Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Πόσες ενοχές έχει 1 σοκολατόπιτα;

   Η αλήθεια είναι ότι η λογική του εξισωτισμού είναι αρκετά βολική. Έδωσες 5 θα πάρεις 5, πλήρωσες 2 σουβλάκια θα πάρεις 2 σουβλάκια, έτρεχες με το αυτοκίνητο θα πάρεις κλήση, δουλεύεις πολύ, βγάζεις πολλά λεφτά, τρως πολλά γλυκά θα αρρωστήσεις, δεν φοράς ζώνη χτυπάς άσχημα, έπαθες έμφραγμα έτρωγες λιπαρά. Πρώτα ο άνθρωπος εξαντλεί τα περιθώρια του να αιτιολογεί τα αποτελέσματα μέσω λογικοφανών εξηγήσεων και μετά ψάχνει να βρει τα βαθύτερα αίτια. Αν η εξήγηση είναι και αρκετά λογικοφανής, δεν ψάχνει τίποτα, αυτό οφείλεται σ’ αυτό και τέλος. Αν πίσω απ’ τ’ αποτελέσματα κρύβονται τρανταχτές αιτίες τότε κυριαρχεί και μια κρυφή χαρά, σαν να λέμε, 'μην πας μακριά το βρήκα έπαθε έμφραγμα γιατί έτρωγε πολύ κρέας'. Η αλήθεια βέβαια είναι πολύ βαθύτερη σαν να λέμε ‘χαίρομαι που έπαθε έμφραγμα, γιατί είναι αυτός και όχι εγώ και χαίρομαι ακόμη περισσότερο που το έπαθε με αυτό το τρόπο γιατί δεν θα είχε εξήγηση η χαρά μου που ούτως ή αλλιώς θα υπήρχε’. Έτσι κάτω απ’ το φλιτζάνι του καφέ βάζουμε και μια χαρτοπετσέτα μην τυχόν και πέσουν οι χρωστικές του καφέ και λερώσουν το τραπέζι. Η αιτιολογική ερμηνεία βολεύει τον συναισθηματισμό μας και ερμηνεύει λογικά, ένστικτα που αν θα προσπαθούσαμε να τα ερμηνεύσουμε με συναισθηματικούς όρους θα τρομάζαμε μπρος σε αυτά που θα βλέπαμε. Έτσι έχουμε από πριν μια τάση να βάζουμε αιτίες σε φαινόμενα, ή να θέλουμε τα φαινόμενα να έχουν εξανθρωπισμένες αιτίες για να βολεύουν την εξήγηση, τη ζωή μας, τη καθημερινότητα μας, τη κακία μας. Έτσι θα θέλαμε να υπάρχει η κόλαση για να αισθανόμαστε ότι κάπου κάποτε θα υπάρξει μια ανώτερη δικαιοσύνη ακόμη και στους ισχυρούς που εμείς δεν μπορούμε να τιμωρήσουμε σήμερα, τους οποίους ενώ θα είναι πνεύμα θα τους τιμωρήσει υλιστικά, σε μια άλλη διάσταση, η οποία θα τους καίει καθημερινά, θα υποφέρουν κτλ, αλλά πως θα καίγονται αφού θα είναι πνεύματα ή να υπάρχει ο Παράδεισος που ενώ ο ισχυρός, κακός στη ζωή, μπορεί να περνάει καλά και να μην τιμωρείται, αλλά Παράδεισο δεν θα πάει που θα είναι για πάντα, το πνεύμα δηλαδή θα έχει καθημερινότητα και θα περνάει υλιστικά καλά ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, γιατί ο άνθρωπος όταν θέλει να ερμηνεύσει το καλό και το κακό, οι έννοιες πάνε περίπατο, αρκεί να βολεύει εμάς να χωράμε μέσα εκεί. Θα ήταν δύσκολο ο άνθρωπος να ερμηνεύσει ότι ο κακός ισχυρός δεν θα τιμωρηθεί ποτέ και πάντα θα περνάει καλά. Η εισαγωγή μας ξέφυγε απ’ αυτό που τελικά θέλουμε να πούμε αλλά θα την αφήσουμε ως έχει για καλύτερη ερμηνεία των λεγομένων μας. Μιας και το σημερινό μας θέμα έχει να κάνει με τον εξισωτισμό στις θερμίδες, το βάρος, τα κιλά, το λίπος, τον άνθρωπο κτλ.
Εξισωτισμός στο Βάρος
    Η λογική τρώω πολύ, καίω πολλές θερμίδες, γυμνάζομαι πολύ, τρώω πολλά γλυκά, πήρα πολύ γιατί έφαγα πολύ, έχασα πολύ γιατί έκανα πολύ γυμναστική, κυριαρχεί στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας και ειδικότερα τη διατροφή και το βάρος μας. Όταν ξεκινάμε να μιλάμε για δίαιτα, βάρος και ότι αυτά αφορά ξεκινάει ο απόλυτος εξισωτισμός και όλα υπακούουν σε τυφλούς κανόνες που καμία σχέση με τη Βιολογία και την καθημερινότητα έχουν. Φράσεις όπως : τρως πολλές θερμίδες και είσαι παχύς, εσύ γυμνάζεσαι όσο και να φας δεν παχαίνεις, μία τυρόπιτα πρέπει να τρέξεις 10Km για να την κάψεις, πως θες να χάσεις κιλά όταν τρως 3000θερμίδες την ημέρα, αν κόψεις 1000θερμίδες την ημέρα θα χάνεις ένα κιλό την εβδομάδα, δηλαδή 52κιλά το χρόνο και 520 τη δεκαετία, αν κόψεις μόνο μια φέτα τυρί τη μέρα δεν παίρνεις 120θερμίδες (και αδυνάτισε), πρέπει να τρέξεις 10km για να κάψεις μια κρέπα...Μέχρι το πρωί θα γράφαμε τον απόλυτο εξισωτισμό που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος για να βολέψει λέξεις και σκέψεις όταν είναι ή θέλει να κάνει δίαιτα. Σαν το σώμα να υπηρετεί το βόλεμα του συναισθηματισμού ανάλογα τη μέρα, την ώρα, το θυμικό, πως ξυπνήσαμε, πως κοιμηθήκαμε και πως μαλώσαμε. Τα πράγματα δεν είναι έτσι, το σώμα δεν υπηρετεί μια λογιστική λογική 'έσοδα-έξοδα' αλλά τη λογική της επιβίωσης, της ζωής, ή όπως κάποτε το είχε ονομάσει φιλοσοφικά ο Σοπενάουερ 'θέληση για Ζωή'. Πως σκέφτεται ένας άνθρωπος που θέλει να σκάσει απ' το φαγητό το Σαββατόβραδο; Θα φάει το μεσημέρι σαλάτα, θα ψοφήσει απ' τη πείνα Τετάρτη και Πέμπτη για να φάει το Σάββατο 25κομμάτια πίτσα, θα τρέξει τη Δευτέρα 25 χιλιόμετρα στο διάδρομο για να φάει τη Κυριακή 2 μερίδες σοκολατόπιτα υπηρετώντας τη δικιά του συναισθηματική λογική. Αυτό τον βολεύει, έτσι τα ερμηνεύει. Έτσι η δίαιτα έχει καταντήσει ένα τεράστιο βιβλίο εσόδων-εξόδων, βασιζόμενο σε μια λογική μη φας αυτό έχει τόσες θερμίδες, φάε αυτό έχει αυτές τις θερμίδες, αν κάνεις τόσο διάδρομο θα διαγράψεις τα 5 ουίσκι που ήπιες χτες και αν κάνεις 7 κοιλιακούς μπορείς άνετα να φας 2 καλαμάκια παραπάνω. 
Πως λειτουργεί το Σώμα; 
   Το σώμα μας λειτουργεί ομοιοστατικά υπηρετώντας την επιβίωση μας, έτσι αν ξεκινήσουμε να τρώμε λίγο ρίχνει τις ανάγκες του, αν ξεκινήσουμε να τρώμε περισσότερο αυξάνει τις καύσεις του, έτσι ένας αδύνατος άνθρωπος μπορεί και επιβιώνει με λιγότερο φαγητό ή ένας παχύσαρκος δεν πεθαίνει τρώγοντας συνεχώς περισσότερο και περισσότερο. Επίσης το σώμα μας δεν επιθυμεί τα ξαφνικά γεγονότα ακόμη και αν αυτά είναι προς υγιεινότερες συνήθειες, οι αλλαγές όταν γίνονται πρέπει να είναι ήπιες και προσαρμοστικές, έτσι όταν εμείς προσπαθούμε να βολέψουμε σε 1 εβδομάδα, φίλους, διακοπές, γυμναστήριο, ενοχές, γλυκά, παγωτά, ποτά και ταβέρνες το πολύ πολύ να πάρουμε 2-3 κιλά πράγμα που συνήθως συμβαίνει τον Αύγουστο. Το σώμα μας έχει μοναδικό σκοπό την επιβίωση και υπακούει μόνο σε αυτό το κανόνα, τα υπόλοιπα είναι να βολεύουμε τις ενοχές μας. Απότομες αυξομειώσεις ποσότητας τροφής, απότομες αλλαγές στο είδος της τροφής, απότομες αλλαγές στις ώρες, ημέρες των γευμάτων μας δεν βοηθούν στη μείωση βάρους. Η δίαιτα δεν είναι ένα χαρτί εσόδων-εξόδων που αντιστοιχούμε λεπτά στο διάδρομο με μπάλες παγωτό, κάθε δίαιτα πρέπει να συνοδεύεται με ήπιες προσαρμοστικές αλλαγές. Φανταστείτε το σώμα μας να υπηρετούσε τη λογική '1000 άνθρωποι μπορούν να φάνε τροφή που αντιστοιχεί σε 4 δισεκατομμύρια ανθρώπων επειδή θα κάνουν 20ώρες την ημέρα διάδρομο και επειδή έτυχε αυτό το είδος ζώου να έχει ενοχούλες για το παγωτό που έφαγε'. 



Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Μεγάλωσες, έκανες πολλές δίαιτες αλλά...

