμε να πούμε ότι τα κιλά που θα χάνονται πάντα θα είναι περισσότερα και περισσότερα, ούτε ότι η προσοχή θα αυξάνεται μέσα σε μια θεραπεία. Η προσοχή δρα εξισωτικά, μία προσεκτική ενέργεια, ακολουθείται από μία λιγότερο προσεκτική. Αυτό που δεν ξέρουμε και είναι μία καλή αφορμή να γίνει μια έρευνα πάνω σε αυτό, - γιατί θα απτοκρυπτογραφηθεί ο γενετικός κώδικας της ατομικής μας σχέσης με την Παχυσαρκία - ,ποιο είναι το όριο που βάζει ατομικά ο καθένας στο πόσο προσοχή για την μη προσοχή ή και το αντίστροφο; Ο άνθρωπος που θα πάρει 1διαιτολόγιο στα χέρια του δεν θα έχει μια μόνιμα προσεκτική σχέση απέναντι του, αλλά όταν κάποιες ημέρες τρώει πιο προσεκτικά, τις επόμενες θα είναι λιγότερο προσεκτικός, αναιρώντας στη βάση του την ικανότητα του διαιτολογίου να θεραπεύει. Αυτή είναι η πορεία μιας θεραπείας και έτσι σχεδιάζει τα βήματα του ο οργανισμός μας όντας σε πρόγραμμα, πάντα με μια εξισωτική ματιά.
Ερώτημα
     Οι μετρήσεις που παίρνουμε ως ειδικοί μετά από μια μεγάλη μέτρηση είναι μια αρκετά μικρότερη. Το ερώτημα που ψάχνουμε να απαντήσουμε είναι: αυτό είναι απόρροια της ισορροπίας που αναφέραμε ή του μεταβολισμού που κατεβάζει ταχύτητα προσαρμοζόμενος στις λιγότερες ποσότητες ή και τα δύο μαζί; Όταν δρουν και οι δύο μηχανισμοί μαζί, ποιος είναι αυτός που παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο; Ο ένας είναι βιολογικός μηχανισμός και ο άλλος ψυχολογικός.
Μαγική ισορροπία
    Ο θεραπευόμενος θέλει αν γίνεται να χάσει όλα τα κιλά σε 1 εβδομάδα. Ως ειδικός δεν θυμάμαι ποτέ να έχω πάρει 3μετρήσεις οι οποίες να είναι η μία μεγαλύτερη της άλλης με μια αύξουσα πορεία. Αυτό συμβαίνει και μέσα στον εγκέφαλο του πρωταγωνιστή, του οποίου ο χρόνος θεραπείας κυλάει σαν εκρεμμές μεταξύ μιας προσεκτικής ημέρας και μίας λιγότερο προσεκτικής. Τα όρια τα θέτει η εσωτερική ισσοροπία. Να διευκρινήσουμε ότι η λιγότερο προσεκτική δεν είναι απρόσεκτη, αλλά  λιγότερο προσεκτική. Δουλειά μας είναι να βρούμε σε ποια ημέρα τοποθετείται η κορυφή της προσοχής και που ο πάτος, ο οποίος θα διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Κοινωνιολογία οικογένεια και δίαιτα
Το σοκαριστικό (που θα διαβάσετε μόλις τώρα) είναι πως έχει διαμορφωθεί ο μηχανισμός αυτός. Δηλαδή ποιο είναι το όριο που λέει 'πρόσεξες πολύ τώρα μπορείς να χαλαρώσεις, ή έχασες πολύ, άρα μπορείς να φας ένα γλυκό'. Πως ορίζει ο κάθε άνθρωπος που μπαίνει σε πρόγραμμα τον όρο 'Προσοχή'. Τον ορίζει ο ειδικός με συμβουλές ή κάτι άλλο; Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η κοινωνία και η οικογένεια. Με ποιο τρόπο; Αν η κοινωνία σε έχει μάθει ότι στη δίαιτα πρέπει να χάνεις 1κιλό την εβδομάδα ή δίαιτα είναι να μην τρως ψωμί ή να τρως μόνο ψητά, πως να ελιχθείς έξω απ' αυτό; Αισθάνεσαι ότι τρως μπριζόλα το βράδι και ότι αυτό είναι το σωστό, άρα μπορείς να φας ένα γλυκό μετά ή αν το βράδι τρως γιαούρτι μπορείς την επόμενη ημέρα να φας τηγανητές πατάτες. Μια θεραπεία που βάζει το χέρι της η κοινωνία και κινείται απ' την άλλη πλευρά που ο ειδικός ορίζει. Τον μεγαλύτερο ρόλο τον παίζει όμως η οικογένεια, μιας και ο θεραπευόμενος φέρνει στη θεραπεία τον τρόπο με τον οποίο η οικογένεια του θεωρούσε υγιεινό, καλό, λιτό, αδυνατιστικό, λίγο, πολύ, καθόλου, αλμυρό, γλυκό, επιδόρπιο κτλ. Άρα ακόμη και αν ο ειδικός πει ότι αν φας λίγο σε ένα μεσημεριανό δεν μπορείς να φας 1 μπάρα σοκολάτας μετά το φαγητό, αλλά εσύ έμαθες στο σπίτι σου ότι ο αρακάς είναι light φαγητό και επειδή είσαι σε δίαιτα και έχασες 1κιλό την Πέμπτη στη συνεδρία, εσύ μπορείς να φας αυτό το γλυκό. Ο μηχανισμός δουλεύει άριστα και διαμορφώνει δικές του ισοροπίες σε ύψη και πλάτη που μας είναι παντελώς άγνωστα. Ο αρακάς έχει μέσα του ενσωματώσει συναισθηματισμό που λέει ότι είναι αθώος, ότι και αν κάνει ο ειδικός δεν μπορεί να τον αλλάξει, ακόμη και αν αυτό που σας λέω είναι τρελό. Από ένα σημείο και μετά ο χάρτης δίαιτας που διαμορφώνεται στο μυαλό του θεραπευόμενου μας είναι πλήρως άγνωστος και δεν ξέρουμε ούτε που πατάει ο θεραπευόμενος ούτε τι διαμορφώνει τις νέες ισοροπίες. Ξέρουμε μόνο ότι λειτουργεί όπως σας αναφέραμε. Μετά από μερικούς μήνες θεραπείας, η θεραπεία στρίβει προς άγνωστους δρόμους που υποψιαζόμαστε ότι είναι δρόμοι γνωστοί τους από παλιά.




Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Πόσο χρόνο θέλω για να χάσω 30κιλά;

Στο σημερινό μας άρθρο θα κάνουμε μια αναφορά στη πορεία μιας γυναίκας 35 ετών να αλλάξει τη ζωή της. Περιγραφή της θεραπείας της από την πρώτη ημέρα μέχρι το κατώτερο βάρος που έφτασε. Με το σημερινό μας άρθρο θέλουμε να δείξουμε τα φωτεινά σημεία της θεραπείας της Παχυσαρκίας. Το άρθρο μας περιγράφει το άλμα που έκανε μια νέα κοπέλα απ' την κόλαση στη ζωή. Εμείς ζούσαμε αυτή την μεγάλη αλλαγή μαζί της και η χαρά μας ήταν πολύ μεγάλη που βοηθήσαμε λίγο σ' αυτό. Πάντα όταν ένας άνθρωπος τα καταφέρνει είναι μια ανάσα ζωής που παίρνουμε και δύναμη να συνεχίσουμε, γιατί τις περισσότερες φορές η έκβαση δεν είναι καλή.
Ο πρώτος μήνας
   Η κοπέλα δεν ξεκίνησε ούτε έτοιμη ούτε με κάποιο συγκερκιμένο στόχο, βρήκε τη θεραπεία στη πορεία βρίσκοντας τον εαυτό της. Που να ήξερε πόσο πολύ θα άλλαζε ο κόσμος της. Ξεκινήσαμε τη θεραπεία την 1η Απριλίου του 2012, κανείς δεν περίμενε τι θα ακολουθήσει και πρώτη η θεραπευόμενη. Ξεκίνησε 100,8 κιλά και την πρώτη εβδομάδα έχασε 1,1κιλά, τη 2η εβδομάδα 1,7κιλά, την 3η επίσης 1,7κιλά και την 4η 1,1κιλά. Μείωση 1ου μήνα κατά 5,6κιλά.
Οι επόμενοι 2μήνες 
   Στο τέλος του 2ου μήνα ζύγιζε 91,4κιλά δηλαδή 9,4κιλά σε σχέση με την αρχή. Στο τέλος του 2ου μήνα μείωση βάρους κατά 3,8κιλά. Στο τέλος του 3ου μήνα μείωση βάρους κατά 1,4κιλά. Μείωση βάρους σε σχέση με την αρχή κατά 10,8κιλά.
6 μήνες μετά
Ο 4ος μήνας είχε μείωση βάρους κατά 2,4κιλά. Η θεραπευόμενη είχε ήδη από τον 2ο μήνα και άλλαζε, η θεραπεία την έβαζε μέσα της και την έκανε παιδί της. Αγάπησε την αλλαγή και την έκανε δικιά της. Όσο περνούσε ο καιρός τόσο περισσότερο έβλεπε τον εαυτό της να αλλάζει και πάλευε την ασθένεια της. Η εξέλιξη της ήταν αντιστρόφως ανάλογη της στατιστικής πορείας που έχει η Παχυσαρκία. Στο τέλος του 5ου μήνα έχασε 1,2κιλά και στο τέλος του 6ου μήνα 1,5κιλό. Στο τέλος του 6ου μήνα θεραπείας είχε χάσει συνολικά 15,9κιλά. Τα μισά κιλά είχαν χαθεί μέσα σε 6μήνες. Καμία μέτρηση δεν την πτοούσε και ποτέ δεν την ακούσαμε να λέει 'έχασα λίγο'.