     Η λύση της Παχυσαρκίας απαιτεί ριζοσπαστικές λύσεις, γρήγορες ενέργειες και μεγάλες αποφάσεις. Το βασικότερο, σημαντικότερο και καθοριστικότερο κομμάτι της θεραπείας είναι η αρχή. Στην αρχή στήνεται μια στέρεη βάση θεραπείας που στην βάση της θα κάτσει το μεγάλο τεχνικό κομμάτι, που δεν θα αντέξει αν δεν έχει γίνει ένα καλό ξεκαθάρισμα στην αρχή. Στο σημερινό μας άρθρο θα ξεκαθαρίσουμε ένα μεγάλο μύθο που έχει να κάνει με το αδυνάτισμα. Το σημείο εκείνο που βλέπουμε τη ζυγαριά να πέφτει, ερμηνεύεται ως αδυνάτισμα, πράγμα εξαιρετικά λάθος, δεν είναι αδυνάτισμα, είναι υφέρπουσα πάχυνση. Όταν χάνεις 1 κιλό, είναι σαν να παίρνεις 1 κιλό τη Τετάρτη και να αφήνεις 1,2κιλά την Παρασκευή. Δεν χάνεις κιλά, απλά τα μεταφέρεις αργότερα. Η δίαιτα είναι μια διαδικασία που παχαίνεις και τα αποτελέσματα τα βλέπεις - ανάλογα με τον χρόνο που έχεις αφιερώσει σε αυτή - λίγο μετά. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που έχουν κάνει δίαιτες, (αποφεύγοντας διπλωματικά να πω 'όλοι') μετά από μερικές εβδομάδες ή μήνες παίρνουν όλα τα κιλά που έχασαν και περισσότερα. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν μπαίνουν σε τέτοιου είδους θεραπείες είναι πλήρως ανενημέρωτοι τι είναι δίαιτα και πλήρως ανενημέρωτοι τι είναι Παχυσαρκία. Έτσι μετά από μερικούς μήνες έχουν παχύνει πάλι και η τρύπα στο νερό μεγαλώνει. Το σχέδιο δεν πήγε καλά και ο ασθενής πάχυνε πάλι και κοιταζόμαστε στα μάτια τι έφταιξε. Τι έφταιξε; Η ίδια η δίαιτα έφταιξε που δεν έχουμε κατανοήσει ότι δεν δουλεύει. Η δίαιτα παχαίνει. Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι όταν κάνουν δίαιτα παχαίνουν, γιατί δημιουργούν μια λανθάνουσα δυναμική που εγκαθίσταται και λειτουργεί απ' τη 1η μέρα δίαιτας.
Υποβόσκουσα Παχυσαρκία
   Και ρωτώ εγώ γιατί ένας άνθρωπος που χάνει 30κιλά και έχει σταματήσει τη δίαιτα του και ξεκινάει και παίρνει κιλά, γιατί να πάρει και τα 30κιλά και όχι τα 10, τα 15. Η απάντηση είναι γιατί μόλις αίρεται το πλαίσιο της θεραπείας, η προηγούμενη συμπεριφορά που έχει ενισχυθεί, έρχεται με φόρα. Η δίαιτα είναι χρόνος που ο θεραπευόμενος καταπιέζεται και λόγω του γεγονότος αυτού φτιάχνει μηχανισμούς άμυνας, μηχανισμούς απόδρασης, μηχανισμούς αποσυμπίεσης. Οι μηχανισμοί αυτοί όταν δημιουργηθούν δεν φεύγουν ποτέ απ' τη ζωή του ασθενή. Όποτε κάνει δίαιτα θα ξυπνάνε, άλλοτε με την 1η μέρα δίαιτας, άλλοτε στην 14η, πάντα πριν την 6η εβδομάδα. Ακόμη και αν το κενό μεταξύ μιας δίαιτας και μιας άλλης είναι 10 ή 15 χρόνια αρκούν 6 εβδομάδες για να ξυπνήσει σύσσωμος ο μηχανισμός. Έτσι η Παχυσαρκία δεν είναι μια ασθένεια που κάποιος συσσωρεύει λίπος σε βαθμό τέτοιο που αυτό οδηγεί σε πληθώρα παθήσεων, αλλά είναι πολύ επικίνδυνη γιατί ακινητοποιεί τον ασθενή υψώνοντας θηριώδεις μηχανισμούς άμυνας στη θεραπεία. Έτσι δεν είναι μόνο ότι ένας άνθρωπος παίρνει βάρος, αλλά ο τρόπος που θα χρησιμοποιήσει για να το χάσει του προκαλεί και μια άλλη πάθηση που είναι πιο επικίνδυνη και είναι μόνιμη και χρόνια προσβάλλοντας τη μνήμη. Όταν κάποιοπς ξεκινάει μια δίαιτα πρέπει να τα γνωρίζει αυτά εξαιρετικά καλά, γιατί η δίαιτα δεν είναι παιχνίδι θερμίδων και αριθμών, είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και μεγάλο και δεν κάνει να παίζουμε με πράγματα που δεν γνωρίζουμε. Όσο περισσότερες δίαιτες, τόσο λιγότερη η μείωση βάρους, μέχρι να μην χάνεται γραμμάριο.
Η Δίαιτα Παχαίνει
   Αφού έχει φτάσει στο σημείο να παρακαλάει ο θεραπευόμενος πότε θα τελειώσει η δίαιτα να φάει και πάλι με την ησυχία του, πριν απ' αυτό εφευρίσκει 1002 τρόπους πως να μην είναι στη συνεδρία του. Τα ψέματα και οι δικαιολογίες γίνονται καθεστώς, πράγμα που έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές ο ειδικός πρέπει να το διακόπτει αμέσως με κάθε κόστος. Αφού η δίαιτα τελειώσει και το πλαίσιο αρθεί, ο θεραπευόμενος με διπλή, τριπλή και τετραπλή ορμή επιστρέφει στις συνήθειες του. Τι άφησε πίσω της η δίαιτα; Από άποψη θεραπείας τίποτα, από άποψη ασθένειας τη διεύρυνε σε βαθμό τεράστιο, δημιούργησε τεράστια ορμή λόγω της πίεσης που συσσώρευε ο θεραπευόμενος εντός της δίαιτας και ο θεραπευόμενος δημιούργησε μέσα του μηχανισμούς αντίστασης στη δίαιτα. Άρα είμαστε με το ρολόι στο χέρι περιμένοντας πότε θα πάρει όλα τα κιλά ο ασθενής, πράγμα το οποίο είναι μαθηματικά δεδομένο ότι θα συμβεί. Η δίαιτα όχι απλά δεν κατάφερε να τον βοηθήσει να χάσει βάρος, αλλά η ίδια η δίαιτα διεύρυνε το βάθος της ασθένειας του. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι η κακή χρήση μιας δίαιτας παχαίνει και όσο περισσότερο διαρκέσει τόσο περισσότερο παχαίνει.
Θεραπεία
   Η άποψη μας είναι ότι η θεραπεία πρέπει να είναι ανοιχτή με αυστηρούς κανόνες. Κανείς δεν υποχρεώνει κανένα να κάνει κάτι που δεν θέλει. Η ασθένεια πρέπει να αντιμετωπίζεται συμπεριφορικά και η θεραπεία πρέπει να σπάει σε 2 κομμάτια, α)ανάλυση της ασθένειας β)εφαρμογή της θεραπείας. Πριν ξεκινήσει η ζυγαριά να πέφτει πρέπει να ξέρουμε τι είδους ασθένεια θα αντιμετωπίσουμε και αφού μάθουμε καλά ποια τα πρόσωπα της έπειτα στήνουμε την επίθεση μας. Ο ασθενής πρέπει να γνωρίζει ότι το ποσοστό αποτυχίας μιας δίαιτας είναι πολύ υψηλό και πρέπει να παλέψει πολύ για να χτίσει τη θεραπεία του. Η θεραπεία είναι σαν την ξένη γλώσσα, ξεκινάς απ' το μηδέν και μαθαίνεις σιγά σιγά, γλώσσα, γραφή και ομιλία. Η επίθεση που θα επιλεγεί από ειδικό και θεραπευόμενο είναι μια πολύ εξατομικευμένη διαδικασία και πιθανόν να πρέπει να σχεδιαστεί για μία μόνο φορά και για έναν μόνο άνθρωπο. Αν πάμε να αντιμετωπίσουμε τη Παχυσαρκία μαζικά και με τροφές χτισμένες σε 'δωρικό ρυθμό' περιμένοντας να φτιάξουμε τον υπέροχο Παρθενώνα, θα καταφέρουμε ότι όλες οι 'καλές δίαιτες', ένα όμορφο, υπέροχο, πάρκινγκ άρρωστων χοντρών. Εκτός όμως απ' τους ειδικούς πρέπει να αλλάξουν και οι άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί να δοκιμάζουν οτιδήποτε για να χάσουν κιλά, να δίνουν ένα σκασμό λεφτά, να ανοίγουν αυτιά και μάτια σε οτιδήποτε πειραματικό, αλλά όταν τους πεις να το κάνουν πάλι κοιτάνε αν πίσω απ' τον ειδικό είναι κρυμμένη καμιά ζυγαριά, ή αν θα πεταχτεί απ' τον ουρανό καμιά καλή δίαιτα, έτοιμοι να εφαρμόσουν και πάλι μια καλή δίαιτα για να παχύνουν περισσότερο. Ενώ έχουν δεχτεί ότι με τον παλιό τρόπο δε λύνεται το πρόβλημα τους, αισθάνονται τρομερή ανασφάλεια να εφαρμόσουν καινούρια πράγματα. Παιδιά ο χρόνος περνάει και δε ρωτάει, πήδα ή πάρκαρε. 

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Μια light τροφή για μια πλήρη ενοχή

   Για να καταλάβουμε πως λειτουργεί η ασθένεια της Παχυσαρκίας πρέπει να μπούμε στο μυαλό ενός πάσχοντα και να αναλύσουμε το τρόπο διάρθρωσης της σκέψης και της συμπεριφοράς του. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει μιας και η ανάλυσης μιας τέτοιας συμπεριφοράς θέλει πολύ χρόνο με τον θεραπευόμενο και πολύ προσεκτική ανάλυση. Η συμπεριφορά διαφέρει μεταξύ των ανθρώπων αλλά κάποια δομικά χαρακτηριστικά είναι ίδια σε όλους και ένα απ' αυτά θα αναλύσουμε στο άρθρο μας. Ίσως το πιο δύσκολο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας θεραπευτής είναι να ξεμπερδέψει το κουβάρι και να καταλάβει. Η απαρχή της θεραπείας στηρίζεται στην κατανόηση της ασθένειας και των πλοκαμιών που απλώνει στη ζωή και την καθημερινότητα του θεραπευόμενου. Όταν γίνει γνωστό πόσο σύνθετη και πόσο δύσκολη είναι η θεραπεία της Παχυσαρκίας τότε μόνο θα μπορέσουμε να αφήσουμε πίσω μας τη στασιμότητα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη θεραπεία.
Στο Μυαλό ενός Παχύσαρκου
    Ο θεραπευόμενος φεύγει απ' το γραφείο του διαιτολόγου και πάει σπίτι του να εφαρμόσει ένα διαιτολόγιο. Η 1η εβδομάδα θα πάει καλά και θα εφαρμόσει κατά γράμμα το χαρτί, η 2η εβδομάδα επίσης θα είναι καλή και από δω και κάτω η απόδοση πέφτει πολύ γρήγορα. Φτάνουμε στην 6η εβδομάδα και παρατηρούμε το εξής, ενώ ο θεραπευόμενος 'άπλωνε' χωρίς κόπωση την προσοχή με μια σχετική σταθερότητα μέσα στις ημέρες τώρα αυτό το τοπίο έχει αλλάξει. Η καθημερινότητα αποκτά μια άλλη 'άρθρωση' εντελώς διαφορετική. Εδώ κρύβεται όλο το μυστικό και η δομή της ασθένειας. Η καθημερινότητα δεν κυλάει πια με μια απλωμένη προσοχή σε όλες τις μέρες, αλλά με μια μοιρασμένη προσοχή που υπακούει σε 'εσωτερικές φωνές' που παίρνουν το πάνω χέρι. Για να είναι μια ημέρα προσεκτική πρέπει να έχει προηγηθεί μια απρόσεκτη και για να φάει κάποιος ένα προσεκτικό φαγητό πρέπει να έχει φάει ένα απρόσεκτο και αντίστροφα. Τρώει προσεκτικά για να φάει στο μέλλον απρόσεκτα και προσεκτικές μέρες, ανταμείβονται με απρόσεκτες μέρες. Η δίαιτα έχει γίνει μπάχαλο, έχει πάει περίπατο και το σύστημα ανταλλαγής ή συναλλαγής της δίαιτας κυριαρχεί απόλυτα. Καμιά μέρα δεν περνάει χωρίς να δίνει αναφορά στο παραπάνω απόλυτα κυρίαρχο λογιστικό σύστημα, που καταγράφει τις μέρες με σχολαστική ακρίβεια και δίνει τα ανάλογα αποτελέσματα. Όλες οι δίαιτες μετατρέπονται μετά από ένα μήνα θεραπείας σε ένα σύστημα πάρε-δώσε με δικούς του όρους και κανόνες. Στόχος του παραπάνω συστήματος είναι ένας, να εξαλείψει τις ενοχές που γεννούν οι απρόσεκτες μέρες, μέσω της ψευτο-προσοχής. Ενώ ο θεραπευόμενος νομίζει ότι εφαρμόζει ένα διαιτολόγιο, αξιολογώντας 'χονδροειδώς' τον τρόπο που δρα μέσα στη θεραπεία, αντίθετα ο οργανισμός του υπολογίζει, αναλύει και καταγράφει με σχολαστική ακρίβεια αυτά που τρώει. Έτσι αν το μεσημεριανό είναι ελαφρύ, αυτό θα γίνει για να είναι το βραδινό βαρύ ή ένα δείπνο θα είναι προσεκτικό γιατί επωάζεται ένα επόμενο μεσημεριανό με 'ξεχειλώματα'. Ο τρόπος που ο εαυτός μας καταγράφει πράξεις και ενέργειες είναι τρομερά σχολαστικός, δεν υπάρχει μέρα που να μην καταγραφεί λεπτομερώς με σκοπό η επόμενη να είναι το αντίθετο της. Αυτό τον τρόπο διάρθρωσης των ημερών τον δημιουργούν-προκαλούν οι δίαιτες και η πίεση που ασκούν στο θεραπευόμενο. Ποιον θα ένοιαζε αν η επόμενη μέρα θα είναι προσεκτική αν δεν υπήρχε κάποιος (διαιτολόγος) που να ελέγξει την προσοχή.
Υποκατάστατα Ενοχών
   Τι θα ήταν τα light τρόφιμα αν δεν υπήρχαν τα γλυκά, αναψυκτικά, φαγητά με πολύ ζάχαρη και λίπος; Φυσικά τίποτα, δεν θα υπήρχαν στη ζωή μας. Έτσι και η καθημερινότητα ενός παχύσαρκου διαμορφώνεται απολύτως ενοχικά. Τι προηγείται μιας μαγιονέζας light; Μια μαγιονέζα πλήρης. Τι προηγείται μιας κομπόστας; Μια σοκολατόπιτα. Τι προηγείται μιας μακαρονάδας με 4 τυριά; Μια σαλάτα. Τι προηγείται ενός ξέφρενου διατροφικά Σαββατοκύριακου; Ένα μοναστικό διήμερο. Τι προηγείται μιας γερής οινοποσίας; Μια μπίρα χωρίς αλκοόλ. Κανείς δεν θα καταναλώσει ένα καλό γλυκό αν δεν έχει προηγηθεί ένα light γλυκό και κανείς δεν θα φύγει τριήμερο αν δεν έχει ψοφήσει απ' τη πείνα το διήμερο. Τα light τρόφιμα ή οι light επιλογές 'εγκυμονούν' ξέφρενες απενεχοποιητικές διαθέσεις μπροστά ή πίσω. Η διάρθρωση μιας δίαιτας μετά από 1,5 μήνα δίαιτας είναι Α-Π-Π-Α-Α-Π-Π-Α-Α-Α-Π-Π-Π, απρόσεκτος ή προσεκτικός. Τα light τρόφιμα από κάτω τους κρύβουν ενοχές και πριν μια light τροφή προηγείται μιας πλήρης ενοχή-τροφή.
Συμπέρασμα
    Ας πούμε, ότι προτείνουμε στο θεραπευόμενο να έρθει στη συνεδρία όχι μετά από 7 ημέρες αλλά μετά από 30ημέρες. Το πρώτο πράγμα που θα σκεφτεί θα είναι 'έχω πολύ χρόνο να φάω όπως θέλω και να τα μπαλώσω', με το που γεννάται αυτή η σκέψη η δίαιτα έχει αποτύχει. Ακόμη και κάποιος που διαβάζει αυτές τις γραμμές θα πει 'εγώ δεν θα δράσω έτσι', είναι λάθος να το σκέφτεται. Ακριβώς έτσι θα δράσει και όλοι έτσι θα δράσουν όταν μπουν σε θεραπεία, η μεταμόρφωση που θα συμβεί θα είναι πολύ μεγάλη, πρωτόγνωρη και θα γίνει εξαιρετικά γρήγορα. Όταν ένας άνθρωπος καλείται να κάνει μια δίαιτα, μέσα σε 6 εβδομάδες μετατρέπεται σε ένα λογιστικό ον που για να δώσει πρέπει να πάρει και το αντίστροφο. Ένα ηδονιστικό ον. Το αποτέλεσμα είναι η ζυγαριά να κολλήσει και να μην ξεκολλήσει με τίποτα αλλά ποιος μπορεί να καταλάβει εκεί για ποιο λόγο η ζυγαριά κόλλησε. Είναι πολύ βαθύς και δύσκολος ο τρόπος που ο εγκέφαλος λειτουργεί. Η θεραπεία για να μπορέσει να έχει αποτέλεσμα πρέπει να μην εκλαμβάνεται ως ένα πιεστικό αξιολογικό γεγονός με θερμιδομετρητή στο στόμα που ότι μπαίνει το καταγράφει και χτυπάει καμπανάκι όταν το όριο ξεπεραστεί. Οι δίαιτες πρέπει να μετατραπούν σε εκπαιδευτικές διαδικασίες οι οποίες θα αναλύουν το τρόπο δράσης της ασθένειας, τις παλιές συμπεριφορές που οδήγησαν σε πολλά κιλά και πως μπορεί να διαμορφωθεί μια νέα προσπάθεια αδυνατίσματος. Ως τότε θα περάσει πολύς χρόνος και πολλοί άνθρωποι θα 'καούν΄στο βωμό μιας νέας επιτυχημένης δίαιτας.