Οι επόμενοι 6μήνες
Ο 7ος μήνας είχε μείωση βάρους κατά 700γραμμάρια και ο 8ος μήνας 200γραμμάρια. Ακάθεκτη, καμία μέτρηση δεν αποτελούσε ανάσχεση για εκείνη ή καθυστέρηση. Ακόμη και με αυτές τις υποτίθεται χαμηλές μετρήσεις. Της άρεσε τόσο πολύ ο νέος της εαυτός που δεν έβλεπε τίποτε άλλος εκτός από την αλλαγή. Ο 9ος μήνας είχε μείωση κατά 1,8κιλά, ο 10ος αύξηση βάρος κατά 200γραμμάρια. Ο 11ος μήνας είχε μείωση 1,1 κιλά και ο 12ος μήνας μείωση βάρους κατά 600γραμμάρια.  Ένας χρόνος δίαιτας και μείωση βάρους κατά 20,1κιλά. Ένας άλλος άνθρωπος που είδε την θεραπεία σαν μια μεγάλη άσκηση αντοχής. Είχε αλλάξει κατά πολύ και της άρεσε. Έφτιαξε μόνη της τη θεραπεία και την έφερε στα μέτρα της. 'Φόρεσε΄όση θεραπεία μπορούσε και στιγμή δεν δείλιασε σε κανένα αποτέλεσμα. Η επιμονή της ήταν για σεμινάριο. Θα μπορούσε να καθόταν στο σπίτι στο καναπέ της και να έλεγε 'εντάξει 2 παιδιά έχω μάνα είμαι, ας παρκάρω τη ζωή μου'.
18μήνες μετά
13ος μήνας μείωση βάρους κατά 2,5κιλά. 14ος μήνας αύξηση βάρους κατά 200γραμμάρια και φυσικά δεν παράτησε καμία θεραπεία που πήρε βάρος, απλά κοιτούσε μόνο τη πορεία της. 15ος μήνας μείωση βάρους κατά 1,2κιλά και 16ος μήνας κατά 1,3κιλά. 17ος μήνας προσθήκη 200γραμμαρίων και 18ος μήνας με μείωση 1,2κιλά. Πέρασε 1,5χρόνος θεραπείας και το βάρος της είναι 74,9κιλά, δηλαδή 25,9κιλά έχει χάσει η θεραπευόμενη.
Μέχρι το τέλος
Το ημερολόγιο δείχνει 22Γενάρη 2014 και έχουμε πάρει 77μετρήσεις με την θεραπευόμενη, το νεότερο βάρος της είναι 72,9κιλά και έχουν περάσει 21μήνες θεραπείας. 27,9κιλά λιγότερο. % Μαρτίου 2014 το βάρος της είναι 72,1κιλά και 12 Απριλίου 2014 το νεότερο βάρος της είναι 70,9κιλά. Σύνολο 30κιλά λιγότερο σε σχέση με 2 χρόνια πριν. Ένας άλλος άνθρωπος που δεν φανταζόμασταν, ένας άνθρωπος που άρχιζε να ξεκλειδώνει όλες τις αρετές που η γυναικεία φύση έχει ετοιμάσει για καθεμία. Η επιμονή της και η εμμονή της στο στόχο σχεδόν επική, δεν ξέρω αν βοήθησε αυτή εμάς ή εμείς αυτή, μάλλον το πρώτο. Πήραμε ένα καλό μάθημα για το τι συστατικά πρέπει να έχει μια θεραπεία μέσα.
Συμπεράσματα
    Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο από την διαδρομή της πρωταγωνίστριας είναι ότι σε 24μήνες έκανε 82συνεδρίες, δηλαδή 3,4 συνεδρίες το μήνα. Η 35χρονη δηλαδή εκτός από κάτι διακοπές και γιορτές δεν είχε χάσει συνεδρία, αυτό είναι και ένα καλό παράδειγμα για το ποιος οδηγεί την θεραπεία τελικά. Ο απόλυτος οδηγός της θεραπείας είναι ο άνθρωπος που θέλει δια καώς να αλλάξει τη ζωή του. Αυτό ξέρει μόνο, 'πάω μόνο μπροστά και το μέλλον μου ακολουθεί εμένα'. Μετρήσαμε περίπου 20μετρήσεις που το βάρος της θεραπευόμενης ήταν πάνω, το 1/4 δηλαδή των μετρήσεων ήταν αρνητικό, ποτέ όμως δεν έπαιρνε πολύ, ποτέ δεν έκανε εκρήξεις με τρομερές τιμές προς τα πάνω, πράγμα που δείχνει ότι διατηρούσε την επαφή με τους στόχους της και τον καλό της εαυτό. Όταν ανακάλυψε τα καλά της στοιχεία ποτέ δεν τα άφησε να φύγουν, τα ήθελε εκεί συνέχεια μαζί της. Μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε και το στοιχείο της ημέρας, τον Αύγουστο του 2012 έκανε 4 συνεδρίες και του 2013, 3 συνεδρίες. Κανένα μήνα δεν έκανε κάτω από 3 συνεδρίες και κανένα διάστημα δεν υπήρξε κενό ούτε από πλευράς ειδικού και θεραπευόμενου πάνω από 14ημέρες. Από την αρχή άκουσε καλά τα λόγια μου και έκανε ακριβώς ότι της είπαμε στα δύσκολα σημεία της θεραπείας. Η παραπάνω περιγραφή δίνει και τέλος στα σενάρια περί δραστικής μείωσης κιλών και άλλες τέτοιες αρλούμπες. Για να χάσεις κιλά θες χρόνο και αν στην αρχή σου λέγανε ότι θα περνάει μήνας και θα έπαιρνες 200γραμμάρια ενώ εσύ περίμενες να χάσεις 1 τόνο λίπους, δεν θα έκανες τίποτα. Πολλοί μήνες ίσως και οι μισοί είχαν μείωση βάρους από 1-1,2 κιλά, αλλά αυτό θα μπορούσε να είναι και μια καλή δικαολογία να λες ΄μόνο 1κιλό ας κάτσω στο καναπέ μου 2-3δεκαετίες αδρανής'. Διάλεξε, γιατί τα επόμενα 2 χρόνια είτε Παχύσαρκη είτε όχι θα περάσουν, εσύ που θες να ανήκεις;

Οι 3 διαστάσεις της δίαιτας

Ο χρόνος μεταξύ μιας συνεδρίας και της επόμενης είναι το θέμα που θα αναφερθούμε σήμερα. Πως απλώνεται αυτός ο χρόνος μπροστά μας. Υπάρχουν προσεκτικότερες ημέρες από κάποιες άλλες; Σε τι φάσεις χωρίζεται και ποιο ρόλο παίζει η κάθε φάση στο αδυνάτισμα; Το σημερινό μας άρθρο θα κάνει μια ανάλυση για το πως χωρίζεται ο χρόνος μέσα μας όταν ο διαιτολόγος μας λέει ότι θα τα πούμε σε μία εβδομάδα ή δύο. Τι ρόλο θα παίξει αυτό στο αδυνάτισμα;
Ο ενδιάμεσος χώρος
    Όταν ο ειδικός προτείνει την θεραπεία που θα ακολουθηθεί θα πρέπει να γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως θα δεχθεί ο πρωταγωνιστής αυτό που θα του προταθεί. Συνεδρίες εβδομαδιαίες ή 14ήμερες; Αν ο ειδικός προτείνει 14ήμερες συνεδρίες αυτόματα θα ανοίξει ένα μεγάλο χώρο στο διάστημα των 14ημερών που ονομάζεται ενδιάμεσος χώρος. Ο χώρος αυτός εξαρτάται από το πόσες ημέρες απρόσεκτος ήταν ο πρωταγωνιστής. Ο ενδιάμεσος χώρος είναι ημέρες μεταξύ προσεκτικών και απρόσεκτων ημερών. Αν οι απρόσεκτες ημέρες ήταν 6 ο ενδιάμεσος χώρος είναι 4 ημέρες και μένουν άλλες 4 ημέρες προσοχής. Ο χώρος αυτός ποικίλλει και εξαρτάτια από πολλούς παράγοντες πόσες ημέρες θα είναι. Αν είχαμε ένα θεραπευόμενο που μετρούσε καθημερινά το βάρος του μετά από 3μήνες θεραπείας θα είχαμε τις πρώτες 6ημέρες σχετικά απρόσεκτα, 3 ημέρες ισσοροπία και τις υπόλοιπες 5 εντός προγράμματος. Στις 14ήμερες συνεδρίες μεγαλώνει πάρα πολύ ο απρόσεκτος χώρος και ο ενδιάμεσος, με συνέπεια να μειώνουν τον προσεκτικό χώρο. Αυτοί οι 3 χώροι μέσα σε μια δίαιτα υπάρχουν από την 1η ημέρα έναρξης της θεραπείας, με το πάτημα του κουμπιού.