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Η Δίαιτα έχει 1 ευκαιρία να πετύχει

   Το πιο επικίνδυνο μικρόβιο σε 1 δίαιτα είναι η ανοσοποίηση. Όταν ανοσοποιηθείς στην ασθένεια σου και χτίσεις το τείχος τίποτα δεν το διαπερνά. Πρέπει να περάσει πολύς χρόνος μέχρι να μπορείς να καθαρίσεις τον εαυτό σου απ' τις 'σφραγίδες' που έχουν βάλει όλες οι παλιές δίαιτες. Ο χρόνος αυτός εξαρτάται απ' το πόσο χρόνο έχεις αφιερώσει σε κάθε προηγούμενη δίαιτα. Οι δίαιτες που κρατάνε πάνω από 6 μήνες πρέπει να πετύχουν, γιατί αν δεν πετύχουν αφήνουν μια βαριά σφραγίδα στο ψυχισμό του θεραπευόμενου. Αναφερόμαστε στην κατηγορία των ανθρώπων που είναι παχύσαρκοι και παραμένουν παχύσαρκοι, είναι οι άνθρωποι που αναζητούν θεραπείες και δεν καταφέρνουν να χάσουν κιλά. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν χάνουν κιλά ενώ κάνουν απεγνωσμένες προσπάθειες και δίνουν πολλά χρήματα γι' αυτό. Ο λόγος που δεν το καταφέρνουν είναι γιατί έχουν ανοσοποιηθεί. Τι σημαίνει αυτό; Δεν θα αδυνατίσουν καθόλου εύκολα, μάλλον δεν θα αδυνατίσουν ποτέ και μάλλον κάθε επόμενη δίαιτα θα είναι μια κραυγή αγωνίας για την ύπαρξη μιας ακόρεστης θέλησης που προσκρούει σε μηχανισμούς αντίστασης που σε έχουν σκοπό να μην σε αφήσουν να χάσεις γραμμάριο. Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν πολλές δίαιτες αλλά επί της ουσίας δεν κάνουν τίποτα, γιατί έχουν φτιάξει ένα περιβάλλον μέσα τους τέτοιο που όταν γεννηθεί η ελπίδα σε μερικές μέρες εξοντώνεται.
Ανοσοποίηση
   Πολλές γυναίκες έχουν συνδυάσει τις δίαιτες με την ανάγκη της γυναίκας να προσέχει τον εαυτό της. Άρα πολλές δίαιτες, πολύ προσπάθεια για ομορφιά, καλαισθησία και προσοχή. Η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες που διατηρούν ένα φυσιολογικό βάρος και δεν τους κυνηγούν τα κιλά και η ζυγαριά, έχουν δώσει εξαιρετικά μικρή προσοχή στη διατροφή και τις θερμίδες σε σχέση με εκείνες που έχουν προβλήματα βάρους. Είναι λάθος να λέμε ότι οι χοντροί άνθρωποι δεν προσέχουν, ενώ οι φυσιολογικοί προσέχουν τρομερά. Το αντίθετο συμβαίνει, οι άνθρωποι με πολλά κιλά όλοι την ημέρα ζουν υπό έναν συνειδητό θερμιδικό περιορισμό, δεν υπάρχει τροφή που να φάνε και να μην την έχουν 'καλοζυγίσει' εσωτερικά. Τότε γιατί είναι παχύσαρκοι; Γιατί έχουν ανοσοποιηθεί στις δίαιτες, οι θεραπείες δεν πιάνουν, δεν δουλεύουν, δεν τις εκλαμβάνουν ως θεραπείες και εδώ είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Όταν κάποιος πάει στο διαιτολόγο και ζητά να χάσει κιλά και το έχει κάνει αυτό 5 φορές στη ζωή του οι πιθανότητες να χάσει κιλά είναι μηδαμινές. Ξεκινάει τη δίαιτα και χάνει 2-3 κιλά την 1η και 2η εβδομάδα και αυτό ήταν, δίαιτα τέλος. Στη 3η εβδομάδα οι μηχανισμοί αντίστασης ξυπνάνε και του κόβουν κάθε ελπίδα. Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν ξεκινήσει ηλικιακά πολύ νωρίς δίαιτες και σκέφτονται να ξεκινήσουν μια νέα δίαιτα, είτε πάνε σε διαιτολόγο είτε όχι είναι το ίδιο πράγμα, εσωτερικά δεν μετακινούνται ποτέ σε περιβάλλον δίαιτας. Μένουν στάσιμα και μόνιμα σε περιβάλλον μη-δίαιτας. Η γνώμη μου είναι και θα γράψω στο μέλλον ένα λεπτομερές άρθρο γι΄αυτό, ότι ένας άνθρωπος που έχει κάνει μια δίαιτα στη ζωή του (συνήθως είναι η 1η) και αυτή έχει κρατήσει πάνω από 12μήνες, είναι εξαιρετικά δύσκολο ξανά σε όλη του ζωή να καταφέρει πάλι να βρεθεί ψυχικά σε περιβάλλον δίαιτας και να καταφέρει να χάσει κιλά. Με μια δίαιτα που έχει κρατήσει 16-18μήνες χρειάζεται πάνω από 10χρόνια ένας άνθρωπος να τοποθετήσει τον εαυτό του πάνω σε 'ράγες' δίαιτας, κάτι που δεν σημαίνει ότι θα χάσει και κιλά. Θα πει απλά αποφασίζω να ξεκινήσω δίαιτα, αλλά επί της ουσίας θα κάνει το κύκλο του 1μήνα δίαιτα και τέλος. Συνήθως οι ταλαιπωρημένοι άνθρωποι από δίαιτες έχουν πανίσχυρους μηχανισμούς αντίστασης που έχουν δομήσει αργά και σταθερά μέσα στα χρόνια που κανείς δεν τους έχει εξηγήσει ότι κάθε επόμενη δίαιτα δεν είναι μια νέα ελπίδα, αλλά μια καινούρια βαριά πέτρα στο ήδη βαρύ φορτίο. Οι άνθρωποι που έχουν κάνει πολλές δίαιτες, αλλάζουν τους διαιτολόγους σαν τα πουκάμισα, με μοναδικό κριτήριο ποιος διαιτολόγος είναι ευγενικός και τους αποδέχεται που είναι βασικό αλλά δεύτερο κριτήριο πίσω απ' το βασικότερο που είναι 'τοποθέτηση ορίων', έτσι βρίσκονται να έχουν πάει σε 10 διαιτολόγους καταφέρνοντας να κάνουν τον εσωτερικό μηχανισμό αντίστασης ισχυρότερο και το αδυνάτισμα απίθανο. Μετά την 1η μεγάλη δίαιτα, κάθε επόμενη δίαιτα ακόμη και αν οδηγήσει πρόσκαιρα σε μείωση βάρους, σε βάθος χρόνου ενισχύει τον μηχανισμό αντίστασης. Ο κάθε επόμενος διαιτολόγος είναι μια ασυνείδητη διαδικασία κάθαρσης του παρελθόντος και αναζήτησης ελπίδας. Ο νέος διαιτολόγος συμβολίζει την ελπίδα, η οποία θα κρατήσει 2-3 εβδομάδες και μετά τέλος.
Πρόταση 
    Το πρόβλημα απαιτεί λύσεις ρηξικέλευθες και επαναστατικές, γιατί ο ρυθμός που νέοι άνθρωποι συσσωρεύονται στην ομάδα 'παχαίνω αλλά δεν αδυνατίζω' είναι ραγδαίος. Το 1ο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να μην δίνουμε διαιτολόγια και να μην βάζουμε τους θεραπευόμενους να μετράνε γραμμάρια και θερμίδες. Η δίαιτα πρέπει να είναι μια θεραπεία ανοιχτή με σκοπό να εκπαιδεύσει τα άτομα που επιθυμούν να χάσουν βάρος. Ο ελάχιστος χρόνος θεραπείας δεν μπορεί να είναι κάτω από 6-8 μήνες, χρόνος ικανός να εξηγηθεί τι είναι Παχυσαρκία, τι είναι μηχανισμοί αντίστασης στη δίαιτα και πως θεραπεύονται. Η θεραπεία πρέπει να μην ενισχύει το μηχανισμό αντίστασης και αν μπορεί να απαλύνει τον ήδη υπάρχοντα. Για τη θεραπεία απαιτείται χρόνος, γεγονός που πρέπει πριν ξεκινήσει κάποιος να γνωρίζει, με σκοπό να διαλέξει. Οι άνθρωποι που θέλουν να χάσουν κιλά είναι άνθρωποι πολύ ταλαιπωρημένοι που βαδίζουν στο σκοτάδι και είναι βασικό να τους διασαφηνιστεί από τι πάσχουν, αλλά ακόμη και αυτό είναι χρονοβόρο και για πολλούς κοστοβόρο. Όλα πρέπει να έχουν προσυμφωνηθεί και συζητηθεί με σκοπό να έχει χτιστεί μια τίμια, αληθινή, στέρεη σχέση μεταξύ των πρωταγωνιστών. Κατά βάθος η δίαιτα έχει 1 ευκαιρία να πετύχει και αυτό πρέπει να το έχουμε σαν ευαγγέλιο εμείς οι διαιτολόγοι, έτσι μέσα σε αυτή την ευκαιρία πρέπει να βλέπουμε την αρχή και το τέλος. Πρώτα Γνώση και μετά Επίθεση.

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Έλα στη Δίαιτα και φάε όπως θες

   Ένας άνθρωπος σε δίαιτα ακόμη και αν έχει κάνει μια συνειδητή επιλογή να αλλάξει το βάρος του προς τα κάτω, κατά βάθος ούτε συνειδητή επιλογή έχει κάνει, αλλά ούτε και βάρος θέλει να χάσει. Οι δίαιτες κατά βάθος δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, αντίθετα αναδεικνύουν την ανάγκη του ανθρώπου επιστροφής με ταχύτητα και με αγάπη στις παλιές του συνήθειες. Έτσι βλέπουμε έναν άνθρωπο που ξεκίνησε δίαιτα 100κιλά και μετά απ΄ αυτή ζυγίζει 110κιλά και αν κάνει και άλλες δίαιτες, ανεβαίνει. Οι δίαιτες είναι μια στεγνή, αφυδατωμένη διαδικασία ώθησης, αναζήτησης, αναγκοποίησης της ανάγκης επιστροφής σε αγαπημένες συνήθειες, που η δίαιτα τους στέρησε. Η δίαιτα αναδυκνείει το παλιό δεν το περιορίζει, δεν το καταστέλλει, δεν κάνει τίποτα. Ο διαιτολόγος, ο κόσμος ξέρει ότι ήρθε να κόψει, ήρθε να περιορίσει, να απαγορεύσει και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Ο απόλυτα λάθος τρόπος προσέγγισης του θεραπευόμενου. Μάλιστα θεωρείται κακός διαιτολόγος αυτός που δεν θα θέσει αυστηρά όρια, σαν τα όρια να χτίζονται απ' το διαιτολόγο, σε ηλικία 40, 50 και 60 χρονών, στο 30λεπτο μιας συνεδρίας, μέσα στα αυστηρά όρια που θέτει ο θεραπευόμενος 'θέλω σε 2μήνες να χάσω 10κιλά'. Όρια που κανείς νομίζει ότι θα χτιστούν αντικρύζοντας το παγωτό και με διαλογιστική οξύνεια, λέει 'δεν θα σε φάω, δεν θα σε φάω', σε αυτά τα 5 λεπτά που βλέπεις τη τροφή και αυτή εσένα, θα χτιστούν κυκλώπεια τείχη αντίστασης για τα πολλά επόμενα χρόνια, επειδή ένας διαιτολόγος σου είπε 'περιόρισε το ψωμί' και ο γείτονας συναίνεσε 'το ψωμί έχει άμυλο'.
  Το πιο αποτελεσματικό μέτρο - κατά την άποψη μου - και η πιο αποτελεσματική στάση απέναντι στο θεραπευόμενο είναι σίγουρα κανένα χαρτί να μην αποτυπώνει τροφές και γραμμάρια, το είδαμε, το εφαρμόσαμε, απέτυχε, στο καλό. Η θεραπεία πρέπει να είναι μια ανοιχτή διαδικασία που ο θεραπευόμενος πραγματικά πρέπει να μαθαίνει και να παίρνει κατευθύνσεις σχετικά με την ασθένεια του. Αυτή η μούγγα περί τι είναι η Παχυσαρκία και πως απλώνεται σαν Πανούκλα στο Οράν, ποτέ δεν τη κατάλαβα, αλλά κατάλαβα γιατί ο κόσμος δεν αδυνατίζει και δεν θα αδυνατίζει. Ξέρουμε μονάχα ένα νούμερο που ποτέ δεν το προβάλαμε και ποτέ δεν το αναδείξαμε, ότι σε ποσοστό κάτω του 15% καταφέρνει ένας άνθρωπος να χάσει και να διατηρήσει τα κιλά που έχασε. Αυτό σημαίνει ότι το 85% παρκάρει στην ασθένεια. Η θεραπεία πρέπει να είναι μια ανοιχτή διαδικασία με την απόλυτη συμμετοχή και συναίνεση του θεραπευόμενου. Μια αμφίδρομη σχέση που να έχει δύο μέσα, όχι στα 3-4 ραντεβού που η πίεση κάνει την εμφάνιση της 'δεν την έκανα τα λέμε την επόμενη'. Αν ένας ειδικός άφηνε την θεραπεία να εξελίσσεται μόνη της χωρίς παρεμβάσεις μετά το δεύτερο μήνα θα εισέπρατε μόνο ακυρώσεις και αναβολές. Η φύση της ασθένειας είναι τέτοια που πρέπει να γίνουν ρηξικέλευθες παρεμβάσεις. Ένα είδους συμβολαίου με ρήτρες οικονομικές, δηλαδή αν ακυρώσεις μια συνεδρία ο ειδικός θα ακυρώσει άλλη μία και ο θεραπευόμενος θα προπληρώνει και τις δύο. Αν ακυρωθούν 2 συνεδρίες, ο ειδικός θα ακυρώνει και αυτός δύο, με έξοδα του θεραπευόμενου. Με προπληρωμένο πάγιο χρόνο θεραπείας που αν θες τον πραγματοποιείς, αν όχι φεύγεις. Αυτό εξασφαλίζει μια ευθεία, ανοιχτή και τίμια σχέση μεταξύ θεραπευτή-θεραπευόμενου. Αυτό γίνεται γιατί το κίνητρο του θεραπευόμενου είναι ένα μετά το 1ο μήνα' Λιγότερη Πίεση' και γίνεται σχεδόν αυτοσκοπός η μη παρουσία του στη συνεδρία. Ενώ λοιπόν έρχεται στη θεραπεία σαν γάτα στο τέλος μετατρέπεται σε τρομαγμένο ποντίκι που ψάχνει από ποια τρύπα θα φύγει. Η θεραπεία δεν πρέπει να λειτουργεί έτσι γιατί γεννάει συναισθήματα αρρώστιας και όχι ίασης. Η θεραπεία πρέπει να γράφει απ' έξω 2 πράγματα 'είσαι εδώ επειδή θες, αν δεν θες δεν είναι κανείς'.  Μια θεραπεία ανοιχτή που κοιτά ισότιμα θεραπευτή και θεραπευόμενου, δεν ασκεί πιέσεις, δεν ζητά υπερβολές και δεν κρύβει την τροφή πίσω απ' τη πλάτη της, για να την δώσει ως αμοιβή όταν 1,2,4,5 κιλά φύγουν ως ανταμοιβή και δωράκι που είναι πρόσκαιρο και χωρίς αντίκρυσμα. 'Έχασες 2 κιλά αυτή την εβδομάδα πάρε ένα παγωτό το Σάββατο'. Η ανοιχτή θεραπεία δεν κρατά κανένα στη θέση του και δεν πιέζει, είσαι με τη θέληση σου και παύει να υφίσταται όταν αυτή φύγει. Ο θεραπευτής αντλεί 'συνέχεια' απ' το θεραπευόμενο και ο θεραπευόμενος αντλεί πολύτιμη γνώση απ' το θεραπευτή. Δεν υπάρχουν διαιτολόγια, δεν υπάρχουν τροφές, ζυγίσματα και λιπομετρήσεις, η εφαρμογή των οποίων δεν απέτυχε επειδή δεν εφαρμόστηκε (όπως κάποτε είχα γράψει), απέτυχε επειδή η εφαρμογή τους γεννά νέες ασθένειες και νέες δυσκολίες, που πηγάζουν απ' τον τρόπο εφαρμογής μιας δίαιτας. Αν νομίζετε ότι κάνετε μια δίαιτα και δεν τρέχει τίποτα, απλά αυτό που κάνετε δεν θεραπεύει. Οι πραγματικές καινοτόμες θεραπείες πάνω στην λύση της Παχυσαρκίας στέλνει σπίτι του το θεραπευόμενο λέγοντας του 'φάε όσο θες, φάε όπως θες, κάνε ότι νομίζεις, χειρίσου όπως θες τον εαυτό σου, αλλά αν δεν είσαι στη συνεδρία σου, η θεραπεία λαμβάνει τέλος'. 