Από το τέλος προς την αρχή 
    Έχουμε σε πολλά μας άρθρα αναφέρει ότι η θεραπεία χτίζεται πάνω στο πότε είναι η μέτρηση. Βάση αποτελεί η ημερομηνία συνεδρίας, εκεί πάνω ορίζονται ο α)απρόσεκτος χώρος β)ο ενδιάμεσος χώρος και γ)ο προσεκτικός χώρος. Ο χώρος που είναι κοντά στην μέτρηση είναι ο προσεκτικός χώρος, ο χώρος που έπεται της μέτρησης είναι ο απρόσεκτος χώρος και μεταξύ τους ο ενδιάμεσος χώρος. Όταν ορίζουμε συνεδρία μετά από 14ημέρες από το πρώτο λεπτό ο θεραπευόμενος χωρίζει αυτούς τους χώρους στο μυαλό του. Πάντα ο τρόπος που θα χωρίσει τις ημέρες θα πατάει πάνω σε αυτό το τρισδιάστατο τοπίο. Αμέσως μόλις ζυγιστεί ακολουθεί 4-5 ημέρες μη προσοχής και ανόδου της ποσότητας τροφής. Αυτός ο χώρος στην αρχή είναι πολύ μικρός και στην πορεία μεγαλώνει, αν μεγαλώσει ο χώρος αυτός, θα μεγαλώσει και ο ενδιάμεσος χώρος. Ο μεγαλύτερος προσεκτικός χώρος είναι την πρώτη εβδομάδα και από εκεί και μετά αρχίζει και μικραίνει. Ποτέ ξανά μέσα στη θεραπεία δεν είναι τόσο μεγάλος όσο στην αρχή. Αν για πράδειγμα ο πρωταγωνιστής έχει κάνει 3 προσπάθειες να αδυνατίσει στο παρελθόν, πάντα οι πιο προσεκτικές ημέρες (σε αριθμό) ήταν στην 1η θεραπεία. Εδώ μέσα κρύβεται και η απάντηση στην ερώτηση 'κολλάει ο μεταβολισμός'. Πως να μην κολλάει αφού οι προσεκτικές μέρες μειώνονται, μέχρι του σημείου που οι προσεκτικές ημέρες είναι μόνο οι δύο προηγούμενες της μέτρησης.
Τι είναι ο ενδιάμεσος χώρος; 
Ενδιάμεσος χώρος σε μια δίαιτα είναι η πόρτα που συνδέει τις προσεκτικές με τις απρόσεκτες ημέρες. Ο χώρος αυτός δομείται αναπόφευκτα επειδή στη θεραπεία υπάρχουν απρόσεκτες ημέρες. Στην αρχή της θεραπείας επειδή οι ημέρες μη προσοχής είναι λίγες, είναι μικρός χώρος και αρκεί μια ημέρα για να επανέθλει ο θεραπευόμενος σε προσεκτικές μέρες και πάλι. Στην πορεία οι απρόσεκτες ημέρες αυξάνονται και η ικανότητα του οργανισμού να επανέλθει γρήγορα σε προσεκτικές ημέρες μειώνεται, έτσι ανακλαστικά αυξάνει τον ενδιάμεσο χώρο για να μπορέσει να μπει ομαλά σε προσεκτικές ημέρες. Στην πορεία ο ενδιάμεσος χώρος είναι ανάλογος των απρόσεκτων ημερών. Οι 3 χώροι υπάρχουν σε μια θεραπεία είτε οι συνεδρίες είναι εβδομαδιαίες, είτε 14ήμερες. Στις εβδομαδιαίες συνεδρίες, απλά δεν μπορούν να πάρουν μεγάλες διαστάσεις γρήγορα, αργούν να μεγαλώσουν και για τον λόγο ότι η ζυγαριά έρχεται πολύ γρήγορα. Η πίεση που ασκεί η ζυγαριά είναι αφόρητη από ένα σημείο και έπειτα και είναι ιδιαίτερα ορατή στις εβδομαδιαίες συνεδρίες. Οι οποίες οδηγούν σίγουρα πιο γρήγορα τον θεραπευόμενο σε αποφάσεις. Αποφάσεις που σε 14ήμερες συνεδρίες απλά αιωρούνται στο χώρο χωρίς να λαμβάνονται. Οι εβδομαδίαιες συνεδρίες από άποψη μείωσης βάρους κρατάνε τον α και β χώρο πιεστικά σε χαμηλά επίπεδα και από άποψη μείωσης βάρους προσφέρουν καλά αποτελέσματα. Τα ίδια αποτελέσματα δεν θα τα προσφέρουν οι 14ήμερες συνεδρίες. Αν σε 2μήνες με εβδομαδιαίες συνεδρίες χαθούν 6-8 κιλά σε 14ήμερες υπολογίστε τα μισά. Από τους 4 μήνες και μετά ο χώρος α και β σχεδόν καταλαμβάνουν όλες τις ημέρες και σε εβδομαδιαίες συνεδρίες και σε 14ήμερες. Εκεί δεν υπάρχει κανένα αποτέλεσμα και αυτό θα ερμηνευθεί ως κόλλημα του μεταβολισμού. Μια πολύ χαζή εξήγηση. Σε εβδομαδιαίες συνεδρίες ο α και β χώρος πιέζει αφόρητα τον θεραπευόμενο να μεγαλώσει και μας ζητά πολλές φορές να κάνουμε τις εβδομαδιαίες συνεδρίες, 14ήμερες. Πράγμα που ο ειδικός αν το κάνει απλά θα μεταφέρει τις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν σήμερα για πολύ αργότερα. Απλά αυτό που θα γίνει είναι οι 3 απρόσεκτες ημέρες και οι 2 μεταβατικές θα διπλασιαστούν και τριπλασιαστούν και αν οι συνεδρίες ήταν κάθε 3εβδομάδες, θα τετραπλασιαζόντουσαν. Αυτή είναι η εξέλιξη των συνεδριών και ο ειδικός μετά από συζήτηση έχει ως μοναδική επιλογή να πατήσει το κουμπί εξόδου του θεραπευόμενου.
Συμπέρασμα
   Ο χώρος που βρίσκεται και απλώνεται μπροστά σε μια δίαιτα δεν είναι μόνο προσεκτικός και αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο θεραπευόμενος. Από την στιγμή που θα υπάρχει ζυγαριά στο τέλος της εβδομάδας αυτόματα από εκεί και πίσω ο χώρος αποκτά διαστάσεις. Αυτές τις διαστάσεις δεν τις παίρνει αν πει ο πρωταγωνιστής ότι θα κάνει μόνος του δίαιτα. Οι διαστάσεις είναι 3 και θα μπορούσαν να έχουν και μια άλλη ερμηνεία. Ο χώρος α) είναι αυτός που φλερτάρει με το παρελθόν, β)ο χώρος που απορροφά πίεση και συνδέει παρελθόν και μέλλον γ) τα όνειρα και οι προσδοκίες για ένα καλό σώμα, μέλλον. Οι πιο προσεκτικές ημέρες του θεραπευόμενου είναι στην αρχή της δίαιτας και αριθμητικά στην πρώτη δίαιτα που θα κάνει στη ζωή του. Ο ενδιάμεσος χώρος δομείται επειδή υπάρχουν απρόσεκτες ημέρες και απρόσεκτες ημέρες δεν γίνεται να μην υπάρχουν σε μια ημέρα. Στο συναίσθημα αυτό πρέπει ο ειδικός να φερθεί με σεβασμό και πρέπει να φτιάξει τη φόρμουλα εκείνη για να μην μεγαλώσει ο α και β χώρος πράγμα εξαιρετικά δύσκολο και ως σήμερα δεν υπάρχει τέτοια φόρμουλα. Ο α και β χώρος καταλαμβάνουν στην αρχή το 20% των ημερών και φτάνουν μέχρι το 90%. Σχεδόν όλη η θεραπεία από 1 σημείο και έπειτα είναι απρόσεκτες ημέρες και ημέρες που ισορροπούν τις απρόσεκτες και το βράδι πριν την μέτρηση γιαούρτι. Έτσι καταλήγει η θεραπεία μετά από 4 μήνες. Όταν κάποιες φορές ακούω την ερώτηση 'πόσο καιρό κάνεις δίαιτα' και ο άλλος απαντά '12μήνες' και λέει ξανά ο πρώτος 'πόσα έχεις χάσει', '12κιλά' και ξαναλέει ο πρώτος 'τόσο λίγο'. Λες και όλος αυτός ο καιρός είναι στις προσταγές της Θεάς Δίαιτας.