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Έχασα 8κιλά σε 6 εβδομάδες

  Πόσο χρόνο διαρκεί η επιθυμία μας να αδυνατίσουμε; Στο σημερινό μας άρθρο θα αναλύσουμε το συναίσθημα 'θέλω να χάσω κιλά'. Πόση διάρκεια έχει; Πόσο χρόνο αφιερώνουμε σε μια δίαιτα και τι χρόνος είναι αυτός; Πόσος χρόνος απ' αυτόν που έχουμε αφιερώσει σε μια θεραπεία είναι χρόνος δίαιτας; Μια ενδοσκόπηση της δίαιτας αναλύοντας τι είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε σε μια δίαιτα και τι χαρακτηρίζει το κάθε χρονικό σημείο. Πόσος είναι ο πραγματικός χρόνος που κάνουμε δίαιτα και τι είναι ο υπόλοιπος χρόνος.
Πραγματικός χρόνος δίαιτας
    Συνήθως ένας άνθρωπος που έχει κάνει τουλάχιστον μια φορά δίαιτα στη ζωή του λέει 'έκανα 6μήνες δίαιτα', αλλά είναι αυτός ο χρόνος πραγματικός χρόνος προσπάθειας; Η απάντηση είναι όχι, δεν είναι πραγματικός χρόνος προσπάθειας, το αντίθετο, ο πραγματικός χρόνος προσπάθειας είναι πολύ λιγότερος. Η επιθυμία μας να χάσουμε κιλά κρατάει από 4-8 εβδομάδες, μετά κατεβαίνει στις προτεραιότητες μας η επιθυμία για αδυνάτισμα. Αντίθετα μετά την 6η εβδομάδα ανεβαίνει με πολύ γρήγορο τρόπο η πίεση που η ζυγαριά ασκεί. Ενώ δεν αλλάζει κάτι στο πλαίσιο που η θεραπεία εφαρμόζεται και ενώ θα μπορούσε να πει κάποιος 'μα απ' την 1η εβδομάδα οι συνθήκες είναι ίδιες, γιατί αισθάνεται κάποιος 10 φορές μεγαλύτερη πίεση την 9η εβδομάδα απ' την 1η;'. Είναι γεγονός ότι ενώ το πλαίσιο θεραπείας δεν αλλάζει, η πίεση βαίνει αύξουσα κάθε επόμενη εβδομάδα, ίσως επειδή θεραπευτής και θεραπευόμενος γνωρίζονται περισσότερο, αλλά σίγουρα θα υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Καθώς η πίεση αυξάνεται η επιθυμία για αδυνάτισμα καταποντίζεται και μαζί της και το αδυνάτισμα. Μετά τις 6 εβδομάδες, επιθυμία για αδυνάτισμα δεν υπάρχει, πράγμα που αποτυπώνεται κατευθείαν στη ζυγαριά, καθώς η απόδοση πέφτει από την 1η στην 6η εβδομάδα πάνω από 80%. Το υπόλοιπο 20% μέσα σε 1μήνα έχει χαθεί και η δίαιτα από δω και πέρα προχωράει με άλλα εφόδια, αλλά όχι με εκείνο το τόσο αποτελεσματικό, οξύ και ενεργητικό πρώτο συναίσθημα. Τη σκυτάλη του αδυνατίσματος από δω και έπειτα θα το πάρει το συναίσθημα που θα γεννήσουν οι προσδοκίες απ' τα πρώτα χαμένα κιλά. Αυτοπεποίθηση, ομορφιά, αισθητική, ωραιοπάθεια, τόνωση του Εγώ, σεξουαλικότητα, είναι συναισθήματα που θα πάρουν τη σκυτάλη απ' το αρχικό συναίσθημα του αδυνατίσματος, αλλά επουδενί δεν μπορούν να προσφέρουν τα αποτελέσματα που οι πρώτες 6 εβδομάδες έφεραν.  Το αντιφατικό της υπόθεσης είναι ότι όλοι νομίζουν ότι η τόνωση του Εγώ έφερε τα αποτελέσματα κάτι που δεν ισχύει. Η αυτοπεποίθηση μπορεί να συγκρατήσει λίγο το να μην πάρεις κιλά, αλλά δεν μπορεί να προσφέρει αδυνάτισμα. Άλλο συναίσθημα το ένα, άλλο συναίσθημα το άλλο. Ας ξεχάσουμε λοιπόν όλοι μας τη περιβόητη φράση 'άμα δεις να χάνεις κιλά θα σ' αρέσει και θα το συνεχίσεις'. Οι μετρήσεις λένε ότι το αποτέλεσμα που θα φέρει η 1η και 2η εβδομάδα δεν θα το δεις ποτέ ξανά σε μια θεραπεία.

Χρόνος Δίαιτας
     Οι πρώτες 6 εβδομάδες θα γεννήσουν προσδοκίες που σε όλη την υπόλοιπη θεραπεία θα κυνηγούν την ουρά τους. Όλη η υπόλοιπη θεραπεία θα τρέφεται συναισθηματικά απ' τις πρώτες 6 εβδομάδες, απ' τα κιλά που έχασε τότε. Θα κάνει ένα μάταιο αγώνα να βρει τρόπους και μεθόδους να κρατήσει το αποτέλεσμα, αλλά και να το ενισχύσει, πράγμα που δεν θα συμβεί. Θα δει ότι η αυτοπεποίθηση και η τόνωση του Εγώ, είναι ανεπαρκή εφόδια. Η θεραπεία αν και μπορεί να έχει κρατήσει ουσιαστικά μόνο 6εβδομάδες (τόσο κρατάνε συνήθως), χρονικά μπορεί να κρατήσει και μήνες, ανάλογα με το πως θα προσλάβει κάποιος το αποτέλεσμα των πρώτων εβδομάδων. Οι άνθρωποι που θα έρθουν για πρώτη φορά αντιμέτωποι με την ιδέα της αλλαγής θα γοητευτούν και η θεραπεία τους θα κρατήσει χρονικά πολύ. Οι άνθρωποι που έχουν κάνει πολλές δίαιτες έχουν ανοσοποιηθεί στην ιδέα της αλλαγής και επειδή δεν μπορούν να εφευρέσουν πολλούς διαφορετικούς εαυτού,ς με το πέρας των 6 εβδομάδων, μόλις βρεθούν σε αυτό το συναισθηματικό κενό μετά τις 6 εβδομάδες με ένα απλό 'βαρέθηκα' θα ερμηνεύσουν παθογένειες ετών και θα κλείσουν το κεφάλαιο θεραπεία. Παρατηρούμε μια συναισθηματική υπερσυγκέντρωση τις πρώτες 6 εβδομάδες και έναν εξαιρετικά αραιό χρόνο από κει και έπειτα. Μπορεί μια θεραπεία να έχει κρατήσει 12μήνες και οι 10,5 μήνες να ταίζονται συναισθηματικά από τα συναισθήματα εκείνα που οι πρώτες εβδομάδες γέννησαν. Τα συναισθήματα αυτά είναι προσδοκίες αλλαγής, που δεν έχουν επόμενη μέρα.
Συμπέρασμα
    Ο πραγματικός χρόνος δίαιτας σε μια θεραπεία είναι εξαιρετικά μικρός. Μπορεί κάποιος να λέει ότι έχει κάνει 6 μήνες δίαιτας, αλλά ο πραγματικός χρόνος είναι συμπυκνωμένος στο 1/6 αυτού ίσως και λιγότερο. Το κακό είναι ότι ο χρόνος μειώνει τη θεραπευσιμότητα και αυξάνει την πίεση, με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερη πίεση και λιγότερη θεραπεία, πράγμα που κάνει τη θεραπεία να σέρνεται και το χρόνο να κυλάει απλά χωρίς να φέρνει αδυνάτισμα. Το τέλος έρχεται να ολοκληρώσει το έργο και να αφήσει όπως και τις περισσότερες θεραπείες μισές. Θα ήταν σωστότερο να πούμε ότι το τέλος ήρθε με το πέρας των 6 εβδομάδων καθώς από κει και έπειτα πολύ λίγα πράγματα έγιναν, αλλά θα ήταν (αν και αληθινό) αρκετά απογοητευτικό. Όσο οι θεραπείες κονσερβοποιούνται και αριθμοποιούνται θα τραβάμε το χαλί κάτω απ' τα πόδια μας. Η φράση 'έχασα 12κιλά σε 8μήνες' θα έπρεπε να λέγεται 'σε 6 εβδομάδες έχασα 8 κιλά και τους υπόλοιπους 6,5μήνες άλλα 4'. 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Φάε λίγο για να παχύνεις πολύ

   Μια θεραπεία αδυνατίσματος έχει ελάχιστο χρόνο να πετύχει, ο χρόνος αυτός περιορίζεται σε 6 εβδομάδες, αν και για να γίνουμε πιο ακριβείς ο θεραπευόμενος έχει περίπου 1μήνα να χτίσει μέσα του θεραπευτικές δομές. Πολλοί νομίζουν ότι το αποτέλεσμα που θα έρθει μετά θα τονώσει τη θεραπεία και θα κρατήσει το θεραπευόμενο εντός της, επειδή θα βλέπει τον εαυτό του να αδυνατίζει, να αρέσει και να φοράει καινούρια κομψά ρούχα. Είναι μεγάλο λάθος αυτό καθώς το αποτέλεσμα τίποτα καινούριο δεν θα φέρει στη θεραπεία, εκτός από το γεννήσει ελπίδες που όμως δεν οδηγούν ποτέ σε θεραπεία, απλά ένα δέσιμο στο άρμα της θεραπείας που δεν συνοδεύεται από αποτέλεσμα. Το μοναδικό που θα προκαλέσει αυτό στη θεραπεία είναι καθυστέρηση και όχι αδυνάτισμα. Κάνει δηλαδή περισσότερο χρόνο δίαιτα αλλά ο χρόνος αυτός δεν φέρνει αποτέλεσμα. Θα είχε νόημα όλο αυτό, αν ο παραπάνω χρόνος που δίνει στη θεραπεία η ελπίδα ότι μπορεί να αλλάξει το βάρος του, αν ερχόταν και μείωση του βάρους. Η θεραπεία μπορεί αντί για 2μήνες να κρατήσει 4 ή 5 μήνες μόνο και μόνο επειδή τις πρώτες 6 εβδομάδες είχε χάσει 4 ή 5 ή 6 κιλά. Αυτός ο λίγος χρόνος που έχει η θεραπεία να πετύχει, πρέπει να διεγείρει συγκεκριμένα σημεία για να μπορεί να έχει μέλλον. Συνήθως δεν το καταφέρνει και απλά άδοξα τελειώνει. Αυτό που γίνεται μέσα σε 6 εβδομάδες είναι ένας μικρός κύκλος με πυρήνα του τον ενθουσιασμό. Χάνονται 5-6 κιλά που σε 30μέρες ανακτώνται και περνάνε 2-3 χρόνια που ο άνθρωπος παχαίνει και άλλο, αναζήτησης νέου διαιτολόγου που θα δώσει πιο καλή διατροφή για να αδυνατίσει πάλι και να ξαναπαχύνει, χωρίς να ακουμπούνται ούτε στο 1% οι δομές που δημιουργούν το πρόβλημα. Είναι γεγονός ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε οι διαιτολόγοι είναι ότι οι άνθρωποι που έρχονται σε εμάς είναι σε ένα κόσμο πλήρως διαφορετικό απ' αυτόν που χρειάζεται για να χάσουν κιλά. Έτσι όταν πάμε να τους βάλουμε στο 'παιχνίδι' της δίαιτας, είναι σαν να τους ζητάμε να μάθουν ανώτερα μαθηματικά χωρίς να ξέρουν πρόσθεση. Δεν είναι μόνο ότι έχουμε λίγο χρόνο, αλλά έχουμε και κόντρα άνεμο. Ο καθημερινός βομβαρδισμός με εύκολο αδυνάτισμα δεν συναντιέται με το πως αυτό επιτυγχάνεται και έτσι ο άνθρωπος παραμένει παχύσαρκος μέχρι το τέλος της ζωής του. Μπορεί ο χρόνος που έχουμε να είναι εξαιρετικά λίγος, αλλά και οι άνθρωποι που έρχονται σε εμάς είναι ήδη εκπαιδευμένοι για άλλα πράγματα, έτσι δεν επιτυγχάνεται το πολυπόθητο αδυνάτισμα. Το πρόβλημα με την Παχυσαρκία εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα για το πλανήτη και συνεχώς η κουβέντα φεύγει απ' το λόγο που ένας άνθρωπος παχαίνει, αλλά και όταν παχαίνει και θέλει να αδυνατίσει δεν μπορεί να το καταφέρει. Σε λίγα χρόνια θα είναι απ' τα βασικότερα προβλήματα και θα έχει ορμή χιονοστιβάδας που δεν θα μπορεί να ανακοπεί με τίποτα. 

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Η αντίδραση του σώματος στη δίαιτα


 Στο σημερινό μας άρθρο θα προχωρήσουμε σε βάθος στην ανάλυση της δίαιτας και ειδικά πως αντιδρούμε όταν η ποσότητα τροφής μειώνεται ή όταν η κατανομή της τροφής μέσα στην ημέρα αλλάζει. Το σημερινό μας άρθρο θα αναλύσει σε βάθος την αντίδραση του οργανισμού στη δίαιτα και ποια τα στάδια αυτής. Ποια πορεία ακολουθεί ο εγκέφαλος μας μπρος σε μια δίαιτα, πως κορυφώνεται η αντίδραση αυτή και ποια τα στάδια που ακολουθεί; Πως συνδέεται η αντίδραση αυτή με το στάδιο που η ζυγαριά κολλάει; Πως ο οργανισμός μας ιεραρχεί και αντιδρά όταν μπαίνει σε καθεστώς δίαιτας; Πως τα στάδια της δίαιτας αλλάζουν την αντίδραση και πως είναι αυτά; Μια ενδοσκοπική ανάλυση σε ένα άκρως ενδιαφέρον και κατατοπιστικό άρθρο πάνω στο πολυσυζητημένο θέμα γιατί πεινάμε, τι στάδια ακολουθεί αυτό που λέμε 'πεινάω και δεν μπορώ να κάνω δίαιτα', γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε δίαιτα και γιατί δεν μπορούμε να ελαττώσουμε τη ποσότητα τροφής που είναι το 1ο εισιτήριο για το αδυνάτισμα. Πάρτε θέσεις και δώστε ιδιαίτερη σημασία στο πως ιεραρχεί ο εγκέφαλος μας τα πράγματα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτά που εμείς θέλουμε και πιστεύουμε.
Κόβω ποσότητες Φαγητού 
   Ας το πάρουμε απ' την αρχή...πάει ένας άνθρωπος στο διαιτολόγο που θέλει να χάσει 20κιλά. Του δίνει ένα άψογα σχεδιασμένο διαιτολόγιο που έχει βελτιώσεις και μικρή πτώση στις ποσότητες τροφής που τρώει. Πως αντιδρά στη μείωση της τροφής; Την 1η εβδομάδα οι ενοχές καλύπτουν την διαφορά τροφής με το παρελθόν, τη 2η εβδομάδα μετά τις 10ημέρες οι ενοχές αρχίζουν σταδιακά να φεύγουν και ο άνθρωπος μένει γυμνός να αντιμετωπίσει τη θεραπεία του και κυρίως τη μειωμένη ποσότητα τροφής σε σχέση με το παρελθόν. Ο Έλληνας είναι ο τύπος του ανθρώπου που τρώει πολύ μετά τις 5 ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, βάρους, δουλειάς κτλ, έτσι έρχεται σε μια πρώτη σύγκρουση με τη δίαιτα του που είναι σχεδιασμένη ακριβώς αντίστροφα. Άρα σε αρχική φάση έχουμε σύγκρουση δύο μοντέλων διατροφής που το ένα σου λέει πρέπει τη μεγαλύτερη ποσότητα τροφής να την τρως μετά τις 5 την ώρα που ξεκουράζεσαι ή τελειώνεις τη δουλειά σου με αιχμή το βραδινό γεύμα και το μοντέλο της δίαιτας που σου λέει πρέπει τη μεγαλύτερη ποσότητα τροφής να την τρως πριν τις 5 με αιχμή το μεσημεριανό γεύμα. Ο άνθρωπος που θα πάρει το διαιτολόγιο ούτε καν ξέρει ότι συμβαίνει αυτό και τι τον περιμένει στη πορεία, φεύγει με το διαιτολόγιο στο χέρι νομίζοντας ότι γράφει το χαρτί θα πάει και θα το εφαρμόσει στο ακέραιο. Πρώτο δείγμα ότι ο αμνός πάει να βρει τον δήμιο του απροστάτευτος. Η 1η εβδομάδα και η 2η έχει περάσει χωρίς επιπτώσεις στο αδυνάτισμα το οποίο έχει δώσει τα πρώτα ενθουσιώδη αποτελέσματα, αλλά δεν τα έχει δώσει η πραγματική προσπάθεια αλλά οι ενοχές του παρελθόντος που τις φέρνουμε στη θεραπεία. Μετά από 20μέρες το αρχικό πρόβλημα 'γδύνεται' και ο πρωταγωνιστής είναι αντιμέτωπος με το πραγματικό πρόβλημα. Οι ποσότητες τροφής σε σχέση με το παρελθόν έχουν μειωθεί και η διαφορά του φαγητού που έτρωγε παλιά σε σχέση με το σήμερα αναζητά εκφραστή. Αυτή η διαφορά που πάει, φεύγει, εξαερώνεται, καταπίνεται, γίνεται ποίημα, γίνεται αεράκι, που πάει, εξαφανίζεται; Οι άνθρωποι νομίζουν ότι όταν μειώνουν την ποσότητα τροφής, αυτό ήταν, καμία αντίδραση δεν θα έχει ο οργανισμός και απλά θα την καταπιεί και τέλος. Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, η μείωση της ποσότητας δεν φεύγει είναι εδώ και θα ζητήσει τα ρέστα πίσω. Πως; Με αργές στην αρχή και επιτακτικές έπειτα κινήσεις τις οποίες θα τις περιγράψουμε γραμμή γραμμή.
Αντίδραση στη μείωση Τροφής 
    Είπαμε πριν ότι η πίεση δεν συσσωρεύεται στο μεσημεριανό γεύμα μιας και είναι γεύμα που δεν μας νοιάζει καν αν θα το φάμε μιας και τα συναισθήματα μας στο βραδινό θέλουμε να τα 'ξεπαρκάρουμε', εκεί συσσωρεύεται το πρόβλημα, άρα το μεγαλύτερο πρόβλημα σε μια δίαιτα είναι η μείωση της ποσότητας τροφής στο βραδινό γεύμα. Έτσι θα χωρίσουμε τις αντιδράσεις στη μείωση της ποσότητας τροφής σε 2 κατηγορίες α) σε εκείνες τις αντιδράσεις πριν φάμε το βραδινό και β)σε αυτές μετά τη λήψη του βραδινού που είναι και πιο μεγάλες χρονικά. Οι αντιδράσεις πριν το γεύμα έχουν διαβάθμιση, έτσι στην αρχή ο πρωταγωνιστής λέει δεν πειράζει θα χάνω κιλά και θα 'ταΐζω' με αυτοπεποίθηση τον εαυτό μου και με αυτό το εφόδιο θα αντικρούω την αντίδραση του οργανισμού, έπειτα λέει 'δεν πειράζει θα συνηθίσει το στομάχι μου', μέχρι να ξυπνήσει ένα πρωί και να διαπιστώσει ότι για να καταφέρει να αντικρούει με αυτοπεποίθηση τη πείνα πρέπει να είναι ήδη εκπαιδευμένος πριν μπει σε μια δίαιτα. Ο κώδικας αυτός πρέπει να είναι ήδη απτοκρυπτογραφημένος, γιατί η θεραπεία κινείται με τέτοια ταχύτητα που δεν δίνει ευκαιρίες να μάθει ο θεραπευόμενος αλφαβήτα συναισθημάτων. Έτσι διαπιστώνει ότι το καινούριο τζιν, το καινούριο φόρεμα, το νέο μαγιό, το περισσότερο σεξ, η τόνωση της αυτοπεποίθησης είναι συναισθήματα που μόνο για λίγο μπορούν να αντικρούσουν τη θηριώδη αντίδραση του οργανισμού στη μείωση της ποσότητας τροφής. Η πίεση μέσα στις εβδομάδες αυξάνεται και η ενέργεια που απαιτείται κάθε εβδομάδα για να μην τρώει μεγάλο βραδινό συνεχώς και αυξάνεται. Ενώ η ποσότητα τροφής που απαιτείται να μειώσει ο πρωταγωνιστής για να χάσει κιλά π.χ. είναι σταθερά 20% και δεν αυξάνεται, η ενέργεια που απαιτείται για να αντικρούσει την αντίδραση του οργανισμού στην μείωση της ποσότητας, αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Έτσι κάθε μέρα το καζάνι βράζει όλο και περισσότερο. Έχουμε όμως και την αντίδραση του οργανισμού μετά το βραδινό και ποια είναι αυτή; Στην αρχή που η πίεση είναι μικρή λέει 'απλά όταν πεινάω πάω για ύπνο', αυτό θα κρατήσει από 1-2 εβδομάδες. Η απάντηση 'τρώω το γιαούρτι με τα δημητριακά μου και πάω για ύπνο' πια δεν αρκεί και παρατηρείται σταδιακά μια αύξηση της ποσότητας τροφής στο βραδινό η οποία μετά θα φέρει την αντίδραση ΄μήπως να μειώσω το μεσημεριανό', 'μήπως να κόψω το μεσημεριανό', 'μήπως να μην τρώω πρωινό'. Όσο το βραδινό αυξάνεται τόσο κόβει και ράβει στα μέτρα του ο θεραπευόμενος του τη θεραπεία που πια δεν υπακούει στο 'θέλω να αδυνατίσω και εφαρμόζω το πρόγραμμα του ειδικού', αλλά στο 'αυξάνω το βραδινό μου κόβοντας απ' όπου αλλού μπορώ'. Μετά από 3 μήνες τίποτα δεν θυμίζει στο αρχικό πρόγραμμα, καθώς ο θεραπευόμενος εφαρμόζει ένα καθαρά δικό του πρόγραμμα πλήρως συναισθηματικό που απλά κόβει και ράβει τροφές για να μπορεί να τρώει το βράδι. Έτσι έχουμε απουσία πρωινού, πιθανόν απουσία ή μικρή ποσότητα μεσημεριανού, μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων στο Σαββατοκύριακο και μείωση στις καθημερινές, που μόνο αδυνάτισμα δεν φέρνει. Μετά απ' αυτό το στάδιο λαμβάνουν χώρα σχόλια και αντιδράσεις πανικού που υπακούουν στο δόγμα 'κόλλησε η ζυγαριά', 'κόλλησε ο μεταβολισμός' και 'κόλλησε η βαρύτητα της Γης' και πολλά άλλα παράδοξα.  

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Είμαι 25 ετών και έχω κάνει πολλές δίαιτες

   Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα με τις δίαιτες. Καίνε τις ευκαιρίες που έχουν να αδυνατίσουν πολύ νωρίς ηλικιακά. Μια έρευνα θα μπορούσε να μας το επιβεβαιώσει, αλλά θα ήταν δύσκολο να γίνει μια τέτοια έρευνα. Η έρευνα θα έπρεπε να αφορά πότε έκανε την 1η του δίαιτα ο άνθρωπος πριν 20χρόνια και πότε σήμερα. Η έρευνα θα μας έδειχνε ότι η δίαιτα ξεκινάει από μικρότερες ηλικίες, αυτό σημαίνει ότι η Παχυσαρκία μικραίνει ηλικιακά και καταλαμβάνει περισσότερα χρόνια της ζωής μας. Απ' τη μία είναι καλό να έχει πρόσβαση ένας άνθρωπος σε υπηρεσίες υγείας, απ' την άλλη όσο πιο νωρίς 'κάψει' ένας άνθρωπος τις ευκαιρίες που έχει να χάσει κιλά τόσο περισσότερο θα ζήσει ως παχύσαρκος. Ο υψηλός ΔΜΣ συνεπάγεται λιγότερα χρόνια ζωής και λιγότερο υγιή, ο παχύσαρκος δηλαδή ζει λιγότερο και ζει άρρωστα. Η σημερινή μας διαπίστωση δεν πρόκειται να κινητοποιήσει ή να αποτελέσει κάτι σημαντικό σε μια προσπάθεια προς μια πιο υγιή καθημερινότητα, είναι κάτι που ξέρουμε όταν γράφουμε αυτές τις γραμμές, αλλά ξέρουμε ότι και 10 άνθρωποι που θα το διαβάσουν το γρανάζι της καθημερινότητας τους θα μετακινηθεί μερικά χιλιοστά. Η Παχυσαρκία γίνεται νεότερη και μακραίνει ηλικιακά. Όταν ένας νέος άνθρωπος 'βουτάει στα νερά' μιας δίαιτας που μπορεί να του φαίνονται και γοητευτικά όταν θέτεις την πρόκληση 'μπορείς;', αλλά τον κατευθύνεις σε μια λάθος πορεία, ο άνθρωπος αυτός είναι μακροχρόνια χαμένος. Τι τον διδάσκει μια δίαιτα; Τον διδάσκει ότι θα τρώει κάποιες τροφές που θα τον κάνουν να πεινάει και έτσι θα χάσει κιλά. Δείγμα του πόσο επιδερμικά αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τη θεραπεία αδυνατίσματος είναι και το γεγονός ότι κάτω απ' το 10% των ανθρώπων που αδυνατίζουν καταφέρνουν να διατηρήσουν το βάρος που έχασαν. Τελικα φταίει η ασθένεια που είναι τόσο περίπλοκη και δύσκολη να επιλυθεί ή ο άνθρωπος που ψάχνει μια ζωή να βρει ποια δίαιτα είναι η καλύτερη και τελικά πεθαίνει χοντρός; Και τα δύο θα μου πείτε. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει απόλυτο σκοτάδι γνώσης της ασθένειας και επιδερμική αντιμετώπιση. Έτσι μπορεί ένας άνθρωπος να έχει σε μικρή ηλικία πρόσβαση σε δίαιτες, αλλά αυτό θα αποτελέσει τροχοπέδη να δημιουργήσει μηχανισμούς αντίστασης στις δίαιτες από μικρή ηλικία. Αυτός ο άνθρωπος θα κάψει την 1η του ευκαιρία σε μικρή ηλικία, μέχρι τα 25 του θα έχει κάνει πολλές δίαιτες των 2 εβδομάδων και στα 30 του θα είναι ένας ανοσοποιημένος χοντρός που θα ακούει δίαιτες και θα τρέχει. Ενώ ο ίδιος νομίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής του είναι τα κιλά, αν την επόμενη μέρα με ένα ραβδάκι είχε και πάλι φυσιολογικό βάρος, ο τρόπος με τον οποίο είναι εκπαιδευμένος διατροφικά θα τον έκανε να καλπάζει και πάλι προς την Παχυσαρκία. Αυτό δείχνει ότι και σε φυσιολογικό βάρος να έχει πάλι θα παχύνει. Η παρέμβαση του ειδικού για να είναι καταλυτική πρέπει να έχει μορφή εκπαίδευσης στοχεύοντας σε βασικά σημεία της καθημερινότητας. Μια δίαιτα σε μικρή ηλικία θα επωάσει τον επόμενο παχύσαρκο που δεν θα θέλει να κάνει δίαιτα στη ζωή του. Θα ακούει βάρος-κιλά και θα κρύβεται πίσω απ' το θάμνο. Όλοι θα μας ζητήσουν και μας ζητάνε μια δίαιτα να χάσουν γρήγορα τα κιλά και όσο πιο δύσκολα οικονομικά τα φέρνουν βόλτα, τόσο πιο γρήγορες τις θέλουν τις δίαιτες, αλλά ο ειδικός μπρος στο δίλλημα να σας χάσει από πελάτες ή να σας κερδίσει ως έτοιμους για θεραπεία, θα διαλέξει το δεύτερο. Αν διαλέξει το πρώτο εσείς κατά πάσα πιθανότητα για πόσα χρόνια θα είστε χοντροί θερμιδοκινούμενοι από δίαιτα σε δίαιτα; Μάλλον για πολλά χρόνια, ίσως και για....Ο ειδικός πρέπει να παρέμβει σε μικρές ηλικίες και εκεί που πάει να ξεκινήσει η 1η δίαιτα, είναι σημαντικό να μην δημιουργήσουμε τον επόμενο Παχύσαρκο Φρανκενστάιν ο οποίος είναι άριστα εκπαιδευμένος όχι στο να αγαπά το σώμα του και να προσπάθει να το θεραπεύσει, αλλά να μην θέλει να κάνει δίαιτα και ας κάνει ότι άλλο να ναι. Ο τρόπος που ζητάμε σε ένα άνθρωπο να θεραπευτεί σήμερα, τον οδηγεί μονάχα προς το δρόμο να παχύνει.