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Η πίεση της ζυγαριάς

Στο σημερινό μας άρθρο θα αναλύσουμε τι συμβαίνει στην ψυχοσύνθεση του θεραπευόμενου όταν μια συνεδρία δεν γίνεται. Θα κάνουμε μια ανάλυση στο πρώτο δίμηνο, στο εξάμηνο και στο χρόνο. Τα αποτελέσματα είναι πολύ ενδιαφέροντα και φωτίζουν ένα σημείο κλειδί στη θεραπεία. Έχουμε υποστηρίξει σε πολλά μας άρθρα ότι το αδυνάτισμα είναι οι συνεδρίες, οι οποίες αν καθυστερούν αναβάλονται ή διακόπτονται δρουν καταλυτικά στην άνοδο του βάρους ή στην έξοδο από τη θεραπεία. Η σημερινή μας ανάλυση θα πάει σε επίπεδο ημέρας και θα γίνει μια λεπτομερής αναφορά στις πόσες ημέρες μη-συνεδρίας η θεραπεία παγώνει και δεν ξαναεπιστρέφει ποτέ. Πόσο ρόλο παίζουν οι λεπτομέρειες στη θεραπεία και πόσο χειρουργικά βήματα πρέπει να γίνονται για να είναι η θεραπεία πάντα στις ράγες;
Ο αξιολογικός χρόνος
Ο χρόνος σε μια δίαιτα δεν κυλάει 'εβδομάδα και 1 κιλό', ο αξιολογικός χρόνος δρα πολύ διαφορετικά. Δρα με το πότε τοποθετείται η συνεδρία. Αν σε εβδομαδιαίες συνεδρίες ακυρωθεί μία, ο αξιολογικός χρόνος δεν είναι 14ημέρες αλλά 4-5. Μια ακύρωση μειώνει τον αξιολογικό χρόνο στο 1/3. Χρόνος που στην πορεία θα μειωθεί και άλλο στο 1/5 και ίσως και λιγότερο. Η ακύρωση μιας συνεδρίας μεταφέρει την αξιολόγηση στην επόμενη εβδομάδα. Άρα χάνεται πολύτιμος χρόνος.  Δεν σημαίνει ότι 14ημέρες είναι όλες ημέρες προσοχής. Μετά από μια ακύρωση υπάρχει η πρώτη εβδομάδα που δεν υπάρχει προσοχή, άλλες 5ημέρες για να βρει το βηματισμό του ο θεραπευόμενος και μένει ο υπόλοιπος χρόνος για αδυνάτισμα. Αυτές οι ενδιάμεσες 4-5 ημέρες είναι ο ενδιάμεσος χώρος που θα μιλήσουμε πολύ σύντομα γι' αυτόν σε ειδικό άρθρο μας. Αν δεν υπάρξει ακύρωση αυτές οι μεταβατικές 4-5 ημέρες κερδίζονται και καταμετρώνται στον αξιολογικό χρόνο. Αν κάνουμε μια εξάμηνη ανασκόπηση σε μια θεραπεία με 4 ακυρώσεις συνεδριών προσέξτε τι τρύπα έχουμε ανοίξει: αν δεν ακυρωθεί καμία συνεδρία έχουμε 80-90ημέρες προσοχής. Αν ακυρωθούν 4 συνεδρίες (που είναι το πιθανότερο) αφαιρούμε άλλες 38ημέρες προσοχής δηλαδή από τις 168ημέρες αφαιρούμε 80ημέρες επειδή η θεραπεία σε διάφορα σημεία πέφτει 30 - 50 - 80%  και άλλες 38 ημέρες. Πάμε δηλαδή να πετύχουμε να χάσουμε 15κιλά σε 6μήνες με 50ημέρες προσοχής.
Ακύρωση συνεδρίας το πρώτο δίμηνο
   Οι πρώτες εβδομάδας θεραπείας έχουν μια ταχύτητα που οι ακυρώσεις δεν αποσπούν ιδιαίτερα τον θεραπευόμενο από το αδυνάτισμα. Οι αμυντικοί μηχανισμοί δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη να δουλεύουν καλά και μια συνεδρία που δεν θα γίνει την 5η εβδομάδα για παράδειγμα αφαιρεί το 50% του αποτελέσματος από την επόμενη μέτρηση. Σαν αριθμός δεν είναι μικρός αλλά σε σχέση με τις ακυρώσεις σε άλλα χρονικά σημεία, λέμε ότι δεν παίζει ρόλο. Αν περιμένουμε να χάσει 1 κιλό σε μία εβδομάδα, θα χάσει 1 κιλό σε 2 εβδομάδες. Η θεραπεία απλά θα καθυστερήσει λίγο, αλλά θα προχωρήσει κανονικά. Ο ενδιάμεσος χώρος (όπως ονομάζουμε) είναι πολύ συρρικνωμένος και μπορεί πολύ γρήγορα ο θεραπευόμενος να περάσει από ψυχική κατάσταση μη προσοχής, σε προσοχή πολύ γρήγορα. Αυτές οι 4-5 ημέρες σταθεροποίησης είναι 1 ημέρα, άρα από τις 14ημέρες έχουμε 10ημέρες προσοχής και 4 μη προσοχής. Η ακύρωση στην αρχή, αποσπά μόνο για λίγο τον θεραπευόμενο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο θεραπευόμενος μπορεί πιο γρήγορα να επιστρέψει και πάλι στη θεραπεία του, γιατί οι αμυντικοί μηχανισμοί δεν έχουν μεγαλώσει για να του παίρνει πιο πολύ χρόνο.