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

Ρώτα με για Δίαιτα


Ερώτηση;
Πόσο χρόνο θέλω για να χάσω 20κιλά; 
Θες 10-12μήνες

 Πόσο χρόνο θέλω για να χάσω 10κιλά;
Θες 3-4 μήνες

Πόσα κιλά θα χάσω την 1η εβδομάδα δίαιτας;
Θα χάσεις από 1,5 - 2κιλά.

Πόσα κιλά θα χάσω τον 1ο μήνα;
Θα χάσεις 4κιλά

Πόσες δίαιτες κάνεις κατά μέσο όρο στη ζωή σου;
Κάνει 7-8 προσπάθειες με διαβαθμίσεις προς τα κάτω σε κάθε επόμενη προσπάθεια. Αν η 1η κρατήσει 12μήνες, απ' την 3η και έπειτα οι προσπάθειες θα κρατάνε από 1-3 εβδομάδες όποιος και αν είναι ο λόγος που το κάνει

Ποια δίαιτα είναι η πιο επιτυχημένη; 
Επιτυχημένη είναι συνήθως η 1η μας δίαιτα, όπως και αν είναι ότι και αν είναι, απ' την πιο ορθόδοξη μέχρι την πιο ανορθόδοξη.

Κάθε πότε πρέπει να πάω διαιτολόγο για να χάσω κιλά; 
Αν πας κάθε εβδομάδα θα χάσεις 4κιλά το 1ο μήνα, 3 τον 2ο μήνα και από 2κιλά 3ο και 4ο μήνα. Αν πας κάθε 14ημέρες θα διαιρέσεις τα κιλά αυτά περίπου με το 2 και θα βγει ο σωστός αριθμός.

Πόσο καιρό ένας άνθρωπος πρέπει να ακολουθεί διαιτολόγιο για να χάσει κιλά;
Ένας άνθρωπος μπορεί να κοιτάει, ακολουθεί, πειθαρχεί σε ένα διαιτολόγιο περίπου 6 εβδομάδες από εκεί και έπειτα ακολουθεί ένα πιλότο εφαρμογής ατομικό δικό του και δεν παρακολουθεί-κοιτάει το διαιτολόγιο του, νομίζοντας παρ' όλα αυτά ότι το ακολουθεί πιστά

Αν ένας άνθρωπος χάσει 10κιλά, σε πόσο χρόνο μπορεί να τα πάρει; 
Ο χρόνος μείωσης είναι εφάμιλλος του χρόνου προσθήκης. Αν χάσει 10κιλά σε 40ημέρες, τότε μεταξύ 40-60ημέρες θα έχει ξαναπάρει το βάρος. Αν έκανε 12μήνες να χάσει 20κιλά σε 6μήνες είναι πιθανό να τα ξαναπάρει.

Ο άνθρωπος που αδυνατίζει είναι σίγουρο ότι θα ξαναπάρει τα κιλά που έχασε;
Οι έρευνες λένε ότι περίπου το 90% των ανθρώπων που έχασαν κιλά τα ξαναπήραν.

Ποιο κίνητρο είναι το ισχυρότερο για να χάσω τα κιλά;
Ενώ οι άνθρωποι νομίζουν ότι ο έρωτας, η υγεία, το μαγιό, το φόρεμα, το σεξ, ο σύζυγος και χίλιοι άλλοι λόγοι είναι ικανοί να μας ωθήσουν σε δραστικές αλλαγές, κανείς απ' τους λόγους αυτούς δεν είναι αρκετός για αλλαγές γιατί όλοι αυτοί οι λόγοι είναι συγκεκαλλύμενος πανικός και η δίαιτα δρα μέσα στα χρονικά όρια αυτού, τα οποία είναι εξαιρετικά σύντομα. Ποιος πανικός κράτησε για πάντα;

Σε κάθε επόμενη δίαιτα δεν είσαι πιο έμπειρος άρα πιο έτοιμος;
Όχι δε ισχύει αυτό. Οι δίαιτες σε ανοσοποιούν στις δίαιτες και δημιουργούν ισχυρούς μηχανισμούς αντίστασης. Οι φράσεις 'είμαι έτοιμος', 'είμαι αποφασισμένος', στις δίαιτες δεν πιάνουν, καθώς η ροή της θεραπείας σε βάζει σε ένα κόσμο που δεν μπορεί από πριν να είσαι προετοιμασμένος. Δεν μπορεί να είσαι αποφασισμένος απ' το Μάρτη για τον Ιούνιο και αυτή η απόφαση σου να έχει μια σταθερή δυναμική και να μην την πάρει ο άνεμος. Η απόφαση μπορεί να έχει δυναμική από 5-15ημέρες.

Πόσες φάσεις περνάει ένας άνθρωπος σε μία δίαιτα;
Περνάει από 3-4 φάσεις που η 1η δεν μοιάζει με την 4η ούτε 10%. Η 1η φάση κρατάει 2 εβδομάδες και ονομάζεται ενοχική περίοδος, η 2η κρατάει 4 εβδομάδες και ονομάζεται ενθουσιασμός της αλλαγής, η 3η περίοδος κρατάει 2μήνες και ονομάζεται περίοδος αναζήτησης κινήτρου και η 4η περίοδος κρατά από την 15η εβδομάδα μέχρι το τέλος και ονομάζεται περίοδος προετοιμασίας εξόδου.

Αν χάσεις μια φορά πολλά κιλά δεν είναι πιο εύκολο να το ξανακάνεις;
Όχι, είναι πολύ πολύ δυσκολότερο απ' το να μην τα έχεις καταφέρει καθόλου, καθώς η προηγούμενη θεραπεία θα σου έχει δημιουργήσει αποφευκτικές τάσεις για κάθε επόμενη δίαιτα. Η δίαιτα θεωρείται μια βαριά θεραπεία που αφήνει βαθιά σημάδια στο ψυχισμό.

Πόσο κρατάει μια δίαιτα;
Περισσότερο κρατάει η 1η δίαιτα και είναι συνήθως και η πιο επιτυχημένη, ανεξαρτήτου ηλικίας, βάρους, ύψους, θυρεοειδικής λειτουργίας, προβλημάτων υγείας, φύλου κτλ. Η 1η δίαιτα κρατάει ανάλογα με το βάρος που πρέπει να χαθεί από 6-12μήνες, η 2η δίαιτα από 3-6 μήνες, η 3η δίαιτα από 4-6 εβδομάδες. Αν στη 1η δίαιτα χαθούν 20κιλά, στη 2η θα χαθούν 8-10 και στη 3η δίαιτα από 1-3κιλά, με το πολύ πιθανό σενάριο να μην χαθεί και καθόλου βάρος.

Όταν είσαι πιο νέος χάνεις ευκολότερα βάρος;
Χάνεις ευκολότερα βάρος ανάλογα με το ποια είναι η 1η σου δίαιτα, είτε είσαι 40, είτε 50, είτε 60. Είναι αρκετά πιθανό το ενδεχόμενο να είσαι 25ετών, να έχεις κάνει πολλές δίαιτες και να μην χάνεις βάρος ενώ είσαι νέος. Το μεγαλύτερο ρόλο παίζει πόσες δίαιτες έχεις κάνει.

Ο θυρεοειδής αν δεν δουλεύει σωστά, επηρεάζει το αδυνάτισμα;
Ναι επηρεάζει αλλά όχι στο ποσοστό που νομίζουμε. Αν η θυρεοειδική λειτουργία επηρεάζει 10-15% και με την ανάλογη φαρμακευτική αγωγή καθόλου, οι πολλές δίαιτες και η ανοσοποίηση σε αυτές κάνουν το βάρος να μην πέφτει καθόλου.

Ο μεταβολισμός κολλάει;
Όχι δεν κολλάει, γιατί μεταβολισμός είναι βασικές λειτουργίες που μας διατηρούν στη ζωή. Αν ο μεταβολισμός κολλήσει, εμείς θα πάμε στα θυμαράκια. Όταν η ζυγαριά κολλήσει, έχει μέσα μας σταματήσει και η δυναμική για αδυνάτισμα. Η ζυγαριά συντονίζεται με το μέσα μας, πράγμα που δύσκολα θα αποδεχτούμε και αυτό μας αναγκάζει να ψάξουμε άλλες αιτίες που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές αιτίες.  

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Οι πρώτες 8 εβδομάδες δίαιτας

   Στο άρθρο που ακολουθεί θα περιγράψουμε τις πρώτες 8 εβδομάδες δίαιτας, συναισθηματικά, αριθμητικά, μετρήσεις και αποτελέσματα. Στόχος του άρθρου να δείξει την εξέλιξη της θεραπείας μέσα σε αυτό το μικρό χρόνο. Η θεραπεία από εβδομάδα σε εβδομάδα εξελίσσεται τόσο γρήγορα που η 1η εβδομάδα με την 8η να μην μοιάζει σε τίποτα. Η θεραπεία επειδή εντός της ασκούνται συγκεκριμένες δυνάμεις και αλλάζει πολύ γρήγορα το τοπίο, οι πρώτες εβδομάδες είναι εκείνες που μεταβάλλονται εξαιρετικά γρήγορα και με τόσο ραγδαίο τρόπο που η μία εβδομάδα με την άλλη είναι πολύ μα πολύ διαφορετικές. Το άρθρο μας σκοπό έχει να καταδείξει τη σημασία των πρώτων εβδομάδων που κατά την άποψη μας είναι το 80-90% της συνολικής θεραπείας. Ότι συμβεί τις πρώτες εβδομάδες θα καθορίσει τη θεραπεία.
Οι πρώτες 2 εβδομάδες
    Η πρώτη εβδομάδα είναι και εκείνη που όμοια της δεν θα υπάρξει στη θεραπεία για το άτομο που κάνει την 1η του δίαιτα. Θα πάρει ένα μεγάλο αποτέλεσμα στη ζυγαριά που θα του δώσει μεγάλη ψυχική ώθηση. Το αποτέλεσμα ίσως είναι 2, ίσως 2,5, ίσως και 3 κιλά κάτω. Γιατί χάνει τόσο πολύ την 1η εβδομάδα; Γιατί συναντιούνται 2 σημαντικοί παράγοντες που δεν θα συναντηθούν ποτέ ξανά. α)Πολλές ενοχές που έφεραν τον πρωταγωνιστή στη θεραπεία, που σχηματίζουν το φαινόμενου του ατμού στη κατσαρόλα που πρέπει να εκτονωθεί β)Εξαιρετικά υψηλή προσοχή στα όρια του απόλυτου ενθουσιασμού, για να γίνει η θεραπεία σωστά. Η 2η εβδομάδα βρίσκει το θεραπευόμενο πολύ ενθουσιασμένο που έχει χάσει κιλά, πιστεύει ότι θα αλλάξει το βάρος του μια για πάντα. Η ζυγαριά πέφτει στο μισό περίπου σε σχέση με την 1η εβδομάδα, δηλαδή χάνονται 1 - 1,5 κιλά. Ο ενθουσιασμός μας δίνει εδώ ένα πρώτο μάθημα, ότι δεν συναντιέται με την εφαρμογή του προγράμματος. Δηλαδή μπορεί να έχουμε ενθουσιασμό, επιθυμία για αλλαγή, αλλά η προσοχή έρχεται από κάπου βαθύτερα και δεν συμβαδίζει με τα παραπάνω. Ο ενθουσιασμός αυξάνεται, αλλά το αποτέλεσμα πέφτει και ποτέ καμία εβδομάδα δεν θα έχει το αποτέλεσμα που θα έχει η 1η εβδομάδα.
Ο πρώτος μήνας 
     Η 3η εβδομάδα είναι λιγότερη ενθουσιώδη απ' τη 2η και ο συναισθηματικός μετασχηματισμός εντός θεραπείας είναι κατακλυσμιαίος. Το βάρος που χάνεται είναι κάτω από κιλό και ένας μεγάλος βασικός παράγοντας που έκανε τη θεραπεία να 'καλπάζει' φεύγει σιγά σιγά. Αυτός είναι οι ενοχές που ενώ έδωσαν μέχρι σήμερα πολύ μεγάλη ώθηση, αυτές έχουν εκτονωθεί και καθώς αποχωρούν παίρνουν και μέρος του εκρηκτικού αποτελέσματος που προσέφεραν τις πρώτες 2 εβδομάδες. Ο ενθουσιασμός παραμένει αλλά με μειωμένη δυναμική, το σώμα αλλάζει και νέα συναισθήματα μπαίνουν στο τραπέζι που πριν δεν υπήρχαν και αυτά θα είναι ουσιαστικά όλη η θεραπεία από δω και έπειτα. Η 4η εβδομάδα θα προσφέρει είτε μια σταθερή μέτρηση χωρίς μείωση ή μείωση της τάξης του μισού κιλού. Η θεραπεία ψάχνει να βρει για ποιο λόγο υπάρχει και τίποτα δεν θυμίζει την 1η εβδομάδα. Μέσα σε 3 εβδομάδες έχουν αλλάξει τόσα πολλά και οι λόγοι που έφεραν τον θεραπευόμενο στη θεραπεία, έχουν πάψει να υπάρχουν και νέοι λόγοι τραβούν το κουπί της συνέχειας.
Ο δεύτερος μήνας
   Η 5η εβδομάδα είναι ένας άλλος κόσμος σε σχέση με την αρχή. Η αλλαγή του σώματος είναι αυτή που θα καθορίσει την συνέχεια της θεραπείας. Η ψυχοσύνθεση του πρωταγωνιστή σε σχέση με την αλλαγή του σώματος θα καθορίσει τη διάρκεια της θεραπείας και το τελικό αριθμό στη ζυγαριά. Ο ενθουσιασμός έχει φύγει, οι ενοχές επίσης, η ψυχοσύνθεση της θεραπείας έχει αλλάξει άρδην και οι εχθροί αργά και σταθερά αρχίζουν να υψώνουν αντιστάσεις κατά του αδυνατίσματος. Ο θεραπευόμενος έχει χάσει μεγάλο μέρος του αποτελέσματος που είχε την 1η εβδομάδα, το παρελθόν ζητά πίσω τον εαυτό του και τις συνήθειες του. Η πίεση της ζυγαριάς αργά και σταθερά υψώνεται και κάθε ημέρα που περνάει ανακατεύει και απλώνει την τράπουλα σε αυτό που αποκαλούμε αδυνάτισμα. Ο θεραπευόμενος μεταμορφώνεται από έναν άνθρωπο που πρόσεχε για να αδυνατίσει, σε έναν άνθρωπο που πιέζεται απ' τη ζυγαριά και από παράγοντας χαμηλά στη λίστα γίνεται ο πρώτος παράγοντας που οδηγεί τη θεραπεία και αυτός είναι, αποφυγή της πίεσης της ζυγαριάς. Ο χρόνος αλλάζει τον θεραπευόμενο πολύ γρήγορα και στη μεταμόρφωση αυτή είναι τόσο δεδομένα τα πράγματα που μας αφήνει άναυδους αυτό το άτυπο ραντεβού που έχει ο θεραπευόμενος με τους φόβους του. Το άτυπο ραντεβού αυτό λαμβάνει σχεδόν πάντα χώρα την 6η εβδομάδα, μια εβδομάδα που θυμίζει κάτι σαν διαχωριστική γραμμή, που ενώνει το μέσα με το έξω ή τη 1η περίοδο της δίαιτας και τη 2η. Είναι τόσο μεγάλη η διαφορά απ' την 6η εβδομάδα και έπειτα που ο θεραπευόμενος θυμίζει κάποιον άλλο. Η πίεση της ζυγαριάς κάθε εβδομάδα που περνάει λαμβάνεται ως και μεγαλύτερη. Μετά την 5η εβδομάδα ξεκινούν και οι πρώτες ακυρώσεις στα ραντεβού δείγμα του διχασμού και της πίεσης της ζυγαριάς. Το πως θα προσλάβει την αλλαγή του σώματος του και πως αυτή θα συναντηθεί με το κοινωνικό τοπίο και τη καθημερινότητα του θεραπευόμενου, θα ορίσει στο αν θα υπάρξει και πόση, συνέχεια στη θεραπεία. Πολλοί μετά την 6η εβδομάδα αφήνουν τη θεραπεία τους. Στην 7η και 8η εβδομάδα θα χαθεί συνολικά από μισό ως 1κιλό και θα είναι οι εβδομάδες εκείνες που εισάγουν τον θεραπευόμενο σε κλίμα βαρεμάρας και κόπωσης απ' τη δίαιτα. Ο πρωταγωνιστής έχει αρχίσει και επανεισάγει συνήθειες παρελθόντος, κοιτά το διαιτολόγιο δύσκολα, έχει πιστέψει ότι ο μεταβολισμός του έχει κολλήσει. Η αλήθεια είναι ότι προσέχει στο 20% σε σχέση με την αρχή, αλλά συνεχίζει να νομίζει ότι προσέχει πολύ. Οι εβδομάδες είναι πολύ κρίσιμες και ειδικός και θεραπευόμενος πρέπει να κουβεντιάσουν πολύ για να μην χαθεί χρόνος θεραπείας. Συναισθηματικά το μεγαλύτερο κομμάτι που γεννά εκείνες τις ελπίδες που φέρνουν το αποτέλεσμα στη ζυγαριά έχει διανυθεί, κάτι καινούριο στο κομμάτι του αδυνατίσματος η θεραπεία δεν θα φέρει. Ότι θετικό ήταν να έρθει έχει έρθει και το μαύρο κουτί του αδυνατίσματος κάπου εδώ κλείνει. Ενθουσιασμό, σωματική αλλαγή, νέα ρούχα, διάθεση για υγιείς συνήθειες κτλ, μπορεί η θεραπεία να φέρει εκ νέου, αλλά δεν θα αποτελέσουν ποτέ ξανά κινητοποιά στοιχεία για τη μείωση του βάρους. Θα εξυπηρετήσουν άλλους τομείς, αλλά όχι το αδυνάτισμα. Η μείωση βάρους κατά 1κιλό είναι βαθιά ψυχοσυναισθηματική διαδικασία, με άγνωστη σύνθεση και αχαρτογράφητη. Οι παραδοσιακές εξηγήσεις που είχαμε μέχρι χτες, φαίνονται ληγμένες και άκαιρες, ήρθε ο καιρός να βουτήξουμε πιο βαθιά. Ποιό το DNA τελικά ενός κιλού που χάνεται;

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Έχω χρόνο να φορέσω το μαγιό;

   Το σημερινό μας άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που ετοιμάζονται, προετοιμάζονται, σκέφτονται να χάσουν κιλά, ετοιμάζονται να ξεκινήσουν δίαιτα, για να είναι έτοιμοι να φορέσουν το μαγιό να βγουν παραλία. Οι άνθρωποι που έχουν 20κιλά πάνω απ΄ το φυσιολογικό θέλουν να χάσουν 5-10κιλά, αυτοί που έχουν 5 κιλά θέλουν να τα χάσουν όλα, αυτοί που έχουν πάνω από 30 κιλά θέλουν να χάσουν όσο μπορούν περισσότερα. Κομβικό το σημείο ημερομηνίας του Πάσχα. Οι λιγότερο έμπειροι ή αυτοί που θέλουν να κάνουν δίαιτα για λίγο διάστημα ξεκινούν δίαιτα μετά το Πάσχα γιατί θεωρούν ότι προλαβαίνουν ή γιατί ξέρουν ότι δεν θέλουν να κάνουν για πολύ καιρό δίαιτα. Οι πιο έμπειροι ξεκινούν δίαιτα μετά τα Χριστούγεννα γιατί ξέρουν ότι όταν θέλουν να χάσουν κιλά θέλουν χρόνο. Οι γιορτές καθορίζουν πάντα το χρόνο δίαιτας πράγμα πολύ άσχημο, γιατί αντί να ορίζει η σοβαρότητα της ασθένειας το χρόνο, τον ορίζει ένας αδιάφορος παράγοντας.
Το μαγιό προλαβαίνει να μας φορέσει;
    Στους 2μήνες μεταξύ Απριλίου και παραλίας η ανάγκη για δίαιτα προέρχεται περισσότερο από ενοχές επάρκειας παρά από ανάγκη για αδυνάτισμα. Στους 2μήνες θα χάσει κιλά κάτω από το 20%, αλλά όχι τόσα όσα νομίζουμε. Ίσως χαθούν 2 ίσως και 4 κιλά, πράγμα που μπορεί να προσφέρει μια μικρή χαρά, αλλά θα μεταφέρει πάλι το πρόβλημα για την επόμενη Άνοιξη. Για πολλούς δίαιτα είναι αυτά τα 2-4κιλά και τέλος, ραντεβού την επόμενη Άνοιξη. Πολύ λίγους ανθρώπους ενδιαφέρει να δουν πραγματικά το πρόβλημα και εκεί είναι η εστία του προβλήματος. Το βασικότερο και το σημαντικότερο είναι ότι δεν ξέρουμε από τι ασθένεια πάσχουμε. Το μαγιό αποτελεί αφορμή να χαθεί βάρος; Όχι. Το μαγιό κάνει μια τρύπα στο νερό, απλά αποτελεί μια καλή ενοχική αφορμή για επίσκεψη στο διαιτολόγο. Ο μόνος κερδισμένος είναι ο ειδικός που καταγράφει ορδές ενοχικών ανθρώπων που θέλουν όπως όπως να κάνουν ότι μπορούν για να χάσουν κιλά. Όσο αναφορά επί του αδυνατίσματος ούτε λόγος καθώς όσο επιδερμικά αντιμετωπίζεται η ασθένεια άλλο τόσο επιδερμικά μας βλέπει και η ασθένεια. Οι περισσότεροι ξεκινούν δίαιτα, αλλά δεν καταφέρνουν σχεδόν τίποτα. Πραγματοποιούνται περίπου 2-4 συνεδρίες που απλά η ζυγαριά πέφτει λίγο ή μένει σταθερή. Η δίαιτα ξεκινά περισσότερο ως ημερομηνιακή συγκυρία παρά ως μια εσωτερική ανάγκη για αδυνάτισμα. Σαν να σπρώχνεις το σώμα να κάνει κάτι που η ψυχή δεν θέλει ή δεν είναι συντονισμένη για κάτι τέτοιο. Σκασμένο λάστιχο, στάση αυτοκινήτου.
Το κάνω για το μαγιό
    Πίσω από την ενοχοκινούμενη ανάγκη για το μαγιό, υπάρχει πάντα μια καλυμμένη εξήγηση ότι το κάνουν για λόγους υγείας. Ακόμη και το μαγιό ως αφορμή να αλλάξει το βάρος των ανθρώπων, δεν υφίσταται. Είναι σαν να προχωρά στο δρόμο ένας παχουλός κύριος και συναντά αμέριμνος ένα μαγιό και του λέει το μαγιό 'να σε φορέσω' και ο κύριος ξαφνιασμένος απαντά 'δεν έχω σκεφτεί αν θέλω κάτι τέτοιο'. Έτσι γίνονται οι δίαιτες για το μαγιό, μια εξωτερική αφορμή έρχεται να φορεθεί κολάρο στα θέλω του ανθρώπου, κάτι που φυσικά αποτυγχάνει ως μέθοδος. Όσοι νομίζουν ότι το Καλοκαίρι όσοι κάνουν δίαιτα, αδυνατίζουν είναι βαθιά αποπροσανατολισμένοι. Κανείς δεν αδυνατίζει για το μαγιό, γιατί στον εαυτό μας όταν το παρουσιάζουμε ως αφορμή ο εαυτός μας γελάει. Είναι καλή αφορμή για να πάρουμε τηλέφωνο το διαιτολόγο, αλλά ασήμαντι για αδυνάτισμα. Ως τέλος Ιουνίου ή ως 10 Ιουλίου ότι έχει να κάνει με δίαιτα τελειώνει. Πρόβλημα θεωρείται ότι χωράει μεταξύ των ημερομηνιών 20Απρίλη και 20 Ιούνη, μετά τέλος η Παχυσαρκία. Ραντεβού το επόμενο Πάσχα με μια υπέροχη δίαιτα πρωτεινική που χάνεις και το τελευταίο επαναστατικό κύτταρο λίπους.
Πρόβλημα
   Η συγκέντρωση του προβλήματος σε ένα αυστηρά ημερομηνιακό χώρο μας κάνει να αδιαφορούμε για το πρόβλημα ή να το έχουμε κατατάξει σαν πρόβλημα που μας απασχολεί για 2μήνες απ' τους 12. Όταν προσδιορίζεις το πρόβλημα απ' τους εξ αντικειμένου λόγους τότε ποτέ αυτοί οι λόγοι δεν θα είναι ικανοί να φέρουν θεραπεία. Το μαγιό, ο γάμος, τα βαφτίσια, το συνέδριο, η ομιλία, η εκδήλωση, τα γενέθλια, το Καλοκαίρι,  είναι αφορμές που ποτέ δεν θα είναι αρκετά ικανές να φέρουν αποτέλεσμα, γιατί συγκεντρώνουν το πρόβλημα σε ένα χώρο που δεν χωράει, έτσι τα όπλα που επιστρατεύεις είναι εξαιρετικά μικρά, απέναντι σε κάτι πραγματικά γιγάντιο.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Θα κάνω τα πάντα για να μην αδυνατίσω