Ακύρωση στο εξάμηνο
    Η ακύρωση μιας συνεδρίας μετά από 6μήνες είναι 2 εβδομάδες με άνοδο στις ποσότητες του φαγητού και άλλη μία με μια σχετική σταθεροποίηση. Δηλαδή αν η τελευταία συνεδρία είχε γίνει την 1η Σεπτέμβρη και η συνεδρία στις 8 Σεπτέμβρη δεν πραγματοποιείται, μετράμε 14ημέρες με αύξηση ποσότητας τροφής 16-18 ημέρες και 3-5ημέρες μιας σχετικής σταθεροποίησης, όχι μείωσης. 1-2κιλά μπορεί να κοστίσει αυτό. Κάθε ακύρωση μετά τους 4μήνες είναι πλήρη αποδιοργάνωση της θεραπείας. Ο θεραπευόμενος μετά τον 5ο μήνα δείχνει ισχυρά δείγματα ότι καταστάσεις που τον φέρνουν να χάνει το ρυθμό του, να μην μπορεί να επιστρέψει σε υγιής ρυθμούς αδυνατίσματος. Κάθε ακύρωση σε συνεδρία δεν είναι μια φυσιολογική κατάσταση, κάθε ακύρωση είναι πρόβα εξόδου.  Κάθε ακύρωση του παίρνει τετραπλάσιο χρόνο να επιστρέψει σε ρυθμούς αδυνατίσματος. Αν δε ακυρωθεί και δεύτερη συνεδρία κολλητά στη πρώτη το παιχνίδι θεωρείται τελειωμένο. Συνοψίζοντας να πούμε ότι μία ακύρωση 6μήνες μετά την έναρξη μιας δίαιτας, ανεβάζει τις ποσότητες τροφής 50-70% πάνω από την συνιστώμενη ποσότητα, με συνέπεια προσθήκη βάρους. 
Ακύρωση μετά από 12μήνες
Η ακύρωση συνεδρίας μετά από 12μήνες είναι πάντα ραντεβού εξόδου. Σε κάθε ακύρωση είναι πάντα μία καλή ευκαιρία να μην επιστρέψει ο θεραπευόμενος. Οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι πανίσχυροι και απαιτητικοί (ανεξαρτήτου πόσα κιλά έχει χάσει). Το αδυνάτισμα έχει χάσει, ο στόχος πια δεν είναι να γίνει η θεραπεία σωστά, αλλά πως θα αποφευχθεί η αξιολόγηση και η συνεδρία. Γίνεται ο βασικός στόχος του θεραπευόμενου, κάθε ακύρωση ανάσα ζωής. Οι συνεδρίες γίνονται για να μην παίρνει κιλά ο θεραπευόμενος, όσο μακριά και αν είναι από το στόχο του. Κάθε ακύρωση συνεδρίας κοστίζει από 1κιλό και πάνω και οι ποσότητες έχουν ανέβει δύο φορές πάνω σε σχέση με την αρχή. Δηλαδή σε κάθε ακύρωση τρώει 2 φορές περισσότερο φαγητό απ' την ημέρα που ξεκίνησε τη θεραπεία. Η ικανότητα επαναφοράς έχει εξαφανιστεί και δεν συζητάμε να επιστρέψει σε ρυθμό μείωσης βάρους, αλλά σε ρυθμό να μην τρώει απλά πολύ. Δεν μπορεί και σε κάθε ακύρωση επιστρέφει και με μεγαλύτερες ποσότητες. Είμαστε στη φάση που η ζυγαριά ανεβαίνει. Η απόφαση εξόδου πάει από βδομάδα σε βδομάδα. Μετά την ακύρωση ο ψυχισμός του αλλάζει μέρα με τη μέρα. Όταν φεύγει από το διαιτολόγο λέει 'θα επιστρέψω προσεκτικό'ς, τις πρώτες 4 ημέρες τρώει πολύ μεγάλες ποσότητες φαγητού, τις επόμενες 4 λιγότερο(αλλά πολύ), η απόφαση ότι 'αυτή τη φορά θα προσέξω' έχει ξεχαστεί, η ημέρα της συνεδρίας πλησιάζει και κάτι πρέπει να κάνει, κάτι πρέπει να αποφασίσει.  Προσπαθεί πως να τινάξει αυτό το βάρος από πάνω του, έχει ακόμη 4-5 ημέρες συνεχίζει να μην προσέχει και παραμονή της συνεδρίας θα πάρει τηλέφωνο 'θα σε πάρω εγώ Θανάση πότε να έρθεις'. Ποτέ δεν θα πάρει τηλέφωνο στην αρχή της εβδομάδας ή στην μέση γιατί πιστεύει ότι μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι, πάντα στο τέλος, γιατί εκεί η πίεση είναι αφόρητη. Αν η συνεδρία αυτή δεν είναι απόφαση εξόδου, απλά θα βρεθεί μια άλλη δικαιολογία ή θα πάει να δει στο διαιτολόγο πόσο έχει πάρει.