   Στο σημερινό μας άρθρο θα συναντήσουμε και πάλι το διαιτολόγιο. Το διαιτολόγιο είναι αυτό που φαντάζει στα χρόνια μας ως η μοναδική λύση απέναντι στην Παχυσαρκία, μια ασθένεια που εξαπλώνεται με ραγδαίο ρυθμό. Όλοι ψάχνουν να βρουν εκείνο τον μαγικό συνδυασμό τροφών που θα τους βοηθήσει να χάσει κιλά. Έχει καταναλωθεί περισσότερο μελάνι για να γραφτούν βιβλία για αποτελεσματικές δίαιτες, σε σχέση με τα αποτελέσματα που αυτές φέρνουν. Πρώτα τα φασολάκια, μετά μπανάνα βουτηγμένη σε πουρέ κολοκυθιού, μετά μια έσανς αλκαλικού για να έρθει το όξινο και επιδόρπιο πιπέρι καγιέν πάνω σε αχλάδι για να έρθει το λίπος και από στερεό να μετατραπεί σε ρευστό, σαν ζεστό μέλι, να κυλίσει έξω απ' το σώμα μας. Ατελείωτες βλακείες με σκοπό το κέρδος, που αποπροσανατολίζουν το κόσμο σε βαθμό τέτοιο που το διαιτολόγιο καταντά φυλακή που δεν μπορείς να βγεις, ενώ το έχεις απορρίψει προ καιρού, καθώς είναι τέτοια η κοινωνική δύναμη που σε κρατά σε μια λύση διαιτολογίου που αν δεν εφαρμόζεις ένα διαιτολόγιο για να χάσεις κιλά αισθάνεσαι ότι είσαι απόγονος του ιππόκαμπου. Η λύση τύπου διαιτολόγιο φαίνεται σαν να εφαρμόζεται, αλλά έχει απορριφθεί συνολικά απ' τους περισσότερους.
Τι προκαλεί ένα Διαιτολόγιο;
   Ένα διαιτολόγιο έχουμε υποστηρίξει πολλές φορές ότι το ακολουθεί για περίπου 6-8 εβδομάδες κάποιος που κάνει την 1η του δίαιτα. Αυτοί που κάνουν δίαιτα από 2η φορά και πάνω δεν ακολουθούν δίαιτα, αλλά κάτι άλλο που είναι μια μετάλλαξη διαιτολογίου. Ο άνθρωπος που έχει κάνει την 1η του δίαιτα και του χορηγηθεί διαιτολόγιο που τον προετοιμάζει για την επόμενη δίαιτα, δεν θα εφορμόσει το διαιτολόγιο, αλλά μέσω του διαιτολογίου θα αμυνθεί σε αυτό μέσω μιας δικής του διατροφικής συμπεριφοράς, που θα την ονομάζει διαιτολόγιο. Για όσους μπερδεύτηκαν, εξηγούμε ότι όταν ένας διαιτολόγος έχει απέναντι του ένα άνθρωπο που έχει κάνει πάνω από μία δίαιτα το διαιτολόγιο είναι νεκρό, δεν δρα, δεν θεραπεύει, δεν δουλεύει, δεν λειτουργεί, δεν αδυνατίζει, προκαλεί ακριβώς το αντίθετο. Το πρώτο πράγμα που θα κάνει ένας άνθρωπος που θα πάρει το διαιτολόγιο στα χέρια του είναι να σκεφτεί πως θα καταστρώσει ένα σχέδιο να αποφύγει να κάνει αυτά που το διαιτολόγιο γράφει. Έτσι το σχέδιο του θα είναι ένα αντι-διαιτολόγιο, πράγμα που θα θέσει σε εφαρμογή άμεσα. Με καθαρή φωνή λέμε δυνατά τα εξής: α)ένας άνθρωπος που παίρνει ένα διαιτολόγιο στα χέρια του και κάνει τη 2η του δίαιτα και πάνω εφαρμόζει ένα αντι-διαιτολόγιο με άμεσο στόχο να μην κάνει το διαιτολόγιο, προσδοκώντας πάντα να χάσει κιλά β)στόχος του δεν είναι να χάσει κιλά, αλλά ενω ξεκινάει να χάσει μέσα του αυτό το συναίσθημα μετατρέπεται πολύ γρήγορα σε κάτι φοβικό που δεν θέλει να ξαναζήσει (δίαιτα) γ)η δίαιτα για τους ανθρώπους που θέλουν να χάσουν κιλά είναι με κάθε τρόπο αποφυγή και όχι αποδοχή μέσου θεραπείας, το ότι λένε ότι θέλουν να χάσουν κιλά είναι κάτι άλλο.
Αντι-Διαιτολόγιο
    Η αντίσταση απέναντι στο διαιτολόγιο λαμβάνει σάρκα και οστά πολύ γρήγορα, σχεδόν με την έναρξη της δίαιτας. Απ' την αρχή μετά από ένα μικρό αποτέλεσμα της 1ης εβδομάδας, ανταποκρίνεται άμεσα στην ανάγκη να μην ξανακάνει αυτό που είχε κάνει τη 1η φορά για να χάσει κιλά. Η δίαιτα είναι μια βαριά θεραπεία που κοστίζει πολύ ακριβά στο θεραπευόμενο γι' αυτό λέμε ότι δεν έχει πολλές ευκαιρίες(1-2) στη ζωή του να χάσει κιλά. Μετά την 2η εβδομάδα θεραπείας, η διατροφή που θα εφαρμόσει ο θεραπευόμενος θα αρχίσει να αποκλίνει γρήγορα απ' το διαιτολόγιο που έχει δώσει ο ειδικός. Η διαδικασία γίνεται, όπως ένας ψυχολόγος θα έλεγε, ασυνείδητα, καθώς ο θεραπευόμενος νομίζει ότι και το διαιτολόγιο κάνει, αλλά και το κάνει σωστά. Έπειτα αμφότεροι προβαίνουν σε διαπιστώσεις ότι η ζυγαριά κόλλησε, ότι ο μεταβολισμός πέτρωσε και ότι ο θυρεοειδής βρήκε σε βράχο. Πράγματα που είναι πολύ μακριά απ' τη σωστή διάγνωση. Ο θεραπεύομενος όταν μπαίνει σε περιβάλλον δίαιτας, εγκλωβίζεται και ζει περισσότερο σε περιβάλλον φυλακής παρά σε περιβάλλον θεραπείας, πράγμα που τον κάνει να εφευρίσκει τρόπους να αντισταθεί, νομίζοντας ότι κάνει δίαιτα. Έτσι ενώ βρίσκεται πολύ μακριά απ' τη θεραπεία νομίζει ότι τα κάνει όλα σωστά και θυμώνει όταν δεν χάνει βάρος. Χάνονται πολλά, ίσως και όλα όταν ο ειδικός δεν μπορεί να διαγνώσει-παρέμβει-θεραπεύσει σωστά τη κατάσταση και το στάδιο που ο θεραπευόμενος βρίσκεται. Ο ειδικός τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζει τι είναι διατεθειμένος να κάνει και τι να μην κάνει ο θεραπευόμενος, ενώ λαμβάνει ως δεδομένο ότι επειδή κάθεται απέναντι του και λέει 'είμαι αποφασισμένος', θα χάσει και κιλά, αγνοώντας βασικά δεδομένα της θεραπείας. Ο άνθρωπος που κάνει 2η δίαιτα, ακόμη και αν είναι ο ίδιος που στην 1η είχε χάσει 35κιλά, σήμερα είναι κάποιος άλλος και έχει κυλίσει πολύ νερό στο άτομο που είχαμε απέναντι μας τότε. Δεν είναι ο ίδιος, δεν μπορεί να κάνει τα ίδια πράγματα και ότι διαιτολόγιο και αν πάρει θα το μετατρέψει σε 10μέρες σε αντι-διαιτολόγιο......και από κάπου εκεί μια νέα θεραπεία ξεκινά.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Δεν έχεις χρόνο

   H Παχυσαρκία είναι μια φοβερή ασθένεια που συνταράσσει το κόσμο και πολύ δύσκολα καταπολεμάτε. Ο κόσμος δεν έχει βρει ακόμη τη φόρμουλα να την αντιμετωπίσει, με αποτέλεσμα οι προβλέψεις να είναι εξαιρετικά δυσοίωνες. Ο κόσμος παχυσαρκιοποιείται γρήγορα και απ' τα αναπτυγμένα κράτη, αλλά και απ' τα αναπτυσσόμενα. Η Αφρική από χώρα με χαμηλό ΔΜΣ σε 20χρόνια θα είναι μία απ' τις πρωταθλήτριες ηπείρους σε ποσοστά παχυσαρκίας. Χώρες όπως Τσεχία, Πολωνία και Ουκρανία τα τελευταία 15χρόνια έχουν σχεδόν τριπλασιάσει τους υπέρβαρους και παχύσαρκους πολίτες τους, με άμεση σύνδεση σε ποσοστά νέων καρκινογενέσεων. Καλά όλα αυτά θα μου πείτε αλλά αν δεν ακουμπάνε το πεδίο μας ίσα που 'δεν δίνουμε δεκάρα'. Στην Ελλάδα τα πράγματα εξελίσσονται δραματικά και θα συνεχιστούν ακόμη χειρότερα. Ακόμη θεωρούμαι ότι η Παχυσαρκία είναι μια ασθένεια που έχουμε χρόνο να την αντιμετωπίσουμε, μέχρι ο χρόνος να τελειώσει. Η Παχυσαρκία θεωρείται στην Ελλάδα μια ασθένεια που δεν είναι ασθένεια.
Ο Διαιτολόγος
    Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω ο ειδικός πρέπει να βρει ένα 'κοκτέιλ' θεραπείας για τον θεραπευόμενο που να τον βοηθήσει. Θα τον βοηθήσει όμως; Οι περισσότεροι δεν νοιάζονται να θεραπευτούν και τις περισσότερες φορές έρχονται περισσότερο αντιμετωπίζοντας την θεραπεία ως ψυχαγωγικό διάλειμμα μερικών ημερών, παρά ως ουσιαστική θεραπεία σε μια πολύ μεγάλη ασθένεια. Οι θεραπευόμενοι δεν πιστεύουν στην θεραπεία, έρχονται και όπου βγει, μέχρι να μην βγει. Δεν θέλουν να ζοριστούν, δεν θέλουν να αλλάξουν και δεν θέλουν να στερηθούν τη βολή τους. Θα εφαρμόσουν ένα διαιτολόγιο μέχρις αυτό να μην ακουμπά την πυρηνική καθημερινότητα τους. Όταν θα φτάσει το μαχαίρι στο κέντρο, απλά θα φύγουν ή θα κάνουν άλλα απ' αυτά που εμείς θα λέμε. Η δίαιτα καταλήγει να είναι μια ατελείωτη διαπραγμάτευση του στυλ 'υποσχέσου μου ότι δεν θα αλλάξω τίποτα, δεν με νοιάζει αν θα χάσω κιλά και πάρε τα λεφτά σου'. Το ξέρω ακούγεται ακραίο αλλά έτσι μεταφράζονται οι περισσότερες δίαιτες. Θα ήταν πολύ ευχάριστο σαν γεγονός αν ο θεραπευόμενος ερχόταν άφηνε τα χρήματα σε έναν χρηματοδέκτη στην είσοδο του γραφείου, χωρίς να υπάρχει οπτική επαφή με τον ειδικό, ζυγιζόταν και έφευγε. Ο θεραπευόμενος δεν θέλει να του θέτεις όρους και να του χαλάς τη βολή του, ενώ θέλει η θεραπεία να κόβεται και να ράβεται όπως ο ίδιος θέλει. Αν ο ειδικός του χαλάσει χατήρι και του θέσει όρους και πλαίσιο, το πιθανότερο είναι να τον αλλάξει. Έτσι ο ειδικός βρίσκεται πολλές φορές σε συμπληγάδες καθώς αν δεν θέσει πλαίσιο στο τέλος θα σημειώνει στο καρνέ του μόνο ακυρώσεις ραντεβού, αν θέσει αυτό θα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα, καθώς η δίαιτα σε ωθεί ως φυσική ροπή σε μια συνεχή αναβολή των συνεδριών. Διαλέγεις και παίρνεις.
Όχι άλλη αναβλητικότητα
    Ο ειδικός ξέρει ότι για κάθε θεραπευόμενο αποτελεί ένα αναλώσιμο πρόσωπο και την επόμενη φορά θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιλεγεί απ' τον ίδιο άνθρωπο, οπότε οφείλει να κάνει τη δουλειά του χωρίς καμία έκπτωση. Το πλαίσιο τίθεται στην αρχή, όχι ακυρώσεις, όχι αναβολές και όχι λιγότερη θεραπεία. Κάθε ακύρωση συνεδρίας σημαίνει λιγότερη θεραπεία και αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Έτσι ο ειδικός πρέπει να χτίσει ένα πλέγμα γύρω του που σε ότι αφορά τη θεραπεία δεν θα γίνεται καμία έκπτωση. Όποιος κάθεται στην καρέκλα του θεραπευόμενου πρέπει να ξέρει ότι θα θεραπευτεί, τίποτα λιγότερο. Αν θέλει να πειραματιστεί, ο ειδικός πρώτα θα πρέπει να θέσει τέλος στη θεραπεία. Ο ειδικός για να μπορέσει να ξεριζώσει αυτό το μεγάλο αγκάθι που λέγεται παχυσαρκία πρέπει να είναι έτοιμος να συγκρουστεί με τον θεραπευόμενο, μην κάνοντας εκπτώσεις στη θεραπεία του. Συμπεριφορές που ευνοούν την αναβλητικότητα και την αναποφασιστικότητα δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές. Η μεγαλύτερη 'μήτρα' συμπεριφορών αντιθεραπευτικών γίνεται η ίδια η θεραπεία, που μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον που επιτρέπει τη μετάθεση αποφάσεων, ο θεραπευόμενος γαλουχείται και απελευθερώνεται μέσα σε αυτό και σε κάθε επόμενη προσπάθεια δεν ψάχνει τη θεραπεία, αλλά πως θα κάνει τον ειδικό κοινωνό των αποφάσεων του. Η αναβολή γίνεται κανόνας και 20χρόνια μετά έχουμε έναν άνθρωπο που δεν έχει ιδέα τι είναι η ασθένεια του, αλλά γνωρίζει άψογα τεχνικές πως δεν θα θεραπευτεί. Κάποια στιγμή σε όλο αυτό πρέπει να μπει ένα τέλος και φυσικά θεραπεία χωρίς κόστος (κυρίως οικονομικό) δεν υπάρχει.
Ο θεραπευόμενος
   Ο θεραπευόμενος είναι ένας άνθρωπος που 'τρώει' θεραπεία και αφοδεύει αναβλητικότητα. Ο χρόνος κυλά κατά του. Στις δίαιτες ο χρόνος κυλά εξαιρετικά γρήγορα και χάνονται πάρα πολλά χρόνια χωρίς να γίνεται τίποτα. Η 1η δίαιτα γίνεται 6η εξαιρετικά γρήγορα και μεταξύ των, έχουν περάσει 20χρόνια. Καθημερινά βλέπουμε ανθρώπους που χάνουν ατελείωτα χρόνια λέγοντας ότι 'πήραν μια σοβαρή απόφαση να αδυνατίσουν'. Η απόφαση πάρθηκε αλλά η τεχνική να την διατηρήσεις ζωντανή είναι μια πολύ μεγάλη και πολύ δύσκολη δουλειά. Αν ο ειδικός δεν κάνει κάτι δραστικό τίποτα δεν θα αλλάξει στη ζωή του θεραπευόμενου. Αν ο ειδικός δει τη θεραπεία ως μία ακόμη συνναλακτική υπόθεση ο θεραπευόμενος πρόσκαιρα θα χαρεί που δεν πιέζεται, αλλά στην πορεία θα ψάξει για νέα θεραπεία που πάλι θα αναζητήσει την μη πίεση και ο φαύλος κύκλος δεν θα τελειώσει ποτέ. Οι αποφάσεις είναι πάντα δύσκολες και ο χρόνος έχει προ πολλού τελειώσει. Θα παίρνει συνεχώς δήθεν 'σοβαρές' αποφάσεις οι οποίες θα καταλήγουν σε μια δίαιτα διάρκειας 4 ημερών. Με όχημα την εμπιστοσύνη, την θέληση, την επιστημονική επάρκεια και την τόλμη η θεραπεία πρέπει να πατήσει σε στέρεο έδαφος, μακριά από αναβολές. Χρόνος δεν υπάρχει και αν υπάρχει ο θεραπευόμενος τον διηθεί λάθος, οπότε ο ειδικός πρέπει κατευθείαν να γεννήσει στο θεραπευόμενο την ελπίδα. Πρέπει επιτέλους να τεθεί η αρχή.